[Επίσημο] Mac Mini M6 / M5 Pro @2026

[spcav]

Γιατί και 2-2,5 να πάνε δεν θα πουλήσουν? Χαμός θα γίνει πάλι, λεφτά υπάρχουν, βάλε ότι οι μισοί τα παίρνουν και με τιμολόγια και πουλάνε το παλιό που θα κρατάει ακόμα σημαντική αξία.

Δεν ξερω....δεν μπορει, καπου θα υπάρχει κάποιο όριο....

Κι εγω με τιμολογιο αγοραζω, πουλάω το παλιό μου, τα γνωστα....Αλλά μεχρι τωρα έτσι η ετησια αναβαθμιση στοίχιζε 300 € (που λες παει κι ερχεται....)

Αλλα τωρα, με τις αυξησεις, τα 300 μαλλον θα γινουν 500 και για να πας στο Ultra, φοβάμαι ότι θα πάμε στα 1000 € (που πλέον ειναι τρελό νούμερο (για αναβαθμιση)).

Από την αλλη, από τότε που είδα το Samsung Fold 8, τσιμπησα καθώς πρόκεται για ουσιαστική αλλαγή (μετά από παρα πολλά χρονια). Τωρα βεβαια το κάτα πόσον θα ειναι πρακτική (να πρεπει να ανοιγεις το πορτάκι καθε λιγο και λιγάκι), δεν ξέρω.....(fun θα ειναι παντως - για πόσο βεβαια, δεν ξερω).

Προσωπικά με βλέπω να παίρνω το Ultra και μόνο αν τελικά με ξετρελάνει, να το κρατήσω (θα πουλιέται πανεύκολα, λογικά).

Anyway...../OT

 

[spcav]

Η αλήθεια είναι ότι και εγώ είμαι ένοχος με το ΑΙ, το χρησιμοποιώ τόσο πολύ στα πάντα σε σημείο εξάρτισης...έχω φτάσει σε σημείο να μην διαβάζω καν ιστοσελίδες, social κλπ. και απλά να μαθαίνω τα νέα, να ενημερώνομαι κλπ από το ΑΙ.

Αντε, αυτό ας πουμε ότι εχει και καποιο νόημα....

Το να χρησιμοποιείς όμως το AI απλά για να γράψεις μία απάντηση σε ένα μνμ πχ, το θεωρώ τραγικό (και σίγουρα μονόδρομος προς την πλήρη αποβλάκωση).

 

[Looter]

Βρισκόμαστε, λοιπόν, στην κορυφή του οικονομικού κύκλου — ή πολύ κοντά σε αυτήν. Και πιθανότατα βλέπουμε μόνο την κορυφή του παγόβουνου ως προς όσα θα ακολουθήσουν.

Το ζήτημα δεν είναι αν κάποιος έχει ή δεν έχει τα χρήματα που ζητάει η Apple — ή η κάθε Apple.

Το ζήτημα είναι η κατανομή κεφαλαίου.

Πατώντας «Buy» στα €1.500 ή €1.700 για ένα μαζικά παραγόμενο consumer ηλεκτρονικό, αποδέχεσαι ότι μεγάλο μέρος αυτού του κεφαλαίου θα μετατραπεί σε απόσβεση. Δεν αγοράζεις κάτι σπάνιο, εξωτικό ή δυσεύρετο. Αγοράζεις έναν υπολογιστή, η μεταπωλητική αξία του οποίου θα επαναπροσδιοριστεί μόλις παρουσιαστεί το επόμενο μοντέλο.

Και ας μην ξεχνιόμαστε: το Mac mini με 16 GB RAM και 256 GB SSD ξεκινούσε από $599. Σήμερα η ίδια βασική χωρητικότητα ξεκινά από $899.

Δηλαδή αύξηση 50%, ενώ ο καταναλωτής εξακολουθεί να παίρνει 16 GB RAM και 256 GB αποθηκευτικού χώρου στη βάση. Ναι, ο καινούργιος επεξεργαστής είναι ταχύτερος. Κανείς δεν το αρνείται. Αλλά η αύξηση της απόδοσης από γενιά σε γενιά είναι η φυσιολογική εξέλιξη της τεχνολογίας — όχι λευκή επιταγή για οποιαδήποτε τιμή.

Στην Ευρώπη η ασυμμετρία είναι ακόμη πιο αποκαλυπτική.

Όταν το ευρώ πλησίασε την ισοτιμία 1:1 με το δολάριο, η συναλλαγματική πίεση πέρασε σχεδόν αμέσως στις τιμές. Σήμερα βρισκόμαστε περίπου στο 1,17. Την αντίστοιχη αποκλιμάκωση, όμως, δεν την είδαμε ποτέ.

Το συναλλαγματικό ρίσκο περνάει στον πελάτη όταν ανεβάζει τις τιμές. Όταν θα έπρεπε να τις κατεβάσει, μετατρέπεται σε περιθώριο κέρδους.

Αυτό δεν είναι «premium». Είναι pricing power — και λειτουργεί μόνο για όσο διάστημα ο καταναλωτής συνεχίζει να πατάει αδιαμαρτύρητα το κουμπί.

Προσωπικά, αυτή την περίοδο κάνω μόνο αγορές στις οποίες η σχέση τιμής και αξίας είναι ξεκάθαρα υπέρ μου. Το υπόλοιπο κεφάλαιο το κατευθύνω σε πραγματικά περιουσιακά στοιχεία: μέταλλα, ενέργεια και εμπορεύματα.

