Hi End...διαστροφές.

DIPIE

AVClub Fanatic
13 July 2007
17,263
Ολοι αποδεχόμαστε,ότι το σύστημα πρέπει να αναπαράγει,κατά το δυνατόν την μουσική,όσο πιό κοντά γίνεται στην πραγματικότητα.

Αυτό προυποθέτει βασικά δυό πράγματα:

-Να ξέρουμε πως είναι η πραγματική μουσική.Δηλαδή να έχουμε εμπειρία απο συναυλίες σε χώρους,όπου μπορεί να αναδειχθεί η μουσική(όχι σε μπουζοκομάγαζα και παλιόμπαρα με άθλιες εγκαταστάσεις και χώρους).

-Να ξέρουμε πως ακούγονται πραγματικά τα μουσικά όργανα.

Γιατί τα γράφω αυτά;

Πόσες φορές δεν έχετε διαβάσει ή ακούσει:"εμένα μου αρέσει η μουσική σκηνή να μην είναι μπροστιάρικη κι άγρια","αυτό το όργανο ακούγεται πολύ οξύ","η κιθάρα κι η φωνή έχουν...γρέζι","τι ανάλυση!!!!γι' άκου πως ακούγεται το τσίκι-τσίκι στα πιατίνια","άκου...σώμα το πιάνο ή η κιθάρα".......................................................................................

Η πραγματική μουσική,έχει χαμηλά περάσματα,που μόλις ακούγονται αλλά έχει κι εξάρσεις που σε κολλάνε στο κάθισμα.Το βιολί και η τρομπέτα,δεν είναι ζαχαρένια ξυρίζουν,όταν τους το ζητήσουν.Η κιθάρα ή η φωνές δεν μπορούν να σκεπάζουν όλα τ' άλλά όργανα.Το πιάνο δεν είναι μεγάλο σαν την αίθουσα της συναυλίας.Καμία ορχήστρα δεν παίζει για να σε αποκοιμίσει,Η πραγματική μουσική,όταν την ακούς σε καθηλώνει-σου σηκώνει την τρίχα,σε ταράζει και σε φορτίζει με συναισθήματα,δεν σου αφήνει περιθώρια για να ψάξεις το...βάθος της σκηνής κοκ.

Θα μου πείτε,άν έτσι είναι γραμμένος ο δίσκος;Κι εγώ θα απαντήσω,ότι ελάχιστοι δίσκοι κι ιδιαίτερα των καλών εταιρειών,είναι έτσι γραμμένοι.

Ετσι νομίζουν ή επιδιώκουν να ηχούν έτσι τα μηχανήματά τους,ουκ ολίγοι κατασκευαστές κι είναι πολλοί κι οι χομπίστες,που επιλέγουν τέτοια μηχανήματα.Εξ ού κι ο τίτλος περί "διαστροφής".

Επομένως,η πραγματική μουσική,δεν έχει πολλές εκδοχές.Μία είναι με μικρές διαφορές στο ύφος,ανάλογα την εκτέλεση και αντίστοιχα Hi End,είναι μόνο ότι την υπηρετεί πιστά.Ετσι γυμνά,άγρια,συναρπαστικά κι απροκάλυπτα.
 
Συμφωνώ απόλυτα.
Έχοντας ακούσει πολλές φορές την ορχηστρα εγχόρδων της Πάτρας, και απο διαφορετικές θέσεις, έχω παρατηρήσει τα εξής: σε απόσταση περίπου 6-7 σειρες καθισμάτων από την σκηνή, κι ενώ παίζει ολόκληρη η ορχήστρα, είναι εξαιρετικά δύσκολο να ξεχωρίσεις την θεση ενος μόνο οργάνου με ακρίβεια, εκτός αν διαφοροποιείται αισθητά σε συχνότητα με τα υπολοιπα(πχ το κοντραμπάσσο). Και πάλι, ακούγεται ισχνά γιατι είναι στις πίσω θέσεις της ορχήστρας, η οποία έχει μόνο 17-20 άτομα... Επομένως, σαφείς και λεπτομερείς παρατηρήσεις για εικόνα και θέσεις οργάνων γίνονται μόνο με ηχογραφήσεις μικρών συνόλων, πχ jazz trio ή jazz quintet.

