Γιά οσους μεγαλώνουν παιδιά

δεν υπάρχει μέλλον για τα παιδιά μας...

πέθανε εδώ και καιρό!

υ.γ μετά λύπης μου το λέω αλλά θα το σκεφτώ πολύ για δεύτερο...

υ.γ2 φαντασιώσεις πλέον δεν μπορούμε να κάνουμε. μας τις έκοψαν όλοι αυτοί που τόσα χρόνια ρήμαξαν τον τόπο.
 
Περα απο την απογοητευση που νιωθουμε οφειλουμε να ορθοποδησουμε.

Με ρωτησε και η γυναικα μου αν τωρα θα επαιρνα την αποφαση να κανω δυο παιδια ξανα....


Ειπα οτι θα το σκεφτομουνα αλλα στο κατω κατω αν ολοι εμεις οι σκεπτομενοι πολιτες δισταζαμε να κανουμε παιδια επειδη δεν θα μεγαλωσουν στις συνθηκες που θελουμε τι θα απογινει το Εθνος ?

Οχι με την εθνικιστικη αυστηρα αποψη αλλα κυριως με αυτην της συνειδησης οτι παραλαβαμε ενα εθνος για το οποιο πεθαναν πολλοι και οφειλουμε τουλαχιστον να μην το διαλυσουμε.
 
Εδώ και καιρό , αν και πολύ μικρά ακόμα , προετοιμάζω το έδαφος για τη μεγάλη φυγή (τους ),εγώ και η γυναίκα μου αν και δε μας πήραν τα χρόνια αγαπάμε πολύ τον τόπο μας αλλά με τα σημερινά δεδομένα θα ήταν λάθος να ονειρεύομαι μέλλον για αυτά στην Ελλάδα.
 
Φαντάζομαι ότι θα έχουν την ευκαιρία να ζήσουν μια άνετη και ήρεμη ζωή όπως εγώ μέχρι τώρα... αλλά μάλλον δεν θα την έχουν καθώς τα δυο μεγάλα, είναι αρκετά μεγάλα....
 
... αν αποδεχθούμε ότι η Ελλάδα όπως την ξέραμε τελείωσε, τότε απο εδώ και πέρα μάλλον είναι ο πιο καταλληλος χρόνος να κάνεις παιδιά... ας είμαστε φτωχότεροι, και με στερήσεις καταναλωτικού τύπου... αυτο το τελευταίο με κάνει ακόμα πιο αισιόδοξο!!!
 
Δεν έχω παιδιά αλλά θεωρώ ότι δεν θα έχουν πρόβλημα.....


Τι να πουν τότε και αυτοί που γεννήθηκαν λίγο πριν ή κατά την κατοχή του 40 ????
 
Εχω δύο και ανησυχώ, δεν βλέπω καμία ανάπτυξη για την χώρα, σίγουρα θα τραβήξουν κουπί και εκείνα!
 
Αν και τα παιδιά μου ειναι μεγάλα αυτό που με απασχολει πλέον είναι οτι αυξάνουν οι πιθανότητες να φύγουν στο εξωτερικό! Ακόμη και η κόρη που την ειχαμε για πιο σίγουρη ότι θα μείνει, άρχισε να πεταει τελευταία για εξωτερικό!
Σε γενικές γραμμές μπορούμε να πούμε ότι "κανείς δεν χάνεται" και τελικά αυτό που μετράει για τους γονείς ειναι η ευτυχία των παιδιών τους όπου κι αν βρίσκονται, εν τούτοις σαν έλληνες δεν αισθανόμαστε καλά αν δεν τα έχουμε σε σχετικά κοντινή απόσταση... Τι να το κάνω εγω σαν γονέας να είναι μεν ευτυχισμένα, αλλά να είναι στην Αυστραλία ή τις ΗΠΑ και να τα βλέπω μιά φορά τον χρόνο;
Γενικά πάντως δεν ειναι μόνο το οικονομικό που με προβληματίζει, όσο και η ηθική κατάπτωση και σαπίλα αυτής της χώρας. Αν μου ζητήσουν την γνώμη μου για το αν πρέπει να φύγουν έξω ή όχι θα βρεθώ σε δύσκολη θέση, καθώς για εγωιστικούς λόγους δεν θα θέλω να το κάνουν αλλά αντικειμενικά θα πρέπει να τους πω να φύγουν!
 
Δημήτρης Αντωνόγλου said:
Να κατασχεθεί όλη η περιουσία τους και να γίνουν υπάλληλοι των 540 ευρώ.
(πολύ γενναιώδορος είμαι σήμερα)
Click to expand...

Άλλο διάβασα, αλλο κατάλαβα, άλλο έγραψα.
Πάει τα παιξα από την κρίση.
.....................................................................


