Η "υλικοτεχνική υποδομή" σαφώς και είναι ένα πάρα πολύ σημαντικό βοήθημα στην όλη προσπάθεια για την επίτευξη τόσο μεγάλων στόχων. Τόσο σημαντικό που κανονικά θεωρείτε απαραίτητο.
Το πόσο καλά καλύπτει όμως, έχει να κάνει και με τα μεγέθη στα οποία "καλείτε" να καλύψει. Στη χώρα μας π.χ. θα θέλει πάρα πολύ μικρότερης κλίμακας "υλικοτεχνική υποδομή" απ' ότι στην Αμερική που αναφέρθηκε πριν. Παρ' όλα αυτά θέλει τόση ώστε να καλύπτει τα δικά μας μεγέθη, όχι λιγότερη και από αυτή.
Το ίδιο ισχύει σε κάθε χώρα όσο μεγαλύτερη δηλαδή κι αν είναι από εμάς. Άλλο το μέγεθος της ανάγκης κάλυψης, άλλο και το μέγεθος της απαραίτητης "υλικοτεχνικής υποδομής". Το αν εκεί η κάλυψη είναι πληρέστερη ή όχι δεν έχει να κάνει με τα απόλυτα μεγέθη της "υλικοτεχνικής υποδομής" της, συγκρινόμενα με τα απόλυτα μεγέθη μιας άλλης διαφορετικής σε τέτοια μεγέθη χώρας.
Δεν έχω από κάπου την πληροφόρηση π.χ. ότι για τις Αμερικάνικες ανάγκες επαρκεί ή όχι η διαθέσιμη "υλικοτεχνική υποδομή" τους.
Έπειτα, μιλώντας για Αμερική, τί θα πρέπει να σκέφτομαι;! Ότι δηλαδή εκεί είναι καλύτερα από εδώ ορισμένα τέτοια ζητήματα;! Εκεί κι αν γίνεται "χορός συμφερόντων" και "βρόμικων συγκαλύψεων". Άρα, τι καλύτερο μου προσφέρει μια τέτοια ενδεχόμενη "σύγκριση";!
Αυτό που είναι πάνω και από κάθε "τεχνικό" ζήτημα, είναι η υγιής λειτουργία θεσμικών παραγόντων σε ένα κράτος και κατ' επέκταση στο διεθνές στερέωμα. Από εκεί ξεκινά το "κακό" στα μεγαλύτερα και περισσότερα προβλήματα που κατά τ' άλλα έχουμε μάθει να τα βλέπουμε "μυωπικά" και να νομίζουμε ότι αποκτούν βαρύτητα μόνο όταν έχουν πια φτάσει να "καίνε τη γούνα μας".
Τί να το κάνω π.χ. να έχω φτάσει να "ξεχειλίζω" (λέεεμε τώρα) από "υπερσύγχρονους εξοπλισμούς" και να μην υπάρχει καμία ιδιαίτερη οργάνωση στο να τους χρησιμοποιήσω με τον βέλτιστο τρόπο. Αν δεν υπάρχει ικανή ποσότητα ανθρώπινου δυναμικού που να νιώθει όμως ότι και ανταμείβεται πραγματικά για το λειτούργημα που προσφέρει και όχι να καλείτε να θυσιάσει ακόμα και τη ζωή του για την 'κονόμα "κάποιων" που κάθονται στις γραφειάρες τους με τον κλιματισμό και τα αναψυκτικά τους και παρακολουθούν από τις τηλεοράσεις τους την κατάσταση ώστε να αποκτήσουν "άποψη" για τις επόμενες ενέργειές τους που άλλωστε εστιάζουν περισσότερο για το "πώς θα φανεί η θέση που αντιπροσωπεύουν" και όχι τόσο για την ίδια τη λύση του τραγικού κάθε φορά προβλήματος.
Θα μπορούσα να πω πολύ περισσότερα αλλά νομίζω πως ακόμα και μια απλή παρατήρηση στα τεκταινόμενα θα με ξεπέρναγε εύκολα...