Η Κατάσταση της Παιδείας εδώ και στην Φινλανδία.

[tonal]

Απάντηση: Re: Η Κατάσταση της Παιδείας εδώ και στην Φινλανδία.

Δεν νομίζω πως το ανωτέρω είναι ο λόγος που νοσεί ακόμη και το Δημοτικό.

Ίσα-ίσα, το ότι θεωρούμε αυτονόητο ότι η συζήτηση για την εκπαίδευση αναφέρεται πρωτίστως στο Λύκειο και στα ζητήματα εξαγωγής, δείχνει σε τι φαύλο κύκλο έχουμε πέσει.

Είναι αυτό που λέει ο Maestro.
Από το Δημοτικό δρομολογείται η κατάσταση. Και για να μη κρυβάμαστε πίσω από το δάκτυλό μας και να λέμε τα πράγματα ως έχουν θεωρούσε ή δεν θεωρούσε η πλειοψηφία των γονιών το Τεχνικό Λύκειο υποδεέστερο από όλες τις απόψεις σε σχέση με το Γενικό;

Για άλλα θέματα που θίχτηκαν προηγουμένως έχει σημασία και ο χαρακτήρας του εκπαιδευτικού αν μπορεί να επιβληθεί (με την έννοια πως δεν θα αφήσει να εκτραπεί η κατάσταση) στους μαθητές του και στους γονείς τους.
Αν θα επιτρέψει να γίνεται χαμός στην τάξη και αν θα επιτρέψει στο γονιό να βλέπει το ολοήμερο σαν διευκόλυνση στις δουλειές του και όχι σαν ένα οριοθετημένο θεσμό.
Στην αρχή μια χαρά ήταν το ολοήμερο σε ό,τι αφορά την κατανομή των μαθητών...

 

[Δημήτρης Θ.]

Απάντηση: Re: Απάντηση: Η Κατάσταση της Παιδείας εδώ και στην Φινλανδία.

Έχει σχέση αυτό με την απαξίωσή τους από το ίδιο το κράτος;

Δεν νομίζω να είναι έτσι.
Λόγω δουλειάς, έρχομαι σε επαφή με πολλούς γονείς.
Οι περισσότεροι το βλέπουν (οπως σωστά αναφέρθηκε) σαν μπέιμπι σίτιν.
Αλλά υπάρχουν και αρκετοί που δεν θέλουν να πάνε τα παιδιά τους, επειδή οι περισσότεροι που παρακολουθούν το ολοήμερο είναι παιδιά αλλοδαπών.
Πάντως ομολογώ, σε πολλά σχολεία, είναι πραγματικά άξιοι οι δάσκαλοι.

 

[send]

Re: Απάντηση: Re: Η Κατάσταση της Παιδείας εδώ και στην Φινλανδία.

Αν θα επιτρέψει να γίνεται χαμός στην τάξη και αν θα επιτρέψει στο γονιό να βλέπει το ολοήμερο σαν διευκόλυνση στις δουλειές του και όχι σαν ένα οριοθετημένο θεσμό.

Ότι το ολοήμερο ξεκινάει από την ιδέα της "διευκόλυνσης" όπως λες, το θεωρώ δεδομένο. Όχι απλώς "διευκόλυνσης", αλλά σωτηρίας, καθώς δίχως αυτό δεν μπορεί να έχει καριέρα ένα εργαζόμενο ζευγάρι. Οι παππούδες και οι γιαγιάδες μας τελείωσαν, το να τους θεωρούμε υπολογίσιμο παράγοντα στη σημερινή κοινωνία είναι εκτός τόπου και χρόνου. Έχουμε ως δεδομένο μία οικογένεια με δύο γονείς οι οποίοι πρέπει και οι δύο να εργάζονται. Πάνω σε αυτό χτίζουμε το σχολείο από άποψη ωραρίου, τελεία. Οποιαδήποτε διάφορη θεώρηση είναι ουτοπική, φρονώ.

