Η επιστήμη σηκώνει τα χέρια.......

spyhar

Established Member
27 November 2008
103
Καλησπέρα σε όλους. Έχω στήσει ένα δεύτερο συστηματάκι για πρόχειρες ακροάσεις και αντιμετωπίζω ένα σύνθετο και παράδοξο πρόβλημα, που αναλύεται ως ακολούθως:

α. Όταν η θέση ακρόασης είναι χαμηλή (κεφάλι κάτω από το επίπεδο των μεγαφώνων) φαίνεται ότι οι φωνές έρχονται κυρίως από το ένα ηχείο. Κάνοντας τράμπα τα ηχεία, το πρόβλημα μεταφέρεται στην άλλη πλευρά. Συμπέρασμα:Δεν φταίει η ακουστική του χώρου.

β. Όταν αυξάνω σταδιακά το ύψος της θέσης ακρόασης, κάποια στιγμή επέρχεται ισορροπία κοντά στο σημείο όπου το κεφάλι είναι στο επίπεδο των μεγαφώνων ανεξαρτήτως της θέσης των ηχείων (δεξί-αριστερό). Συμπέρασμα: Δεν υπάρχει σημαντική διαφορά στην ευαισθησία των ηχείων.

γ. Μετακινώντας ελαφρά (20-30 cm) τη θέση ακρόασης παράλληλα από το sweet spot προς την πλευρά που υστερεί, επέρχεται ισορροπία ανεξαρτήτως του ύψους ακρόασης. Αναμενόμενο.

δ. Μετακινώντας τη θέση ακρόασης προς τα πίσω (50-60 cm) επέρχεται ισορροπία.

ε. Παίζοντας με το toe-in τα πράγματα δεν βελτιώνονται.

Ανήκοντας στο χώρο των πρακτικών επιστημών, ξέρω ότι το πρόβλημα πρέπει να εξηγείται "επιστημονικά". Το ερώτημα είναι πως. Για μένα η μόνη εξήγηση είναι ότι η ακουστική του χώρου και κάποια πιθανή μικρή διαφορά της ευαισθησίας των ηχείων, αλληλοεπιδρούν και μου "χαρίζουν" αυτό το παράδοξο αποτέλεσμα.

Νομίζω ότι το θέμα δίνει λαβές για ανάπτυξη θεωριών (πέραν των δεισιδαιμονιών), οπότε κάθε πιθανή πρόταση και ιδέα είναι καλοδεχούμενες.

Υ.Σ. Τα ηχεία είναι δαπέδου (Roister status 6) και τους έχω κάνει και φυσικό διαστασιολογικό έλεγχο (ύψος μεγαφώνων, μεταξή τους απόσταση κλπ.).

Ευχαριστώ
 
Καλησπέρα σε όλους. Έχω στήσει ένα δεύτερο συστηματάκι για πρόχειρες ακροάσεις και αντιμετωπίζω ένα σύνθετο και παράδοξο πρόβλημα, που αναλύεται ως ακολούθως:

α. Όταν η θέση ακρόασης είναι χαμηλή (κεφάλι κάτω από το επίπεδο των μεγαφώνων) φαίνεται ότι οι φωνές έρχονται κυρίως από το ένα ηχείο. Κάνοντας τράμπα τα ηχεία, το πρόβλημα μεταφέρεται στην άλλη πλευρά. Συμπέρασμα:Δεν φταίει η ακουστική του χώρου.

β. Όταν αυξάνω σταδιακά το ύψος της θέσης ακρόασης, κάποια στιγμή επέρχεται ισορροπία κοντά στο σημείο όπου το κεφάλι είναι στο επίπεδο των μεγαφώνων ανεξαρτήτως της θέσης των ηχείων (δεξί-αριστερό). Συμπέρασμα: Δεν υπάρχει σημαντική διαφορά στην ευαισθησία των ηχείων.

γ. Μετακινώντας ελαφρά (20-30 cm) τη θέση ακρόασης παράλληλα από το sweet spot προς την πλευρά που υστερεί, επέρχεται ισορροπία ανεξαρτήτως του ύψους ακρόασης. Αναμενόμενο.

δ. Μετακινώντας τη θέση ακρόασης προς τα πίσω (50-60 cm) επέρχεται ισορροπία.

ε. Παίζοντας με το toe-in τα πράγματα δεν βελτιώνονται.

Ανήκοντας στο χώρο των πρακτικών επιστημών, ξέρω ότι το πρόβλημα πρέπει να εξηγείται "επιστημονικά". Το ερώτημα είναι πως. Για μένα η μόνη εξήγηση είναι ότι η ακουστική του χώρου και κάποια πιθανή μικρή διαφορά της ευαισθησίας των ηχείων, αλληλοεπιδρούν και μου "χαρίζουν" αυτό το παράδοξο αποτέλεσμα.

Νομίζω ότι το θέμα δίνει λαβές για ανάπτυξη θεωριών (πέραν των δεισιδαιμονιών), οπότε κάθε πιθανή πρόταση και ιδέα είναι καλοδεχούμενες.

