Η πτώση των ΜΜΕ
- Thread starter Kosh
- Start date
ilias
Supreme Member
ΒΛΑΣΙΔΗΣ
AVClub Fanatic
Οι όμηροι της «Μακεδονίας»
Άρθρο του Κώστα Γιαννακίδη στο protagon.gr
Φέτος το καλοκαίρι η εφημερίδα «Μακεδονία» γιόρτασε τα 100 της χρόνια. Η διοίκησή της περίμενε το 2012 για να συνεορτάσει με την πόλη τα 100 χρόνια απ’ την απελευθέρωση. Αντ’ αυτού, η ιστορική εφημερίδα δεν κυκλοφορεί στα περίπτερα, όπως και οι εφημερίδες «Θεσσαλονίκη» και «Σπορ του Βορρά» που ανήκουν στο ίδιο...
συγκρότημα. Όχι, το πολύπαθο δημοσιογραφικό συγκρότημα δεν έχει κλείσει επισήμως. Οι εργαζόμενοι βρίσκονται σε επίσχεση εργασίας διεκδικώντας τα δεδουλευμένα των τριών τελευταίων μηνών. Πιστεύουν ότι δεν θα πάρουν ούτε δώρο Χριστουγέννων, ενώ δεν μπορούν καν να διεκδικήσουν επίδομα ανεργίας, καθώς δεν είναι απολυμένοι. Ο ιδιοκτήτης της εταιρείας, Γιάννης Ρήγας, επενδυτής διεθνούς βεληνεκούς, δεν δίνει σημεία ζωής, αρνείται να απαντήσει εάν θα συνεχίσει να χρηματοδοτεί ή θα πτωχεύσει συντεταγμένα ή άτακτα. Με αυτό τον τρόπο, κρατά τους εργαζόμενους όμηρους. Μα, πείτε μου, σας παρακαλώ, σε ποιο πολιτισμένο κράτος θα υπήρχε περίπτωση να είναι ανοιχτή μια επιχείρηση με αυτούς τους όρους;
Ας αφήσουμε όμως τη μίζερη Ελλάδα κι ας πάμε στο καλοκαιρινό Λονδίνο. Στην glamorous βραδιά της 8ης Ιουνίου 2011, στην Bond Street. Διακεκριμμένα μέλη του ευρωπαϊκού jet set όπως η Lady Annabel Goldsmith με τον γιο της Ben, η Tara Palmer-Tomkinson, ο Claus von Bulow, η Helen Macintyre, ο Charles Moore, η Lady Worcester κι η Sandra Howard είχαν ανταποκριθεί στο κάλεσμα του καταστήματος ειδών πολυτελείας Asprey, εκεί όπου στήθηκε πάρτι για να γιορταστούν τα 35 χρόνια της στήλης High Life στο The Spectator. Ο συντάκτης της στήλης Τάκης Θεοδωρακόπουλος, γνωστότερος ως Taki, είναι στενός φίλος του έλληνα ιδιοκτήτη των Asprey’s. Του Γιάννη Ρήγα.
John & Darcy Rigas
Το ζεύγος Γιάννη και Darcy Ρήγα δεξιώθηκε τους υψηλούς καλεσμένους με την απαράμιλλη ευγένειά του. Οι φωτογράφοι του πρακτορείου Patrick McMullan ήταν εκεί για να απαθανατίσουν τα διαμαντένια δαχτυλίδια, τα Hermes και τα χειροποίητα παπούτσια Salvatore Ferragamo. Μόνο που, σε κάποια στιγμή, ο οικοδεσπότης θέλοντας να κάνει χιούμορ, το παράκανε: «You should contribute to repayments of Greece’s debt» («Θα πρέπει να συνεισφέρετε στην αποπληρωμή του χρέους της Ελλάδας») είπε ο κ. Ρήγας, κάνοντας κάποιους από τους καλεσμένους να ξεροβήξουν. Για να σώσει την κατάσταση, η κόρη του Taki, Amandolina, σήκωσε το ποτήρι για να κάνει μια πρόποση. Ο οικοδεσπότης άκουσε με χαρά τις ευχαριστίες και έδιωξε από το μυαλό του τη σκέψη των χρεών της Ελλάδας. Έτσι κι αλλιώς, μια χώρα σε κρίση είναι γεμάτη ευκαιρίες για τους έξυπνους. Ο Γιάννης και η Darcy Ρήγας δεν είναι όποιοι κι όποιοι. Στις 18 Ιουλίου 1993 δημοσιεύτηκε στους New York Times η αγγελία των αρραβώνων της Darcy Davisson, κόρης της Zita Davisson Hendrickson of New York, απογόνου της οικογενείας Heinmuller, πρώην προέδρου της εταιρείας Longines-Wittnauer. Η Darcy έχει περγαμηνές: τελείωσε το American University στο Παρίσι κι εκτός από ευγενή και πλούσια καταγωγή, έχει μητέρα καλλιτέχνιδα και πατριό δικηγόρο. Ο John Rigas, από την άλλη, είναι γιος του κυρίου και της κυρίας Panayotis Rigas of Athens. Για τον μνηστήρα αναφέρεται ότι είναι συνέταιρος με την επενδυτική εταιρεία Zilkha της Νέας Υόρκης, ότι αποφοίτησε από το Colorado College ενώ ο πατέρας του διετέλεσε ιδιοκτήτης και πρόεδρος της U.S.P.I., ναυπηγοεπισκευαστικής εταιρείας στην Αθήνα. Στην αναγγελία γάμου που δημοσιεύτηκε στους New York Times την επομένη του γεγονότος, στις 19 Σεπτεμβρίου 1993 παρατίθενται τα βιογραφικά στοιχεία μόνο της νύφης.
Επιστροφή στη ζοφερή Θεσσαλονίκη. Την επομένη της δεξίωσης για τη συμπλήρωση των 35 χρόνων της στήλης του Taki, Πέμπτη 9 Ιουνίου, οι εργαζόμενοι στο δημοσιογραφικό συγκρότημα «Μακεδονία» έλαβαν τη διαβεβαίωση ότι τα χρήματα που περιμένουν από τον μέτοχο Γιάννη Ρήγα και προορίζονται για την πληρωμή της μισθοδοσίας του Μαΐου θα βρίσκονται στους λογαριασμούς τους ως το μεσημέρι της Παρασκευής. Στο συγκρότημα υπάρχει προηγούμενο με τις πληρωμές, άσε δε που εκείνη την εποχή οι εργαζόμενοι δούλευαν εκ περιτροπής με αποδοχές μειωμένες κατά 35-40%. Η Δευτέρα που ακολουθούσε ήταν η αργία του Αγίου Πνεύματος. Το πρωί της Παρασκευής, η διοίκηση του συγκροτήματος ενημέρωσε ότι τα χρήματα εμφανίστηκαν μεν στο λογαριασμό της εταιρείας, αλλά στους λογαρασμούς των εργαζομένων θα μπουν την Τρίτη. Στην εργασιακή συνέλευση εκείνης της Παρασκευής, επικράτησε η τάση της απεργίας. Έτσι, η ΕΣΗΕΜΘ κήρυξε τριήμερη απεργία για Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή.