Όχι επειδή δεν έχουν κύκλους ή ρίσκο. Αλλά επειδή η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να γράψει κώδικα, να αυτοματοποιήσει θέσεις εργασίας και να συμπιέσει περιθώρια κέρδους — δεν μπορεί, όμως, να δημιουργήσει από το μηδέν τον χαλκό, το ουράνιο, την ενέργεια και τις πρώτες ύλες που χρειάζεται η ίδια για να λειτουργήσει.

Προτιμώ να επενδύω σε όσα η AI θα καταναλώνει, όχι να υπερπληρώνω όσα κινδυνεύει να απαξιώσει.

Εδώ θα είμαστε όταν γυρίσει ο κύκλος.

Όχι για να μετρήσουμε ποιος είχε τα χρήματα να πατήσει «Buy», αλλά ποιος κατάφερε τελικά να διατηρήσει το μεγαλύτερο μέρος του κεφαλαίου του.

 

[spcav]

.....

Βρισκόμαστε, λοιπόν, στην κορυφή του οικονομικού κύκλου — ή πολύ κοντά σε αυτήν. Και πιθανότατα βλέπουμε μόνο την κορυφή του παγόβουνου ως προς όσα θα ακολουθήσουν.

Το ζήτημα δεν είναι αν κάποιος έχει ή δεν έχει τα χρήματα που ζητάει η Apple — ή η κάθε Apple.

Το ζήτημα είναι η κατανομή κεφαλαίου.

Πατώντας «Buy» στα €1.500 ή €1.700 για ένα μαζικά παραγόμενο consumer ηλεκτρονικό, αποδέχεσαι ότι μεγάλο μέρος αυτού του κεφαλαίου θα μετατραπεί σε απόσβεση. Δεν αγοράζεις κάτι σπάνιο, εξωτικό ή δυσεύρετο. Αγοράζεις έναν υπολογιστή, η μεταπωλητική αξία του οποίου θα επαναπροσδιοριστεί μόλις παρουσιαστεί το επόμενο μοντέλο.

Και ας μην ξεχνιόμαστε: το Mac mini με 16 GB RAM και 256 GB SSD ξεκινούσε από $599. Σήμερα η ίδια βασική χωρητικότητα ξεκινά από $899.

Δηλαδή αύξηση 50%, ενώ ο καταναλωτής εξακολουθεί να παίρνει 16 GB RAM και 256 GB αποθηκευτικού χώρου στη βάση. Ναι, ο καινούργιος επεξεργαστής είναι ταχύτερος. Κανείς δεν το αρνείται. Αλλά η αύξηση της απόδοσης από γενιά σε γενιά είναι η φυσιολογική εξέλιξη της τεχνολογίας — όχι λευκή επιταγή για οποιαδήποτε τιμή.

Στην Ευρώπη η ασυμμετρία είναι ακόμη πιο αποκαλυπτική.

Όταν το ευρώ πλησίασε την ισοτιμία 1:1 με το δολάριο, η συναλλαγματική πίεση πέρασε σχεδόν αμέσως στις τιμές. Σήμερα βρισκόμαστε περίπου στο 1,17. Την αντίστοιχη αποκλιμάκωση, όμως, δεν την είδαμε ποτέ.

Το συναλλαγματικό ρίσκο περνάει στον πελάτη όταν ανεβάζει τις τιμές. Όταν θα έπρεπε να τις κατεβάσει, μετατρέπεται σε περιθώριο κέρδους.

Αυτό δεν είναι «premium». Είναι pricing power — και λειτουργεί μόνο για όσο διάστημα ο καταναλωτής συνεχίζει να πατάει αδιαμαρτύρητα το κουμπί.

Προσωπικά, αυτή την περίοδο κάνω μόνο αγορές στις οποίες η σχέση τιμής και αξίας είναι ξεκάθαρα υπέρ μου. Το υπόλοιπο κεφάλαιο το κατευθύνω σε πραγματικά περιουσιακά στοιχεία: μέταλλα, ενέργεια και εμπορεύματα.

Όχι επειδή δεν έχουν κύκλους ή ρίσκο. Αλλά επειδή η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να γράψει κώδικα, να αυτοματοποιήσει θέσεις εργασίας και να συμπιέσει περιθώρια κέρδους — δεν μπορεί, όμως, να δημιουργήσει από το μηδέν τον χαλκό, το ουράνιο, την ενέργεια και τις πρώτες ύλες που χρειάζεται η ίδια για να λειτουργήσει.

Προτιμώ να επενδύω σε όσα η AI θα καταναλώνει, όχι να υπερπληρώνω όσα κινδυνεύει να απαξιώσει.

Εδώ θα είμαστε όταν γυρίσει ο κύκλος.

Όχι για να μετρήσουμε ποιος είχε τα χρήματα να πατήσει «Buy», αλλά ποιος κατάφερε τελικά να διατηρήσει το μεγαλύτερο μέρος του κεφαλαίου του.

Καλά και σωστά όλα αυτά αλλά η πλειοψηφία αγοράζει για το κέφι της (καταναλωτισμός λέγεται) και όχι με χρηματοοικονομικά κριτήρια (αν γινόταν το αντίθετο, το φορουμ θα είχε 5-10 μέλη )