Επάγγελμα: Σιτιστής Λαρισαίων φοιτητών

Re: Απάντηση: Επάγγελμα: Σιτιστής Λαρισαίων φοιτητών

Παρότι ήμουν φοιτητής στην πόλη μου, και είχα μαγειρεμένο φαγητό στο σπίτι, έτρωγα συχνά-πυκνά στη λέσχη (μιλώ για τη λέσχη του ΑΠΘ, όχι του Μακεδονίας, εκεί ήταν ...χλίδα) κυρίως για την παρέα η και γιατί απλώς βόλευε. Καμία σχέση το φαγητό με του στρατού, μόνο ψάρι δεν θα έτρωγα στη λέσχη. Υπήρχαν βέβαια συμφοιτητές μου, φίλοι μου (περιέργως... όντως οι περισσότεροι που θυμάμαι ήταν από Λάρισα!) που η λέσχη τους κακόπεφτε.

Me Tarzan! AAAAAAAAAAAAAAaaaaaaaaaaaaaaa!!!

Ναι κύριοι, έχω φάει και ψάρι στη Λέσχη (του ΑΠΘ)!!!
Για τους ίδιους λόγους με τον Τάσο, μια κι έχω κι εγώ μαμά εδώ...

Πάντως η δική μου είναι προνοητική. Έχω μάθει να φτιάχνω τα βασικά και τα ψώνια του σπιτιού τα κάνω μόνος μου, οπότε αν χρειαστεί, είμαι ΟΚ. Φυσικά δεν έχω και άλλη επιλογή, μια και δεν πολυσυμπαθώ το fast food...
 
Εμενα παλι αν και φοιτητης (λεμε τωρα:p) στην πολη μου, δε με συμφερει να μαγευειρευω μονος μου γιατι δυστυχως οι μαγειρικες μου γνωσεις αφορουν φαγητα πολυ πιο περα απο τα βασικα (αρα και τα ευρω αυξανονται):p

Ζητα μου να σου φτιαξω σουσι αλλα πατατες τηγανιτες μη με βαλεις να κανω:p
 
Re: Απάντηση: Επάγγελμα: Σιτιστής Λαρισαίων φοιτητών

Εδώ πάντως στο πολυτεχνείο έχουμε ένα ζωντανό παράδειγμα ελεύθερης οικονομίας:

Δύο εστιατόρια το ένα πάνω απ'το άλλο, με το κάτω να χρεώνει 2 ευρώ για ό,τι φας (μάλιστα για 2 γεύματα, μεσημέρι βράδυ), με φαϊ συμπαθητικό μεν, σε σχέση με παλιότερα, αλλά αρκετά.... godgilla :flipout:, ενώ το πάνω χρεώνει κατά περίπτωση από 2.50 εως 6 ευρώ, και έχει πιάτα ημέρας..


Ανάλογα με τα κέφια επισκέπτομαι και τα 2, μπορώ να πω όμως ότι στο πάνω έχω φάει ψητή τσιπούρα αρκετά καλής ποιότητας , μαζί με πατάτες και σαλάτα, όλα αυτά με 6 ευρώ.... τιμή που εξακολουθεί να είναι φοιτητική...:a0210:
 
και δηλ, αυτα τα αγορια ειναι μετα την αποφοιτηση τους ετοιμα να παρουν το μελον στα χερια τους ;;;;;;


εγω παντως ξερω γνωστο μου που πηγαινε φαγητο σε στρατοπεδο στον κανακαρη του .......
ειχε ευαισθητο στομαχι .....
 
Ας υπερασπιστεί κάποιος την τιμή των λαρισαίων φοιτητών. Εγώ σπούδασα στη Γερμανία και αν και το φαγητό εκεί ήταν τραγικά χαμηλής ποιότητας και πανάκριβο σε σχέση με την Ελλάδα δεν ήθελα να κουβαλάω τρόφιμα μαζί μου. Η μάνα μου επέμενε να μου στέλνει δέματα με φαγητά κρύβοντάς τα στις βαλίτσες μου ή αγκαρεύοντας φίλους και γνωστούς, παρόλους τους ομηρικούς καυγάδες που είχαμε ρίξει. μιά φορά μου έστειλε δέμα με οβελία και κοκορέτσι τα οποία χάλασαν στο δρόμο και κατέληξαν στο πιάτο του σκύλου της τότε γερμανίδας φίλης μου και σημερινής μου γυναίκας. Ξαναλέω όμως, δεν τα ζητούσα εγώ αυτά τα πράγματα.
 
