Πάντως, επειδή ζούμε στη χώρα της εύκολης κριτικής του καναπέ (βάζω και τον εαυτό μου μέσα, no offence), αναρρωτιέμαι πόσοι από μας θα έβγαιναν εκεί έξω να παίζουν τις ζωές τους κορώνα γράμματα για ένα χιλιάρικο...
Η θλιβερή πραγματικότητα είναι ότι υπό τις παρούσες συνθήκες μισθοδοσίας και μορφής δουλειάς, αστυνομικοί πάνε και γίνονται κατά κανόνα όσοι έχουν κάποια απωθημένα εξουσίας, κάποιο πάθος με τα όπλα, και συνήθως, το χειρότερο, όσοι δεν έχουν καταφέρει να κάνουν κάτι άλλο και συμβιβάζονται στο "μηνας μπαίνει - μήνας βγαίνει" του ελληνικού δημοσίου χωρίς ανάγκη για περαιτέρω κατάρτιση...
... οπότε μοιραία είναι όλα αυτά.
Χτες δεν κατάλαβα ακριβώς τι έγινε οπότε δεν εκφέρω άποψη...