"'Εφυγε" ο Τάσσος Παπαδόπουλος...

Aυτό δε μπορώ να το καταλάβω , που συμβαίνει στην Ελλάδα. Πεθαίνει κάποιος και μέχρι να θαφτεί λέμε τα καλλιτερα! Στο εξωτερικό, όταν κάποιος διάσημος, πολιτικός πεθαίνει το τι τους σέρνουν δε λεγεται! Απ´ ότι έχω καταλάβει , μάλλον ο θάνατος μας φοβίζει πολύ και έτσι όταν κάποιος πεθαίνει το βουλώνουμε! Και εμείς θα πεθάνουμε και δε θα καταλάβουμε τίποτα (αφου δε θα είμαστε σε θέση...). Εγώ πάντως σχολιασα διότι είδα κάποια πόστ που τον λιβάνιζαν πολύ. Αυτό πάντως που μου έκανε εντύπωση με το Πρόεδρο ήταν η φωνή του. Δεν τον ήξερα μέχρι να εκλεγεί, όπως έχω την εντύπωση και οι περισσότεροι Ελλαδίτες. Δεν ήταν του θορύβου! Στα οικονομικά πάντως τα κατάφερε πολύ καλά επι προεδρίας του.
 
Στό εξωτερικό προφανώς επειδή ακριβώς φοβούνται τον θάνατο(και περί αυτού ευχαρίστως να ανοιχτεί άλλο θρέντ,υπάρχουν πάμπολλες κοινωνιολογικές έρευνες)κάνουν σάν νά μην συνέβη...
Η ´υπανάπτυκτη Ελλάδα´σέβεται τον θανόντα και ακόμα και οι εχθροί σιωπούν μέχρις να τον σκεπάσει το Χώμα.Το πώς αντιμετωπίζουν οι Ελληνες το πένθος το έχουν σχολιάσει θετικότατα ακόμα και Αμερικανοί Ψυχίατροι.
Ζήτημα ήθους.
Οποιος θέλει ανοίγει άλλο θρέντ για να τον σχολιάσει.
 
Στο εξωτερικό, όταν κάποιος διάσημος, πολιτικός πεθαίνει το τι τους σέρνουν δε λεγεται!


Λάθος κάνεις. Έχω ζήσει στο εξωτερικό και δεν το έχω δει πουθενά αυτό. Σε κάθε θάνατο υπάρχουν κάποιοι που έχουν πένθος (φίλοι, συγγενείς κλπ). Ακόμη κι αν δεν υπάρχει σεβασμός στους νεκρούς (βασικό στοιχείο του δυτικού μας κόσμου, και όχι μόνον), τουλάχιστο χρειάζεται σεβασμός στους πενθούντες.
 
Τιμή και δόξα στο μεγαλύτερο πρόεδρο της Κυπριακής δημοκρατίας.
Κυβέρνησε λίγο αλλά σε μια περίοδο ιδιαίτερα σημαντική για το μέλλον του νησιού.

Παρελαβα Κρατος δεν θα παραδωσω Κοινοτητα είπε στο διάγγελμά του για το σχέδιο Αναν.
Πρόεδρος ενός μικρού, ασήμαντου κράτους είχε την τόλμη να σηκώσει ανάστημα ενάντια στην παγκόσμια πολιτική βούληση και να διεκδικήσει το δικαιο του λαού του.
 
Aυτό δε μπορώ να το καταλάβω , που συμβαίνει στην Ελλάδα. Πεθαίνει κάποιος και μέχρι να θαφτεί λέμε τα καλλιτερα! Στο εξωτερικό, όταν κάποιος διάσημος, πολιτικός πεθαίνει το τι τους σέρνουν δε λεγεται! .

Ούτε και εγώ καταλαβαίνω γιατί θα πρέπει να μοιάζουμε με "το εξωτερικό".
 
Τό τέλος τού Ιστορικού Διαγγέλματος τού Τάσσου Παπαδόπουλου στίς 7/04/2004
´Συνεκτιμώντας όλα τα δεδομένα με ψυχραιμία και αντικειμενικότητα αλλά και με πλήρη συναίσθηση της ιστορικότητας των στιγμών και το βάρος της ευθύνης που μου αναλογεί, λυπούμαι ειλικρινά, γιατί δεν μπορώ να αποδεχθώ και να υπογράψω το Σχέδιο Ανάν όπως, τελικά, διαμορφώθηκε.

