Γιατί αγοράζουμε ακόμα δίσκους, αν έχουμε μια ικανοποιητικά μεγάλη δισκοθήκη; (Ας είμαστε ειλικρινείς).

[Νότης]

Αντιμετωπίζω αυτό το ψυχαναγκαστικό ερώτημα και το συζητάω με φίλους που έχουν και αυτοί μεγάλες δισκοθήκες.
Κάθε χρόνο αγοράζω 70 με 100 δίσκους. Τους περισσότερους δεν τους χρειάζομαι πραγματικά και όμως νομίζω πως λείπουν από την δισκοθήκη μου, επειδή την θέλω ενημερωμένη σε κάθε είδος που ακούω. Γνωρίζοντας πως το πηγάδι είναι χωρίς πάτο, συνεχίζω να προσπαθώ να τον φτάσω. Όταν αποκτήσω τον «ποθητό θησαυρό», σε δύο-τρείς μέρες μπαίνει στο ράφι και πάμε γι' άλλα. Μήπως πολλές από αυτές τις αγορές είναι ανούσιες και η ματαιοδοξία μάς τραβάει απ' το μανίκι, ή μήπως είναι η ολοκλήρωση μιας ευχάριστης διαδικασίας - όπως η εκσπερμάτιση στην ερωτική πράξη - κάνουμε τσιγάρο και μας παίρνει ο ύπνος;

 

[AUDIOLYTIC]

Οταν λες "Τους περισσότερους δεν τους χρειάζομαι πραγματικά " τι εννοεις ακριβως ;
Οτι δεν σου αρεσουν ως μουσικη ή κατι αλλο , οπως π.χ σου αρεσουν αλλα οχι τοσο οσο αλλοι δισκοι του ιδιου συγκροτηματος ;
Σε επηρεαζει/ενοχλει αν η ηχογραφηση δεν ειναι καλη ;

 

[pontios]

Εκτός εάν σου δημιουργεί κάποιο οικονομικό πρόβλημα, δεν καταλαβαίνω την απορία σου. Την κ@βλα σου κάνεις. Εάν εσύ είσαι έτσι χαρούμενος, τι σημασία έχει?

 

[ΚΩΣΤΑΣ ΖΑΓΓΟΓΙΑΝΝΗΣ]

Θέλει να μας πει ότι δεν έχει άλλο χώρο για δίσκους και όπου νάναι θα πρέπει να βγει αυτός από το σπίτι για να χωρέσουν οι δίσκοι. Απλά το λέει λίγο περιφραστικά.

@Νότης. Αδερφέ, σε νιώθουμε, δεν είσαι ο μόνος. Πίστεψε με.

 

[Kosh]

Η συλλογη αντικειμενων που αγαπας ως χομπυ ειναι ενας ψυχαναγκασμος.

Το ιδιο αντιμετωπιζουμε εμεις με τα κομικς.
Αλλοι με αλλα αντικειμενα.
Οποτε μην αναζητατε την αιτια καθαρα στο θεμα της μουσικης αλλα στην προσωπικοτητα σας/μας.

 

[AUDIOINSPECTOR]

Εχω περάσει από αντίστοιχη φάση. Τις περισσότερες φορές ήθελα να ικανοποιήσω την περιέργεια μου σχετικά με το αν κάποια καινούρια επανέκδοση σε LP ή CD ήταν ποιοτικά καλύτερη από αυτή που ήδη είχα. Δεν έχω τεράστια συλλογή από βινύλια καθώς δεν διέθετα ποτέ τον απαραίτητο χώρο. Οι περισσότεροι τίτλοι στην κατοχή μου είναι σε CD και όσο περνάει ο καιρός ο ελεύθερος χρόνος για ακροάσεις λιγοστεύει.

 

[Tzimisce]

ΙΜΗΟ σε όλα τα χόμπι κυρίαρχο ρήμα είναι το "έχω".
Για αυτό το ρήμα αγοράζουμε ότι αγοράζουμε και αυτό είναι το νόημα του κάθε χόμπι.
Δεν θα βάλω να ακούσω όλους τους δίσκους που "έχω", δεν χρειάζομαι όλα τα σαπούνια για ξύρισμα που "έχω" ούτε όλα τα ξυράφια που "έχω".
Θα μπορούσα να κάνω την ίδια δουλειά με λιγότερα.
Ειδικά στη μουσική που "έχω" και δύο streaming services;
Αύριο βγάζουμε στο σφυρί όλους τους δίσκους και τα CD μας και δεν μας λείπει και κανένα.
Μόνο στο μάτι και την ψυχολογία μας.

