Διαπαιδαγώγηση κόκερ...

[supersonic]

Εδώ και τρείς μήνες βρίσκεται στην ίδια στέγη ένα μικρό κοκεράκι.
Οι λόγοι διάφοροι και εκτός της θέλησής μου.
Όμως μιά και ήρθε πιστεύω ότι πρέπει να εναρμονιστεί με το ρυθμό της οικογένειας παρά η οικογένεια με τον ρυθμό του.

Όταν το πήραμε ήταν 3 μηνών, και τώρα είναι 6.
Μένει κλεισμένο σε ειδικό διαμορφωμένο χώρο στο ισόγειο και όποτε θεωρούμε ότι υπάρχει ανάγκη πηγαίνουμε σ αυτό.
ακόμα δεν έχει μάθει να συγκρατείται.
Καλά, το νούμερο 1 δεν το συζητάμε, όποτε και όπου θέλει.
Το νούμερο 2 περίπου το ίδιο. Εδώ και λίγες μέρες κάπως έχει μάθει να συγκρατείται αλλά και πάλι ενώ μπορεί να το έχεις έξω στην αυλή και να κάθεσαι μαζί του στα καλά καθούμενα μπορεί να πάει μέσα και να κάνει εκεί.
Χώρια που έχει αρχίσει και είναι απαιτητικό και να σε θέλει δίπλα του γενικώς.
Αν δεν ασχολείσαι μαζί του αρχίζει το γαύγισμα.
Προσπαθούμε να του βάλουμε μιά ρέγουλα, ξυπνάμε το πρωί, το βολτάρουμε, αλλά μπορεί και η βόλτα να είναι άκαρπη και να έχουμε αποτέλεσμα μόλις επιστρέψουμε στη βάση μας.
Άλλες πάλι φορές είναι ανυπόμονο να βγεί και όντως υπάρχει λόγος.
Αλλά γενικά ακολουθεί το μοτίβο όποτε θέλει.

Ετσι όπως συνεχίζει είναι σχεδόν αδύνατον να έχει προοπτική να ανέβει ποτέ επάνω. Και αν δεν συμμορφωθεί μέχρι να τελειώσει το καλοκαίρι και το φθινόπωρο (γιατί μετά θα έχουμε και δουλειές) την έβαψε κι αυτός και εμείς...

Εχει κανείς εμπειρία από τέτοια σκυλιά ?

 

[DIPIE]

Τα κοκεράκια είναι πανέμορφα,αλλά δεν είναι για σπίτι.

Υπερκινητικά κι ανεπίδεκτα...οικιακής προσαρμογής.

 

[jim...]

Χρησιμοποίησες πάνες όταν ήταν μικρούλι?

Μη το φοβάσαι όμως δεν θα κρατήσει πολύ αυτό. Ως δια μαγείας κάποια στιγμή θα σταματήσει.

Τα σκυλιά σε αυτή την ηλικία είναι όντως υπερκινητικά και χρειάζεται υπομονή. Ένας από τους λόγους είναι ότι προσπαθεί να τραβήξει τη προσοχή σας.

Να του δίνετε εντολές σε έντονο ύφος ("όχι αυτό", "μηηη κακό", "όχι εκεί" κλπ) όταν δεν θέλετε να κάνει κάτι, αλλά, είναι σημαντικό να είναι πάντα οι ίδιες για να μην το μπερδεύετε.

Να ξέρεις ότι πολλά από αυτά που θα το μάθεις να κάνει σήμερα, δύσκολα θα του τα αλλάξεις στο μέλλον, και πάντα θα απορεί και θα μπερδεύεται αν τελικά είναι καλό ή κακό.

Δώστε του ένα όνομα που να περιέχει το γράμμα ρ. Είναι το γράμμα που ανταποκρίνεται πιο εύκολα ο σκύλος.

Αν δεν το στειρώσεις (που πρέπει λογικά), να με έχεις υπόψιν αν σου ζευγαρώσει.............