Παρέλαβα Κράτος διεθνώς αναγνωρισμένο. Δεν θα παραδώσω «Κοινότητα» χωρίς δικαίωμα λόγου διεθνώς και σε αναζήτηση κηδεμόνα. Και όλα αυτά έναντι κενών, παραπλανητικών, δήθεν, προσδοκιών. Έναντι της ανεδαφικής ψευδαίσθησης ότι η Τουρκία θα τηρήσει τις δεσμεύσεις της.

Συμπατριώτισσες, συμπατριώτες,

Στις 24 Απριλίου θα τοποθετηθείτε με ένα ΝΑΙ ή ένα ΟΧΙ στο σχέδιο Ανάν. Θα αποφασίσετε για το παρόν και το μέλλον της Κύπρου. Για τη γενιά μας, αλλά και τις γενιές που θα έρθουν μετά από εμάς.

Έχω εμπιστοσύνη στην κρίση σας.

Είμαι βέβαιος ότι δεν σας αγγίζουν ψεύτικα διλήμματα.

Ότι δεν σας τρομάζουν απειλές για δήθεν διεθνή απομόνωση.

Ότι δεν σας πείθουν τα περί δήθεν τελευταίας ευκαιρίας.

Είμαι βέβαιος ότι εξακολουθούν να έχουν για σας νόημα οι ηθικές αρχές και αξίες του λαού μας, του πολιτισμού και του εθνικού ιστορικού μας βίου, τον οποίο θέλετε να συνεχίσουμε με ασφάλεια, δικαιοσύνη, ελευθερία και ειρήνη.

Ελληνικέ Κυπριακέ Λαέ,

Στη ζυγαριά του ΝΑΙ και του ΟΧΙ, πολύ βαρύτερες και πολύ πιο επαχθείς θα είναι οι συνέπειες του ΝΑΙ.

Σε καλώ να απορρίψεις το Σχέδιο Ανάν.

Σε καλώ να πείς στις 24 του Απρίλη ένα δυνατό ΟΧΙ.

Σε καλώ να υπερασπιστείς το δίκαιο, την αξιοπρέπεια και την ιστορία σου.

Με αίσθημα ευθύνης απέναντι στην Ιστορία, στο παρόν και το μέλλον της Κύπρου και του λαού μας, σε καλώ να μην υποθηκεύσεις το μέλλον στην πολιτική βούληση της Τουρκίας. Να προασπιστείς την Κυπριακή Δημοκρατία, λέγοντας ΟΧΙ στη κατάλυσή της. Να συστρατευτείς για μια νέα πιο ελπιδοφόρα πορεία επανένωσης της πατρίδας μας μέσα από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Καλή Ανάσταση σε όλους!'
 
Σαν να βιάστηκε να φύγει...

Καλύτερα γι' αυτόν,να μην δεί όσα έρχονται.

Θα τον θυμόμαστε σαν εξαιρετικό πατριώτη.
 
Από χτες ήθελα να το γράψω. Το επίτευγμα του Παπαδόπουλου δεν ήταν το "όχι" στο σχέδιο Ανάν. Ήταν το 70% που πήρε το "όχι". Και αυτό το οφείλουμε καθαρά και ξάστερα στον μακαρίτη. Αν το "όχι" έπαιρνε 51% σήμερα μπορεί να είχαμε μέχρι και εμφύλιο κάτω στην Κύπρο.

Σε μια περίοδο που μάθαμε να τρώμε τη μία σφαλιάρα μετά την άλλη αδιαμαρτύρητα τόσο στο διεθνές επίπεδο όσο και στο κοινωνικό εσωτερικά, η στάση του Τάσσου του "αρνητικού" (παρατσούκλι που είχε από τα χρόνια της ΕΟΚΑ) εμπνέει και δίνει δύναμη για νέους αγώνες. Γι αυτό κάθε φορά που έρχονται τα δύσκολα, ας τον θυμόμαστε ...
 