Δεύτερον, τα έγχορδα σπάνια ακουγονται 'γλυκά'. Σε μικρά σύνολα εγχόρδων ακούγεται, εκτός από την νότα, πιο έυκολα η ηχητική υφή του οργάνου όπως πχ το "ξύσιμο" του δοξαριού πάνω στην χορδή, το οποίο δεν ειναι και τοσο εύηχο... Τώρα, αν αυτό το θεωρούμε "ξυρισμα" στην ηχογράφηση, μάλλον δεν έχουμε ακούσει έγχορδο από κοντά.

Το μόνο στο οποίο διαφωνώ ειναι ο...τίτλος του θέματος ;) Το hi-fi είναι και γούστο, όπως το φαγητό. Σε άλλους αρέσει ο 'ζεστος' ήχος της λάμπας, άλλοι θέλουν το "ψυχρότερο" transistor, κι όλοι πιστεύουν ακράδαντα οτι αυτό που ακούν είναι η πραγματικότητα :grinning-smiley-043
 
Διονύση,

Αν και σε γενικές γραμμές συμφωνώ, έχω κάποιες διαφωνίες που έχουν να κάνουν με το είδος της μουσικής που ακούει ο καθένας.

Και για να γινω σαφής, δεν έχω βρεί ακόμα την ηχογράφηση που ένα Boesendorfer ακούγεται να ξεχωρίζει απο ένα Steinway Type C. Ενώ ομολογώ οτι και τα 2 κυριολεκτικά "μιλάνε" στα χέρια ενός πρωτοκλασάτου πιανίστα, έχουν χρωματισμούς που τα κάνουν να διαφέρουν.
Αυτούς τους χρωματισμούς αν δεν τους περιλάβει η ηχογράφηση δεν πρόκειται ποτέ να αποδοθούν, σε οποιοδήποτε σύστημα.
Άρα, η πραγματικότητα δεν μπορεί ποτέ να αποδοθεί απόλυτα.

Τελικά το θέμα δεν είναι τόσο το τι μας δίνει το σύστημά μας αλλά το τι ηχογραφήθηκε απο τους ηχολήπτες ! Αν δεν είναι Hi End η ηχογράφηση δεν θα είναι Hi End η αναπαραγωγή.

Η "Σονάτα υπό το Σεληνόφως" του Μπετόβεν, παιγμένη απο τον ίδιο πιανίστα στο σπίτι του (γνωστό Έλληνα συνθέτη στο χώρο της μοντέρνας κλασσικής μουσικής - σχολής Ξενάκη δηλαδή) στα 2 συγκεκριμένα πιάνα, ακούγεται διαφορετική χρωματικά αν κι εκτελέστηκε με το ίδιο ύφος.

Αν δε, πάς σε άλλους μουσικούς χώρους όπως Jazz κλπ. το πρόβλημα της ηχογράφησης μεγενθύνεται σε επικίνδυνο βαθμό.

Καλή σου Ανάσταση

Φίλιππος
 
χαίρομαι που αυτοί που μιλούν για Hi End παραγωγές και αναπαραγωγή, συγκρίνουν με την πραγματικότητα και ειδικά οσον αφορά τη δυτική έντεχνη μουσική. σίγουρα η ομοιογένεια των εγχόρδων μιας συμφωνικής ορχήστρας είναι το ζητούμενο και κατα την ακρόαση συγκεκριμένων έργων, σε σωστούς συναυλιακούς χώρους δεν ξεχωρίζουμε την κατεύθυνση του ήχου, εκτός εαν το επιζητεί το συγκεκριμένο έργο ή ηάποψη του μαέστρου. συμφωνώ απόλυτα με τον Busoni. διαφωνώ λίγο με τον προλαλήσαντα όσον αφορά την διαφορά των ηχοχρωμάτων, στο ίδιο κομμάτι, ηχογραφημένο απο δυο διαφορετικού ηχοχρώματος όργανα, συγκεκριμένα κλειδοκύμβαλων. ως πιανίστας, έχοντας όμως και την εμπειρία ηχογραφήσεων και τοποθέτησης μικροφώνων, στην πραγματικότητα το ξεχωριστό ηχόχρωμα δυο ομοειδών οργάνων, διακρίνεται σε ορισμένες παραγωγές όταν αυτό είναι ζητούμενο από έναν πεπειραμένο ηχολήπτη χρησιμοποιώντας όσο το δυνατο καλύτερα μικρόφωνα και συγκεκριμένη τοποθέτηση. δυστυχώς όμως ο χαρακτήρας ορισμένων μουσικών έργων δίνει περισσότερη βαρύτητα σε άλλα χαρακτηριστικά στοιχεία-τοποθέτηση μικροφώνων( π.χ. ένα μικρόφωνο πιο απομακρυσμένο για τη λήψη ανακλάσεων του χώρου κ.λ.π.) ώστε να αλλοιώνεται διαφορετικη χροιά δυο οργάνων. λαμβάνοντας υπόψη μας την ευαισθησία του αυτιού μας, που προυποθέτει και καποια εκπαίδευση που οι προλαλήσαντες προφανώς διαθέτουν, κανένα μικρόφωνο του κόσμου ή σύστημα αναπαραγωγής δεν είναι ικανά να μας αποδώσουν τόσο πιστά ένα μουσικό συμβάν σαν να είμαστε σε μια αίθουσα συναυλιών. βέβαια την ηχοχρωματική διαφορετικότητα δυο πιάνο, στην ίδια αίθουσα ηχογράφησης με την ίδια τεχνική ηχογράφησης νομίζω την καταλαβαίνω σε ορισμένες παραγωγές, στο ταπεινό μου, απο άποψη κόστους , συστημα αναπαραγωγής.
καλή Ανάσταση σε όλους και καλή ακρόαση φωνητικών έργων!
 
