Στο περιστατικό που αναφέρεις η μαθήτρια δεν είχε προχωρήσει (από όσο φαίνεται τουλάχιστον από το άρθρο) ούτε σε εξύβριση, ούτε σε συκοφάντηση, ούτε και έκθεση της προσωπικής ζωής της μισητής σε εκείνην εκπαιδευτικού της.
Και έχει ήδη αναπτυχθεί το επιχείρημα της αμοιβαιότητας: θα μπορούσε ο δάσκαλος να ανοίξει σελίδα ότι ο τάδε είναι ο χειρότερος, ο πιο σκράπας μαθητής που είχε ποτέ? Έστω ότι πρόκειται για πανεπιστημιακό δάσκαλο και φοιτητή, για να σου βγάλω από την εξίσωση την ανηλικότητα. Ίδια διαπόμπευση δεν είναι;
Στο περιστατικό που αναφέρεις η μαθήτρια δεν είχε προχωρήσει (από όσο φαίνεται τουλάχιστον από το άρθρο) ούτε σε εξύβριση, ούτε σε συκοφάντηση, ούτε και έκθεση της προσωπικής ζωής της μισητής σε εκείνην εκπαιδευτικού της.
Εγώ στο σύλλογο θα ψήφιζα να μην τιμωρηθεί η μαθήτρια ειδικά αν το γκρουπ ήταν για μένα. Και θα τη ρωτούσα γιατί με μισεί. Και όχι μπροστά σε όλους.
Bαζω στοιχημα οτι αυτο δεν εγινε, και πολυ περισσοτερο κανεις δεν το σκεφτηκε...
Οταν καποιος εχει προβλημα μαζι μου, αναρρωτιεμαι γιατι επετρεψα να συμβει αυτο.
Η εξουσια ομως αλλαζει τις συνθηκες και τον τροπο σκεψης.
Το σχολειο οφειλει να βοηθα κυριως οσα παιδια εχουν μεγαλυτερη αναγκη. Οταν ενα παιδι εχει αποδεδειγμενα ξεφυγει απο τα ορια, οπως πιθανοτατα η εν λογω μαθητρια, η τιμωρια ειναι το τελευταιο που πρεπει να επιβληθει, αφου το σχολειο δεν εχει καταφερει τιποτα αλλο.
Εντελώς ρεαλιστικά μιλώντας: αν δεν τιμωρηθεί τη βάψαμε. Τα παιδιά δεν είναι άγιοι και εξ ορισμού αγαθά. Δοκιμάζουν ανα πάσα στιγμή τα όριά σου. Αν δουν ότι "τα παίρνει" το όποιο φαινόμενο θα γενικευτεί σε χρόνο μηδέν, ακόμα και χωρίς πραγματικό λόγο, έτσι, επειδή μπορούν. Ακούγεται σαν αφορισμός και είναι αστήρικτο έτσι όπως το γράφω, αλλά δεν μπορώ να επεκταθώ εδώ. Ας πούμε ότι είναι η υποκειμενική μου εκτίμηση με την ως τώρα εμπειρία μου
Το αλλο που δεν καταλαβαινω ειναι το γιατι οταν αλλαξει ενας μαθητης περιβαλλον, μηδενιζονται οι απουσιες που ειχε στο προηγουμενο σχολειο την ιδια χρονια.
Εντελώς ρεαλιστικά μιλώντας: αν δεν τιμωρηθεί τη βάψαμε. Τα παιδιά δεν είναι άγιοι και εξ ορισμού αγαθά. Δοκιμάζουν ανα πάσα στιγμή τα όριά σου. Αν δουν ότι "τα παίρνει" το όποιο φαινόμενο θα γενικευτεί σε χρόνο μηδέν, ακόμα και χωρίς πραγματικό λόγο, έτσι, επειδή μπορούν. Ακούγεται σαν αφορισμός και είναι αστήρικτο έτσι όπως το γράφω, αλλά δεν μπορώ να επεκταθώ εδώ. Ας πούμε ότι είναι η υποκειμενική μου εκτίμηση με την ως τώρα εμπειρία μου
Άλλο ένα "φιλικό προς το μαθητή" επιεικές μέτρο. Όπως π.χ. το να μην πηγαίνεις Σεπτέμβριο για μαθήματα που κόβεσαι, αν ο μέσος όρος βαθμολογίας είναι >= 9,5. Πάει το 13 που ξέραμε παλιά.