Αργά το απόγευμα οι εργαζόμενοι ειδοποιήθηκαν ότι η απεργία αναστέλλεται επειδή μέχρι το βράδυ θα έχουν εμφανιστεί τα χρήματα στους λογαριασμούς τους. Πραγματικά, σε κάποιο υποκατάστημα της Τράπεζας Πειραιώς ένας υπάλληλος έκανε την ανάγκη φιλοτιμία και δέχτηκε μέχρι τις 11 το βράδυ της Παρασκευής να κάνει μία-μία τις καταθέσεις σε κάθε έναν από τους 190 λογαριασμούς! Όποιος δυσκολεύεται να πιστέψει ότι έγινε κατάθεση νυχτιάτικα Παρασκευιάτικα, αρχή τριημέρου, σε έναν-έναν από 190 λογαριασμούς, ας κάνει τον κόπο να googlάρει τον Γιάννη Ρήγα και την εταιρεία του, Sciens. Πρόκειται για μέτοχο της Τράπεζας Πειραιώς και όχι μόνο. Μέσω της Sciens και δεκάδων άλλων εταιρειών εγκαταστημένων από το Dalaware των ΗΠΑ μέχρι τα Κέιμαν, την Αθήνα, τη Λευκωσία, το Λονδίνο και ποιος ξέρει πού αλλού, διαχειρίζεται κεφάλαια ύψους 6 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Μέσω αυτού του επενδυτικού fund, ο κ. Ρήγας είναι εμπλεγμένος σε δεκάδες διαφορετικές επιχειρήσεις: από τα υπερπολυτελή προστατευμένα από τη Βασίλισσα της Αγγλίας Asprey μέχρι την εταιρεία όπως Colt, κι απ’ το καζίνο Λουτρακίου και φωτοβολταϊκά στην Αρκαδία μέχρι τα «Σπορ του Βορρά». Η καταγωγή της μητέρας του από τη Θεσσαλονίκη (Μηλιώ Κωνσταντινίδη, γόνος παλιάς καλής οικογενείας της πόλης) κι η σύντομη συνεργασία του με τον επιχειρηματία Σαχπατζίδη, έφεραν το 2006 τον Γιάννη Ρήγα στη θέση του ιδιοκτήτη της ιστορικής εφημερίδας «Μακεδονία», της νεότερης κεντροαριστερής «Θεσσαλονίκης» και των παοκτσίδικων «Σπορ του Βορρά». Ο ίδιος δεν έχει εμφανιστεί ποτέ στο συγκρότημα: τη διοίκηση ασκεί η δικηγόρος του Βίκυ Σουλοπούλου ενώ όποτε χρειάστηκε ο κ. Ρήγας δήλωσε «ωσεί παρών» στέλνοντας τον αδερφό του, Θόδωρο για να ελέγξει τις υποθέσεις. Ο Θόδωρος ζει στην Αθήνα, όπου και η έδρα της Sciens ενώ ο Γιάννης Ρήγας περνά το χρόνο του μεταξύ Λονδίνου και Νέας Υόρκης.
Τα χρήματα για τη μισθοδοσία των εργαζομένων που έρχονταν από την πλευρά Ρήγα, ήταν μαθημένα στα ταξίδια. Όπως είπε δημοσίως άνθρωπος του λογιστηρίου «αν τα λεφτά έρθουν από δω κοντά, Λονδίνο ή Λουξεμβούργο, έρχονται σε μια δυο μέρες. Αν έρθουν από μακριά, ας πούμε μέσω Κέιμαν, μπορεί να κάνουν και τέσσερις πέντε μέρες». Μαθημένοι στις καθυστερήσεις πληρωμών, οι εργαζόμενοι εξέφραζαν την πεποίθηση ότι ο Ρήγας επίτηδες τους ταλαιπωρεί ώστε να μπορεί να περνά μέτρα όπως απολύσεις ή μειώσεις μισθών. Επί πολλά χρόνια, οι σχέσεις εργαζομένων – διοίκησης ήταν σε τεντωμένο σχοινί. Το 2010 και το 2011 υπήρξαν οι πλέον έντονες αντιπαραθέσεις, με πολυήμερες απεργίες. Τον Αύγουστο του 2011 ειπώθηκε από τη διοίκηση ότι η μισθοδοσία του Ιουλίου και του Αυγούστου θα καταβληθούν μέχρι τις 26 Σεπτεμβρίου, ενώ στις αρχές Σεπτεμβρίου θα ανακοινωθεί πλάνο αναδιάρθρωσης κι ανάπλασης της εταιρείας. Μάλιστα δόθηκε κι επιταγή στην ΕΣΗΕΜΘ, ως εγγύηση για την τήρηση της υπόσχεσης. Η επιταγή δεν πληρώθηκε.
Τον Οκτώβριο οι εργαζόμενοι έκαναν για μια εβδομάδα επίσχεση εργασίας μέχρι που τους καταβλήθηκε ο μισθός Ιουλίου. Από την 1η Νοεμβρίου βρίσκονται σε επίσχεση εργασίας. Στις 30 Νοεμβρίου τους καταβλήθηκε ο μισθός Αυγούστου. Την περασμένη Παρασκευή η Βίκυ Σουλοπούλου μάζεψε στο «Συνεδριακό Κέντρο Ιωάννης Βελλίδης» τους εργαζόμενους για να τους κάνει ανακοινώσεις. Στον συμβολικής ονομασίας αυτό χώρο, μια και η οικογένεια Βελλίδη ίδρυσε και εξέδιδε τη «Μακεδονία» έως το 1996, εκεί όπου ο Γιώργος Παπανδρέου άφησε ελπίδες το 2009 ότι «Λεφτά υπάρχουν», η κυρία Σουλοπούλου είπε στους έκπληκτους εργαζόμενους ότι «Ρήγας δεν υπάρχει». Ότι η ίδια πιστεύει ότι «εάν του δείξουμε ότι μπορούμε να πάμε ενωμένοι με μια κοινή πρόταση πιθανόν και να απαντήσει εάν δέχεται να συμμετάσχει στην προσπάθεια συνέχισης του εγχειρήματος». Όπου «κοινή πρόταση» είναι ένα σχέδιο δικής της εμπνεύσεως, που απαιτεί τεράστιες θυσίες απ’ τους εργαζόμενους, εξαρτάται από εκατοντάδες παράγοντες και δεν εγγυάται τίποτα. Οι εργαζόμενοι αρνούνται καν να συζητήσουν το σχέδιο αυτό, καθώς δεν προέρχεται από τον Γιάννη Ρήγα, άρα πρόκειται για πουκάμισο αδειανό. Το θέμα μας, όμως, δεν είναι το σχέδιο της Βίκυς Σουλοπούλου, αλλά η στάση του επενδυτή των 6 δισ. δολλαρίων, Γιάννη Ρήγα. Στα μέσα Νοεμβρίου, ο κ. Ρήγας είχε στείλει στη Θεσσαλονίκη μια τρόικα αποτελούμενη από τον αδερφό του, Θεόδωρο, εκπρόσωπο της εταιρείας ελεγκτών Deloitte κι έναν ακόμη οικονομικό του σύμβουλο. Αφού έγιναν επαφές με τη διοίκηση του συγκροτήματος αλλά και εκπροσώπους των εργαζομένων, η τρόικα αποχώρησε με τη σαφή δέσμευση του Θεόδωρου Ρήγα ότι εντός των επομένων εικοσιτετραώρων θα δοθεί απάντηση. Τα εικοσιτετράωρα συμπλήρωσαν μήνα κι η απάντηση δεν υπάρχει.
Όλο αυτό το σκηνικό φαντάζει αλλόκοτο για έναν επενδυτή των 6 δισ δολλαρίων.
Μόνο όσοι πρόσεξαν ένα δημοσίευμα στην «Καθημερινή» της 20ης Νοεμβρίου με τίτλο «Μυστήριο με τρεις offshore εταιρείες κι ένα δάνειο που χορήγησε η Proton» άρχισαν να βρίσκουν απαντήσεις. Σύμφωνα με το δημοσίευμα που υπογράφει ο Τάσος Τέλλογλου, κάποιες offshore εταιρείες με έδρα τα Κέιμαν και ονόματα ρωμαϊκών οχυρών τύπου Ausum 2010, Auriflex και Trapezium πήραν χωρίς δικαιολογητικά δάνεια εκατομμυρίων από την Proton Bank και τα διοχέτευσαν στην Τράπεζα Πειραιώς προκειμένου να αυξήσουν το ποσοστό συμμετοχής τους. Ένα ποσό, επίσης, δόθηκε στην εταιρεία Βουκολέων Int., εκπρόσωπος της οποίας εμφανίζεται κάποιος με αρχικά Ι.Ρ. Στη συνέχεια του δημοσιεύματος, αναφέρεται ότι ο Ι.Ρ. είναι συνδεδεμένος με τη Sciens ενώ ο αναγνώστης χάνει την μπάλα, διαβάζοντας για κίνηση κεφαλαίων ύψους εκατομμυρίων ευρώ από offshore σε offshore. Ευτυχώς που επιστρατεύτηκαν οι έμπειροι σε τέτοιου είδους υποθέσεις ελεγκτές της Blackrock που ξέρουν να βρίσκουν την μπάλα. Την επόμενη Κυριακή, 27 Νοεμβρίου, η εφημερίδα επανήλθε με συνέχεια στις αποκαλύψεις και ευθεία εμπλοκή της Sciens σε θαλασσοδάνεια της Proton αλλά και εμπλοκή με «άπλυτα» στην Πειραιώς καθώς και αναφορά σε έρευνα από το ΣΔΟΕ. Και την Κυριακή 11/12, στο πρωτοσέλιδο ρεπορτάζ της εφημερίδας «ΒΗΜΑ» με τίτλο «Η τράπεζα των κολλητών», ο Γιάννης Ρήγας κατονομάζεται ως ένας από αυτούς που «λεηλάτησαν τις καταθέσεις με τα Λαυρεντοδάνεια».
