Είμαστε εθισμένοι?

[ΚΩΣΤΑΣ ΝΑΚΟΣ]

Θα ήθελα να σχολιάσουμε το που σταματάει η λογική και που αρχίζει η υπερβολή σχετικά με το χόμπι μας.


Εχω ακούσει για περιπτώσεις ανθρώπων που έφτασαν σε οικονομική εξαθλίωση και αναγκάστηκαν να σταματήσουν την ενασχόληση τους.

Ακόμα υπάρχουν άνθρωποι που έχουν πανάκριβα συστήματα και δεν έχουν δικό τους σπίτι.

Το ίδιο βέβαια και σε μεγαλύτερο βαθμό συμβαίνει με τα αυτοκίνητα αλλά καλό είναι να μην μας απασχολήσει προς το παρών.

Με προβληματίζει αρκετά αυτή η σκέψη τον τελευταίο καιρό και θα ήθελα να μοιραστούμε τις απόψεις μας.

Εντελώς καλοπροαίρετα πάντα.

Δεν κρίνω κανένα.

 

[more peers]

Πολύ ωραίο θέμα Μάλιστα συμφωνούμε και με τη προσέγγιση!

Βρέθηκα πρόσφατα σε παρόμοια συζήτηση (εγώ ήμουν ο "εθισμένος" και δεν νοιώθω καθόλου έτσι...)

Για μένα κάθε προσπάθεια να μάθεις, να βελτιωθείς και να μεγιστοποιήσης την ευχαρίστηση μέσα από τα ενδιαφέροντά σου, αξίζει κάθε θυσία.

Ο εθισμός, τα "άκρα" για μένα είναι:
# να στερείς από την οικογενειά σου τα απαραίτητα
## να αγοράζεις χωρίς να ακούς (...ξέρω και περιπτώσεις με πολύ περιοριμένη δισκοθήκη)!

Κάτι τέτοιο όμως δεν μοιάζει με εθισμό αλλά με
# αναισθησία χειρίστης μορφής
## κουταμάρα! ...σαν να πάρεις ένα πολύ ακριβό αυτοκίνητο και να μην το κινείς...


Και πάλι μπράβο για το θέμα-προβληματισμό :SFGSFGSF:

 

[opsim]

Για το δικό μου σύστημα αξιών δεν νοείται κάποιος, όπως έγραψε ο Νίκος παραπάνω, να στερεί από τον εαυτό του και την οικογένειά του από τις βασικές ανάγκες για το όποιο πάθος του. Επίσης η παθιασμένη ενασχόληση με το αντικείμενο προϋποθέτει και αντίστοιχη ορθολογική χρήση, δεν νοείται κάποιος που έχει στην κατοχή του 3 cd και 500 mp3 να έχει δυασανάλογα ακριβά μηχανήματα (όπως έγραψε και ο Νίκος έχω Porsche αλλά δεν την κινώ γιατί δεν έχω λεφτά να της βάλω βενζίνη). Φυσικά η μονομανία επεκτείνεται και σε άλλες εκδηλώσεις όπως δυσανάλογα ακριβό αυτοκίνητο ή ακριβά ρούχα ή ρολόι.
Δέχομαι την μονομανία ως προς ένα χόμπι αλλά αφού έχουν εξασφαλιστεί οι προϋποθέσεις που ανέφερα παραπάνω.

 

[ΚΩΣΤΑΣ ΖΑΓΓΟΓΙΑΝΝΗΣ]

