Αποτέλεσμα: Ο κόσμος το έχει τούμπανο και μεις κρυφό καμάρι.
Όποιος ταξιδεύει εξωτερικό θα έχει καταλάβει ότι η λέξη "Μακεδονία" ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ ότι αναφέρεται στα "Σκόπια" (όπως τα λέμε μόνο εμείς). Το μόνο που θα καταφέρεις αν ανοίξεις κουβέντα για το θέμα αυτό με ξένους προσπαθώντας να δείξεις ότι "η Μακεδονία είναι Ελληνική" είναι να σε κοιτάνε όλοι σαν υπερεθνικιστή - ούφο.
θα έλεγα ότι αυτή ήταν η κυρίαρχη εικόνα μέχρι και το πρόσφατο παρελθόν. Όχι όμως και τώρα. Η επιμονή της Ελλάδας (και της συντριπτικής πλειοψηφίας του λαού, μηδέ οπαδών του ΚΚΕ εξαιρουμένων) στο να θέτει θέματα αλλαγής ονομασίας του κράτους, και πλέον και θέματα εθνικής ταυτότητας των γειτόνων, έχει αρχίζει να αλλάζει τα δεδομένα.
Στη Ευρώπη με έχουν πει πολλές φορές εθνικιστή, με λοιδόρησαν, μου έβαλαν στον ... "μακεδονική ουρά" κι άλλα, αλλά κάθε φορά που αναφέρω ότι "ξέρετε υπάρχουν 9.000.000 Έλληνες από τα 11.000.000 πληθυσμό της Ελλάδας, που νιώθουν έτσι, και το ίδιο νιώθουν κι όλοι οι Βούλγαροι, και το ίδιοι νιώθουν και οι Αλβανοί της Αλβανίας (αντιμακεδόνες) και το σύνολο των Αλβανών της FYROM. Μήπως όλοι αυτοί δεν κάνουν λάθος, αλλά ο μικρός παίζει ένα άσχημο παιχνίδι στους δυτικούς;" τα γέλια κόβονται. Την προηγούμενη εβδομάδα σε μια τέτοια εκδήλωση με Αμερικανούς, ανέφερα ότι πλέον οι Σλαβομακεδόνες έχουν στραφεί κατά των Σέρβων και της Σερβίας ως κράτους διότι δεν τους υποστηρίζει, κι ότι οι Υπουργοί Εξωτερικών δεν μιλιούνται μεταξύ τους. Η απάντηση ήταν ένα "that is a very, very, serious problem".
Κι όταν στο Internet κάθε φορά που ανοίγει το θέμα, πάντα βρίσκονται Ελληνες οι οποίοι αντιδρούν κι επιβάλλουν τη θέση τους, όχι πλέον με βρισιές, αλλά με επιχειρήματα, προσωπικά θεωρω ότι ποσοτικά και ποιοτικά έχουμε μεγάλη διαφορά από το 2001-2003.