Για τη «Μακεδονία», τα 100 πρώτα χρόνια ήταν δύσκολα. Επόμενα, δε φαίνεται να υπάρξουν.
Για τους εργαζόμενους, η κατάσταση έχει ως εξής: μετά από μήνες εκ περιτροπής εργασίας και χαμηλών αμοιβών, βρίσκονται με οφειλές 3-4 μηνών. Οι προοπτικές φαντάζουν μηδενικές και δεν μπορούν καν να πάρουν επίδομα ανεργίας γιατί ο Γιάννης Ρήγας, για άγνωστους λόγους, δεν προβαίνει ούτε καν σε συντεταγμένη πτώχευση, πληρώνοντας δεδουλευμένα κι αποζημιώσεις, πράξη που θα είχε μια αξιοπρέπεια.
Την ίδια ώρα, το ζεύγος Γιάννη και Darcy Ρήγα παραχωρεί κοσμήματα από το Asprey για δημοπρασία υπέρ των σκοπών της ορχήστρας Oxford Filomusica. Και, προφανώς, ο Γιάννης Ρήγας ετοιμάζεται για την επόμενη ατάκα στους υψηλούς προσκεκλημένους του, τη Lady Annabel Goldsmith με το γιο της Ben, την Tara Palmer-Tomkinson, τον Claus von Bulow, την Helen Macintyre, τον Charles Moore, τη Lady Worcester. Ίσως, βέβαια, να ξανακαλέσει τη Sarah Jessica Parker ή το ζεύγος Brangelina ή την Kate Winslet, όπως έχει κάνει στο παρελθόν. Αυτή τη φορά, θα μπορούσε να τους πει: «You should contribute to the repayments of Makedonia’s debt» και να γελάσει με νόημα...
http://taxalia.blogspot.com/2011/12/blog-post_2995.html#more
Άρθρο του Κώστα Γιαννακίδη στο protagon.gr
Φέτος το καλοκαίρι η εφημερίδα «Μακεδονία» γιόρτασε τα 100 της χρόνια. Η διοίκησή της περίμενε το 2012 για να συνεορτάσει με την πόλη τα 100 χρόνια απ’ την απελευθέρωση. Αντ’ αυτού, η ιστορική εφημερίδα δεν κυκλοφορεί στα περίπτερα, όπως και οι εφημερίδες «Θεσσαλονίκη» και «Σπορ του Βορρά» που ανήκουν στο ίδιο...
συγκρότημα. Όχι, το πολύπαθο δημοσιογραφικό συγκρότημα δεν έχει κλείσει επισήμως. Οι εργαζόμενοι βρίσκονται σε επίσχεση εργασίας διεκδικώντας τα δεδουλευμένα των τριών τελευταίων μηνών. Πιστεύουν ότι δεν θα πάρουν ούτε δώρο Χριστουγέννων, ενώ δεν μπορούν καν να διεκδικήσουν επίδομα ανεργίας, καθώς δεν είναι απολυμένοι. Ο ιδιοκτήτης της εταιρείας, Γιάννης Ρήγας, επενδυτής διεθνούς βεληνεκούς, δεν δίνει σημεία ζωής, αρνείται να απαντήσει εάν θα συνεχίσει να χρηματοδοτεί ή θα πτωχεύσει συντεταγμένα ή άτακτα. Με αυτό τον τρόπο, κρατά τους εργαζόμενους όμηρους. Μα, πείτε μου, σας παρακαλώ, σε ποιο πολιτισμένο κράτος θα υπήρχε περίπτωση να είναι ανοιχτή μια επιχείρηση με αυτούς τους όρους;
Ας αφήσουμε όμως τη μίζερη Ελλάδα κι ας πάμε στο καλοκαιρινό Λονδίνο. Στην glamorous βραδιά της 8ης Ιουνίου 2011, στην Bond Street. Διακεκριμμένα μέλη του ευρωπαϊκού jet set όπως η Lady Annabel Goldsmith με τον γιο της Ben, η Tara Palmer-Tomkinson, ο Claus von Bulow, η Helen Macintyre, ο Charles Moore, η Lady Worcester κι η Sandra Howard είχαν ανταποκριθεί στο κάλεσμα του καταστήματος ειδών πολυτελείας Asprey, εκεί όπου στήθηκε πάρτι για να γιορταστούν τα 35 χρόνια της στήλης High Life στο The Spectator. Ο συντάκτης της στήλης Τάκης Θεοδωρακόπουλος, γνωστότερος ως Taki, είναι στενός φίλος του έλληνα ιδιοκτήτη των Asprey’s. Του Γιάννη Ρήγα.
John & Darcy Rigas
Το ζεύγος Γιάννη και Darcy Ρήγα δεξιώθηκε τους υψηλούς καλεσμένους με την απαράμιλλη ευγένειά του. Οι φωτογράφοι του πρακτορείου Patrick McMullan ήταν εκεί για να απαθανατίσουν τα διαμαντένια δαχτυλίδια, τα Hermes και τα χειροποίητα παπούτσια Salvatore Ferragamo. Μόνο που, σε κάποια στιγμή, ο οικοδεσπότης θέλοντας να κάνει χιούμορ, το παράκανε: «You should contribute to repayments of Greece’s debt» («Θα πρέπει να συνεισφέρετε στην αποπληρωμή του χρέους της Ελλάδας») είπε ο κ. Ρήγας, κάνοντας κάποιους από τους καλεσμένους να ξεροβήξουν. Για να σώσει την κατάσταση, η κόρη του Taki, Amandolina, σήκωσε το ποτήρι για να κάνει μια πρόποση. Ο οικοδεσπότης άκουσε με χαρά τις ευχαριστίες και έδιωξε από το μυαλό του τη σκέψη των χρεών της Ελλάδας. Έτσι κι αλλιώς, μια χώρα σε κρίση είναι γεμάτη ευκαιρίες για τους έξυπνους. Ο Γιάννης και η Darcy Ρήγας δεν είναι όποιοι κι όποιοι. Στις 18 Ιουλίου 1993 δημοσιεύτηκε στους New York Times η αγγελία των αρραβώνων της Darcy Davisson, κόρης της Zita Davisson Hendrickson of New York, απογόνου της οικογενείας Heinmuller, πρώην προέδρου της εταιρείας Longines-Wittnauer. Η Darcy έχει περγαμηνές: τελείωσε το American University στο Παρίσι κι εκτός από ευγενή και πλούσια καταγωγή, έχει μητέρα καλλιτέχνιδα και πατριό δικηγόρο. Ο John Rigas, από την άλλη, είναι γιος του κυρίου και της κυρίας Panayotis Rigas of Athens. Για τον μνηστήρα αναφέρεται ότι είναι συνέταιρος με την επενδυτική εταιρεία Zilkha της Νέας Υόρκης, ότι αποφοίτησε από το Colorado College ενώ ο πατέρας του διετέλεσε ιδιοκτήτης και πρόεδρος της U.S.P.I., ναυπηγοεπισκευαστικής εταιρείας στην Αθήνα. Στην αναγγελία γάμου που δημοσιεύτηκε στους New York Times την επομένη του γεγονότος, στις 19 Σεπτεμβρίου 1993 παρατίθενται τα βιογραφικά στοιχεία μόνο της νύφης.