Η διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στο χόμπι και τον εθισμό είναι λεπτή. Είχα διαβάσει ένα καταπληκτικό άρθρο ενός αμερικανού δισκοκριτικού και έμπορου δίσκων, του Leslie Gerber με τίτλο Discoholics Anonymous, στο οποίο προσπαθούσε να καθορίσει την διαφορά ανάμεσα στο φανατικό, έστω, συλλέκτη και τον εθισμένο-στην περίπτωσή που εξέταζε, τον εθισμένο στην αγορά δίσκων. Δύο είναι κατα τον Gerber τα κριτήρια: Το κατά πόσο καλύπτεις πρώτα άλλες, βασικές ανάγκες (Did you pay your rent this month?), και το κατά πόσο μπορείς να βρεις ότι έχεις (if you cant find it you dont own it). Ανέφερε δύο ακραίες περιπτώσεις: Ο πρώτος εθισμένος αγόραζε δίσκους από το πανέρι των προσφορών, και τους έβαζε σε χαρτοκούτια μαζί με τη σακούλα. Όταν γέμιζε το χαρτοκούτι το πήγαινε σε ένα χώρο αποθήκευσης που είχε νοικιάσει και το άφηνε εκεί. Δεν άκουγε τους δίσκους ποτέ, και όταν καθυστέρησε το νοίκι της αποθήκης για πάνω από ένα χρόνο, ο ιδιοκτήτης κατέσχεσε το περιεχόμενο και το πούλησε στον Gerber. Ο δεύτερος ήταν πραγματικά τραγική περίπτωση. Αυτοκτόνησε πίνοντας μονορούφι ένα μπουκάλι βότκα. όταν η οικογένειά του πήγε να καθαρίσει το σπίτι του ανακάλυψαν ότι είχε μαζέψει σε ένα δυαράκι πάνω από 20.000 δίσκους, πολλούς από αυτούς μεγάλης αξίας, τους οποίους δε μπορούσε να ακούσει γιατί δε μπορούσε να τους βρει! Δεν υπήρχε κανένα σύστημα ταξινόμησης, ούτε ελεύθερος χώρος εκτός από το κρεββάτι και την τουαλέτα.

 

[supersonic]

ωχ...τί πίκρα είναι αυτή....

 

[Messenger]

Ναι είναι εύκολο να χάσουμε το στόχο...
Τη μουσική την ακούμε για να χαιρόμαστε. Αρα το πιό σημαντικό είναι τι ακούμε (και ανάλογα και με την ώρα και τη διάθεσή μας) και μετά αν ακούγεται καλά. Και αν ξύνουν τα πρίμα να πειράζουμε το σχετικό (?) ποτενσιόμετρο αντί να σκεφτόμαστε τι φταίει !

 

[Totsipaki]

Re: Απάντηση: Είμαστε εθισμένοι?

Το θέμα εδώ είναι να ξέρει κάποιος πότε να σταματάει η έστω να ...επιβραδύνει δραστικά επι μακρόν..
Εκεί βρίσκεται και το μυστικό του χτισίματος ενός καλού συστήματος που να μας ικανοποιεί και που μας επιτρέπει να απολαμβάνουμε την μουσική μας όπως μας αρέσει για πολλά χρόνια χωρίς προβληματισμούς.
Όταν χάνουμε την αίσθηση του μέτρου, προβάλουμε τις δικές μας ελείψεις-κόμπλεξ, η αφηνόμαστε σε μία λαιμαργη κατανάλωση χωρίς λογική με γνώμονα πάντα ένα ιδανικό που απλά ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ, τότε φίλοι μου έχουμε πέσει στην παγίδα του πάθους που ώς πάθος μόνο να παίρνει ξέρει και αποτελεί μια απο τις μεγαλύτερες δυστυχίές στην ζωή, ύπουλο σαν τον καρκίνο αλλα και πολλές φορές μοιραία για τον ίδιο τον μοσικόφιλο (όσον αφορά το χόμπυ η την προσωπική του ζωή).
Ότιδήποτε μονοπωλει το ενδιαφέρον μας σε βαθμό μονομανίας πρέπει να διακόπτεται άμεσα!
Προσωπικά το χτίσιμο ενός συστήματος ποτέ δεν το θεώρησα χόμπυ αλλα τέχνη είναι κάτι δέ που πρέπει να συμβαίνει δύο τρείς φορές στην ζωή του μουσικόφιλού τόσες αρκούν..
Χόμπυ είναι η ακρόαση της μουσικής η οποία μουσική την ίδια απόλαυση μπορεί να μας δώσει και σε ένα μη ιδανικό (κατα τα κριτήρια του ....χομπίστα-θύματος) σύστημα, όσο και στο σύστημα των ονέιρων ενος ανθρώπου το οποίο μπορεί απλά να αποτελεί μια ενδιάμεση στάση στον φαύλο κύκλο των λεγόμενων αναβαθμίσεων κάποιου άλου..
Έχω γνωρίσει άνθρωπους δυστυχισμένους με κορυφαία συστήματα και μεγάλες δισκοθήκες τα οποία σε τίποτα δεν κάλυπταν το κενό στην ζωή τους.
Αλλού είναι το μυστικό να μπορείς να απολαμβάνεις αυτό που έχεις και να χαλαρώνεις να απολαμβάνεις και τις τόσες άλλες πολύ μεγαλύτερες χαρές της ζωής..