και ειναι ο ανθρωπος που ξεκινησε την διαδικασια, επειδη κανενας αλλος δεν θα το κανε ακομα και στην ''ισχυροτερη'' Ελλαδα,να κινησει το θεμα των πετρελαιων του Αιγαιου με πολυ εξυπνες κινησεις που δεν επετρεψαν στους ''γειτονες'' και πολλα περιθωρια αντιδρασης.
 
Eπικήδειος τού Βάσου Λυσσαρίδη στην σημερινή ´Εξόδιο Ακολουθία´τού Τάσσου Παπαδόπουλου:
'Επικήδειος λόγος Βάσου Λυσσαρίδη

´Ο Τάσσος Παπαδόπουλος έφυγε από τη ζωή για να παραμείνει ζωντανός στη μνήμη ενός ολόκληρου λαού, τόνισε στον επικήδειο λόγο που εκφώνησε στην κηδεία του τέως Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Τάσσου Παπαδόπουλου, ο Επίτιμος Πρόεδρος του ΚΣ ΕΔΕΚ Βάσος Λυσσαρίδης, δίνοντας διαβεβαίωση προ τον εκλιπόντα ότι ο αγώνας θα συνεχισθεί. Οπως είπε ο κ. Λυσσαρίδης, η ιστορία θα καθιερώσει το ρόλο του Τάσσου Παπαδόπουλου ως του Προέδρου που απέκρουσε τα απαράδεκτα σχέδια, αλλά και διαφοροποίησε αποτελεσματικά το αρνητικό κλίμα που δημιούργησε το πλήρως δικαιολογημένο ΟΧΙ του λαού μας.

«Μια μεγάλη προσωπικότητα που λάμπρυνε την πολιτική ζωή της πατρίδας μας, που άφησε ανεξίτηλη τη σφραγίδα του στα δρώμενα της Κύπρου, ο Πρόεδρος που πιστός στη λαϊκή εντολή απέρριψε εθνοκτόνα σχέδια, επαναλαμβάνοντας το διαχρονικό στην Ελληνική ιστορία ΟΧΙ, πέρασε το κατώφλι της αιωνιότητας», πρόσθεσε.

«Πέρασε το κατώφλι της ιστορίας. Και πέρασε με περγαμηνές αγώνων, θυσιών και προάσπισης αρχών. Με εκκρεμή οράματα, με ανεκπλήρωτες προσδοκίες, αλλά και με βεβαιότητα ότι ο αγώνας στον οποίο αφιέρωσε τη ζωή του θα συνεχισθεί. Πως και νεκρός θα μαρτυρήσει τη δικαίωση», ανέφερε ο κ. Λυσσαρίδης.

«Φίλε Τάσσο. Ο λαός δεν σου παραχωρεί άδεια απουσίας ωσότου λεύτεροι σεργιανίσουμε στα λεύτερα αγαπημένα τοπία. Οσο το συρματόπλεγμα της ντροπής θα διχοτομεί την αξιοπρέπεια και τα χώματα μας, όσο η κατοχική σημαία θα συνοδεύει στον ξύπνιο τους εφιάλτες μας, έχοντας τώρα νικήσει το θάνατο μαζί με τη στρατιά των συναγωνιστών σου, με τον Μακάριο σημαιοφόρο, με τον Αυξεντίου, τον Μάτση, τον Παλληκαρίδη θα ανατρέψουμε το σκηνικό,» τόνισε ο Επίτιμος Πρόεδρος της ΕΔΕΚ.

Οπως είπε, «η Κύπρος θρηνεί έναν άξιον της πατρίδος τέκνον. Και ο Ελληνισμός συμμετέχει στο θρήνο για την απώλεια. Ο Ελληνισμός στο σύνολό του γιατί οι εθνικοί αγώνες αγνοούν ιδεολογικά σύνορα. Η παρουσία εδώ του Πρωθυπουργού της Ελλάδας, κ. Καραμανλή, του αρχηγού της αντιπολίτευσης κ. Παπανδρέου και της Υπουργού Εξωτερικών κ. Μπακογιάννη μαρτυρούν του λόγου το αληθές», ανέφερε.