Αυτά και άλλα δύο είδη είναι τα μόνα "μη μπάσταρδα" που κατ' εξαίρεση θα φιλοξενούσα.

 

[stingg43]

Τα κόκερ είναι από τα πιο απαιτητικά σκυλιά που υπάρχουν και πάρα πολύ άτακτα.
Οσον αφορά το θέμα της ανάγκης του,τον κυνηγάς από πίσω στην αρχή και όταν κάνει την ανάγκη του στο σωστό μέρος τον επιβραβεύεις με μια λιχουδιά,όταν δεν είναι το σωστό μέρος τον επιπλήττεις με πάντα σταθερό τόνο στην φωνή σου.Δεν το κτυπάς ποτέ μα ποτέ.
Εγώ παρόλλο που έχω και κήπο,του έχω ελευθέρας...άμα θέλει(που πάντα θέλει)κοιμάται μέσα στο σπίτι.
Είναι πολύ πιστό σκυλί και δένεται πάρα πολύ με τα μικρά παιδιά.Βασικά,αμα αγαπάς και τα ζώα,είναι ένα μέλος της οικογένειας.
Θηλυκό είναι?με ενδιαφέρει το ζευγάρωμα με την προυπόθεση ότι είναι καθαρόαιμο.

 

[Eddie]

Μία καλή τακτική, από πληροφορία φίλου που ως τώρα έχει μαζέψει πάνω από 6-7 σκυλιά από το δρόμο και μένει σε διαμέρισμα. Όταν το βγάζεις έξω για την ανάγκη του δεν φεύγεις από το πχ δέντρο μέχρι να την κάνει. Έτσι μαθαίνει σιγά σιγά και μετά δεν τα κάνει όπου να ναι. Βέβαια ατυχήματα θα υπάρξουν και μέσα στο σπίτι αλλά δοκίμασε αυτό μπας και ελαχιστοποιηθούν.

 

[supersonic]

Λοιπόν, του μιλάμε σταθερά μονολεκτικά, αλλά το πρόβλημα πάντα είναι το υδραυλικό.
Δεν έχει σταθερές ώρες.
Δηλαδή δεν κρατιέται πάντα.
Αλλοτε ναι άλλοτε όχι.

Αρσενικό είναι.
Τα άλλα όλα τα κάνουμε. Το πάμε στα γνωστά μέρη που μπορεί να τα περάσει αδιάφορα.
Το θέμα είναι ότι όταν είναι μόνο του και δεν κρατηθεί δεν είναι κάποιος κοντά να το μαλώσει.
Οπότε το μάλωμα πέφτει με καθυστέρηση μαζί με τη χαρά που μας βλέπει...

 

[akisnm156]

Ο σκύλος είναι πάρα πολύ μικρός για να έχει τη συμπεριφορά του ''αρσενικού'' , με το ποδι σηκωμένο κτλ...

Εμάς ο δικός μας έμαθε στην αρχή να τα κάνει σε πάνα.Όταν αποφασίσαμε ότι είναι καιρός να μάθει σιγά σιγά να τα κάνει έξω, τον έβαζα στο κλουβί του,τον άφηνα 30-45 λεπτά μέσα και μετά τον έβγαζα έξω στο δρόμο. Αν δεν τα έκανε ξανά.Μετά από 4 αποτυχίες είχε σκάσει και τα έκανε έξω. Τον επιβραβεύσα ,μπράβο κτλ και έτσι έγινε η αρχή.

Να ξέρεις ότι τα μικρά πάνε πιο συχνά για τσίσα κυρίως.Στην αρχή μάλιστα τον βγάζαμε 3 φορές τη μέρα (Και είχαμε βέβαια και 1-2 ατυχήματα το μηνα!!).
Πέρασαν περίπου 6 μήνες ώσπου να μάθει το πρωι βράδι.....
ΥΠΟΜΟΝΗ όλοι οι σκύλοι στρώνουν. Και εγώ στην αρχή είχα απελπιστεί, ήθελα να τον πνίξω!!!! ΧΑΧΑΧΑΧΑ

 

[Μιχάλης Κορ.]