 

[Macmod]

Παν μέτρον, άριστον! Το μέτρο είναι σχετικό βέβαια . . .

 

[DIAMANTIS SVIGOS]

Το χομπι δεν πρεπει να 'ναι ψυχαναγκασμος. Πρεπει απλα να σ' ευχαριστει και οχι να σε καταστρεφει. Πρωτα λοιπον οι αναγκες της οικογενειας και της ζωης μας, μετα τα χομπι των παιδιων και τελος -αν περισεψει τιποτα εννοειται- το δικο μας χομπι...

 

[DIPIE]

Δέστο ως εξής...

Αν δεν είχες αυτό το χόμπυ,κάπου αλλού-αλλιώς θα ξέδινες-ξέσπαγες-αφιερωνόσουν-ξοδευόσουν-παρηγοριόσουν-διασκέδαζες...................

Τουλάχιστον τούτο το χόμπυ,είναι συμβατό με την οικογενειακή γαλήνη,έχει πολιτιστικό υπόβαθρο και δεν βλάπτει-θίγει-τραυματίζει κανέναν άλλον.

Αρα πορεύεσθε εν ειρήνη...

 

[nbullamatsis]

Re: Απάντηση: Είμαστε εθισμένοι?

Μέτρον, άριστον! Το μέτρο είναι σχετικό βέβαια . . .

Με προλαβες
Σε ολα τα χομπι υπάρχουν υπερβολές, δεν ειναι μονο στο χωρο μας.
Ολοι λιγο πολυ εχουμε πεσει στην υπερβολή
Το θεμα ειναι οτι σπανια καταλαβαινεις το μεγεθος την υπερβολή σου παρα μονο οταν σου περάσει.
Η χειροτερη μορφή εξαρτησης από ουσίες ειναι το αλκοολ
ακριβως για αυτο το λόγο
Δεν υπάρχει αλκοολικός στα πρωτα του σταδια να παραδεχθεί οτι πινει και οτι εχει προβλημα, ειναι ισως μοναδική κατηγορια ουσιοπληκτων

Υ.Γ. Κωστα υπαρξιακά εχεις Μεγαλη Εβδομαδα?

 

[Magellan]

Re: Απάντηση: Είμαστε εθισμένοι?

Με προλαβες

...Η χειροτερη μορφή εξαρτησης από ουσίες ειναι το αλκοολ
ακριβως για αυτο το λόγο
Δεν υπάρχει αλκοολικός στα πρωτα του σταδια να παραδεχθεί οτι πινει και οτι εχει προβλημα, ειναι ισως μοναδική κατηγορια ουσιοπληκτων

Υ.Γ. Κωστα υπαρξιακά εχεις Μεγαλη Εβδομαδα?

Υπάρχουν και οι Audioholics πάντως...

 

[ln()]

Συμβατό με την οικογενιακή γαλήνη; Για βάλε σπίτι τίποτα avant-garde που θέλω να δοκιμάσω εγώ και τα λέμα!

