Η Γελοιογραφία της Ημέρας...

69699619_1660156737453815_9030084030200020992_n.jpg
 
Maestro said:
Φανταστικό.
Click to expand...

Εγώ το βρίσκω εντελώς απαράδεκτο στο μήνυμα που δίνει.

100% ενοχικό για κάτι που δεν θα έπρεπε να είναι.

Το ότι η μάνα θηλάζει το μωρό της?

Όταν αποφασίζει να κάνει ένα μωρό είναι επιλογή της να αναλάβει τη φροντίδα του? Καλοσύνη της που δεν το αφήνει να πεθάνει?

Τι θέλει να πει ο ποιητής?

Για ψυχίατρο ο δημιουργός του.
 
νομιζω μιλα για τα παιδια που απομυζουν την "ενεργια" των γονιων τους μεχρι ρανιδος
 
Kαι αυτό αν συμβαίνει, είναι σφάλμα των γονιών.

Απλά δεν μεγαλώνουν/διαμορφώνουν σωστά τα παιδιά τους.

Εξάλλου το καλύτερο κόλπο για να τα έχουν δεμένα είναι να τους τα προσφέρουν όλα.
 
chrisssb said:
Kαι αυτό αν συμβαίνει, είναι σφάλμα των γονιών.

Απλά δεν μεγαλώνουν/διαμορφώνουν σωστά τα παιδιά τους.

Εξάλλου το καλύτερο κόλπο για να τα έχουν δεμένα είναι να τους τα προσφέρουν όλα.
Click to expand...

ναι αλλα καποτε που διαμορφωνουμε χαρακτηρα γινεται και απο αλλους εξωγενεις παραγοντες,εαν γινουμε μονο αυτο που μας μαθαν οι γονεις μας και δεν γινουμε καλυτεροι απο αυτους ειμαστε αξιοι της μοιρας μας.
 
chrisssb said:
Εγώ το βρίσκω εντελώς απαράδεκτο στο μήνυμα που δίνει.

100% ενοχικό για κάτι που δεν θα έπρεπε να είναι.

Το ότι η μάνα θηλάζει το μωρό της?

Όταν αποφασίζει να κάνει ένα μωρό είναι επιλογή της να αναλάβει τη φροντίδα του? Καλοσύνη της που δεν το αφήνει να πεθάνει?

Τι θέλει να πει ο ποιητής?

Για ψυχίατρο ο δημιουργός του.
Click to expand...

Δεν διαφωνώ επί της ουσίας. Αλλά είναι μια στιγμή που κάθε γονιός μπορεί πάνω στην κούραση να ταυτιστεί με το σκίτσο. Και μετά απλά να επανέλθει στη φυσιολογική θεώρηση της σχέσης του με το παιδί του. Ως εκ τούτου δε νομίζω ότι ο δημιουργός χρήζει ψυχιατρικής παρακολούθησης. Άσχημο μεν αλλά πετυχημένο.
 
Και ένα τελευταίο για σήμερα αλλά επικό (για εμένα τουλάχιστον) .Ο σκιτσογράφος έχει σκάψει πολύ βαθιά στην ανθρώπινη φύση...

Screenshot_20190830-113101-01.jpg
 
chrisssb said:
Εγώ το βρίσκω εντελώς απαράδεκτο στο μήνυμα που δίνει.

100% ενοχικό για κάτι που δεν θα έπρεπε να είναι.

Το ότι η μάνα θηλάζει το μωρό της?

Όταν αποφασίζει να κάνει ένα μωρό είναι επιλογή της να αναλάβει τη φροντίδα του? Καλοσύνη της που δεν το αφήνει να πεθάνει?

Τι θέλει να πει ο ποιητής?

Για ψυχίατρο ο δημιουργός του.
Click to expand...

Καθόλου ενοχικό. Δε μπορώ να'μαι στο μυαλό του σκιτσογράφου, αλλά θα σου πω απλά την αλληλουχία σκέψεων στο δικό μου μυαλό όταν την είδα:

Η μάνα δημιοουργεί μια ζωή από αγάπη, και αφιερώνεται σ'αυτήν.
Η μάνα συνεχίζει να ζει για το παιδί της, που μεγαλώνει, από αγάπη.
Το παιδί έχει μεγαλώσει, η μάνα συνεχίζει να αγαπάει, το παιδί συνεχίζει τρέφεται απ'αυτή (κυριολεκτικά, οικονομικά, ψυχολογικά)
Η μάνα δεν αντέχει, εξαφανίζεται, αγαπάει μεχρι την τελευταία στιγμή, το παιδί σοκάρεται, αυτό που νόμιζε ότι θα'ναι εκεί για πάντα έχει φύγει. Και τότε μάλλον ενηλικώνεται και πραγματικά, χρόνια μετα το βιολογικά.

Ίσως δεν είναι γελοιογραφία, γιατί ούτε γελοία είναι ούτε γέλιο βγάζει, αλλά δεν παύει να'ναι μια δυνατή εικόνα.
 
Maestro said:
Καθόλου ενοχικό. Δε μπορώ να'μαι στο μυαλό του σκιτσογράφου, αλλά θα σου πω απλά την αλληλουχία σκέψεων στο δικό μου μυαλό όταν την είδα:

Η μάνα δημιοουργεί μια ζωή από αγάπη, και αφιερώνεται σ'αυτήν.
Η μάνα συνεχίζει να ζει για το παιδί της, που μεγαλώνει, από αγάπη.
Το παιδί έχει μεγαλώσει, η μάνα συνεχίζει να αγαπάει, το παιδί συνεχίζει τρέφεται απ'αυτή (κυριολεκτικά, οικονομικά, ψυχολογικά)
Η μάνα δεν αντέχει, εξαφανίζεται, αγαπάει μεχρι την τελευταία στιγμή, το παιδί σοκάρεται, αυτό που νόμιζε ότι θα'ναι εκεί για πάντα έχει φύγει. Και τότε μάλλον ενηλικώνεται και πραγματικά, χρόνια μετα το βιολογικά.

Ίσως δεν είναι γελοιογραφία, γιατί ούτε γελοία είναι ούτε γέλιο βγάζει, αλλά δεν παύει να'ναι μια δυνατή εικόνα.
Click to expand...

To καταλαβαίνεις όμως ότι όλο αυτό είναι άρρωστο. Πολύ.

Η μάνα που θυσιάζεται, η μάνα που παύει να έχει την δική της ζωή γιατί την δίνει όλη στο παιδί της.

Ποιο μεγαλύτερο φορτίο για το παιδί?
 
Top Bottom