Εχω δει και ακούσει πολλά τόσα χρόνια φοιτητής εδώ αλλα αυτό πρώτη φορά.... Καλα τους λένε οι Βολιώτες μπούληδες τους Λαρισαίους.... χεχεχε

Εγώ που είμαι απο άλλη πόλη και στο σπίτι το μόνο που με περιμένει ζεστό είναι το γάλα που ξέχασα το πρωί έξω απο το ψυγείο.
Με την παρέα μου, όλοι απο άλλου, έχουμε φάει σε ότι λέσχη κυκλοφορεί στην Θεσσαλονίκη. Απο του ΑΠΘ (μια εποχή σε καθημερινή βάση...), μέχρι και φαγητό των ασθενών στα νοσοκομεία που κάναμε μάθημα...

Η καλύτερη λέσχη είναι των αξιωματικών που μας έβαζε μέσα φίλος ΣΣΑΣίτης... Μετα τα τελευταία χρόνια είχαμε το εστιατόριο του Παπαγεωργίου. Καλό φαγάκι ήταν...

Η πιό επιτυχημένη λέσχη βέβαια ήταν το σπίτι μου, που συνήθως μαζευόμασταν όλοι και τους μαγείρευα. Ρεφενέ τα υλικά απο το σουπερ μάρκετ και ποικιλία καθώς είμαι και καλός μάγειρας. Μετά, με τον συγκάτοικο είχα και sous chef και κάναμε και πιό εξωτικά πράματα.

Σε ταβερνεία και τέτοια δεν πηγαίναμε πολύ, μόνο αν ήταν για κάτι διαφορετικό.

Η λέσχη πάντως δεν έχει τόσο άσχημο φαί όσο πιστέυουν μερικοί. Μιά χαρά ήταν, έχει και την σαλατούλα της και το φρουτάκι/χυμό της. Το καλοκαίρι βάζει και παγωτάκι. Εδώ τρώγαμε και δεύτερο πιάτο...
 
Στη Φλώρινα προτιμώ να τρώω στη Λέσχη. Πληρώνω 2 ευρώ για φαγητό το μεσημέρι, ή 2,50 ευρώ μεσημέρι, βράδυ. Κανένα πρόβλημα. Μάλιστα 2 φορές έκανα έκτακτο έλεγχο στις αποθήκες και στο ψυγείο και δεν διαπίστωσα τίποτε περίεργο.

Η χειρότερη εμπειρία από Λέσχη ήταν το καλοκαίρι του 1991 στη Βουλγαρία. Αξέχαστη εμπειρία.... φοβερές κατσαρίδες, κόκαλα από ποντίκια, κλπ. Το 1992 που ξαναπήγα τα πράγματα ήταν χλίδα. Είχα κάνει βέβαια και μια δίαιτα με πρωτείνες πριν πάω.

Στο στρατό έτρωγα κανονικά στο εστιατόριο. Όλα τα γεύματα. Δεν πήρα ποτέ φαγητό απέξω.

Πάντως να έρχεται φαγητό από 150 χλμ. μακριά καθημερινά μου φαίνεται γελοίο...
 
Εδω ρε συ καθημερινά ακούω για 20αρηδες που ζήτησαν (και πηραν) για δωράκι για τα χριστουγεννα ένα.... RX8, ή κοπέλες που νιώθουν άσχημα γιατί πήραν από τον οικογενειακό λογαριαμό 1500 ευρώ για τα ψωνια τους στην Ερμου... στο πιατο φαί θα κολλήσουν?

Εχεια απολυτο δικιο σε αυτο που λες .Ξερω ενα τυπο ο οποιος παιρνει 750 ευρω
και πληρωνει δοση 700 ευρω για μουρατο αμαξι .Ο βοηθος μου πληρωνει 200 ευρω για κινητο για να μιλαει με τους φιλους του οταν εγω πληρωνω 100 που κανω την δουλεια μου .Ετσι τους εμαθαν απο το σπιτι τους ετσι κανουν και αυτοι .Πολυ θα ηθελα να τους δω ομως οταν θα πρεπει να τα βγαλουν περα μονοι τους αν και αμφιβαλλω πολυ οτι μπορουν να ζησουν χωρις το μπαμπα και την μαμα .