δεν έχω βρεί ακόμα την ηχογράφηση που ένα Boesendorfer ακούγεται να ξεχωρίζει απο ένα Steinway Type C.
Ψάξε την ηχογράφηση στην Tacet με το ίδιο έργο παιγμένο σε διαφορετικά πιάνα, συν άλλο ένα έργο για κάθε πιάνο. Η Tacet έχει και αντίστοιχο δίσκο με μπαρόκ κιθάρες. Στην Fone υπάρχει ένα cd με ηχογραφήσεις των βιολιών από το μουσείο της Κρεμόνα, αλλά εκεί δεν υπάρχει κοινό έργο.
 
Να ξεκινήσουμε ανάποδα.

Μπορεί η μουσική να αποτυπωθεί (ηχογραφηθεί) αυτούσια χωρίς αλλοιώσεις;

Υπάρχει συσκευή που να μπορεί να αποτυπώσει αυτό που αντιλαμβάνεται το ανθρώπινο αυτί σε μια ζωντανή συναυλία;
 
Re: Απάντηση: Hi End...διαστροφές.

Πολύ καλό θέμα!

Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η έλλειψη εμπειριών. Θα τολμούσα να πω και η ικανότητα/διάθεση ν αφήσουμε την μουσική να ταξιδέψει το μυαλό και την καρδιά.
Με τα χρόνια μας εκπαίδευσαν να αντιμετωπίζουμε το χόμπυ τεχνοκρατικά. Και σαν καλοί μαθητευόμενοι ακούμε αριθμούς και χαρακτηριστικά που όλο και πιο πολύ μας απομακρύνουν απ την μουσική.
Γίνονται αυτοσκοπός η εικόνα, τα χαστούκια του μπάσου, η ανάλυση. Ακούμε Watt, Hertz, THD, IMD. Μ όλα αυτά νομίζουμε ότι οδηγούμαστε πιο κοντά στην μουσική αλλά μάλλον το αντίθετο γίνεται.

Να ξεκινήσουμε ανάποδα.

Μπορεί η μουσική να αποτυπωθεί (ηχογραφηθεί) αυτούσια χωρίς αλλοιώσεις;

Υπάρχει συσκευή που να μπορεί να αποτυπώσει αυτό που αντιλαμβάνεται το ανθρώπινο αυτί σε μια ζωντανή συναυλία;

Σαφώς όχι.

Αλλά σε προσεγμένες παραγωγές το μέγεθος τους προβλήματος συγκεντρώνεται στην σπιτική αναπαραγωγή. Μια δοκιμή μ ένα καλό ζευγάρι ακουστικά θα σας πείσει.
 
Ψάξε την ηχογράφηση στην Tacet με το ίδιο έργο παιγμένο σε διαφορετικά πιάνα, συν άλλο ένα έργο για κάθε πιάνο. Η Tacet έχει και αντίστοιχο δίσκο με μπαρόκ κιθάρες. Στην Fone υπάρχει ένα cd με ηχογραφήσεις των βιολιών από το μουσείο της Κρεμόνα, αλλά εκεί δεν υπάρχει κοινό έργο.

Θα το ψάξω αμέσως μετα το Πάσχα !! Με ενδιαφέρει ιδιαίτερα το θέμα ...
 