Επιστροφή στη ζοφερή Θεσσαλονίκη. Την επομένη της δεξίωσης για τη συμπλήρωση των 35 χρόνων της στήλης του Taki, Πέμπτη 9 Ιουνίου, οι εργαζόμενοι στο δημοσιογραφικό συγκρότημα «Μακεδονία» έλαβαν τη διαβεβαίωση ότι τα χρήματα που περιμένουν από τον μέτοχο Γιάννη Ρήγα και προορίζονται για την πληρωμή της μισθοδοσίας του Μαΐου θα βρίσκονται στους λογαριασμούς τους ως το μεσημέρι της Παρασκευής. Στο συγκρότημα υπάρχει προηγούμενο με τις πληρωμές, άσε δε που εκείνη την εποχή οι εργαζόμενοι δούλευαν εκ περιτροπής με αποδοχές μειωμένες κατά 35-40%. Η Δευτέρα που ακολουθούσε ήταν η αργία του Αγίου Πνεύματος. Το πρωί της Παρασκευής, η διοίκηση του συγκροτήματος ενημέρωσε ότι τα χρήματα εμφανίστηκαν μεν στο λογαριασμό της εταιρείας, αλλά στους λογαρασμούς των εργαζομένων θα μπουν την Τρίτη. Στην εργασιακή συνέλευση εκείνης της Παρασκευής, επικράτησε η τάση της απεργίας. Έτσι, η ΕΣΗΕΜΘ κήρυξε τριήμερη απεργία για Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή.
Αργά το απόγευμα οι εργαζόμενοι ειδοποιήθηκαν ότι η απεργία αναστέλλεται επειδή μέχρι το βράδυ θα έχουν εμφανιστεί τα χρήματα στους λογαριασμούς τους. Πραγματικά, σε κάποιο υποκατάστημα της Τράπεζας Πειραιώς ένας υπάλληλος έκανε την ανάγκη φιλοτιμία και δέχτηκε μέχρι τις 11 το βράδυ της Παρασκευής να κάνει μία-μία τις καταθέσεις σε κάθε έναν από τους 190 λογαριασμούς! Όποιος δυσκολεύεται να πιστέψει ότι έγινε κατάθεση νυχτιάτικα Παρασκευιάτικα, αρχή τριημέρου, σε έναν-έναν από 190 λογαριασμούς, ας κάνει τον κόπο να googlάρει τον Γιάννη Ρήγα και την εταιρεία του, Sciens. Πρόκειται για μέτοχο της Τράπεζας Πειραιώς και όχι μόνο. Μέσω της Sciens και δεκάδων άλλων εταιρειών εγκαταστημένων από το Dalaware των ΗΠΑ μέχρι τα Κέιμαν, την Αθήνα, τη Λευκωσία, το Λονδίνο και ποιος ξέρει πού αλλού, διαχειρίζεται κεφάλαια ύψους 6 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Μέσω αυτού του επενδυτικού fund, ο κ. Ρήγας είναι εμπλεγμένος σε δεκάδες διαφορετικές επιχειρήσεις: από τα υπερπολυτελή προστατευμένα από τη Βασίλισσα της Αγγλίας Asprey μέχρι την εταιρεία όπως Colt, κι απ’ το καζίνο Λουτρακίου και φωτοβολταϊκά στην Αρκαδία μέχρι τα «Σπορ του Βορρά». Η καταγωγή της μητέρας του από τη Θεσσαλονίκη (Μηλιώ Κωνσταντινίδη, γόνος παλιάς καλής οικογενείας της πόλης) κι η σύντομη συνεργασία του με τον επιχειρηματία Σαχπατζίδη, έφεραν το 2006 τον Γιάννη Ρήγα στη θέση του ιδιοκτήτη της ιστορικής εφημερίδας «Μακεδονία», της νεότερης κεντροαριστερής «Θεσσαλονίκης» και των παοκτσίδικων «Σπορ του Βορρά». Ο ίδιος δεν έχει εμφανιστεί ποτέ στο συγκρότημα: τη διοίκηση ασκεί η δικηγόρος του Βίκυ Σουλοπούλου ενώ όποτε χρειάστηκε ο κ. Ρήγας δήλωσε «ωσεί παρών» στέλνοντας τον αδερφό του, Θόδωρο για να ελέγξει τις υποθέσεις. Ο Θόδωρος ζει στην Αθήνα, όπου και η έδρα της Sciens ενώ ο Γιάννης Ρήγας περνά το χρόνο του μεταξύ Λονδίνου και Νέας Υόρκης.
Τα χρήματα για τη μισθοδοσία των εργαζομένων που έρχονταν από την πλευρά Ρήγα, ήταν μαθημένα στα ταξίδια. Όπως είπε δημοσίως άνθρωπος του λογιστηρίου «αν τα λεφτά έρθουν από δω κοντά, Λονδίνο ή Λουξεμβούργο, έρχονται σε μια δυο μέρες. Αν έρθουν από μακριά, ας πούμε μέσω Κέιμαν, μπορεί να κάνουν και τέσσερις πέντε μέρες». Μαθημένοι στις καθυστερήσεις πληρωμών, οι εργαζόμενοι εξέφραζαν την πεποίθηση ότι ο Ρήγας επίτηδες τους ταλαιπωρεί ώστε να μπορεί να περνά μέτρα όπως απολύσεις ή μειώσεις μισθών. Επί πολλά χρόνια, οι σχέσεις εργαζομένων – διοίκησης ήταν σε τεντωμένο σχοινί. Το 2010 και το 2011 υπήρξαν οι πλέον έντονες αντιπαραθέσεις, με πολυήμερες απεργίες. Τον Αύγουστο του 2011 ειπώθηκε από τη διοίκηση ότι η μισθοδοσία του Ιουλίου και του Αυγούστου θα καταβληθούν μέχρι τις 26 Σεπτεμβρίου, ενώ στις αρχές Σεπτεμβρίου θα ανακοινωθεί πλάνο αναδιάρθρωσης κι ανάπλασης της εταιρείας. Μάλιστα δόθηκε κι επιταγή στην ΕΣΗΕΜΘ, ως εγγύηση για την τήρηση της υπόσχεσης. Η επιταγή δεν πληρώθηκε.
Τον Οκτώβριο οι εργαζόμενοι έκαναν για μια εβδομάδα επίσχεση εργασίας μέχρι που τους καταβλήθηκε ο μισθός Ιουλίου. Από την 1η Νοεμβρίου βρίσκονται σε επίσχεση εργασίας. Στις 30 Νοεμβρίου τους καταβλήθηκε ο μισθός Αυγούστου. Την περασμένη Παρασκευή η Βίκυ Σουλοπούλου μάζεψε στο «Συνεδριακό Κέντρο Ιωάννης Βελλίδης» τους εργαζόμενους για να τους κάνει ανακοινώσεις. Στον συμβολικής ονομασίας αυτό χώρο, μια και η οικογένεια Βελλίδη ίδρυσε και εξέδιδε τη «Μακεδονία» έως το 1996, εκεί όπου ο Γιώργος Παπανδρέου άφησε ελπίδες το 2009 ότι «Λεφτά υπάρχουν», η κυρία Σουλοπούλου είπε στους έκπληκτους εργαζόμενους ότι «Ρήγας δεν υπάρχει». Ότι η ίδια πιστεύει ότι «εάν του δείξουμε ότι μπορούμε να πάμε ενωμένοι με μια κοινή πρόταση πιθανόν και να απαντήσει εάν δέχεται να συμμετάσχει στην προσπάθεια συνέχισης του εγχειρήματος». Όπου «κοινή πρόταση» είναι ένα σχέδιο δικής της εμπνεύσεως, που απαιτεί τεράστιες θυσίες απ’ τους εργαζόμενους, εξαρτάται από εκατοντάδες παράγοντες και δεν εγγυάται τίποτα. Οι εργαζόμενοι αρνούνται καν να συζητήσουν το σχέδιο αυτό, καθώς δεν προέρχεται από τον Γιάννη Ρήγα, άρα πρόκειται για πουκάμισο αδειανό. Το θέμα μας, όμως, δεν είναι το σχέδιο της Βίκυς Σουλοπούλου, αλλά η στάση του επενδυτή των 6 δισ. δολλαρίων, Γιάννη Ρήγα. Στα μέσα Νοεμβρίου, ο κ. Ρήγας είχε στείλει στη Θεσσαλονίκη μια τρόικα αποτελούμενη από τον αδερφό του, Θεόδωρο, εκπρόσωπο της εταιρείας ελεγκτών Deloitte κι έναν ακόμη οικονομικό του σύμβουλο. Αφού έγιναν επαφές με τη διοίκηση του συγκροτήματος αλλά και εκπροσώπους των εργαζομένων, η τρόικα αποχώρησε με τη σαφή δέσμευση του Θεόδωρου Ρήγα ότι εντός των επομένων εικοσιτετραώρων θα δοθεί απάντηση. Τα εικοσιτετράωρα συμπλήρωσαν μήνα κι η απάντηση δεν υπάρχει.