 

[vlad66]

"Γιατί αγοράζουμε ακόμα δίσκους..."

μια απάντηση είναι, -γιατί όταν ο δίσκος έχει καλή ηχογράφηση τον ευχαριστιόμαστε περισσότερο από τα cd και τα άυλα

μια άλλη απάντηση είναι, -για το ..."τελετουργικό"

μια 3η απάντηση είναι, -γιατί οι δίσκοι και τα cd είναι δικά μας όταν τα αγοράσουμε.. τους κρατάμε στα χέρια μας.. είναι το "υλικό" μας...

μια ακόμα απάντηση είναι, - γιατί είμαστε γερούτσοι... έτσι μάθαμε, έτσι πορευόμαστε.....

μια 5η, - γιατί δεν έχουν όλοι πικάπ και κάποιοι δεν έχουν δει στην ζωή τους.. και όταν βλέπουν το πικάπ μας να γυρίζει τον δίσκο και να παίζει την μαγική μουσική, ψάχνουν να μαζέψουν το σαγόνι τους.............

 

[ΚΩΣΤΑΣ ΖΑΓΓΟΓΙΑΝΝΗΣ]

Για να απαντήσω και λίγο πιο σοβαρά: Προσωπικά συλλέγω δίσκους γιατί πραγματικά μου αρέσει η μουσική και προτιμάω να την ακούω απο δίσκους βινυλίου παρά απο άλλο μέσο, για πολλούς και διάφορους λόγους. Πέραν τούτου, φυσικά και μου αρέσει και το κυνήγι: όλη η διαδικασία του να ψάξω για μια συγκεκριμένη ηχογράφηση, να την βρω σε καλή κατάσταση, σε λογική τιμή κλπ. Φυσικά και έχουν μαζευτεί πολλοί δίσκοι, που για να τους ακούσω όλους θέλω γύρω στα 5-7 χρόνια,όπως έχω υπολογίσει. Και ναι, κάποιους δίσκους τους έψαχνα για χρόνια και μόλις τους αγόρασα, τους άκουσα μια φορά, τους έβαλα στο ράφι και τους ξέχασα. Ο Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες είχε πει για τον Σιμόνε Μπολιβάρ ότι κάποτε πέρασε με τα πόδια τις Άνδεις για να κοιμηθεί με μια γυναίκα και αφού το πέτυχε, μόλις σηκώθηκε απο το κρεβάτι την ξέχασε αμέσως. Κάπως έτσι κι εγώ...Με τη διαφορά ότι πολλές φορές ψαχουλεύω τη δισκοθήκη μου, προσπαθώντας να στριμώξω κάποιο καινούριο απόκτημα, σκοντάφτω πάνω σε κάποιον δίσκο που έχω να ακούσω χρόνια (που είναι η πλειοψηφία, κακά τα ψέματα), τον βάζω να γυρίζει στο πλατώ-και είναι σα να ξαναβρίσκω έναν παλιό φίλο.

 

[Νότης]

Οταν λες "Τους περισσότερους δεν τους χρειάζομαι πραγματικά " τι εννοεις ακριβως ;
Οτι δεν σου αρεσουν ως μουσικη ή κατι αλλο , οπως π.χ σου αρεσουν αλλα οχι τοσο οσο αλλοι δισκοι του ιδιου συγκροτηματος ;
Σε επηρεαζει/ενοχλει αν η ηχογραφηση δεν ειναι καλη ;