Ενας γερος μου ειχε πει παλιοτερα οτι ετσι οπως εχουν μαθει να ζουν τα παιδια σημερα στο τελος και για να βρουν γυναικα θα πρεπει να φροντισει ο μπαμπας .Οταν μου το ειπε θεωρησα οτι ηταν υπερβολικος αλλα οσο περναει ο καιρος νομιζω οτι μαλλον δικιο ειχε .
 
Βλάσση όχι μόνο γελοίο αλλα αρκετά χειρότερο θα έλεγα. Ειδικά δικαιολογίες του στύλ, διαβάζω και δεν έχω χρόνο να μαγειρέψω τις βρίσκω αστείες...

Είναι η λογική του μου αρέσει να τα βρίσκω όλα έτοιμα. Του δεν παίρνω καμία ευθύνη για τον εαυτό μου. Σίγουρα μία στις τόσες να σου στέλνουν κανα πακέτο, ή να έρχονται να μαγειρέψουν οι γονείς είναι φυσιολογικό, αλλά όχι και κάθε μέρα...

Εγώ προσωπικά θεωρώ μεγάλο σχολείο το γεγονός οτι έπρεπε να τα βγάλω πέρα μόνος μου, όχι μόνο για το φαγητό, αλλά για όλα όσα συμπεριλαμβάνει ένα σπίτι. Προβλήματα που αν δεν ζήσεις μόνος δεν φαντάζεσαι καν οτι μπορεί να υπάρχουν...
 
Συμφωνώ με τον Alex.Η νοοτροπία του "βολέματος" μας ακολουθεί για πολλά χρόνια.

Όσο καιρό ήμουν φοιτητής στη Θεσσαλονίκη, το φαγητό της εστίας ήταν η μόνη επιλογή.(μιλάμε για το 1990, φαντάζομαι ότι τώρα θα είναι καλύτερα τα πράγματα)


Στο στρατό έτρωγα στο εστιατόριο, αν και δεν είχα φάει ποτέ Παρασκευή βράδυ(ψάρι και χόρτα).Πολλοί πήραν κιλά τρώγωντας αποκλειστικά κρουασάν και σουβλάκια από έξω ή την ψησταριά του στρατοπέδου.Διατροφικές συνήθειες που τους ακολουθούν για πολλά χρόνια...

Κάθε μέρα, στο φροντηστήριο που έχω, τα παιδιά, χωρίς να πεινούν απαραίτητα, αγοράζουν ότι πιο άχρηστο θρεπτικά!!!(πατατάκια,κρουασάν,σοκολάτες)

Το να σου πηγαίνει φαγητό η μαμα ενώ είσαι φοιτητής ή φαντάρος δείχνει μια κοινωνία που είναι κολλημένη στη νοοτροπία"όλα για τα παιδιά"-bye-
 
Το φταίξιμο είναι αποκλειστικά των γονιών που δεν έχουν προετοιμάσει τα παιδιά τους για "έξω". Το δεν προλαβαίνω να μαγειρέψω γιατί διαβάζω κλπ. είναι γελοίες δικαιολογίες.

Τα περισσότερα παιδιά στην παρέα μου στο πανεπιστήμιο μαγειρεύαμε, διαβάζαμε και δουλεύαμε. Γι' αυτό και είμαστε ανεξάρτητοι από τα 20 μας, ενώ κάποιοι άλλοι ζητούν άδεια από τη μαμά για να πηδήξουν στα 35 τους...
 
Ρε παιδιά δεν ειναι μόνο αυτό πάντως και φυσικά δεν είναι μόνο οι Λαρισαίοι.
Στην Ελλάδα υπάρχει μία έντονη τάση ...παραχαιδέματος των παιδιών (που σ αυτό τον βαθμό δεν νομίζω να υπάρχει σε άλλη χώρα) που εκδηλώνεται με υπερπροστατευτισμό σε κάθε ευκαιρία (μιλάμε βεβαια στατιστικά, εξαιρέσεις πάντα υπάρχουν). Τα τελευταια χρόνια ο υιός με αλλα μελη του φόρουμ της σχολής του (και για αντίπραξη στις κομματικές παρατάξεις) βοηθάνε τα πρωτοετάκια στις εγγραφές τους. Ε λοιπόν μου ειπε ότι καθε χρόνο όλο και περισσότεροι-ες καταφθάνουν με τις μαμάδες για την εγγραφή...οι οποίες και σε μεγαλο ποσοστό ειναι αυτές που αναλαμβάνουν να συμπληρώσουν τα χαρτιά για την εγγραφή!
 
