Οι βιαιοτητες δεν χρειαζονται επιβεβαιωση απο κανεναν οταν τα βλεπεις ιδίοις όμμασι .
Και η παραδοχη μετα απο 50 χρονια διπλωματων ή αλλων απλα ειναι ανευ ουσιας.
εγώ δεν τα είδα ιδίοις όμμασι..τα έζησα όμως στο πετσί μου.Αποχωριστηκαν οι γονείς μου, μπροστά στα μάτια μου.
Πηγαίναμε σε σπηλιές,ο φόβος,ο τρόμος μας σημάδεψαν.Το σκοτάδι και τα νέα που έρχονταν από μέσα κρατικής τηλεόρασης εν έτη 74.
όταν τα περιγράφω σε ξένους ακούω την λέξη oh my God..
προσωπικά με σημάδεψαν για αυτό ίσως τον λόγο μετά στην κρίση των Ιμίων ήμουν τόσο πορομενος που παραλίγο να φύγω αδιάβαστος.
Click Fm και FN οπλοπολυβόλο και ας έχω αμέτρητους φίλους μουσικόφιλους απέναντι,εδώ και μουσικούς παραγωγούς φίλους (memet karan) που και αυτοί αηδιάζουν στην σκέψη.
δεν με πειράζει που μεγάλωσα σε μοναστήρι ,αλλά το ότι έτρωγα γαλετα για εβδομάδες χωρίς νερό, επειδή τα νησιά ήταν μακριά
Οι πρώτες ταξιαρχίες ήρθαν μέσα προς τέλη Αυγούστου και δεν υπήρχε στρατόπεδο,οπότε κοιμόντουσαν κάτω από δένδρα η ανάμεσα σε συστοιχίες δένδρων με τα πολυβόλα...
θα δείξω φωτογραφίες οπότε βρω καιρό.
οι πρώτοι στρατιώτες κατά την άφιξη στην Σύμη με οχηματαγωγά έτρωγαν μια φραντζολα με αυγά και φέτα πριν βρουν τα κατάλληλα σημεία.
μια ακόμα πληροφορία για το νήμα...από προσωπική εμπειρία.
κάθε 15 μέρες εμφανιζόταν αποβατικά που έπαιζαν τον ρόλο του διαδκεδαστή.
1972/3 έβγαζαν κινηματογραφικές μηχανές στην πλατεία του χωριού και έπαιζαν κλασσικές ταινίες όπου μαζεύονταν 2000 άτομα με κουρελουδες.
σε περιόδους Ναυτικής Εβδομάδας μέσα στο αποβατικό, πλαστικά καθίσματα και Αξέχαστες Ελληνικές ταινίες λογοκριμένες..μετά στο άλλο νησί,στο άλλο χωριό και ξανά επανάληψη.
Αναρωτιέμαι αν οι Ιταλοί που τα προόριζαν για δικά τους,τα αντιμετώπιζαν έτσι..για να μην πω οι Τούρκοι.