Από εκεί και πέρα, τα παραπάνω ασφαλώς και δεν σημαίνουν ότι το ολοήμερο υποκαθιστά απλώς την ανάγκη baby sitting και δεν μπορεί να εξελιχθεί σε έναν αποδοτικό θεσμό. Ίσα-ίσα, το κράτος το βλέπει έτσι νομίζω και όχι οι γονείς.

 

[tonal]

Όταν γράφω διευκόλυνση εννοώ "έρχομαι και παίρνω το παιδί ό,τι ώρα να'ναι επειδή έτσι με βολεύει".

 

[send]

Re: Απάντηση: Η Κατάσταση της Παιδείας εδώ και στην Φινλανδία.

Όταν γράφω διευκόλυνση εννοώ "έρχομαι και παίρνω το παιδί ό,τι ώρα να'ναι επειδή έτσι με βολεύει".

Πέρισυ όταν ξεκίνησε ο μεγάλος την πρώτη δημοτικού, παρακολουθούσε εξ αρχής το πλήρες πρόγραμμα του Ολοημέρου. Τους πρώτους μήνες, όταν είχαν έρθει πια οι δάσκαλοι των διαφόρων ειδικών μαθημάτων (ωρομίσθιοι και τρομερά κακοπληρωμένοι, δυστυχώς), μέχρι το τέλος έμενε αυτός και ένα κοριτσάκι. Έκαναν απίστευτο μάθημα στα εικαστικά και τη θεατρική αγωγή που έπεφταν στις τελευταίες ώρες. Δεν ξέρω εάν ήταν η επιτυχία των μαθημάτων και η διαφήμισή τους που έπαιξαν ρόλο, πάντως στο τέλος προστέθηκαν και μερικά ακόμη παιδιά στο πλήρες, μέχρι τις 16:15, πρόγραμμα.

Εάν προσφέρεται σοβαρό πρόγραμμα και ενδιαφέρουσες δραστηριότητες, μπορεί να αλλάξει αυτή η νοοτροπία του "βολέματος".

 

[Δημήτρης Δ.]

Re: Απάντηση: Re: Η Κατάσταση της Παιδείας εδώ και στην Φινλανδία.

Ότι το ολοήμερο ξεκινάει από την ιδέα της "διευκόλυνσης" όπως λες, το θεωρώ δεδομένο. Όχι απλώς "διευκόλυνσης", αλλά σωτηρίας, καθώς δίχως αυτό δεν μπορεί να έχει καριέρα ένα εργαζόμενο ζευγάρι. Οι παππούδες και οι γιαγιάδες μας τελείωσαν, το να τους θεωρούμε υπολογίσιμο παράγοντα στη σημερινή κοινωνία είναι εκτός τόπου και χρόνου. Έχουμε ως δεδομένο μία οικογένεια με δύο γονείς οι οποίοι πρέπει και οι δύο να εργάζονται. Πάνω σε αυτό χτίζουμε το σχολείο από άποψη ωραρίου, τελεία. Οποιαδήποτε διάφορη θεώρηση είναι ουτοπική, φρονώ.

Από εκεί και πέρα, τα παραπάνω ασφαλώς και δεν σημαίνουν ότι το ολοήμερο υποκαθιστά απλώς την ανάγκη baby sitting και δεν μπορεί να εξελιχθεί σε έναν αποδοτικό θεσμό. Ίσα-ίσα, το κράτος το βλέπει έτσι νομίζω και όχι οι γονείς.

Kαταρχας, το αντιμετωπιζεις σαν λυση ΑΝΑΓΚΗΣ. Οταν εργαζονται και οι δυο γονεις και δεν υπαρχουν αλλες εναλλακτικες, ειναι μια λυση.
Οποτε ειναι πολυ σωστο, να "χτιζεται" εκει η ολη δομη του σχολειου.
Φυσικα οι ωρες αυτες θα ηταν επιθυμητο να περνουν "δημιουργικα" για το παιδι, ομως, ουτε αυτο ειναι δυνατο γιατι το παιδι ειναι ηδη κουρασμενο, αλλες οι αντοχες οι δικες μας και αλλες των παιδιων.
Αν δεν το ζει καθημερινα καποιος το προβλημα, δεν καταλαβαινει και βγαζει ευκολα συμπερασματα εκ του ασφαλους ....