«Αυτή η οδυνηρή συγκυρία προσφέρει την ευκαιρία να αποστείλουμε από κοινού το μήνυμα ότι θα απορρίψουμε απορριφθέντα υπό του λαού σχέδια που εκκολάπτονται υπό νέα ονοματολογία και ότι θα σταθούμε ανάχωμα σε ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας a la carte με την κυνική απαίτηση μη συμμόρφωσης προς τις ευρωπαϊκές υποχρεώσεις της και νομιμοποίηση κηδεμονικών δικαιωμάτων και στρατιωτικής παρουσίας, παρθενογένεσης δυο κρατών και συνεταιρισμού», πρόσθεσε.

«Φίλε Τάσσο. Φεύγεις αφήνοντας αξιόλογη, ανεξίτηλη κληρονομιά. Ο λαός θυμάται έντονα την τελευταία παρακαταθήκη σου στην κρίσιμη ώρα των αποφάσεων», είπε ο κ. Λυσσαρίδης, προσθέτοντας πως ήταν σαφής η διαπίστωση του Τάσσου Παπαδόπουλου πως «το σχέδιο Ανάν δεν καταλύει την de facto διχοτόμηση, αλλά αντίθετα τη νομιμοποιεί και ότι υπάρχουν θέματα αρχών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων όπου η 'μέση λύση' δεν συνιστά τη σωστή απάντηση'. Πρόσθετες 'Παρέλαβα κράτος με διεθνή αναγνώριση. Δεν θα παραδώσω κοινότητα χωρίς δικαίωμα λόγου και σε αναζήτηση κηδεμόνων' », σημείωσε ο κ. Λυσσαρίδης.

«Αυτά δήλωνες στο δραματικό σου διάγγελμα, πληγωμένος από την παραγνώριση αρχών από εκείνους που ήταν εντεταλμένοι για την υπεράσπισή του. Με έντονα φορτισμένη λυγμική φωνή, με τη συναίσθηση ότι στεκόσουν ανένδοτος προασπιστής των δικαιωμάτων του λαού μας και θεματοφύλακας της ιστορίας μας. Ο συναισθηματισμός ταιριάζει στον ειλικρινή. Στέρεες οι εθνικές ρίζες με τις πολυχιλιόχρονες ελληνικές παραδόσεις. Στέρεη η προσωπική ιστορία. Προδιαγεγραμμένη, σχεδόν νομοτελειακή η πορεία σου», ανέφερε ο Επίτιμος Πρόεδρος του ΚΣ ΕΔΕΚ.

«Αγωνιστής από την πρώτη νεανική ηλικία στην πρώτη γραμμή του εθνικο-απελευθερωτικού αγώνα της ΕΟΚΑ όπου και σε πρωτοσυνάντησα.
Μαζί στο Λονδίνο στη δραματική σύσκεψη καταψηφίσαμε τις συμφωνίες Ζυρίχης - Λονδίνου. Ο Μακάριος στην πορεία αναγνωρίζοντας τις αρετές και ικανότητές σου, σε διορίζει υπουργό. Τον νεαρότερο υπουργό της Κυπριακής Δημοκρατίας», είπε ο κ. Λυσσαρίδης.

«Αδέκαστος στην προάσπιση αξιών, έτοιμος για κατάθεση γνώμης και έτοιμος να προσαρμοσθεί έργοις», υπογράμμισε.

Σημειώνοντας πως θα ήταν υποτιμητικό να αναλωθεί στην απαρίθμηση πληθώρας πολιτικών και πολιτειακών αξιωμάτων στα οποία διέπρεψε ο Τάσσος Παπαδόπουλος και την τόσο αξιόλογη προσφορά τους σε όλους τους τομείς της δημόσιας ζωής ο κ. Λυσσαρίδης είπε πως ωστόσο δεν μπορεί να μην αναφερθεί στην πρωτοποριακή προσφορά του για εδραίωση του πρώτου κοινωνικού κράτους στην Κύπρο.

