DIO - 1942-2010....RIP.

Έφαγα νταμπλά όταν το έμαθα.
Ίσως η πιο χαρακτηριστική φωνή που υπήρξε ποτέ στο rock εν γένει, αλλά και μια προσωπικότητα που η δύναμή της και το μπρίο της δύσκολα συναντιούνται.
ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ.

τέτοια απώλεια δεν έχει αντίβαρο, ειδικά όταν αφορά συνταξιδιώτη... έχει μαυρίσει η μέρα μου κι ας μην τον παρακολουθούσα εδώ και αρκετά χρόνια.

τα λόγια είναι λίγα

dio.jpg
 
Τι ήθελα και είδα το post.................(Και έλεγα να μην μπω στο forum πριν πάω για ύπνο)

Χαλάστηκα πολύ άσχημα τώρα.
Απίστευτη φωνή εξαιρετικός ερμηνευτής, άφησε τη σφραγίδα του σε ύμνους του rock και του metal.
Θα ζει όμως κάθε φορά που θα ακούμε τo Last in Line ή το Still I 'am sad ή το Ηeaven and Hell ή..................R.I.P.
 
α ρε dio γαμωτο
υπηρξε ενας απο τους αγαπημενους μου τραγουδιστες
κριμα
r.i.p φιλε ronnie θα σε θυμαμε παντα να τραγουδας και ημουν τυχερος που σε ειδα αλλα πιο τυχερος που σε ακουσα
μακαρι να ροκαρεις τον θεο τωρα τρελανε τους ολους εκει απανω οσο τρελενες εμας οσο ησουν εδω

καλο ταξιδι φιλε...
 
Τρομερή φωνή ο τύπος. :music-smiley-005: Στο alboum των rainbow on the stage δίνει ρεσιτάλ .Το catch the rainbow κάθε φορά που το ακούω από τον live δίσκο μου σηκώνετε .... το χέρι.:Banane0:

Υ.Γ Ο dio καθιέρωσε αυτήν την χαρακτηριστική κίνηση των χεριών στις μεταλ συναυλίες
 
Φωνή οδοστρωτήρας. Δεν υπάρχει κανείς να συγκριθεί μαζί του.
Αντίο..
 
Ο ένας πέθανε, ο άλλος πέθανε κι εγώ δεν αισθάνομαι καλά τελευταία...

:frown:
 
Re: Απάντηση: DIO - 1942-2010....RIP.

mmoukiou said:
Φωνή οδοστρωτήρας. Δεν υπάρχει κανείς να συγκριθεί μαζί του.
Αντίο..
Click to expand...



αυτό που λένε "ερμηνεία παλιάς σχολής, με τα απαραίτητα βαρίδια" ενσάρκωνε ο μακαρίτης (δυσκολεύομαι και να το πω)...
μοναδικό ηχόχρωμα, μελωδικότητα και δύναμη, όλα στο μάξιμουμ.

δεν πρόκειται να υπάρξει τέτοιος ξανά.

υ.γ. δεύτερη αναφορά από μένα και ίσως όχι η τελευταία
 
Last edited:
Tώρα το είδα.... Τι να πεις, άλλος ένα μεγάλος έφυγε. Και οι μνήμες μου απ' τα χρόνια του γυμνασίου στις αρχές της δεκαετίας του 80 με τα ακούσματα των Rainbow και των Black Sabbath σε κάθε πάρτυ και μάζωξη, είναι ακόμη ισχυρές.

Καλό του ταξίδι.....
 
:frown:...H φωνή που σημάδεψε το ροκ, τα νεανικά μας χρόνια...:frown:
...Πάει να συναντήσει τους μάγους, τους δαίμονες, τα ξωτικά και τις μάντισσες
που μας έλεγε στούς στίχους του....


Long Live Rock and Roll Ronnie...
 
Ίσως από τις λίγες φορές που η είδηση της απώλεια ενός καλλιτέχνη (γιατί ο Ronnie ήταν όντως καλλιτέχνης) με συγκλόνισε τόσο. Να φταίει ότι ήταν από τις φωνές που με πρωτοεισήγαγαν στο χώρο του σκληρού ήχου, στα αθώα χρόνια της εφηβείας, να φταίνε οι στίχοι του, τόσο αλληγορικοί αλλά και τόσο έντονα συνυφασμένοι με τον πραγματικό κόσμο, ιδιαίτερα τη διαμάχη του Καλού με το Κακό (ακόμη κι αν αυτή η διαμάχη συμβαίνει στα ενδόψυχα του καθενός)?
Κομμάτια σταθμοί, που απογειώνονταν με τις ερμηνείες του, δοσμένες με τόσο πάθος και λυρισμό.
Τραγουδιστής που σεβόταν πάντα το κοινό του, που σεβόταν και το θείο δώρο που είχε, τη φωνή του, που ακόμα και κοντά στα 70 του κρατούσε τη δύναμη και το χρώμα της.( όποιος τον άκουσε στο live της Μαλακάσας με τους Heaven and Hell δε νομίζω να έχει αντίρρηση).
Rest In Peace Ronnie!
 
Top Bottom