Όπως λένε τα παιδιά παραπάνω, είναι πολύ μικρός ακόμα.
Εμείς είχαμε κόκερ αρσενικό για 15 περίπου χρόνια, όταν πια πέθανε από γηρατειά.
Καλή λύση είναι να το πάτε για εκπαίδευση, σε ειδικούς, αφού πρέπει να μάθει να ακούει τα αφεντικά του και τον σωστό τρόπο βόλτας όταν μεγαλώσει, να μην τραβά κτλ.
Η εκπαίδευση όμως πρέπει να γίνει από σχετικά γνωστό σας, να μην είναι όποιο βρείτε, γιατί έχουν την τάση της κακής εκπαίδευσης, με ξύλο, κακή διατροφή κτλ.
Νομίζω με υπομονή και πάγια τακτική, θα έρθει το αποτέλεσμα που θέλετε.

 

[supersonic]

Re: Απάντηση: Διαπαιδαγώγηση κόκερ...

Ο σκύλος είναι πάρα πολύ μικρός για να έχει τη συμπεριφορά του ''αρσενικού'' , με το ποδι σηκωμένο κτλ...

αυτό είναι άγνωστη λέξη...

Εμάς ο δικός μας έμαθε στην αρχή να τα κάνει σε πάνα.Όταν αποφασίσαμε ότι είναι καιρός να μάθει σιγά σιγά να τα κάνει έξω, τον έβαζα στο κλουβί του,τον άφηνα 30-45 λεπτά μέσα και μετά τον έβγαζα έξω στο δρόμο. Αν δεν τα έκανε ξανά.Μετά από 4 αποτυχίες είχε σκάσει και τα έκανε έξω. Τον επιβραβεύσα ,μπράβο κτλ και έτσι έγινε η αρχή.

Να ξέρεις ότι τα μικρά πάνε πιο συχνά για τσίσα κυρίως.

μπορεί και κάθε μιά δυό ώρες....

Στην αρχή μάλιστα τον βγάζαμε 3 φορές τη μέρα (Και είχαμε βέβαια και 1-2 ατυχήματα το μηνα!!).
Πέρασαν περίπου 6 μήνες ώσπου να μάθει το πρωι βράδι.....
ΥΠΟΜΟΝΗ όλοι οι σκύλοι στρώνουν. Και εγώ στην αρχή είχα απελπιστεί, ήθελα να τον πνίξω!!!! ΧΑΧΑΧΑΧΑ

Όπως λένε τα παιδιά παραπάνω, είναι πολύ μικρός ακόμα.
Εμείς είχαμε κόκερ αρσενικό για 15 περίπου χρόνια, όταν πια πέθανε από γηρατειά.
Καλή λύση είναι να το πάτε για εκπαίδευση, σε ειδικούς, αφού πρέπει να μάθει να ακούει τα αφεντικά του και τον σωστό τρόπο βόλτας όταν μεγαλώσει, να μην τραβά κτλ.

σκέφτομαι να βάλω πατίνια και να με σέρνει...:2thumb22sup:

Η εκπαίδευση όμως πρέπει να γίνει από σχετικά γνωστό σας, να μην είναι όποιο βρείτε, γιατί έχουν την τάση της κακής εκπαίδευσης, με ξύλο, κακή διατροφή κτλ.
Νομίζω με υπομονή και πάγια τακτική, θα έρθει το αποτέλεσμα που θέλετε.

σκεφτήκαμε γιά εκπαιδευτή αλλά μετά πως θα ακούει εμάς...?

 

[Μιχάλης Κορ.]

Απάντηση: Re: Απάντηση: Διαπαιδαγώγηση κόκερ...

σκεφτήκαμε γιά εκπαιδευτή αλλά μετά πως θα ακούει εμάς...?