Όλο αυτό το σκηνικό φαντάζει αλλόκοτο για έναν επενδυτή των 6 δισ δολλαρίων.
Μόνο όσοι πρόσεξαν ένα δημοσίευμα στην «Καθημερινή» της 20ης Νοεμβρίου με τίτλο «Μυστήριο με τρεις offshore εταιρείες κι ένα δάνειο που χορήγησε η Proton» άρχισαν να βρίσκουν απαντήσεις. Σύμφωνα με το δημοσίευμα που υπογράφει ο Τάσος Τέλλογλου, κάποιες offshore εταιρείες με έδρα τα Κέιμαν και ονόματα ρωμαϊκών οχυρών τύπου Ausum 2010, Auriflex και Trapezium πήραν χωρίς δικαιολογητικά δάνεια εκατομμυρίων από την Proton Bank και τα διοχέτευσαν στην Τράπεζα Πειραιώς προκειμένου να αυξήσουν το ποσοστό συμμετοχής τους. Ένα ποσό, επίσης, δόθηκε στην εταιρεία Βουκολέων Int., εκπρόσωπος της οποίας εμφανίζεται κάποιος με αρχικά Ι.Ρ. Στη συνέχεια του δημοσιεύματος, αναφέρεται ότι ο Ι.Ρ. είναι συνδεδεμένος με τη Sciens ενώ ο αναγνώστης χάνει την μπάλα, διαβάζοντας για κίνηση κεφαλαίων ύψους εκατομμυρίων ευρώ από offshore σε offshore. Ευτυχώς που επιστρατεύτηκαν οι έμπειροι σε τέτοιου είδους υποθέσεις ελεγκτές της Blackrock που ξέρουν να βρίσκουν την μπάλα. Την επόμενη Κυριακή, 27 Νοεμβρίου, η εφημερίδα επανήλθε με συνέχεια στις αποκαλύψεις και ευθεία εμπλοκή της Sciens σε θαλασσοδάνεια της Proton αλλά και εμπλοκή με «άπλυτα» στην Πειραιώς καθώς και αναφορά σε έρευνα από το ΣΔΟΕ. Και την Κυριακή 11/12, στο πρωτοσέλιδο ρεπορτάζ της εφημερίδας «ΒΗΜΑ» με τίτλο «Η τράπεζα των κολλητών», ο Γιάννης Ρήγας κατονομάζεται ως ένας από αυτούς που «λεηλάτησαν τις καταθέσεις με τα Λαυρεντοδάνεια».
Για τη «Μακεδονία», τα 100 πρώτα χρόνια ήταν δύσκολα. Επόμενα, δε φαίνεται να υπάρξουν.
Για τους εργαζόμενους, η κατάσταση έχει ως εξής: μετά από μήνες εκ περιτροπής εργασίας και χαμηλών αμοιβών, βρίσκονται με οφειλές 3-4 μηνών. Οι προοπτικές φαντάζουν μηδενικές και δεν μπορούν καν να πάρουν επίδομα ανεργίας γιατί ο Γιάννης Ρήγας, για άγνωστους λόγους, δεν προβαίνει ούτε καν σε συντεταγμένη πτώχευση, πληρώνοντας δεδουλευμένα κι αποζημιώσεις, πράξη που θα είχε μια αξιοπρέπεια.
Την ίδια ώρα, το ζεύγος Γιάννη και Darcy Ρήγα παραχωρεί κοσμήματα από το Asprey για δημοπρασία υπέρ των σκοπών της ορχήστρας Oxford Filomusica. Και, προφανώς, ο Γιάννης Ρήγας ετοιμάζεται για την επόμενη ατάκα στους υψηλούς προσκεκλημένους του, τη Lady Annabel Goldsmith με το γιο της Ben, την Tara Palmer-Tomkinson, τον Claus von Bulow, την Helen Macintyre, τον Charles Moore, τη Lady Worcester. Ίσως, βέβαια, να ξανακαλέσει τη Sarah Jessica Parker ή το ζεύγος Brangelina ή την Kate Winslet, όπως έχει κάνει στο παρελθόν. Αυτή τη φορά, θα μπορούσε να τους πει: «You should contribute to the repayments of Makedonia’s debt» και να γελάσει με νόημα...
http://taxalia.blogspot.com/2011/12/blog-post_2995.html#more
kblachos
Μέλος Σωματείου
Πάει να βγει και από πάνω ο Κουρής....
Μήνυση για παρεμπόδιση λειτουργίας του ALTER
Μηνυτήρια αναφορά για παράνομη βία και παρεμπόδιση λειτουργίας του τηλεοπτικού σταθμού ALTER κατέθεσε στην Εισαγγελία της Αθήνας ο μέτοχος του σταθμού Γ.Κουρής.
Η μηνυτήρια αναφορά στρέφεται κατά παντός υπευθύνου, ωστόσο πλήττει ευθέως τους εργαζόμενους του καναλιού οι οποίοι έχουν δηλώσει οτι θα παραμείνουν στο κτίριο " μέχρι να πληρωθούν τα δεδουλευμένα τους".
Η προϊσταμένη της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Ελένη Ράικου διέταξε την διενέργεια προκαταρκτικής έρευνας, η οποία θα διεξαχθεί από το ΑΤ Περιστερίου, προκειμένου να διαπιστωθεί η διάπραξη αυτόφωρων αδικημάτων.
Ο τηλεοπτικός σταθμός επιχειρεί να ενταχθεί στο άρθρο 99, ενώ ο διευθύνων σύμβουλος του καναλιού κ. Κ. Γιαννίκος αντιμετωπίζει κατηγορίες για μή καταβολή ΦΠΑ ύψους 1,4 εκατ. ευρώ.
Μήνυση για παρεμπόδιση λειτουργίας του ALTER
Μηνυτήρια αναφορά για παράνομη βία και παρεμπόδιση λειτουργίας του τηλεοπτικού σταθμού ALTER κατέθεσε στην Εισαγγελία της Αθήνας ο μέτοχος του σταθμού Γ.Κουρής.
Η μηνυτήρια αναφορά στρέφεται κατά παντός υπευθύνου, ωστόσο πλήττει ευθέως τους εργαζόμενους του καναλιού οι οποίοι έχουν δηλώσει οτι θα παραμείνουν στο κτίριο " μέχρι να πληρωθούν τα δεδουλευμένα τους".
Η προϊσταμένη της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Ελένη Ράικου διέταξε την διενέργεια προκαταρκτικής έρευνας, η οποία θα διεξαχθεί από το ΑΤ Περιστερίου, προκειμένου να διαπιστωθεί η διάπραξη αυτόφωρων αδικημάτων.
Ο τηλεοπτικός σταθμός επιχειρεί να ενταχθεί στο άρθρο 99, ενώ ο διευθύνων σύμβουλος του καναλιού κ. Κ. Γιαννίκος αντιμετωπίζει κατηγορίες για μή καταβολή ΦΠΑ ύψους 1,4 εκατ. ευρώ.
Η Τροικα δεν επιδοτει την κατασκευη νεων φυλακων ? Θαταν χρησιμες σε μια κοινωνια που θελει να εξυγιανθει απο τετοια σαπια υποκειμενα.
petronik
Μέλος Σωματείου
Λίγο πριν από την τελική σύγκρουση στη βιομηχανία της ενημέρωσης
Οι εργοδότες πήραν το όπλο τους. Και αυτό το όπλο ενάντια στη μεγάλη πλειονότητα των εργαζομένων στο χώρο της ενημέρωσης δεν είναι άλλο από τους υποτακτικούς τους. Τους «Εφιάλτες» που χωρίς αιδώ, χωρίς καν ανταμοιβή, όπως έδειξε η ιστορία, ανοίγουν την τελευταία πόρτα αντίστασης και αντίδρασης. Για να περάσει ο οδοστρωτήρας των επιθετικών σχεδίων της εργοδοσίας.