Ουσιαστικά για να μείνεις, πρέπει να το θέλεις και να προσπαθήσεις πολύ.
Γι αυτό εξανίσταμαι όταν ακούω σήμερα για αυταρχικό σχολείο.
Το "αφού το σχολείο δεν έχει καταφέρει τίποτα άλλο" άρα το τελευταίο μέτρο είναι η τιμωρία, το αφήνω ασχολίαστο για να μη χαλάσουμε τις καρδιές μας..
Όλα τα κακώς κείμενα πρέπει να τα διορθώσει το - πανταχόθεν βαλλόμενο - σχολείο (τελικά το σχολίασα, έστω και σύντομα![]()
Δεν ειπε κανεις οτι δεν πρεπει να υπαρχει τιμωρια, ή οτι τα παιδια ειναι αμοιρα ευθυνων. Τα παιδια ειναι μικροι ενηλικες.
Τα παιδια πρεπει να μαθαινουν τι επιτρεπεται και τι απαγορευεται.
Γι'αυτο πρεπει το σχολειο να λειτουργει με τροπο που τα ορια να ειναι συγκεκριμενα, σταθερα και να εχουν εξηγηθει. Ετσι θα ξερει ο καθενας "μεχρι που τον παιρνει" και δεν θα δοκιμαζει. Φυσικα παντα θα υπαρχουν παραπτωματα, και παντα θα πρεπει να υπαρχει τιμωρια με συγκεκριμενα μετρα και σταθμα.
Τα παραπάνω τα διαβάζω κατά καιρούς, με ελαφρώς διαφορετικό ίσως περιτύλιγμα, αλλά ποτέ από αυτά δεν κατόρθωσα να συγκρατήσω τίποτα επί της ουσίας. Δηλαδή για το "διά ταύτα" ουδέν;
Πώς φαντάζεσαι (όχι πώς προτείνεις, πώς φαντάζεσαι) ότι θα λειτουργήσει μια "τιμωρία με συγκεκριμένα μέτρα και σταθμά";
Η τιμωρία από τη φύση του πράγματος είναι η απειλή και εν συνεχεία πραγμάτωση ενός "κακού" σε βάρος του παραβάτη ως απάντηση στην παραβατική του συμπεριφορά. Έτσι ήταν ανέκαθεν, έτσι θα είναι πάντα μια "τιμωρία". Η τιμωρία που "χαϊδεύει" λέγεται χάδι και όχι τιμωρία. Πώς λοιπόν φαντάζεσαι μια τιμωρία στα πλαίσια ενός σχολείου; Βγάζουμε το ξύλο και τις παλαιές πρακτικές, ως αντικείμενες στο Σύνταγμα και απάνθρωπες ως προς τον μαθητή. Για πάμε παρακάτω... τι μέτρα και σταθμά και τι τιμωρίες φαντάζεσαι;
Σε ένα μάλιστα ο δικηγόρος κατεθεσε αμέσως όλες τις παραλείψεις, αβλεψίες των καθηγητών, ανά μέρα και ανά άτομο παρακαλώ, και ζήτησε να μην τιμωρηθεί ο "πελάτης του" για κανένα παράπτωμα στο εξής, διότι θα μετέφερε αρμοδίως όλα τα "παραπτώματα" στους αρμόδιους φορείς.
We use essential cookies to make this site work, and optional cookies to enhance your experience.