Re: Απάντηση: Hi End...διαστροφές.

Να ξεκινήσουμε ανάποδα.

Μπορεί η μουσική να αποτυπωθεί (ηχογραφηθεί) αυτούσια χωρίς αλλοιώσεις;

Υπάρχει συσκευή που να μπορεί να αποτυπώσει αυτό που αντιλαμβάνεται το ανθρώπινο αυτί σε μια ζωντανή συναυλία;

Δεν νομίζω να υπάρχει ...
Και δεν μιλάω μόνο για συναυλιακούς χώρους (βλέπε Μέγαρο Μουσικής) αλλά και για studios !

Αυτό που άκουσα με τα δικά μου αυτιά στο σπίτι του συγκεκριμένου συνθέτη στους Αέρηδες στην Πλάκα, προήλθε απο μια συζήτηση σχετικά με το συγκεκριμένο ηχόχρωμα των πιάνων και αφορούσε τον τρόπο που ο κάθε κατασκευαστής αντιλαμβάνεται τον ήχο ενός άρτια κουρδισμένου πιάνου.

Για την ιστορία, το Boesendorfer έτεινε να αποδώσει χρωματικά τις πιο μπάσσες οκτάβες με ένα ελαφρά βαθύτερο χρώμα, ενώ το Steinway ήταν πιο ισορροπημένο (αν μπορεί κανείς να το πεί αυτό) σε όλο το φάσμα του.
Προσωπικά προτίμησα τον ήχο του Steinway, όχι τόσο λόγω ισορροπίας αλλά κυρίως μιας - προσωπικά πάντα μιλώντας - πιο "έντονης" μουσικότητας.

Επιλέχθηκε δε το αυτό το κομμάτι για τη δοκιμή, λόγω του ότι τρέφω μια ιδιαίτερη αδυναμία για το συγκεκριμένο, έχοντας πολλές διαφορετικές εκτελέσεις του απο διάφορους πιανίστες σε διάφορες εποχές (προσωπικά, η καλύτερη εκτέλεση είναι του Sviatoslav Richter σε πιάνο Steinway - studio εγγραφή του 1964 σε βινύλιο).

Φίλιππος
 
DIPIE πολύ ωραίο θέμα. Βλέπω μέχρι στιγμής όλοι πολύ σωστά συμφωνούν.Πόσες φορές έχω θέσει το θέμα των εμπειριών ζωντανής ακουστικής μουσικής ως μέτρο σύγκρισης και αναφοράς και ορισμένοι με έχουν αποπάρει!!!
Ελπίζω να γίνει μια πολύ ωραία συζήτηση και όλοι μας να οφεληθούμε. Λ.Σ.
 
Re: Απάντηση: Hi End...διαστροφές.

Να ξεκινήσουμε ανάποδα.

Μπορεί η μουσική να αποτυπωθεί (ηχογραφηθεί) αυτούσια χωρίς αλλοιώσεις;

Υπάρχει συσκευή που να μπορεί να αποτυπώσει αυτό που αντιλαμβάνεται το ανθρώπινο αυτί σε μια ζωντανή συναυλία;
Ωραία το θέτεις αλλά το πρόβλημα δεν είναι εκεί. Ας φτάσουμε πρώτα στο να ακούμε σωστά από το σύστημά μας Ο,ΤΙ έχει ηχογραφηθεί από τις συσκευές που υπάρχουν στα στούντιο, (αν ποτέ το φτάσουμε) και μετά ας δούμε το θέμα όπως το θέτεις. Είναι πολύ μακρινό αυτό και ίσως άτοπο. Μάλιστα δε, μπορεί να λειτουργεί μέχρι και αρνητικά σε πολύ κόσμο με το να ικανοποιούνται με ΟΠΟΙΑ ποιότητα οικιακής αναπαραγωγής, πεπεισμένοι ότι δεν μπορεί να ηχογραφηθεί σωστά η μουσική λόγω αδυναμίας των τεχνολογικών μέσων. Λ.Σ.
 
Όσοι ακούν συμφωνική μουσική και σε αίθουσες συναυλιών, μπορεί να έχουν προβληματιστεί επίσης και με τη δημοφιλή άποψη πολλών καταναλωτών περί μπάσου που πρέπει να σε 'κλωτσάει' στο στομάχι. Σε μια αίθουσα συναυλιών στοιχειωδώς μελετημένη και όχι μετασκευασμένο κινηματογράφο, όπως το παλιό 'Παλλάς', το μπάσο από τη συμφωνική ορχήστρα δεν είναι ποτέ εμφατικό. Είναι παρόν, με διαύγεια και σώμα, αλλά ποτέ δεν σε 'κλωτσά'. Ακόμη και σε έργα με έντονη χρήση μπάσσων οργάνων (π.χ. Ιεροτελεστία της Άνοιξης).