Η επίθεση των αφεντικών στα Media κλιμακώθηκε αυτές τις μέρες. Σε όλα τα Μέσα, μικρά και μεγάλα, παραδοσιακά ή ψηφιακά, ταυτόχρονα ξέσπασε η θύελλα. Νέες ανακοινώσεις για μειώσεις αμοιβών, απολύσεις σε όσες εφημερίδες αντιστέκονται στην υπογραφή ατομικών συμβάσεων, τρομοκρατία, αγωγές και έφοδοι εισαγγελέα και αστυνομίας. Το κράτος με τους μηχανισμούς του πάει χέρι - χέρι με τους ιδιοκτήτες των ΜΜΕ, ακόμη κι αν αυτοί εμφανίζονται ως «χρεώστες», «κυνηγημένοι» για χρέη στο Δημόσιο. Η ένταση της επίθεσης κλιμακώθηκε μόλις διαπιστώθηκε πως η αντίσταση των εργαζομένων αρχίζει να παίρνει συλλογικές μορφές και να γίνεται μαζική. Αυτή τη φορά οι δημοσιογράφοι, χωμένοι και χαμένοι στην αναξιοπιστία του επαγγέλματός τους, στριμωγμένοι από την κοινωνία, ξεζουμισμένοι από την υπερεντατικοποίηση και τις περικοπές της προηγούμενης χρονιάς, ψέλλισαν ή φώναξαν τα πρώτα τους «όχι» στην εργοδοσία.
Στον ΔΟΛ προειδοποίησαν με απεργία διαρκείας, αν ο Σταύρος Ψυχάρης επιμείνει στις μειώσεις 20%. Στον Σκάι αποφάσισαν να μη βάλουν την υπογραφή τους για δεύτερη φορά σε νέες μειώσεις μισθών. Στο Κέρδος οι απλήρωτοι αντιστέκονται συλλογικά στις ατομικές συμβάσεις και απειλούνται με απολύσεις, ενώ βρίσκονται από την Πέμπτη το απόγευμα σε απεργία. Στο Alter οι απλήρωτοι εργαζόμενοι παραμένουν στο κτίριο απαιτώντας τα δεδουλευμένα τους, βγάζοντας κάρτες στον αέρα του καναλιού που δεν εκπέμπει πρόγραμμα. Στον Αδέσμευτο προαπαίτησαν μετά από μήνες τα χρωστούμενα. Στην ΕΡΤ προχώρησαν ουσιαστικά σε απεργίες διαρκείας ενάντια στην επιβολή της συρρίκνωσης και του ενιαίου «φτωχολόγιου».
Σε αντίθεση με άλλες περιόδους το σωματείο τους, η ΕΣ Η Ε Α, με εκλεγμένο προεδρείο πλέον και με τους εκπροσώπους των αριστερών παρατάξεων και μόνο να βρίσκονται συνεχώς στο δρόμο και δίπλα στους εργαζόμενους των Μέσων, κηρύχθηκαν απεργίες, διαδηλώσεις, συγκεντρώσεις. Δεν είναι τυχαίο ότι τις τελευταίες μέρες, δίπλα στους αγώνες της Χαλυβουργίας, των γιατρών, των κινημάτων για το χαράτσι, ακούγονται και επικοινωνούνται -σε χώρους δουλειάς και όχι σε χώρους τηλεοπτικής πραγματικότητας- οι αγώνες της Ελευθεροτυπίας ή του Alter. Τα μηνύματα τα έπιασαν πρώτα από όλους οι εργοδότες. Και χτύπησαν ακαριαία με όλα τους τα όπλα. Με την κυβέρνηση υποτακτικών που μέσω της διοίκησης της ΕΡΤ έστειλε την απεργία διαρκείας στα δικαστήρια. Με τους εργοδοτικούς δημοσιογράφους που ανέλαβαν καθήκοντα να συνετίσουν τους αντιδρούντες δημοσιογράφους.
Στην κορυφή της επίθεσης βρέθηκε ο Σκάι, προπύργιο της τροϊκανής ενημέρωσης. Η ιδιοκτησία και κατέθεσε ασφαλιστικά μέτρα κατά της απεργίας και έβαλε τους απεργοσπάστες στον αέρα. Μέχρι που τους υποσχέθηκε πως αν διαγραφούν από την ΕΣΗΕΑ θα τους καλύψει τις ιατροφαρμακευτικές δαπάνες.
Στο Νέο φάληρο αλλά και Τα Νέα του ΔΟΛ οι απεργοσπάστες είναι πολλοί. Αποδείχθηκε στον αέρα, αποδείχθηκε από τις πράξεις. Στα μικρόφωνα του Σκάι βγήκαν έως και εκλεγμένοι συνδικαλιστές να ψελλίσουν για τα προβλήματα των ΜΜΕ, βγήκαν παρουσιαστές που ανακαλύπτουν μυξοκλαίγοντας την ήττα του λάιφ στάιλ τους.
Στα Νέα ο Σταύρος Ψυχάρης «έπεισε» την 3μελή επιχειρησιακή επιτροπή δημοσιογράφων πως η μείωση 20% στους μισθούς τους είναι για το συμφέρον των συντακτών της εφημερίδας... Στη φωτιά του πολέμου που άναψε στα ΜΜΕ φτάνει η στιγμή της κορύφωσης. Όχι τόσο για το αν θα μειωθούν οι μισθοί ή για το αν θα γίνουν νέες περικοπές, φθάνει η στιγμή για τους δημοσιογράφους να διαλέξουν με ποια πλευρά θα είναι: Με τη δημοσιογραφία και τις αρχές της ενημέρωσης για την κοινωνία ή θα συμφωνήσουν στην ένταξή τους σε ένα νέο επάγγελμα που γεννιέται και που δεν είναι άλλο από αυτό του πληροφοριοδότη των εργοδοτών προς την κοινωνία. Το δεύτερο δεν έχει καμία απολύτως ελπίδα επιβίωσης στα ΜΜΕ που τώρα διαμορφώνονται.
__________________
Αγαπητοί σύντροφοι. Με αφορμή την σημερινή κινητοποίηση του κλάδου μου θέλω να γράψω κάποιες σκέψεις, οι οποίες δεν μου δημιουργήθηκαν πρόσφατα αλλά μου είναι παγιωμένες από τον πρώτο καιρό που βρέθηκα σ’ αυτό το χώρο.
Δεν θα μιλήσω για το «διευθυντικό δικαίωμα» που στέλνει εργαζόμενους 30-35 χρονών να παίρνουν τσιγάρα στον αρχισυντάκτη. Ούτε θα αναφερθώ στην εργοδοτική αυθαιρεσία που φτάνει στο σημείο να εξευτελίζει νέες κοπέλες που έχουν όνειρο να γίνουν «λειτουργοί της ενημέρωσης». Ούτε θα μιλήσω επίσης για το «χαρτζιλίκι» που παίρνουμε αντί για μισθό, τις εργασιακές συνθήκες γαλέρας που επικρατούν στο επάγγελμά μας, το αβάσταχτο άγχος της δουλειάς, κ.λπ. Όλα αυτά είναι γνωστά όπως γνωστό είναι ότι σήμερα οι μεγαλοϊδιοκτήτες των ΜΜΕ εκμεταλλεύονται την καπιταλιστική κρίση με στόχο την παραπέρα συρρίκνωση των όποιων δικαιωμάτων και κεκτημένων της συντριπτικής πλειοψηφίας των εργαζομένων στα ΜΜΕ.
Εγώ θέλω να επικεντρωθώ αλλού. Οι περισσότεροι απ’ αυτούς που διαδηλώσαμε σήμερα είμαστε συνένοχοι στο «έγκλημα» που διαπράττετε εδώ και χρόνια σε βάρος της δημοσιογραφίας.
