Πέρασα τις τελευταίες αρκετές ημέρες οδηγώντας στη Γερμανία. Πόσο πίσω είμαστε...σε τόσα όσα αφορούν την οδική συμπεριφορά.
Οδήγησα πάρα πολλά χιλιόμετρα χωρίς Adaptive Cruise Control (εκτός από καταστάσεις σχετικής κίνησης ή ορίων ταχύτητας στις εθνικές), γιατί τα όρια στους επαρχιακούς είναι στα 100 km/h και χωρίς όριο στις Autobahn. Σε σχεδόν 3000 κμ μόνο μια φορά που άναψε κάποιος φώτα σε Autobahn για να με περάσει από πάνω (κάτι που γίνεται συνέχεια στην Ελλάδα). Και νοίκιασα ένα απλό Seat Ateca FR με 150 άλογα βενζίνη και χειροκίνητο κιβώτιο. Το χειροκίνητο κιβώτιο ειδικά στις διαδρομές στο Μαύρο Δάσος το απόλαυσα. Γενικά σε πολλούς επαρχιακούς δρόμους δεν μπορείς να πας με το όριο των 100 km/h, οπότε οδηγείς ελεύθερα μέσα στη φύση. Φυσικά όταν έμπαινα σε χωριό πήγαινα με 50 ή και 30 ανάλογα τη σήμανση και δεν ένιωθα περίεργα ή ότι με καταπίεζαν. Γιατί όντως υπήρχε νόημα για το όριο.
Στην εθνική επίσης δεν είχα ποτέ σκοπό να πηγαίνω με 200+. Οδηγούσα ελεύθερα χωρίς να κοιτάζω ιδιαίτερα το ταχύμετρο με 130-170 στις περισσότερες διαδρομές χωρίς άγχος. Τι απολαυστική εμπειρία. Φυσικά επίσης όταν είχε όριο πήγαινα ευλαβικά με το όριο γιατί ήμουν σίγουρος ότι για να με άφηναν λίγο πριν να πηγαίνω με 180 κμ/ώρα κάποιος σημαντικός λόγος θα υπάρχει για να πηγαίνω τώρα με μόλις 80...
Μόλις γύρισα Ελλάδα και πήρα το αυτοκίνητο από το πάρκινγκ του αεροδρομίου, κατευθείαν adaptive cruise control και 10-20 κμ πάνω από το πολύ χαμηλό όριο και κοιτώντας στο waze για κάμερες και μπλόκα.