Αυτό έχει να κάνει επίσης, με τα εγγενή προβλήματα που εισάγει ο μικρός χώρος ακρόασης ενός δωματίου σπιτιού, σε σύγκριση με την αίθουσα συναυλιών. Σε ένα άρθρο του στο Hi-Fi News του Ιανουαρίου του 2006, ο μακαρίτης John Crabbe, έγραφε:

"...when music intended for large spaces is heard at levels reaching 90dB or more in surroundings cursed with closely packed early reflections, passages that would sound glorious in the concert hall tend to be distressing.

Και έδινε και σχετική βιβλιογραφία για την εξήγηση του φαινομένου (Science of Sound, Rossing, Moore, Wheeler, San Francisco, 2002).
 
Πολύ σωστά Δαμιανέ θέτεις το περί μπάσου. Σχετικά με την αναπαραγωγή στο σπίτι μας εν μέρει η γενικά είναι έτσι όπως το λές, αλλά όχι πάντα. Εξαρτάται από το σύστημα ή μάλλον το ηχείο. Αμέσως αντιλαμβάνομαι τον άπειρο ζωντανής ακουστικής μουσικής όταν με επισκέπτεται και σχολιάζει την *έλλειψη* μπάσου από το μεγάλο Soundlab το Α-1!!!! Λ.Σ.
 
Την μοναδική φορά που άκουσα σοβαρή συμφωνική ορχήστρα σε καλή αίθουσα συναυλιών (1η Συμφωνία του Μάλερ με τον Κουρτ Μάζουρ να διευθύνει την Orchestre de Paris στο Theatre de Champs Elyssees στο Παρίσι) το μπάσο ούτε "κλωτσούσε" ούτε ήταν σα "γροθιά στο στομάχι" ούτε τίποτα τέτοιο. Ο ήχος σε περιτριγύριζε και επιπλέον ήταν πρακτικά αδύνατο να αντιληφθείς την θέση ενός οργάνου με κλειστά μάτια. Μόνο κοιτώντας μπορούσες να καταλάβεις ότι π.χ. τα βιολιά ήταν αριστερά και τα πνευστά στο μέσο. Η στερεοφωνία με την κατεθυντικότητα που παρέχει υποκαθιστά αυτό ακριβώς, την έλλειψη οπτικής επαφής με τους μουσικούς στην οικιακή αναπαραγωγή.
 
αυτο ακριβως έγραψα στο ποστ 4, για τη διαφορά που ακουν τα αυτιά μας σε μια αίθουσα συναυλιών, ή ακόμα καλύτερα σε ένα ανοικτό θέατρο-αναφέρομαι σε συγκεκριμένα γρήγορα κομμάτια, και αυτή που προσπαθούν να εξομειώσουν τα στούντιο ηχογράφησης, ώστε να έχουμε στερεοφωνία και πληροφορίες μέσω του ήχου για την αίθουσα της ηχογράφησης. Μόνο σε όσα κομμάτια είναι στόχος του συνθέτη ή του μαέστρου να τα αποδώσουν έτσι, καταλαβαίνουμε έντονα την κατεύθυνση ενός οργάνου με κλειστα μάτια σε έναν συναυλιακό χώρο. στο ποστ 11, διαφωνώ ότι πρέπει απλά να μας ενδιαφέρει το να φτιάξουμε το τέλειο σύστημα, όταν όπως αναφέρεις παρακάτω δεν γνωρίζουμε τη σημαίνει σωστή απόδοση χαμηλών συχνοτήτων, ή ακόμα και λίγες λεπτομέρειες για το πως γίνεται μια ηχογράφηση και τη προσπαθεί να πετύχει κάθε στούντιο παραγωγής-ηχογράφησης, γιατί δεν θα καταφέρουμε το ζητούμενο. Τη σωστή αναπαραγωγή.
καλή Ανάσταση σε όλους.
 
