Ας ξανανοίξω τη συζήτηση. Μέχρι τώρα μιλούμε για όσους πρόκειται να έλθουν. Άποψή μου είναι ότι η δυνατότητα αποτροπής της λαθρομετανάστευσης στην Ελλάδα έχει κάποια όρια γιατί:
1. Τυχαίνει να ζούμε σε μια χώρα με παράλια το 1/3 όλης της Ευρώπης. Δεν φυλάγονται εύκολα. Μπορούν όμως να φυλαχθούν καλύτερα, αν έλθουν μερικές χιλιάδες λιμενικοί από όλη την Ευρώπη. Αυτό όμως θα δημιουργήσει αρνητικά ανακλαστικά σε σημαντική μερίδα της κοινωνίας που θα μιλά για περιορισμό της εθνικής κυριαρχίας.
2. Όσο κι αν θέλεις να αποτρέψεις την είσοδο λαθρομεταναστών στη χώρα, κάποιες χιλιάδες θα περάσουν και θα συλληφθούν. Κι εδώ είναι το ζόρι. Ότι η Τουρκία αρνείται να δεχθεί πίσω τους λαθρομετανάστες που απελαύνονται, παρότι έχει υπογράψει σχετική συμφωνία με την Ελλάδα. Δυστυχώς η ελληνική κυβέρνηση αρνείται να θέσει την υποχρεωτική ενεργοποίηση της σχετικής συμφωνίας ως όρο για την προώθηση των διαδικασιών ένταξης της Τουρκίας στην ΕΕ. Άρα οι λαθρομετανάστες δεν γυρίζουν πίσω.
3. Είναι γεγονός ότι η Ελλάδα ως χώρα έχει υπογράψει κι οφείλει να σέβεται μια σειρά από συμφωνίες για την περίθαλψη προσφύγων, αγνοουμένων, πολιτικών προσφύγων, διάσωσης ναυαγών, κλπ. Συνήθως όταν οι λαθρομετανάστες βλέπουν περιπολικό βυθίζουν τις βάρκες και πέφτουν στη θάλασσα. Τώρα ας έλθουμε στη θέση του πλοιάρχου: τους μαζεύεις όπως προστάζει το ναυτικό δίκαιο ή το κάνεις γαργάρα και τους αφήνεις να πνιγούν για να μην αυξηθεί ο πληθυσμός τους στο Φαρμακονήσι/Αγαθονήσι και μετά στην Αθήνα; Κι έστω ότι επιβιβάζονται στα νησιά... τους κρατάς εκεί για να μην έλθουν στην Αθήνα; Πού τους προωθείς;
4. Κι έστω ότι θέλεις να τους διώξεις. Κανένας λαθρομετανάστης δεν έχει μαζί του χαρτιά, διότι τα καταστρέφουν. Πού τους γυρνάς; Δεν μπορείς να τους διώξεις στο πουθενά, η μόνη λύση είναι εκεί από όπου ήλθαν, αλλά και πάλι είπαμε η Τουρκία δεν δέχεται την επαναπροώθηση.
5. Για όσους νομίζουν ότι τα σύνορα της Ελλάδας το διάστημα 1991-1996 ήταν ανοιχτά κι είμασταν ένα ξέφραγο αμπέλι, έχω να σας πω ότι πλανάσθε πλάνην οικτράν. Και πολλά περίπολα υπήρχαν (και υπάρχουν ακόμη και σήμερα) και πολλά περίπολα στη θάλασσα και μάλιστα με φουσκωτά με διπλές 250άρες, και αρκετές φορές έδειξαν οι Έλληνες στρατιώτες, συνοριοφύλακες, κλπ. απίστευτη αγριότητα (και σοβαρολογώ). Οι αγνοούμενοι της εξόδου από την Αλβανία προς την Ελλάδα το διάστημα 1991-1995 είναι λίγο περισσότεροι από 3600 άτομα, και 350 για το διάστημα 1997-1998. Μπορεί να μην είναι όλοι, αλλά σίγουρα οι περισσότεροι από αυτούς πρέπει να πέθαναν στην προσπάθειά τους να περάσουν στην Ελλάδα είτε από τις κακουχίες, είτε από το κρύο, είτε από επιθέσεις ζώων (ναι, έχω δει το 1994 φαγωμένα πτώματα στη συνοριακή γραμμή) είτε πνίγηκαν στο στενό της Κέρκυρας, είτε από άλλους λόγους (ο νοών νοείτω). θα ήθελα να σας θυμίσω ότι ακόμη και με τα ηλεκτροφόρα τριπλά συρματοπλέγματα της κεντρικής Ευρώπης που τα φύλαγαν συνολικά 270.000 άτομα σε 24ωρη βάση την εποχή του κομμουνισμού, πάλι υπήρχν άτομα που προτιμούσαν να δεχθούν ότι κατά 95% θα ήταν νεκροί, και παρόλα αυτά ξεκινούσαν.
Άρα η ελλειπής αστυνόμευση και η πιπίλα του κράτους-ξέφραγο αμπέλι είναι μόνο για τους κατοίκους των αστικών κέντρων που βλέπουν το πρόβλημα σε άλλη βάση. Τα ίδια άτομα όταν θα βρεθούν με σκάφος στο ανατολικό Αιγαίο ενοχλούνται όταν θα δέχονται κάθε τρεις και λίγο έλεγχο από τα περιπολικά και θα εκραγούν όταν μέσα στη νύχτα θα πλησιάσει το λιμενικό στο κολπάκι που είσαι αραγμένος για έρευνα για λαθρομετανάστες. Και τα ίδια άτομα φυσικά δεν θέλουν ούτε να εργαστούν στα σύνορα, ούτε να φορέσουν τη στολή του λιμενικού, ούτε του συνοριοφύλακα, ούτε να εμπλακούν στο πρόβλημα. Αλλά χωρίς να σπάσεις αβγά, ομελέτα δεν γίνεται.