Ίσως πολλά από αυτά που αναφέρεις να ισχύουν, αλλά γενικά μου συμβαίνει να θέλω να αγοράσω κάτι, χωρίς συγκεκριμένο στόχο. Ωραίο το συναίσθημα αλλά μικρής διάρκειας μιας και αυτό δεν συνέβαινε ποτέ, όταν παίρναμε τους πρώτους 100-200 δίσκους και τους ακούγαμε επί μια εμβομάδα συνεχώς, χωρίς να αισθανθούμε πως πέταξαν 4000 (δρχ) ή 20-30 ευρώ.
Δεν λέω πως μετανιώνω για τις αγορές, διότι αυτό το χόμπυ με κρατάει ζωντανό, με φέρνει κοντα σε άλλους ανθρώπους και δημιουργούνται φιλίες με ανάλογους χομπίστες κλπ.
Όμως, μερικές φορές σκέφτομαι: «Αφού έχω πχ 2000 αριστουργήματα, γιατί να έχω και αυτό που απλώς έχει 2-3 καλά κομμάτια;»
Αν τελικά κρατιόμουν, θα αγόραζα την δισκάρα που κυνηγούσα αλλά ήταν ακριβή και σπάνια, διότι βεβαίως πάντα υπάρχουν δισκάρες που μας λείπουν, αλλά συνεχίζουμε να αγοράζουμε και αστεροειδείς που δεν θα μας έλειπαν αν δεν τους αγοράζαμε. Ελπίζω να διευκρίνησα την αρχική μου ερώτηση που είχε μια γενικότερη φιλοσοφική χροιά.

 

[Maestro]

Η καλύτερη θεραπεία σε αυτή την τάση από την οποία όλοι έχουμε περάσει, είναι η αλλαγή χώρας. Σε μια τέτοια κατάσταση, που εκ των πραγμάτων οι αλλαγές στη ζωή σου είναι τεράστιες, μαθαίνεις να ζεις χωρίς τις συλλογές. Και μετά, αντιλαμβάνεσαι το μάταιο της υπόθεσης.

Το streaming έχει αλλάξει τη ζωή μας, όχι απαραίτητα προς το καλύτερο βέβαια: πέρα από την ηχητική ποιότητα που είναι από οριακά έως σημαντικά κατώτερη, έρχεται και η ακουστική ποιότητα, ήτοι το πόσο χρόνο και αφοσίωση αφιερώνουμε σε ένα album που μόλις αγοράσαμε από το κατάστημα, σε σχέση με το πόσο χρόνο και αφοσίωση δίνουμε σε ένα album που μόλις είδαμε ότι υπάρχει στο Qobuz/Tidal κλπ. Αυτό το τελευταίο με έχει προβληματίσει πολύ. Ωστόσο, η άνεση του να έχεις τα πάντα προσβάσιμα χωρίς να σκονίζονται, είναι κάτι όπου δεν αλλάζω πια, δεν ξαναγυρίζω σε συλλογές που καλύπτουν ολόκληρους τοίχους. Καλώς ή κακώς.

 

[Νότης]

Για να απαντήσω και λίγο πιο σοβαρά: Προσωπικά συλλέγω δίσκους γιατί πραγματικά μου αρέσει η μουσική και προτιμάω να την ακούω απο δίσκους βινυλίου παρά απο άλλο μέσο, για πολλούς και διάφορους λόγους. Πέραν τούτου, φυσικά και μου αρέσει και το κυνήγι: όλη η διαδικασία του να ψάξω για μια συγκεκριμένη ηχογράφηση, να την βρω σε καλή κατάσταση, σε λογική τιμή κλπ. Φυσικά και έχουν μαζευτεί πολλοί δίσκοι, που για να τους ακούσω όλους θέλω γύρω στα 5-7 χρόνια,όπως έχω υπολογίσει. Και ναι, κάποιους δίσκους τους έψαχνα για χρόνια και μόλις τους αγόρασα, τους άκουσα μια φορά, τους έβαλα στο ράφι και τους ξέχασα. Ο Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες είχε πει για τον Σιμόνε Μπολιβάρ ότι κάποτε πέρασε με τα πόδια τις Άνδεις για να κοιμηθεί με μια γυναίκα και αφού το πέτυχε, μόλις σηκώθηκε απο το κρεβάτι την ξέχασε αμέσως. Κάπως έτσι κι εγώ...Με τη διαφορά ότι πολλές φορές ψαχουλεύω τη δισκοθήκη μου, προσπαθώντας να στριμώξω κάποιο καινούριο απόκτημα, σκοντάφτω πάνω σε κάποιον δίσκο που έχω να ακούσω χρόνια (που είναι η πλειοψηφία, κακά τα ψέματα), τον βάζω να γυρίζει στο πλατώ-και είναι σα να ξαναβρίσκω έναν παλιό φίλο.

