Eιναι αποριας αξιο πως μερικοι επιμενουν να ψαχνουν με το ματογυαλι τυχον ατασθαλιες καποιου ( μιλω για την παρεξηγηση του Ιωαννου στην πλακιτσα του Ποτακιδη..) για να ξεβρακωσουν ενα ολοκληρο νημα γεμιζοντας το με προσωπικες κριτικες -ενω μπορουν καλλιστα να το κανουν αυτο σε ενα αλλο νημα οπως και επραξαν αργοτερα-.
Θελει σοφια για να το κανει καποιος με αυτην τη μορφη τελικα αυτο η εχει να κανει με τα φεγγαρια και τους κυκλους του?
Επισης θα προτεινα ολα τα "παρατραγουδα" να μεταφερονται σε ειδικο χωρο.
Δεν νομιζω οτι ειναι σωστο οταν καποιος θελει να διαβασει για το HAIRSPRAY ας πουμε να πρεπει να διαβαζει μαζι και τα αποκρυφα μιας λανθανουσας ερωτικης ελξης
ΥΓ
Και κατι για τους περιστασιακους συνηγορους.
Οι Ιωαννου Ποταξ εχουν μια πορεια και μια ιδιαιτερη εκφορα των αποψεων τους.
Και με τους 2 εχω διαφωνησει στο παρελθον αλλα το να μην αφηνεις μια σχεση που περνα μια κρισουλα να βρει το δρομο της μεσα απο αλλεπαλληλες εξηγησεις και να επιθυμεις να ξαναζεστανεις τη χυλοπιτα που σε σερβιραν στο παρελθον για τους δικους σου και μονο λογους ειναι απαραδεκτο.
Μεγαλα παιδια ειμαστε.
Συνηγοροι πριν καν ξανατοποθετηθουν οι ιδιοι δεν χρειαζονται.
Εκτος αν η Βεντετα ειναι λογος υπαρξης.