να με συγχωρήσετε αλλά διαφωνώ τελείως με το σύστημα παιδίας και την γενική νοοτροπία των φοιτητών & γονέων αυτών.
 
Α ρε μάνα! Α ρε μάνα λέω! Δε μ'αγαπάς καθόλου. :flipout:

Θα ήθελα να ξέρω αν τα παλικάρια αυτά έχουν πει στους φίλους στους πως τους στέλνουν φαγητό καθημερινά... με κούριερ και αν ναι, αν βρέθηκε έστω και ένας να τους δουλέψει ψιλό γαζί, και αν πάλι η απάντηση είναι καταφατική αν αυτά τα παλικάρια τη στιγμή που τρώγανε το δούλεμα κοκκίνησαν λίγο είτε από ντροπή είτε λόγω θυμού και πληγωμένου εγωισμού :flipout:.

Βέβαια υπάρχει και το άλλο άκρο. Όπως και να έχει είναι θέμα αμοιβαίας εκπαίδευσης γονιού και τέκνου.
 
Πολύ καλή ιδέα αυτή με τη παράδοση φαγητού. Ήξερα κάποτε συμφοιτητές μου, που περίμεναν τη δεκαετία του '80 , το φαγητό τους, μέσω ΚΤΕΛ. Άλλαξαν οι εποχές! Πόσο όμως παίρνει ο απόστρατος για κάθε παράδοση? Διότι μια αποστολή με απο ΚΤΕΛ σε ΚΤΕΛ ειναι γύρω στα 5 με 7 ευρώ. Βάλε και τις διαδρομές σπίτι ΚΤΕΛ , γονέων για αποστολή και παίδων για παραλαβή, μάλλον ασύμφωρο μου φαίνεται και ιδίως όταν γίνεται κατ´ ευθείαν αποστολή απο ιδιώτη. Τα έξοδα του απόστρατου για το αυτοκίνητο είναι , μόνο βενζίνες και διόδια, τουλάχιστον 40 ευρώ. Δε βάζουμε φθορές αυτοκινήτου απο τα επιπλέον χιλιόμετρα. Πρέπει να κάνει τζίρο τουλάχιστον 200 ευρώ για να έχει καθαρά 100 ευρώ.
 
Απάντηση: Re: Επάγγελμα: Σιτιστής Λαρισαίων φοιτητών

Εχεια απολυτο δικιο σε αυτο που λες .Ξερω ενα τυπο ο οποιος παιρνει 750 ευρω
και πληρωνει δοση 700 ευρω για μουρατο αμαξι .Ο βοηθος μου πληρωνει 200 ευρω για κινητο για να μιλαει με τους φιλους του οταν εγω πληρωνω 100 που κανω την δουλεια μου .Ετσι τους εμαθαν απο το σπιτι τους ετσι κανουν και αυτοι .Πολυ θα ηθελα να τους δω ομως οταν θα πρεπει να τα βγαλουν περα μονοι τους αν και αμφιβαλλω πολυ οτι μπορουν να ζησουν χωρις το μπαμπα και την μαμα .

Ενας γερος μου ειχε πει παλιοτερα οτι ετσι οπως εχουν μαθει να ζουν τα παιδια σημερα στο τελος και για να βρουν γυναικα θα πρεπει να φροντισει ο μπαμπας .Οταν μου το ειπε θεωρησα οτι ηταν υπερβολικος αλλα οσο περναει ο καιρος νομιζω οτι μαλλον δικιο ειχε .

Συμφωνώ απόλυτα...
 
ένα ακόμα παράδειγμα έτσι για να έχουμε γενικότερα μια άποψη του τι παίζει πέραν των φοιτητών..

γνωστή μου, γιατρός στο επάγγελμα παντρεμένη επίσης με γιατρό στην Αθήνα τηλεφωνεί μια τετάρτη στην μάνα της η οποία ζει στην βόρειο Ελλάδα να της πει το εξής..