Αυτή είναι η απάντηση που ικανοποιεί το εγώ μας. Το κυνήγι είναι μιά φοβερή διαδικασία και όταν το θήραμα μπεί στο σπίτι, η ικανοποίηση είναι ολοκληρωτική - ασχέτως διάρκειας.
Δεν απαιτούν όμως όλα κυνήγι. Πάμε στο δισκάδικο και ψάχνουμε, ψάχνουμε, ψάχνουμε και στο τέλος φεύγουμε με 1-2 δίσκους / CD στην μασχάλη επειδή... πήγαμε και δεν γίνεται να φύγουμε με άδεια χέρια! Το ερώτημα του τίτλου τίθεται ακριβώς εδώ «γιατί»;

 

[Νότης]

Η καλύτερη θεραπεία σε αυτή την τάση από την οποία όλοι έχουμε περάσει, είναι η αλλαγή χώρας. Σε μια τέτοια κατάσταση, που εκ των πραγμάτων οι αλλαγές στη ζωή σου είναι τεράστιες, μαθαίνεις να ζεις χωρίς τις συλλογές. Και μετά, αντιλαμβάνεσαι το μάταιο της υπόθεσης.
... δεν ξαναγυρίζω σε συλλογές που καλύπτουν ολόκληρους τοίχους. Καλώς ή κακώς.

Με κάλυψες απόλυτα, με με κάτι που δεν είχα σκεφτεί και ...τρομοκρατήθηκα!

 

[Νότης]

σε όλα τα χόμπι κυρίαρχο ρήμα είναι το "έχω".
Για αυτό το ρήμα αγοράζουμε ότι αγοράζουμε και αυτό είναι το νόημα του κάθε χόμπι.

Ναι γαμώτο, αυτό το «έχω» δίνει μεγάλη ικανοποίηση...

 

[ΚΩΣΤΑΣ ΖΑΓΓΟΓΙΑΝΝΗΣ]

Πάμε στο δισκάδικο και ψάχνουμε, ψάχνουμε, ψάχνουμε και στο τέλος φεύγουμε με 1-2 δίσκους / CD στην μασχάλη επειδή... πήγαμε και δεν γίνεται να φύγουμε με άδεια χέρια!

Σε αυτό το τελευταίο δηλώνω αθώος. Πλέον έχω τόσο πληρη συλλογή ώστε τα τελευταία χρόνια έχω μπει πολλές φορές σε δισκάδικο, παζάρι κλπ. χωρίς να αγοράσω κάτι. Σε αυτό φυσικά βοηθάει και το είδος μουσικής που ακούω, δλδ. κλασσική: το 90% των δίσκων κλασσικής που βρίσκεις σε δισκάδικα είναι το ίδιο και το ίδιο ρεπερτόριο. Πόσες φορές να αγοράσεις την 5η του Beethoven ή τις 4 Εποχές του Vivaldi;

 

[Tzimisce]

Ναι γαμώτο, αυτό το «έχω» δίνει μεγάλη ικανοποίηση...

Αφού πέσατε να με φάτε ρε σατανάδες!
"Δεν έχεις Peter Green?"

 

[bujinkan]

A μου αρεσει να ακουω δισκους (αλλος ο ηχος του βινυλιου αλλος ο ψηφιακος)
Β Το ολο τελετουργικο
Γ Εινσι ωραιο να εχεις μια συλλογη που την απεκτησες με μερακι και σιγα σιγα (καλες οι streaming υπηρεσιες αλλα δεν σου ανηκει κατι)

 

[AUDIOINSPECTOR]

Εκτιμώ ότι καταθέτοντας ο καθένας τις απόψεις του καλύψαμε σε μεγάλο βαθμό τους λόγους για τους οποίους μας ικανοποιεί η απόκτηση μια προσωπικής συλλογής από δίσκους βινυλίου ή ακόμα και CD. Συνοψίζοντας όλα τα παραπάνω κρατάω τις λέξεις "Κυνήγι", "Τελετουργικό", "Ικανοποίηση", "Μεράκι" και ¨Φιλίες".