Η φαντασίωση που έχω είναι να ζήσουν κάποτε σε έναν κόσμο δικαιοσύνης και αξιοκρατίας. Σε έναν κόσμο που η ηθική πρόοδος θα συμβαδίζει με την τεχνολογική. Που θα υπάρχουν αξίες και όχι ιδιοκτησίες. Που θα υπάρχει χαμόγελο και όχι κατήφια.

Που θα έχουμε πρώτο μέλημα να βοηθήσουμε και όχι να βοηθηθούμε. Που θα καταλαβαίνουμε την αξία της γνώσης, της επιστήμης, της φιλοσοφίας και της τέχνης και δε θα τα βλεπουμε ως μέσο για να πάρουμε πιο ακριβό αυτοκίνητο.

Που δε θα ψάχνουμε αφορμη να ανοίξουμε το στόμα για να καυχηθούμε, αλλά τα αυτιά για να ακούσουμε.

Που δε θα καθορίζουμε τις πράξεις μας ανάλογα με ανταμοιβές και τιμωρίες, επίγειες ή επουράνιες.

Πάνω από όλα θέλω να γίνουν ΑΝΘΡΩΠΟΙ ανώτεροι από μένα.

Άραγε το ανθρώπινο είδος είναι ικανό για κάτι τέτοιο; Δυστυχώς κάποια από αυτά υπάρχουν μόνο στις αναμνήσεις μου.¨Άραγε ήμουν αθώωος μικρός ή ηταν οι άνθρωποι καλύτερα τότε ;
 
Last edited:
To μέλλον των παιδιών????
Αβέβαιο...
Άρχισα να προτιμώ πλέον να γίνει καλός μουσικός παρά καλός μαθητής...
Διότι θα παίζει για πλούσιους... ή στρατεύματα κατοχής...και ίσως να τον ταϊζουν μετά τις εκδηλώσεις τους...

Τι να πω παιδιά για τα παιδιά μας...
 
To μονο που θελω ειναι να ειναι υγιη.... οι ανθρωποι το μονο που (πραγματικα) εχουμε ειναι το παρον......κι αντεχουμε πολυ( κι ας ειμαστε τοσο ευθραυστοι).
Δεν επιτρεπω καμμια αλλη "φαντασιωση" στον εαυτο μου για τα δυο μου παιδια.

ΥΓ Δεν εχει εφευρεθει και η μηχανη του χρονου ρε γαμωτο!
 
Η ευτυχία η δικιά μας και των παιδιών μας δεν εξαρτάται απόλυτα απο την ευημερία των αριθμών. Η οικονομία είναι ενας ακόμα απο τους παράγοντες που επηρεάζουν την ζωή μας, όχι ο μοναδικός και ευτυχώς όχι ο σημαντικότερος.
 
Αν είναι η φτώχια που έρχεται μας μάθει να είμαστε ικανοποιημένοι με λιγότερα και να εκτιμούμε περισσότερο τις μικρές χαρές τις ζωής, και παράλληλα μας κάνει να αγαπήσουμε τη δουλειά και να βλέπουμε τον μόχθο μας να φέρνει καρπούς μένοντας μακρυά από νοοτροπίες αεριτζίδικου πλουτισμού, τότε υπάρχει μια μικρή πινελιά αισιοδοξίας σε αυτό που ζούμε. Αν όμως η φτώχεια που έρχεται, δεν έρθει μόνη της και φέρει μαζί την υποτέλεια, την ανέχεια, την ύφεση και την παντελή έλλειψη προοπτικής, τότε πάω τώρα να κάνω βαστεκτομή...
 
Απάντηση: Re: Γιά οσους μεγαλώνουν παιδιά

Δημήτρης Αντωνόγλου said:
Η φαντασίωση που έχω είναι να ζήσουν κάποτε σε έναν κόσμο δικαιοσύνης και αξιοκρατίας. Σε έναν κόσμο που η ηθική πρόοδος θα συμβαδίζει με την τεχνολογική. Που θα υπάρχουν αξίες και όχι ιδιοκτησίες. Που θα υπάρχει χαμόγελο και όχι κατήφια.

Πάνω από όλα θέλω να γίνουν ΑΝΘΡΩΠΟΙ ανώτεροι από μένα.
Click to expand...
Με καλυψες πληρως.:SFGSFGSF::SFGSFGSF:+1000
 
Οι δυσκολίες διαμορφώνουν καλύτερους χαρακτήρες...Ας τα βοηθήσουμε με την δική μας στάση.Τώρα μας χρειάζονται περισσότερο.Τα έχουν χαμένα,σ' αυτό το σκηνικό κατάρρευσης...
 
Top Bottom