Και ο 135/2.8 και ο 200/4 (AI-S μιλάμε) είναι καλοί, κόμπακτ (η Νίκον είναι φοβερή στο ότι οι περισσότεροι φακοί έβγαιναν με 52ρι φίλτρο!), με ενσωματωμένο παρασολέιγ. Απλά δεν είναι της κλάσης του 105 και του 180. Ε δεν είναι και τρελό γομάρι ο 180, εάν αναλογιστεί κανείς και για τι γυαλί μιλάμε.
Για 135ρη προσωπικώς καταφεύγω περισσότερο στον (βιδωτό) Asahi SMC Takumar 135/2,5. Πιο μαλακός μεν (βέβαια εάν τον κλείσεις είναι πολύ οξύς), αλλά μου αρέσει πάρα πολύ το γράψιμο, έχει πιο "παλιακή" αίσθηση. Κάποτε είχα κάνει ένα τεστ σε 135ρηδες, αλλά σε κροπ σώμα.
Να ψάξω να το βρω.
--- Αυτόματη συγχώνευση μηνύματος ---
http://avclub.gr/forum/showthread.php/37913-Δοκιμή-φακών-135mm-σε-κοντινή-απόσταση
να το.
Η δοκιμή έγινε σε ακραίες για την εμφάνιση χρωματικών εκτροπών συνθήκες, και ο Νίκκορ 135/2.8 είχε τις λιγότερες, ακόμη και από τον σύγχρονο Tamron SP AF 70-200/2.8.
Βέβαια η κορυφή σε ανάλυση και κόντραστ είναι δεδομένη, την έχει ο (πιο αργός βέβαια) CJZ Sonnar 135/3.5
Μια και είπαμε για Σόνναρ, η Νίκον έχει βγάλει δύο εκδοχές του 105/2.5, η πρώτη, που προέρχεται από την τηλεμετρική εκδοχή, είναι σχεδίαση Sonnar (5 στοιχεία σε 3 ομάδες) του Wakimoto Zenji, και έφτασε μέχρι την προ πολλαπλών επιστρώσεων εποχή (πριν το AI), ως Nikkor-P Auto 105/2,5, ενώ η δεύτερη και καλύτερη, είναι τύπου Gauss (5 στοιχεία σε 4 ομάδες), σχεδίαση του Shimizu Yoshiyuki, για καλύτερη απόδοση στα κοντινά. Αυτή ξεκινάει ως Nikkor-P Auto, περνάει σε πολλαπλές επιστρώσεις ως Nikkor-P.C Auto (αυτή την έκδοση έχω εγώ), και μετά στο AI και AI-S.
Αισθητικώς οι πριν το AI είναι κουκλιά, ολομεταλλικοί με "σκαμένα" δαχτυλίδια εστίασης (τα οποία φυσικά έχουν πολύ καλύτερη αίσθηση από τους σύγχρονους AF, και έχουν και μεγαλύτερη βόλτα από το ένα τέρμα στο άλλο)
... μανι μανι, χωρις κανεις να καταλαβει, σε εβαλε να σκεφτεσαι 105, 180, 200, βιδες, diy γκριπ και οτι αλλο σκουριασμενο κυκλοφορει στο ebay... 