«Αρχή άνδρα δείκνυσι. Και το τελευταίο αξίωμα στην προεδρία του κράτους υπήρξε η κορωνίδα της προσφοράς του και η ανάδειξη της προσωπικότητάς του. Αφόρητες οι πιέσεις, ασφυκτικός ο κλοιός για εξαναγκασμό του λαού μας να προσυπογράψει σχέδια εθνικής ταπείνωσης και υπονομευτικά της εθνικής μας επιβίωσης. Και τα πυρά εχθρικά και φίλια στρέφονταν προς τον εκλεγμένο πρόεδρο», είπε για να προσθέσει: "Κι εσύ Τάσσο, φρουρός μιας άλλης μορφής Θερμοπυλών, παρέμεινες πιστός τοις του λαού ρήμασι πειθόμενος, γνωρίζοντας το τίμημα και έτοιμος να υποστείς τις συνέπειες".

Και ο αγώνας, ανέφερε ο κ. Λυσσαρίδης, δεν αφορούσε μόνο την επιβίωση των Ελληνοκυπρίων αλλά και την ουσιαστική ακηδεμόνευτη πορεία των Τουρκοκυπρίων.

«Γιατί πιστός στις εθνικές σου ρίζες, υπήρξες και θερμός προασπιστής των δικαιωμάτων των Τουρκοκυπρίων με τη σωστή διαπίστωση ότι ειρήνη και πρόοδος μπορούν να διασφαλισθούν μόνο σε συνθήκες αλληλοσεβασμού», είπε.

Πρόσθεσε πως «η ιστορία θα καθιερώσει το ρόλο σου ως του Προέδρου που απέκρουσε τα απαράδεκτα σχέδια αλλά και διαφοροποίησε αποτελεσματικά το αρνητικό κλίμα που δημιούργησε το πλήρως δικαιολογημένο ΟΧΙ του λαού μας. Και αυτό επετεύχθη όχι με προσαρμογή σε πιέσεις ή εγκατάλειψη αρχών αλλά με θρησκευτική προσήλωση στην προάσπιση της ετυμηγορίας του λαού».

«Και αυτά χαρακτηρίσθηκαν ως απορριπτισμός. Αν απορριπτισμός είναι η άρνηση της εθνικής αυτοκτονίας, τότε ο τίτλος είναι άκρως τιμητικός. Διάλεξες συνειδητά το δρόμο του εθνικού Γολγοθά, γιατί γνώριζες πως μόνο με την ανάληψη ευθυνών χαράσσονται οι δρόμοι εθνικής σωτηρίας. Στη ρήτρα ότι οι ιδέες δεν δολοφονούνται, προσθέτω. Ομως ούτε οι ιδεοφόροι πεθαίνουν. Πεθαίνουν όσο δεν αφήνουν κληρονομιά. Κι εσύ αφήνεις αξιόλογη κληρονομιά», ανέφερε.

Πρόσθεσε πως «τα μηνύματα είναι σαφή. Σεβόμαστε τα δικαιώματα όλων των λαών και όλων των ομάδων. Ομως απαιτούμε σεβασμό και στα δικά μας. Είμαι βέβαιος ότι και από τον τάφο θα διαλαλείς ότι δεν θα δεχθούμε χωριστά κράτη και συνεταιρισμό που οδηγεί σε ένα πολυκηδεμονευόμενο συνομοσπονδιακό μόρφωμα», είπε ο κ. Λυσσαρίδης και διαβεβαίωσε πως «ο αγώνας θα συνεχισθεί».

«Συμβιβασμός ναι. Αλλά σε πλαίσια αρχών που διαφυλάττουν την εθνική αξιοπρέπεια και επιβίωση. Μόνιμη κοινή μας γραμμή παραμένει μια λύση εναρμονισμένη με το διεθνές δίκαιο και το ευρωπαϊκό κεκτημένο που να διασφαλίζει την ενότητα του κράτους, του χώρου, της οικονομίας, των θεσμών, θα απαλλάσσει από κηδεμονίες και ξένη στρατιωτική παρουσία και θα διασφαλίζει τις βασικές ελευθερίες και τα ανθρώπινα δικαιώματα όλων των πολιτών, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος όλων των προσφύγων για επάνοδο στις πατρογονικές εστίες και περιουσίες τους», ανέφερε ο Επίτιμος Πρόεδρος του ΚΣ ΕΔΕΚ.