Μήπως τόσα χρόνια στο σινάφι μας δεν γνωρίζουμε ποιοι είναι οι «συνάδελφοι» που τσεπώνουν «τα μαύρα» για να εκτελούν διατεταγμένοι υπηρεσία;
Μήπως δεν ξέρουμε τους «τρόφιμους» του υπουργείου Εσωτερικών όπως και του Προστασίας του Πολίτη που τσεπώνουν τα «μυστικά κονδύλια»;
Ολοι μας δεν γνωρίζουμε ποιοι είναι αυτοί οι δημοσιογράφοι που χρησιμοποιούν την πένα και τα μικρόφωνα τους για να εκτελούν, με το αζημίωτο, «διατεταγμένη υπηρεσία»;
Γιατί ποτέ δεν βγήκαμε να τα αποκαλύψουμε αυτά; Μήπως και εμείς την «βρίσκαμε» με την «δόξα» του γυαλιού, και την «επωνυμία» της υπογραφής; Ή έστω μας παραμύθιαζαν οι εργοδότες μας για «τις προοπτικές που έχουμε» και κάναμε «γαργάρα» όσα βλέπαμε να συμβαίνουν γύρω μας;
Δεν γνωρίζουμε όλοι μας ότι όλα τα σημαντικά ΜΜΕ, με δυνατότητα παρέμβασης στην κοινή γνώμη έχουν συγκεντρωθεί στα χέρια 5-6 καπιταλιστών που χρησιμοποιούν την δημοσιογραφία ως «επιχειρηματική δραστηριότητα» που αποσκοπεί στο κέρδος; Ότι χρησιμοποιούν τα τηλεοπτικά κανάλια μέσω των οποίων ασκείται η «πίεση» στους κυβερνώντες για την ανάληψη δημοσίων έργων και προμηθειών; Μήπως δεν ξέρουμε ότι τα περισσότερα ΜΜΕ έχουν μεταβληθεί οχήματα πίεσης, εκβιασμών και απειλών για να εξυπηρετούνται οι μπίζνες των ιδιοκτητών τους; Γιατί ποτέ δεν μιλήσαμε για τα παραπάνω;
Γνωρίζω ότι η αντίληψη περί «συλλογικής ευθύνης» είναι ναζιστική αρχή και δεν θέλω να τσουβαλιάσω όλους τους δημοσιογράφους. Αλλά ας μου απαντήσουν οι συνάδελφοι: Πότε αντισταθήκαμε όταν ο αρχισυντάκτης έκοβε και έραβε τα κείμενα μας για να προσαρμόζονται στην «γραμμή» του ΜΜΕ που εργαζόμαστε; Μήπως είναι ψέματα ότι όλοι μας έχουμε φτάσει στο σημείο να αυτολογοκρινόμαστε σ’ αυτά που γράφουμε και λέμε γιατί διαφορετικά ο κίνδυνος της απόλυσης είναι πάνω απ’ τα κεφάλια μας;
Εμείς λοιπόν που κάθε εργατική διεκδίκηση την προβοκάραμε συνειδητά, για να είμαστε αρεστοί στα αφεντικά μας πώς τώρα έχουμε απαίτηση ο λαός να μας συμπαρασταθεί τώρα που η οικονομική κρίση άγγιξε και τον κλάδο μας;
Ενας δημοσιογράφος με μπλοκάκι.
http://tsak-giorgis.blogspot.com/2011/12/blog-post_4739.html
Οι εργοδότες πήραν το όπλο τους. Και αυτό το όπλο ενάντια στη μεγάλη πλειονότητα των εργαζομένων στο χώρο της ενημέρωσης δεν είναι άλλο από τους υποτακτικούς τους. Τους «Εφιάλτες» που χωρίς αιδώ, χωρίς καν ανταμοιβή, όπως έδειξε η ιστορία, ανοίγουν την τελευταία πόρτα αντίστασης και αντίδρασης. Για να περάσει ο οδοστρωτήρας των επιθετικών σχεδίων της εργοδοσίας.
Η επίθεση των αφεντικών στα Media κλιμακώθηκε αυτές τις μέρες. Σε όλα τα Μέσα, μικρά και μεγάλα, παραδοσιακά ή ψηφιακά, ταυτόχρονα ξέσπασε η θύελλα. Νέες ανακοινώσεις για μειώσεις αμοιβών, απολύσεις σε όσες εφημερίδες αντιστέκονται στην υπογραφή ατομικών συμβάσεων, τρομοκρατία, αγωγές και έφοδοι εισαγγελέα και αστυνομίας. Το κράτος με τους μηχανισμούς του πάει χέρι - χέρι με τους ιδιοκτήτες των ΜΜΕ, ακόμη κι αν αυτοί εμφανίζονται ως «χρεώστες», «κυνηγημένοι» για χρέη στο Δημόσιο. Η ένταση της επίθεσης κλιμακώθηκε μόλις διαπιστώθηκε πως η αντίσταση των εργαζομένων αρχίζει να παίρνει συλλογικές μορφές και να γίνεται μαζική. Αυτή τη φορά οι δημοσιογράφοι, χωμένοι και χαμένοι στην αναξιοπιστία του επαγγέλματός τους, στριμωγμένοι από την κοινωνία, ξεζουμισμένοι από την υπερεντατικοποίηση και τις περικοπές της προηγούμενης χρονιάς, ψέλλισαν ή φώναξαν τα πρώτα τους «όχι» στην εργοδοσία.
Στον ΔΟΛ προειδοποίησαν με απεργία διαρκείας, αν ο Σταύρος Ψυχάρης επιμείνει στις μειώσεις 20%. Στον Σκάι αποφάσισαν να μη βάλουν την υπογραφή τους για δεύτερη φορά σε νέες μειώσεις μισθών. Στο Κέρδος οι απλήρωτοι αντιστέκονται συλλογικά στις ατομικές συμβάσεις και απειλούνται με απολύσεις, ενώ βρίσκονται από την Πέμπτη το απόγευμα σε απεργία. Στο Alter οι απλήρωτοι εργαζόμενοι παραμένουν στο κτίριο απαιτώντας τα δεδουλευμένα τους, βγάζοντας κάρτες στον αέρα του καναλιού που δεν εκπέμπει πρόγραμμα. Στον Αδέσμευτο προαπαίτησαν μετά από μήνες τα χρωστούμενα. Στην ΕΡΤ προχώρησαν ουσιαστικά σε απεργίες διαρκείας ενάντια στην επιβολή της συρρίκνωσης και του ενιαίου «φτωχολόγιου».
Σε αντίθεση με άλλες περιόδους το σωματείο τους, η ΕΣ Η Ε Α, με εκλεγμένο προεδρείο πλέον και με τους εκπροσώπους των αριστερών παρατάξεων και μόνο να βρίσκονται συνεχώς στο δρόμο και δίπλα στους εργαζόμενους των Μέσων, κηρύχθηκαν απεργίες, διαδηλώσεις, συγκεντρώσεις. Δεν είναι τυχαίο ότι τις τελευταίες μέρες, δίπλα στους αγώνες της Χαλυβουργίας, των γιατρών, των κινημάτων για το χαράτσι, ακούγονται και επικοινωνούνται -σε χώρους δουλειάς και όχι σε χώρους τηλεοπτικής πραγματικότητας- οι αγώνες της Ελευθεροτυπίας ή του Alter. Τα μηνύματα τα έπιασαν πρώτα από όλους οι εργοδότες. Και χτύπησαν ακαριαία με όλα τους τα όπλα. Με την κυβέρνηση υποτακτικών που μέσω της διοίκησης της ΕΡΤ έστειλε την απεργία διαρκείας στα δικαστήρια. Με τους εργοδοτικούς δημοσιογράφους που ανέλαβαν καθήκοντα να συνετίσουν τους αντιδρούντες δημοσιογράφους.
Στην κορυφή της επίθεσης βρέθηκε ο Σκάι, προπύργιο της τροϊκανής ενημέρωσης. Η ιδιοκτησία και κατέθεσε ασφαλιστικά μέτρα κατά της απεργίας και έβαλε τους απεργοσπάστες στον αέρα. Μέχρι που τους υποσχέθηκε πως αν διαγραφούν από την ΕΣΗΕΑ θα τους καλύψει τις ιατροφαρμακευτικές δαπάνες.
Στο Νέο φάληρο αλλά και Τα Νέα του ΔΟΛ οι απεργοσπάστες είναι πολλοί. Αποδείχθηκε στον αέρα, αποδείχθηκε από τις πράξεις. Στα μικρόφωνα του Σκάι βγήκαν έως και εκλεγμένοι συνδικαλιστές να ψελλίσουν για τα προβλήματα των ΜΜΕ, βγήκαν παρουσιαστές που ανακαλύπτουν μυξοκλαίγοντας την ήττα του λάιφ στάιλ τους.