Υ.Σ. Τα ηχεία είναι δαπέδου (Roister status 6) και τους έχω κάνει και φυσικό διαστασιολογικό έλεγχο (ύψος μεγαφώνων, μεταξή τους απόσταση κλπ.).

Ευχαριστώ
Και ομως ειναι λογο χωρου ειναι το προβλημα.Το εχω περασει (παρομοιο) και εγω.Αυτα που διαπιστωνεις στο γ.και στο δ. δειχνουν ακριβως αυτο το πραγμα.Εαν μπορουσες να μετρησεις τον χωρο θα εβλεπες πολυ μεγαλες διακυμανσεις στην αποκριση,βυθισεις και αυξησεις.Βρες την ιδανικη θεση,που στη περιπτωση σου θα ειναι ακριβως σε ενα και μονο σημειο.Η παρατηρηση ομως στο α. δεν μπορει να στεκει εαν ισχυει το γ και το δ.Η προβλημα του χωρου ειναι (100%) η προβλημα σε καποιο ηχειο.
 
Τσέκαρε την πολικότητα των μεγαφώνων μεταξύ των δύο ηχείων, μήπως το ένα είναι διαφορετικό από το άλλο, καθώς επίσης και μήπως λείπει κάποιο εξάρτημα στο κροσόβερ, προφανώς από κατασκευστική αβλεψία. Δεν μου περνά από το μυαλό κάτι άλλο...
 
Ευχαριστώ πολύ για τις συμβουλές. Την πολικότητα των ηχείων δεν την είχα σκεφτεί και τελικά αυτό ήτανε. Βγάζοντας τους βραχυκυκλωτήρες διαπίστωσα ότι συνδέοντας τα καλώδια στις κάτω μπόρνες, στο ένα ηχείο έπαιζε το tweeter και στο άλλο το woofer!!!!! Ανοίγοντας στη συνέχεια τα πανελάκια με τις μπόρνες που από πίσω έχουν τα crossovers, διαπίστωσα ότι το ένα crossover είχε μπει με 180 μοίρες διαφορά από το άλλο. Άρα προφανώς και τα + και - ήταν ανάποδα στο ένα ηχείο. Θεώρησα λοιπόν ότι το σωστό είναι αυτό που συνδέοντας τις κάτω μπόρνες έπαιζε το woofer και ανάλογα συνέδεσα και το άλλο. Το παράξενο είναι ότι το ηχείο που θεωρητικά ήταν εκτός φάσης ήταν αυτό που σου έδινε την αίσθηση ότι έπαιζε πιο δυνατά τις φωνές. Δεν κρύβω ότι απογοητεύτηκα από τη Roister γιατί θεωρώ αυτό το λάθος πολύ σοβαρό παρόλο που την εκτιμώ σαν εταιρία μιας και το πρώτο "σοβαρό" ηχείο μου ήταν οι γνωστές "στήλες" πίσω στο 1990. Θα στείλω και ένα μήνυμα στην εταιρία και ελπίζω όταν επιστρέψω στην Ελλάδα να δεχτούν να αποκαταστήσουν την ανωμαλία. Και πάλι πολλά ευχαριστώ για τον χρόνο που αφιερώσατε στο πρόβλημά μου.
 
Αν η πολικότητα ενός κλάδου δεν ληφθεί υπ' όψιν στον υπολογισμό του κρος, τότε στην περιοχή κρος (κυρίως) εμφανίζεται διόγκωση ή βουτιά της απόκρισης. Εντάξει, είναι σημαντικό λάθος, αλλά και ανθρώπινο.
 
Μάλλον δεν εξέφρασα σωστά τις διαπιστώσεις μου. Το πρόβλημα είναι απλά ότι το crossover έχει "φυσικά" (γεωμετρικά) τοποθετηθεί ανάποδα σε σχέση με το καπάκι που περιλαμβάνει τις μπόρνες. Όχι λειτουργικά. Το αποτέλεσμα είναι ότι επειδή η σήμανση + και - βρίσκεται στο εξωτερικό καπάκι, περιστρέφοντας κατά 180 μοίρες το crossover, χωρίς αντίστοιχη περιστροφή του καλύματος, η σήμανση + και - στην πράξη είναι ανάποδη, εξ' ου και το εκτός φάσης ηχείο. Το πρόβλημα εκτιμώ ότι έγγυται σε άδυναμίες του συστήματος ποιοτικού ελέγχου της εταιρίας. Πάντα υποστήριζα και συνεχίζω να στηρίζω τις ελληνικές εταιρίες κατασκευής συσκευών ήχου αλλά πέραν της σχεδίασης και της απόδοσης, η εξασφάλιση σταθερής υψηλής ποιότητας κατασκευής είναι εξίσου πολύ σημαντική παράμετρος για την ανάπτυξη και πρόοδο μιας εταιρίας.