«Αυτές υπήρξαν οι διακηρύξεις όλων προς το λαό και ο λαός είναι φυσικό να απαιτεί προσήλωση στις δεσμεύσεις. Φεύγεις δικαιωμένος με σαφή εντολή στα παιδιά σου, στους δικούς σου και σ' όλο το λαό να μην παρεκκλίνουν από τη διακηρυγμένη πορεία που τώρα σφραγίζεται με τη δική σου βιολογική απουσία, όχι την πολιτική», πρόσθεσε.

«Σ' αυτό τον ιερό χώρο ενώπιον του λαού και της ιστορίας δίνουμε την υπόσχεση ότι δεν θα παρεκκλίνουμε από αυτή την πορεία. Η φωνή σου για απόρριψη απαράδεκτων σχεδίων θα είναι τώρα ακόμα πιο δυνατή, πιο καθολική, πιο αποδεκτή.

Για την οικογένειά σου θα είναι παρηγοριά ότι όλη η Κύπρος παραστέκεται στη θλίψη τους και ιδιαίτερα στη μεγάλη κυρία, τη Φωτεινή της αξιοπρέπειας και της προσφοράς. Θα συνεχίσουμε όλοι μαζί. Και θα σ' έχουμε πάντα συντροφιά ως τη δικαίωση. Αυτή τη μοίρα όρισαν οι θεοί για τους διαχρονικούς αγωνιστές», κατέληξε ο κ. Λυσσαρίδης.


Στό Καλό.............
 
οσο ζω δεν προκειται να ξεχασω το διάγγελμα του Τάσσου. Αυτό που με συγκλόνισε τότε δεν ήταν η συναισθηματική φόρτισή του, ήταν τα λογικά, ατράνταχτα επιχειρήματα του κατά του απίθανου εκείνου νομικού και πολιτικού κατασκευάσματος που έμεινε γνωστό ως σχέδιο Ανάν. Θυμάμαι ακόμη ότι διάβαζα στις εφημερίδες τις πρόνοιες του σχεδίου και ένιωθα να μου ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι. Μα πόση περιφρόνηση, πόση απαξίωση πρέπει να είχαν οι συντάκτες του σχεδίου για τους Ελληνοκύπριους για να πιστεύουν ότι θα δέχονταν να ζήσουν σε ένα τέτοιο κράτος? Ακόμα και η γυναίκα μου, η οποία είναι γερμανίδα, εντελώς αντιεθνικίστρια και δεν κατάλαβε ποτέ την αντιπαλότητα Ελλάδας-Τουρκίας, έφριξε όταν της διάβασα δειγματοληπτικά κάποια άρθρα του σχεδίου. Δεν ήταν ο Τάσσος ο συναισθηματικός, ήταν οι οπαδοί του Σχεδίου Ανάν, οι οποίοι το μόνο που είχαν να πουν για να το στηρίξουν ήταν αερολογίες του τύπου <ας κάνουμε ένα γενναίο βήμα προς το μέλλον για να ξεπεράσουμε τους διαχωρισμούς του παρελθόντος>.
΄Οσον αφορά τις αντιρρήσεις που έφεραν κάποιοι συνφορουμίτες για το δήθεν λιβάνισμα των επιφανών νεκρών, εμένα οι γονείς μου μου μάθανε ότι δεν είναι ευγενικό να μιλάς άσχημα για κάποιον που μόλις πέθανε. Αυτό δεν σημαίνει ότι τον θεωρείς τέλειο ή δεν αναγνωρίζεις τα λάθη του. ΄Οταν όμως κάποιος φεύγει για το τελευταίο ταξίδι, καλό είναι να τον θυμάσαι για ότι θετικό έκανε όσο ήταν στη ζωή, όπως θα ήθελες να κάνουν και με σένα όταν έρθει εκείνη η ώρα.
O Τάσσος λοιπόν, είχε το θάρρος να πάριε μια μεγάλη απόφαση και να αναλάβει την ευθύνη για αυτή, όποιες και να ήταν οι συνέπειες. Η σύγκριση με τους δικούς μας πολιτικούς είναι, φοβάμαι, συντριπτική.