Ο εκπαιδευτής του μαθαίνει ποιός είναι το αφεντικό του, θα πρέπει να λαμβάνετε κ εσείς μέρος στην εκπαίδευσή του...

 

[AFam]

Αυτό που κάνει ο εκπαιδευτής είναι το να μάθει το αφεντικό ( που πάντα είναι μόνον ένα !!!) το πως θα φέρεται στο σκύλο. Θα πάρει κανα μήνα η σωστή εκπαίδευση του αφεντικού !!!

Ο σκύλος και ειδικά τα αρσενικά θέλουν να είναι ο αρχηγός της αγέλης και για αυτό κάνει διάφορα και προσπαθεί να αποδείξει ότι είναι ο άρχοντας.

Δημήτρη είναι μικρός ακόμα,σιγά σιγά θα μάθει να τα κάνει έξω και σταθερά, απλά χρειάζεται υπομονή και επιμονή από τη μεριά σας και φυσικά σταθερότητα σε αυτά που εσείς κάνετε στο σκυλί, φαγητό δύο φορές την ημέρα (όχι ανεξέλεγκτα να τρώει όποτε θέλει !!), βόλτα τρεις φορές για να είσαστε σίγουροι.

Μόλις δείτε ότι αρχίζει και σταθεροποιείται η κατάσταση τότε (που θα μαθαίνει και πιο εύκολα) μπορείτε να επιβάλετε άνετα τις δικές σας ώρες και εννοώ το πότε θα τον βγάζετε έξω.

Ένα μικρό παράδειγμα ο δικός μου ο οποίος τα Σ/Κ ξέρει ότι δεν θα βγει αν δεν ξυπνήσω !!!

 

[Stergito]

Μήτσε, μάλλον το σκυλί είναι για την κόρη σου, σωστά; Οπότε, θα πρέπει να ακούει πρωτιστως αυτήν, όπως λέει κι ο Αντώνης...

 

[Chris85]

Ρε παιδια, τι να πω, εμενα δε μου φαινεται και τοσο μικρος ηλικιακα. Το δικο μου west highland terrier ειχε μαθει στο 2ημερο να τα κανει στην πανα, το απετρεπα απο το να γαβγιζει και ζουσαμε ανετα στο διαμερισμα.

Πιστευω πως πρεπει να το ψαξετε για εκπαιδευτη, η να κατεβασετε αναλογο υλικο ωστε να ειστε σε θεση να εκπαιδευσετε το κοκκερακι.

btw για το φιλο που ψαχνει να ζευγαρωσει 1ον το θεωρω κακιστη ιδεα κ 2ον αν το σκυλι ζευγαρωσει πριν τα 1,5-2 χρονια, ειναι εγκλημα.

 

[supersonic]

Μήτσε, μάλλον το σκυλί είναι για την κόρη σου, σωστά; Οπότε, θα πρέπει να ακούει πρωτιστως αυτήν, όπως λέει κι ο Αντώνης...

μπορεί να είναι γιά την κόρη, αλλά άλλος το επωμίστηκε...

 

[AFam]

μπορεί να είναι γιά την κόρη, αλλά άλλος το επωμίστηκε...

εσύ θα είσαι το αφεντικό Δημήτριε..... οπότε βουρ για εκπαίδευση !!!!:furious3::2thumb22sup:

 

[supersonic]

το αφεντικό του σκύλου είναι η σύζυγος...

 

[AFam]

σώθηκες !!!!!!!!!!!!!

και εμένα το ίδιο, αλλά όταν είναι για τη βόλτα του μόνο σε μένα έρχεται !!!!!!

στην κυρία του πάει για λιχουδιές....

 

[supersonic]

Κοίτα να δεις Αντώνη, δήλωσα εξ αρχής "δεν θέλω σκύλο".
Τώρα από εκεί και πέρα πρέπει να διαφυλάξω και την ηρεμία και ακεραιότητα της οικογένειας.