 

[Maestro]

Re: Απάντηση: Η Κατάσταση της Παιδείας εδώ και στην Φινλανδία.

δάσκαλοι των διαφόρων ειδικών μαθημάτων (ωρομίσθιοι και τρομερά κακοπληρωμένοι, δυστυχώς)

Είναι κι αυτό ένα βασικό θέμα... Όταν ο άλλος αμοίβεται με ψίχουλα και όση ώρα είναι στο μάθημα κάθεται και σκέφτεται την επόμενη αρπαχτή που θα κάνει μετά για να ζήσει την οικογένειά του... χάνεται η όποια ελπίδα...

Εν τω μεταξύ απ´όσα ακούω, όχι απλά αμείβονται με γελοία ποσά... αλλά τους τα δίνουν και με καθυστέρηση 6 και πλέον μηνών...

 

[ΒΛΑΣΙΔΗΣ]

Re: Απάντηση: Η Κατάσταση της Παιδείας εδώ και στην Φινλανδία.

Είναι κι αυτό ένα βασικό θέμα... Όταν ο άλλος αμοίβεται με ψίχουλα και όση ώρα είναι στο μάθημα κάθεται και σκέφτεται την επόμενη αρπαχτή που θα κάνει μετά για να ζήσει την οικογένειά του... χάνεται η όποια ελπίδα...

Εν τω μεταξύ απ´όσα ακούω, όχι απλά αμείβονται με γελοία ποσά... αλλά τους τα δίνουν και με καθυστέρηση 6 και πλέον μηνών...

Οι θεατρολόγοι παραμένουν απλήρωτοι από το 2006.

 

[ΒΛΑΣΙΔΗΣ]

Όσα (εξαιρετικά λογικά) ζήτησε ο Τάσος για το ολοήμερο σχολείο είναι ευθύνη των δήμων να τα προμηθεύσουν στα σχολεία κι όχι του κράτους. Δηλ. ψυγεία, τραπεζοκαθίσματα, μια μοκέτα για να κάθονται τα παιδιά χωρίς παπούτσια, μαχαιροπήρουνα, κλπ. Τα πιο απλά πράγματα δηλ.

Δεν είναι δύσκολο να τα δώσουν οι δήμοι. Εξαιρετικά δύσκολο είναι όμως να μαζέψουν όλα τα αιτήματα και να κάνουν επίσημο μειοδοτικό διαγωνισμό έτσι όλα μαζί τα σχολεία να προμηθευτούν όσα τους χρειάζονται. Δεν ξέρω πώς ένας κεντρικός δήμος μπορεί να προμηθευτεί και να πληρώσει εξοπλισμό για 70-100 σχολεία ταυτόχρονα από ίδιους πόρους.....

Φυσικά λύσεις υπάρχουν. Και σε όλες τις περιπτώσεις (εκτός δυστυχώς από την περίπτωση του Πειραματικού) μπορούν οι σύλλογοι γονέων να βοηθήσουν οικονομικά (π.χ. τη μοκέτα, τα έπιπλα για τα παπούτσια) ή ακόμη και να κάνουν μια μικρή επιχείρηση. Το σχολείο της συζύγου μου (Γυμνάσιο στην Καλαμαριά) έχει αγοράσει πλυντήριο για να πλένει τις κουρτίνες του σχολείου (και του Λυκείου) και με πολύ μικρή επιβάρυνση (1/3 ή 1/4 αυτών που χρεώνουν οι επιχειρήσεις) πλένει και τις κουρτίνες όσων σχολείων επιθυμούν. Κάθε χρόνο μαζεύεται ένα καλό ποσό που διατίθεται για τη βελτίωση των υποδομών του σχολείου.