 

[ΚΩΣΤΑΣ ΝΑΚΟΣ]

Απάντηση: Re: Απάντηση: Είμαστε εθισμένοι?

Υ.Γ. Κωστα υπαρξιακά εχεις Μεγαλη Εβδομαδα?

Oxi.

Έντονο προβληματισμό και όρεξη για κουβέντα.

perator:perator:perator:

 

[DIPIE]

Ηρθε ο καιρός να πιάσεις γκόμενα










(ελπίζω η γυναίκα σου να μην μας διαβάζει...)

 

[ΚΩΣΤΑΣ ΝΑΚΟΣ]

Μας πήρανε χαμπάρι........














Όλα ανθηρά και ευχάριστα ε?

Ε?

 

[DIPIE]

Μπάαααααααα....

 

[ΚΩΣΤΑΣ ΝΑΚΟΣ]

Το χάσαμε το τρένο πατριώτη!!!!!!!!!!!!!!!!

 

[Tsakalos!]

Ναι είναι εύκολο να χάσουμε το στόχο...
Τη μουσική την ακούμε για να χαιρόμαστε. Αρα το πιό σημαντικό είναι τι ακούμε (και ανάλογα και με την ώρα και τη διάθεσή μας) και μετά αν ακούγεται καλά. Και αν ξύνουν τα πρίμα να πειράζουμε το σχετικό (?) ποτενσιόμετρο αντί να σκεφτόμαστε τι φταίει !

Συμφωνω απολυτα....ολη μερα ακουω ιντερνετικο ραδιοφωνο στο μαγαζι και πραγματικα εφχαριστιεμαι την μουσικη...εγω σε γενικες γραμες ψαχνω το συστημα μου να παιζει τονικα ομοιομορφα και ισσοροπημενα, και τις μεγαλες λεπτομερειες της αφηνω λιγο στην ακρη...σπιτι στηνω το συστημα τωρα σιγα, σε λογικα πλαισια, με σκοπο κ κει να φχαριστιεμαι την μουσικη..και τους scorpions με τις χαλια ηχογραφησεις αλλα και τα ποιο ποιοτικα ψαγμενα μου..perator:

 

[Totsipaki]

Δέστο ως εξής...

Αν δεν είχες αυτό το χόμπυ,κάπου αλλού-αλλιώς θα ξέδινες-ξέσπαγες-αφιερωνόσουν-ξοδευόσουν-παρηγοριόσουν-διασκέδαζες...................

Τουλάχιστον τούτο το χόμπυ,είναι συμβατό με την οικογενειακή γαλήνη,έχει πολιτιστικό υπόβαθρο και δεν βλάπτει-θίγει-τραυματίζει κανέναν άλλον.

Αρα πορεύεσθε εν ειρήνη...

Bεβαίως και εγώ απο τότε που έγινα Μπαμπάς ρευστοποίησα το σημαντικότερο μέρος της τρέλλας μου για τις μηχανές (χωρίς όμως να τις εγκαταλείψω) και έτσι μου επετράπη να ασχοληθώ με το έτσι κιαλλιώς γερασμένο σύστημα μου και την δισκοθήκη μου τα οποία μπορώ να απολαμβάνω μέσα στα πλαίσια της οικογενείακής γαλήνης.
Συμπέρασμα απο εκεί που τα έχωνα κάπου αλλού τώρα τα έχωσα-χώνω (στο μέτρο του δυνατού και της λογικής) στο σύστημα και την δισκοθήκη μου.
Συμπέρασμα συμφωνούμε οτι the difference between men and boys is the price of their toys.
Παρόλα αυτά δεν παύω να είμαι ευγνώμων στο οτι έστω και με ένα χόμπι έχω την άνεση να ασχοληθώ και φυσικά τίποτα απο αυτά που έχω αναφέρει σε προηγούμενο post μου στο νήμα αυτό δεν αναιρείται.