Πάντως γιά τη βόλτα του σε εκείνην πάει.
Εγώ και η κόρη μου είμαστε next best...

 

[AFam]

Όταν τον συνηθίσεις θα δεθείς και θα διαπιστώσεις ότι δεν μπορείς να κάνεις χωρίς αυτόν.....

 

[triangle]

Εδώ και τρείς μήνες βρίσκεται στην ίδια στέγη ένα μικρό κοκεράκι.
Οι λόγοι διάφοροι και εκτός της θέλησής μου.
Όμως μιά και ήρθε πιστεύω ότι πρέπει να εναρμονιστεί με το ρυθμό της οικογένειας παρά η οικογένεια με τον ρυθμό του.

Όταν το πήραμε ήταν 3 μηνών, και τώρα είναι 6.
Μένει κλεισμένο σε ειδικό διαμορφωμένο χώρο στο ισόγειο και όποτε θεωρούμε ότι υπάρχει ανάγκη πηγαίνουμε σ αυτό.
ακόμα δεν έχει μάθει να συγκρατείται.
Καλά, το νούμερο 1 δεν το συζητάμε, όποτε και όπου θέλει.
Το νούμερο 2 περίπου το ίδιο. Εδώ και λίγες μέρες κάπως έχει μάθει να συγκρατείται αλλά και πάλι ενώ μπορεί να το έχεις έξω στην αυλή και να κάθεσαι μαζί του στα καλά καθούμενα μπορεί να πάει μέσα και να κάνει εκεί.
Χώρια που έχει αρχίσει και είναι απαιτητικό και να σε θέλει δίπλα του γενικώς.
Αν δεν ασχολείσαι μαζί του αρχίζει το γαύγισμα.
Προσπαθούμε να του βάλουμε μιά ρέγουλα, ξυπνάμε το πρωί, το βολτάρουμε, αλλά μπορεί και η βόλτα να είναι άκαρπη και να έχουμε αποτέλεσμα μόλις επιστρέψουμε στη βάση μας.
Άλλες πάλι φορές είναι ανυπόμονο να βγεί και όντως υπάρχει λόγος.
Αλλά γενικά ακολουθεί το μοτίβο όποτε θέλει.

Ετσι όπως συνεχίζει είναι σχεδόν αδύνατον να έχει προοπτική να ανέβει ποτέ επάνω. Και αν δεν συμμορφωθεί μέχρι να τελειώσει το καλοκαίρι και το φθινόπωρο (γιατί μετά θα έχουμε και δουλειές) την έβαψε κι αυτός και εμείς...

Εχει κανείς εμπειρία από τέτοια σκυλιά ?

Εαν δεν μπορεις να κανεις αυτα που σου εχω σε bold καλλυτερα για σενα και τον σκυλο σου να τον δωσεις.Δυστηχως το κοκερ κακως εχει περαστει οτι ειναι σκυλι του καναπε.Ειναι για να κυνηγαει.Δυο ειναι τα κυρια χαρακτηριστικα του κοκερ.1.Εχει ΤΡΕΛΛΗ αδυναμια στο αφεντικο του,δεν μπορει χωρις αυτον,σε κοιταει και περιμενει να δωσεις εντολη για να την εκτελεσει.Ειδικα εαν του κανεις και μια βασικη εκπευδευσει υπακοης ,καταλαβαινεις αμεσως γιατι πραγμα λεω.2.ΥΠΕΡΚΙΝΗΤΙΚΟ και ΑΚΟΥΡΑΣΤΟ.Τονους αδρεναλινης τρελη ενεργεια που θελει καπου να την διοχετευση.Θελει και πρεπει να τρεχει πολυ.Πρεπει να περνας αρκετο χρονο μαζι του,αυτα θελει να σου πει-δειξει αλλα δεν ξερει τον τροπο.Εαν θελεις σκυλι για σπιτι παρε καποιο αλλο,η αφειερωνε του περισσοτερο χρονο .............................................