Σχετικά με τι υπηρεσίες streaming αναγνωρίζω την ευκολία που προσφέρουν στο να ακούς όπου βρίσκεσαι τα αγαπημένα σου κομμάτια χωρίς να τα κουβαλάς μαζί σου σε κάποια κασέτα ή flash drive αλλά οι υπηρεσίες αυτές δε ξέρουμε αν θα προσφέρονται στο μέλλον. Ας μη ξεχνάμε ότι οι περισσότερες υπηρεσίες streaming ανήκουν σε μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες και κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι οι όλες οι συλλογές με τα αγαπημένα μας μουσικά κομμάτια που είναι σήμερα διαθέσιμα θα υπάρχουν και στο μέλλον.

Ας αξιοποίησουμε λοιπόν τις δυνατότητες της νέας τεχνολογίας αλλά παράλληλα να κρατήσουμε ζωντανές τις συλλογές μας από βινύλια και CD για να έχουμε την χαρά και την πολυτέλεια να ακούμε την μουσική που αγαπάμε ανεξάρτητα από τι αποφάσεις θα παίρνουν κατά καιρούς τα διοικητικά συμβούλια του Spotify, του Tidal και των υπόλοιπων παρόχων streaming.

 

[vlad66]

Εκτιμώ ότι καταθέτοντας ο καθένας τις απόψεις του καλύψαμε σε μεγάλο βαθμό τους λόγους για τους οποίους μας ικανοποιεί η απόκτηση μια προσωπικής συλλογής από δίσκους βινυλίου ή ακόμα και CD. Συνοψίζοντας όλα τα παραπάνω κρατάω τις λέξεις "Κυνήγι", "Τελετουργικό", "Ικανοποίηση", "Μεράκι" και ¨Φιλίες".

Σχετικά με τι υπηρεσίες streaming αναγνωρίζω την ευκολία που προσφέρουν στο να ακούς όπου βρίσκεσαι τα αγαπημένα σου κομμάτια χωρίς να τα κουβαλάς μαζί σου σε κάποια κασέτα ή flash drive αλλά οι υπηρεσίες αυτές δε ξέρουμε αν θα προσφέρονται στο μέλλον. Ας μη ξεχνάμε ότι οι περισσότερες υπηρεσίες streaming ανήκουν σε μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες και κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι οι όλες οι συλλογές με τα αγαπημένα μας μουσικά κομμάτια που είναι σήμερα διαθέσιμα θα υπάρχουν και στο μέλλον.

Ας αξιοποίησουμε λοιπόν τις δυνατότητες της νέας τεχνολογίας αλλά παράλληλα να κρατήσουμε ζωντανές τις συλλογές μας από βινύλια και CD για να έχουμε την χαρά και την πολυτέλεια να ακούμε την μουσική που αγαπάμε ανεξάρτητα από τι αποφάσεις θα παίρνουν κατά καιρούς τα διοικητικά συμβούλια του Spotify, του Tidal και των υπόλοιπων παρόχων streaming.

αυτό το τελευταίο δεν το είχα σκεφτεί ποτέ...

αν τους "την δώσει", μας τα κόβουν όλα....

το ίντερνετ αν πέσει, πάπαλα η μουσική...

ενώ όσο έχω 236V στις πρίζες, η βελόνα θα διαβάζει και τα ηχεία θα τραγουδάνε....

 

[Maestro]

Με κάλυψες απόλυτα, με με κάτι που δεν είχα σκεφτεί και ...τρομοκρατήθηκα!

Για να σε τρομοκρατήσω περαιτέρω, θα σου πω ότι όταν ξανακύλησα προς στιγμήν πριν 3 χρόνια (αφού μετακόμισα σε μεγάλο σπίτι και, στα γεράματα, έμαθα το βινύλιο), το σύμπαν μου ξανάβαλε μυαλό με μια μικρής έκτασης διαρροή από βουλωμένο κλιματιστικό που θέρισε την (μικρή μου ευτυχώς) νέα συλλογή από βινύλια όσο ήμουν διακοπές στην Ελλάδα. Οπότε αυτό ήταν η χαριστική βολή!