-μάνα, το σάββατο έχω καλέσει 25 άτομα στο σπίτι για την γιορτή μου και θέλω να μου ετοιμάσεις τα πάντα επειδή εγώ δεν έχω καθόλου χρόνο !!!!!
- μα παιδί μου σήμερα είναι τετάρτη βράδυ, πότε θα προλάβω εγώ να ετοιμάσω τόσο φαγητό, να το πακετάρω και να το στείλω έτσι ώστε να το έχεις σπίτι σου στην ώρα του?
- ..... (καμία απάντηση απο την κόρη)
-επίσης ξέρεις πολύ καλά οτι αυτήν την εβδομάδα, κρατάω κάθε μέρα μέχρι τις δώδεκα το βράδυ το μωρό της αδερφής σου, πότε θα τα κάνω όλα αυτά ???
- μάνα έχεις δίκιο και σε καταλαβαίνω αλλά αυτό δεν αλλάζει το γεγονός οτι εγώ τους έχω καλέσει και τα θέλω έτοιμα μέχρι το σάββατο. κανόνισε το
- ... (η μάνα έχει φρικάρει και δεν μπορεί να μιλήσει)
- α μάνα, τώρα που το θυμήθηκα, στείλε μου και μερικά καλά τραπεζομάντιλα να στρώσω στα τραπέζια !!!!!!!!!!!

όπως καταλαβαίνετε η -καημένη- μάνα καθόταν για δυο μέρες μετά τις δώδεκα το βράδυ και ετοίμαζε φαγητό για 25 άτομα έτσι ώστε να τα στείλει στην κανακάρισσα της ........



φταίνε οι γονείς.- τέλος !!!!!!!!!
 
Ε λοιπόν μου ειπε ότι καθε χρόνο όλο και περισσότεροι-ες καταφθάνουν με τις μαμάδες για την εγγραφή...οι οποίες και σε μεγαλο ποσοστό ειναι αυτές που αναλαμβάνουν να συμπληρώσουν τα χαρτιά για την εγγραφή!

Μητέρα φίλου μου είχε επισκευθεί τη λέσχη, να ελέγξει την ποιότητα των εδεσμάτων. Αυτόν τον φίλο μου δεν θυμάμαι να τον είδα ποτέ στη λέσχη (εκτός εάν με ακολούθησε μία φορά, δεν θυμάμαι). Μπορεί και να του το είχαν απαγορεύσει. :flipout:

Θυμάμαι η πεθερά μου, όταν σπούδαζε η γυναίκα μου στην Αθήνα, της έστελνε καμιά φορά (μια φορά το μήνα, κάπου εκεί μάλλον) δέμα με το ΚΤΕΛ, τπτ πίτες, καρυδόπιτες, καταΐφια που έφτιαχνε, τέτοια πράγματα. Ε, ήταν μακρυά κιόλας, Γιάννενα-Αθήνα... Όμως άλλο πράγμα το να θέλουν να δείξουν αγάπη και ενδιαφέρον οι μητέρες προς τα "ξενιτεμένα" τέκνα τους και άλλο το καθημερινό delivery που περιγράφηκε παραπάνω. Βέβαια εάν πιάσεις καμία και τη ρωτήσεις, μπορεί να σου δώσει και λογικά επιχειρήματα. Ότι δεν της βγαίνει πολύ παραπάνω από οικονομικής άποψης, ότι στη πόλη δεν βρίσκεις τομάτες και αυγά απ' το χωριό κλπ.


Τώρα για τον στρατό που ειπώθηκε, δεν υπάρχει σύγκριση με τη φοιτητική λέσχη. Ειδικά στο κέντρο (στη σειρά μου μπήκαν κάπου 2000 άτομα) το φαγητό ήταν πολύ κάτω του μετρίου (και γενικώς δεν με θεωρώ δύσκολο), και ειδικώς εάν έκανες συχνά αγγαρείες στα μαγειρεία και έβλεπες τις γενικότερες συνθήκες υγιεινής (εντάξει, ποντίκια δεν είχαμε, τουλάχιστον δεν είδα) και τις πρώτες ύλες, δεν έτρωγες και με πολύ όρεξη. Εγώ θυμάμαι έκανα υγεινή διατροφή, απείχα από τα περισσότερα φαγητά (ειδικώς κάτι φακές που κανονικά τρελαίνομαι ήταν για πετροπόλεμο, κάτι κρεατακια κονσέρβας κλπ ούτε που τα άγγιζα) και έτρωγα καθημερινώς 4-5 μήλα που άφηναν οι συστρατιώτες μου (ωραιότατα στάρκιν, τόσο τους έκοβε). Μέσα σε 2 1/2 μήνες έχασα 8 κιλά (ήταν και το τρέξιμο βέβαια), αλλά δεν βαριέσαι, καλό μου έκανε.