Αλαφρύ το χώμα που τον σκεπάζει
 
Ζωντανή «σφυγμομέτρηση»

Της ΚΥΡΑΣ ΑΔΑΜ

«Παρέλαβε κράτος-παρέδωσε κράτος»

Εγραφε το τεράστιο ασπρόμαυρο πανό στο προαύλιο της εκκλησίας στον Στρόβολο, υπενθυμίζοντας, σε πείσμα της πλειονότητας των επισήμων στο εσωτερικό του ναού, ότι το πρωί της περασμένης Δευτέρας δεν κηδευόταν ο Τ. Παπαδόπουλος, ένας πρώην «ανώτατος κυβερνητικός λειτουργός», αλλά ο άνθρωπος που εξέφρασε το 76% των Ελληνοκυπρίων που δεν θέλησαν να διαλυθεί η Κυπριακή Δημοκρατία με το σχέδιο Ανάν.

Η κηδεία του Τ. Παπαδόπουλου εκ των πραγμάτων εξελίχθηκε σε μια ζωντανή «σφυγμομέτρηση» αυτής ακριβώς της διάθεσης -σήμερα- που οι συνομιλίες έχουν οδηγηθεί σε ναυάγιο και κρατούνται τεχνητά στη ζωή.

Τα πολιτικά κόμματα στην Κύπρο απέφυγαν οποιαδήποτε πολιτική κινητοποίηση.

Οι Κύπριοι πολίτες, και ήταν μεγάλος ο αριθμός τους, προσήλθαν αυθορμήτως για τον ύστατο χαιρετισμό και στη συνέχεια αποχωρούσαν σιωπηλά από τον χώρο.

Οι πολιτικοί αρχηγοί έκαναν το κοινωνικό «καθήκον» τους με τους επικήδειους λόγους τους και με αυτόν τον τρόπο έδρασαν πολιτικά:

Αναφέρθηκαν σε όλα, εκτός από το σημείο για το οποίο ο Τ. Παπαδόπουλος θα μείνει στην ιστορία: το ΟΧΙ στο σχέδιο Ανάν.

Ο πρόεδρος της Κύπρου και γενικός γραμματέας του ΑΚΕΛ Δ. Χριστόφιας είχε μόνον καλά λόγια για το εκλιπόντα, «την αγαστή, υποδειγματική ανθρώπινη, συνεργασία», θυμήθηκε «το κεντροαριστερό κοινωνικό του όραμα και την κοινωνική ευαισθησία του». Επέλεξε όμως να μην τοποθετήσει τον εκλιπόντα απέναντι στην ιστορία της Κύπρου, για τη στάση του στο σχέδιο Ανάν, προσθέτοντας βιαστικά στο τέλος ότι «όλοι μας θα καλύψουμε το κενό σου...».

Ακόμα «πολιτικότερα» ο νυν πρόεδρος του ΔΗΚΟ κ. Κάρογιαν αναφέρθηκε διά μακράν «στον καθοδηγητή του» αλλά όχι στον πολιτικό και μόνον στο τέλος υποσχέθηκε ότι «θα μας καθοδηγεί το ρωμαλέο ΟΧΙ σου...».

Με δυο λόγια η τελετή της περασμένης Δευτέρας είχε «σχεδιαστεί» έτσι ώστε να πνιγεί η πολιτική διάστασή της και κυρίως η πολιτική δέσμευση ότι το μέλλον της Κυπριακής Δημοκρατίας δεν θα κινδυνεύσει εκ νέου από τις ήδη απορριφθείσες -διά του Παπαδόπουλου- λύσεις του Κυπριακού.

Ο ιστορικός ηγέτης της Κύπρου Β. Λυσσαρίδης ανέτρεψε αυτό το σκηνικό. Μίλησε μόνον πολιτικά για τον Τ. Παπαδόπουλο, ζητώντας από τον κυπριακό λαό να «απορρίψει τα απορριφθέντα σχεδια», να γίνει «ανάχωμα στην ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας α λα καρτ, αν δεν εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της στην Κύπρο», να μη δεχθεί «παρθενογένεση των δυο κρατών συνεταιρισμού στην Κύπρο».

Τα χειροκροτήματα των παρευρισκομένων ήταν δυνατά και παρατεταμένα μόνον στην ομιλία του Β. Λυσσαρίδη. Μια ζωντανή υποθήκη για την Κύπρο και το αβέβαιο μέλλον της.

Eλευθεροτυπία 17/12/08