Last edited:
Ετσι λοιπόν ο υπαίτιος του πως θα ακουστεί το ματσαρισμένο και καλοστημένο στον ηχητικά σωστό χώρο μου είναι ο μαστρο ηχολήπτης και ο εξοπλισμός του. Αυτός δηλαδή που με έχει γραμμένο στα rx/ του σαν πελάτη του, και το studio στον ημιόροφο. Δεν μιλάω για Grudman, Αbbey roads κλπ, γιατί αυτά ήταν κανόνας στην πριν cd εποχή. Στην μετά cd εποχή (που ανάλογα με τις περιστάσεις μπορεί να είναι και πλεονέκτημα), ο εξοπλισμός ψηφιακής εγγραφής μπορεί να είναι απο ένα υπολογιστή άθλια στημένο με κάρτα της πλάκας και μικρόφωνα με κολημένες τις κάψες με σελότειπ και μετά μας φταίει το σύστημα. Και το χειρότερο σαν καταναλωτής δεν έχω καμμία επιρροή στην όλη διαδικασία απλά το δέχομαι σαν την θρησκεία!!!
 
Ετσι λοιπόν ο υπαίτιος του πως θα ακουστεί το ματσαρισμένο και καλοστημένο στον ηχητικά σωστό χώρο μου είναι ο μαστρο ηχολήπτης και ο εξοπλισμός του. Αυτός δηλαδή που με έχει γραμμένο στα rx/ του σαν πελάτη του, και το studio στον ημιόροφο. Δεν μιλάω για Grudman, Αbbey roads κλπ, γιατί αυτά ήταν κανόνας στην πριν cd εποχή. Στην μετά cd εποχή (που ανάλογα με τις περιστάσεις μπορεί να είναι και πλεονέκτημα), ο εξοπλισμός ψηφιακής εγγραφής μπορεί να είναι απο ένα υπολογιστή άθλια στημένο με κάρτα της πλάκας και μικρόφωνα με κολημένες τις κάψες με σελότειπ και μετά μας φταίει το σύστημα. Και το χειρότερο σαν καταναλωτής δεν έχω καμμία επιρροή στην όλη διαδικασία απλά το δέχομαι σαν την θρησκεία!!!

Ουδέν ορθότερον !!!

Γι αυτό και λέμε οτι ΔΕΝ αγοράζουμε ότι βρούμε μπροστά μας αλλά ΜΟΝΟ σοβαρές παραγωγές !

Ουαί κι αλλοίμονο αν πάμε να κρίνουμε ένα ηχοσύστημα (οποιοδήποτε ηχοσύστημα, οιασδήποτε κατηγορίας τιμής) με 2-3 CD αγορασμένα απο τον "τοπικό" Ντιλέλε Λέλε, Νιγηριανό πλανόδιο πωλητή.

Λέγοντας αυτά, δεν πρέπει να παραγνωρίζουμε το γεγονός οτι και απο studios ονομαστά, έχουν παραχθεί κατα καιρούς μεγάλες "πατάτες" :slapface:

Και το αυτό ισχύει πολύ περισσότερο για τις live παραγωγές. Π.χ. - φεύγοντας απο το χώρο της κλασσικής μουσικής - έχει ακούσει κανείς τις live παραστάσεις των Pink Floyd του "The Wall" απο το Earls Court και το L.A. που κυριολεκτικά παραδίδουν μαθήματα για πώς το team ηχοληψίας μπορεί να κάνει το live να ακούγεται σαν studio recording ? Εκεί καταλαβαίνει κανείς γιατί ΔΕΝ χρειάζεται το μπάσο να σου δίνει κλωτσιές στο στομάχι, ουτε σε rock μουσική. :flipout:

Ηθικόν δίδαγμα: Ψάξτε και πληρώστε για το καλύτερο και τίποτε λιγότερο απ' αυτό. Αν όλοι σκεφτόμαστε έτσι σε παγκόσμια κλίμακα, και οι δισκογραφικές εταιρείες θα αναγκάζονταν να μας προσφέρουν αυτό που επιθυμούμε (και είμαστε διατεθειμένοι να ακριβοπληρώσουμε, αν χρειαστεί).

Καλή Ανάσταση

Φίλιππος
 
Απλά εξαιρετικά!!!!!!!!!!
Βρες μας κι άλλα να γελάσουμε λίγο γιατί πολύ γκρίνια βρε παιδί μου.
Θεμη,ο Stefano Bertoncello-Twogoodears θα ειναι σπιτι μου την ερχομενη Παρασκευη 24.4,εισαι προσκεκλημενος,σου στελνω ΡΜ.