- 27 November 2008
- 103
Καλησπέρα σε όλους. Έχω στήσει ένα δεύτερο συστηματάκι για πρόχειρες ακροάσεις και αντιμετωπίζω ένα σύνθετο και παράδοξο πρόβλημα, που αναλύεται ως ακολούθως:
α. Όταν η θέση ακρόασης είναι χαμηλή (κεφάλι κάτω από το επίπεδο των μεγαφώνων) φαίνεται ότι οι φωνές έρχονται κυρίως από το ένα ηχείο. Κάνοντας τράμπα τα ηχεία, το πρόβλημα μεταφέρεται στην άλλη πλευρά. Συμπέρασμα:Δεν φταίει η ακουστική του χώρου.
β. Όταν αυξάνω σταδιακά το ύψος της θέσης ακρόασης, κάποια στιγμή επέρχεται ισορροπία κοντά στο σημείο όπου το κεφάλι είναι στο επίπεδο των μεγαφώνων ανεξαρτήτως της θέσης των ηχείων (δεξί-αριστερό). Συμπέρασμα: Δεν υπάρχει σημαντική διαφορά στην ευαισθησία των ηχείων.
γ. Μετακινώντας ελαφρά (20-30 cm) τη θέση ακρόασης παράλληλα από το sweet spot προς την πλευρά που υστερεί, επέρχεται ισορροπία ανεξαρτήτως του ύψους ακρόασης. Αναμενόμενο.
δ. Μετακινώντας τη θέση ακρόασης προς τα πίσω (50-60 cm) επέρχεται ισορροπία.
ε. Παίζοντας με το toe-in τα πράγματα δεν βελτιώνονται.
Ανήκοντας στο χώρο των πρακτικών επιστημών, ξέρω ότι το πρόβλημα πρέπει να εξηγείται "επιστημονικά". Το ερώτημα είναι πως. Για μένα η μόνη εξήγηση είναι ότι η ακουστική του χώρου και κάποια πιθανή μικρή διαφορά της ευαισθησίας των ηχείων, αλληλοεπιδρούν και μου "χαρίζουν" αυτό το παράδοξο αποτέλεσμα.
Νομίζω ότι το θέμα δίνει λαβές για ανάπτυξη θεωριών (πέραν των δεισιδαιμονιών), οπότε κάθε πιθανή πρόταση και ιδέα είναι καλοδεχούμενες.
Υ.Σ. Τα ηχεία είναι δαπέδου (Roister status 6) και τους έχω κάνει και φυσικό διαστασιολογικό έλεγχο (ύψος μεγαφώνων, μεταξή τους απόσταση κλπ.).
Ευχαριστώ
α. Όταν η θέση ακρόασης είναι χαμηλή (κεφάλι κάτω από το επίπεδο των μεγαφώνων) φαίνεται ότι οι φωνές έρχονται κυρίως από το ένα ηχείο. Κάνοντας τράμπα τα ηχεία, το πρόβλημα μεταφέρεται στην άλλη πλευρά. Συμπέρασμα:Δεν φταίει η ακουστική του χώρου.
β. Όταν αυξάνω σταδιακά το ύψος της θέσης ακρόασης, κάποια στιγμή επέρχεται ισορροπία κοντά στο σημείο όπου το κεφάλι είναι στο επίπεδο των μεγαφώνων ανεξαρτήτως της θέσης των ηχείων (δεξί-αριστερό). Συμπέρασμα: Δεν υπάρχει σημαντική διαφορά στην ευαισθησία των ηχείων.
γ. Μετακινώντας ελαφρά (20-30 cm) τη θέση ακρόασης παράλληλα από το sweet spot προς την πλευρά που υστερεί, επέρχεται ισορροπία ανεξαρτήτως του ύψους ακρόασης. Αναμενόμενο.
δ. Μετακινώντας τη θέση ακρόασης προς τα πίσω (50-60 cm) επέρχεται ισορροπία.
ε. Παίζοντας με το toe-in τα πράγματα δεν βελτιώνονται.
Ανήκοντας στο χώρο των πρακτικών επιστημών, ξέρω ότι το πρόβλημα πρέπει να εξηγείται "επιστημονικά". Το ερώτημα είναι πως. Για μένα η μόνη εξήγηση είναι ότι η ακουστική του χώρου και κάποια πιθανή μικρή διαφορά της ευαισθησίας των ηχείων, αλληλοεπιδρούν και μου "χαρίζουν" αυτό το παράδοξο αποτέλεσμα.
Νομίζω ότι το θέμα δίνει λαβές για ανάπτυξη θεωριών (πέραν των δεισιδαιμονιών), οπότε κάθε πιθανή πρόταση και ιδέα είναι καλοδεχούμενες.
Υ.Σ. Τα ηχεία είναι δαπέδου (Roister status 6) και τους έχω κάνει και φυσικό διαστασιολογικό έλεγχο (ύψος μεγαφώνων, μεταξή τους απόσταση κλπ.).
Ευχαριστώ