Στα Νέα ο Σταύρος Ψυχάρης «έπεισε» την 3μελή επιχειρησιακή επιτροπή δημοσιογράφων πως η μείωση 20% στους μισθούς τους είναι για το συμφέρον των συντακτών της εφημερίδας... Στη φωτιά του πολέμου που άναψε στα ΜΜΕ φτάνει η στιγμή της κορύφωσης. Όχι τόσο για το αν θα μειωθούν οι μισθοί ή για το αν θα γίνουν νέες περικοπές, φθάνει η στιγμή για τους δημοσιογράφους να διαλέξουν με ποια πλευρά θα είναι: Με τη δημοσιογραφία και τις αρχές της ενημέρωσης για την κοινωνία ή θα συμφωνήσουν στην ένταξή τους σε ένα νέο επάγγελμα που γεννιέται και που δεν είναι άλλο από αυτό του πληροφοριοδότη των εργοδοτών προς την κοινωνία. Το δεύτερο δεν έχει καμία απολύτως ελπίδα επιβίωσης στα ΜΜΕ που τώρα διαμορφώνονται.
__________________
Αγαπητοί σύντροφοι. Με αφορμή την σημερινή κινητοποίηση του κλάδου μου θέλω να γράψω κάποιες σκέψεις, οι οποίες δεν μου δημιουργήθηκαν πρόσφατα αλλά μου είναι παγιωμένες από τον πρώτο καιρό που βρέθηκα σ’ αυτό το χώρο.
Δεν θα μιλήσω για το «διευθυντικό δικαίωμα» που στέλνει εργαζόμενους 30-35 χρονών να παίρνουν τσιγάρα στον αρχισυντάκτη. Ούτε θα αναφερθώ στην εργοδοτική αυθαιρεσία που φτάνει στο σημείο να εξευτελίζει νέες κοπέλες που έχουν όνειρο να γίνουν «λειτουργοί της ενημέρωσης». Ούτε θα μιλήσω επίσης για το «χαρτζιλίκι» που παίρνουμε αντί για μισθό, τις εργασιακές συνθήκες γαλέρας που επικρατούν στο επάγγελμά μας, το αβάσταχτο άγχος της δουλειάς, κ.λπ. Όλα αυτά είναι γνωστά όπως γνωστό είναι ότι σήμερα οι μεγαλοϊδιοκτήτες των ΜΜΕ εκμεταλλεύονται την καπιταλιστική κρίση με στόχο την παραπέρα συρρίκνωση των όποιων δικαιωμάτων και κεκτημένων της συντριπτικής πλειοψηφίας των εργαζομένων στα ΜΜΕ.
Εγώ θέλω να επικεντρωθώ αλλού. Οι περισσότεροι απ’ αυτούς που διαδηλώσαμε σήμερα είμαστε συνένοχοι στο «έγκλημα» που διαπράττετε εδώ και χρόνια σε βάρος της δημοσιογραφίας.
Μήπως τόσα χρόνια στο σινάφι μας δεν γνωρίζουμε ποιοι είναι οι «συνάδελφοι» που τσεπώνουν «τα μαύρα» για να εκτελούν διατεταγμένοι υπηρεσία;
Μήπως δεν ξέρουμε τους «τρόφιμους» του υπουργείου Εσωτερικών όπως και του Προστασίας του Πολίτη που τσεπώνουν τα «μυστικά κονδύλια»;
Ολοι μας δεν γνωρίζουμε ποιοι είναι αυτοί οι δημοσιογράφοι που χρησιμοποιούν την πένα και τα μικρόφωνα τους για να εκτελούν, με το αζημίωτο, «διατεταγμένη υπηρεσία»;
Γιατί ποτέ δεν βγήκαμε να τα αποκαλύψουμε αυτά; Μήπως και εμείς την «βρίσκαμε» με την «δόξα» του γυαλιού, και την «επωνυμία» της υπογραφής; Ή έστω μας παραμύθιαζαν οι εργοδότες μας για «τις προοπτικές που έχουμε» και κάναμε «γαργάρα» όσα βλέπαμε να συμβαίνουν γύρω μας;
Δεν γνωρίζουμε όλοι μας ότι όλα τα σημαντικά ΜΜΕ, με δυνατότητα παρέμβασης στην κοινή γνώμη έχουν συγκεντρωθεί στα χέρια 5-6 καπιταλιστών που χρησιμοποιούν την δημοσιογραφία ως «επιχειρηματική δραστηριότητα» που αποσκοπεί στο κέρδος; Ότι χρησιμοποιούν τα τηλεοπτικά κανάλια μέσω των οποίων ασκείται η «πίεση» στους κυβερνώντες για την ανάληψη δημοσίων έργων και προμηθειών; Μήπως δεν ξέρουμε ότι τα περισσότερα ΜΜΕ έχουν μεταβληθεί οχήματα πίεσης, εκβιασμών και απειλών για να εξυπηρετούνται οι μπίζνες των ιδιοκτητών τους; Γιατί ποτέ δεν μιλήσαμε για τα παραπάνω;
Γνωρίζω ότι η αντίληψη περί «συλλογικής ευθύνης» είναι ναζιστική αρχή και δεν θέλω να τσουβαλιάσω όλους τους δημοσιογράφους. Αλλά ας μου απαντήσουν οι συνάδελφοι: Πότε αντισταθήκαμε όταν ο αρχισυντάκτης έκοβε και έραβε τα κείμενα μας για να προσαρμόζονται στην «γραμμή» του ΜΜΕ που εργαζόμαστε; Μήπως είναι ψέματα ότι όλοι μας έχουμε φτάσει στο σημείο να αυτολογοκρινόμαστε σ’ αυτά που γράφουμε και λέμε γιατί διαφορετικά ο κίνδυνος της απόλυσης είναι πάνω απ’ τα κεφάλια μας;
Εμείς λοιπόν που κάθε εργατική διεκδίκηση την προβοκάραμε συνειδητά, για να είμαστε αρεστοί στα αφεντικά μας πώς τώρα έχουμε απαίτηση ο λαός να μας συμπαρασταθεί τώρα που η οικονομική κρίση άγγιξε και τον κλάδο μας;
Ενας δημοσιογράφος με μπλοκάκι.
http://tsak-giorgis.blogspot.com/2011/12/blog-post_4739.html
Με επιστολή τους οι απλήρωτοι εργαζόμενοι του ALTER δημοσιοποιούν τους παχυλότατους μισθούς των μεγαλοστελεχών του καναλιού. Δείτε πόσα έπαιρναν Χατζηνικολάου, Τριανταφυλλόπουλος, Χαρδαβέλλας, Τράγκας και άλλοι.
Η επιστολή από τους Απλήρωτους εργαζόμενους του ALTER αναφέρεται στις τεράστιες αμοιβές όχι μόνο δημοσιογράφων, αλλά διοικητικών υπαλλήλων. Αμοιβές που σίγουρα θα συζητηθούν. Αναλυτικά η επιστολή έχει ως εξής: «Στέλνουμε αυτή την επιστολή για να ενημερώσουμε πως έγινε το μεγάλο φαγοπότι στο τηλεοπτικό σταθμό ALTER.
Οι αληθινές αιτίες της χρεοκοπίας του ALTER δεν είναι όλα αυτά που δημοσιεύτηκαν και διέρρευσαν από τον Γ. Κουρή για τις σπατάλες του καλού του συνεταίρου Κ. Γιαννίκου (όπως η πληρωμή από τον σταθμό της προσθετικής στήθους γνωστής παρουσιάστριας, τα ακριβά αυτοκίνητα που παραχωρούσαν σε διευθυντές ακόμα και σε κάποιον που ενώ είχε αποχωρήσει από την εταιρεία εξακολουθούσε να χρησιμοποιεί εταιρικό αυτοκίνητο κλπ).
Οι αιτίες του κακού βρίσκονται αλλού. Το 2009 οι «μαγειρεμένες» οικονομικές καταστάσεις παρουσίαζαν μια ακόμα κερδοφόρα χρονιά με έσοδα και εισπράξεις ανθηρές. Όλα αυτά όμως απείχαν πολύ από την πραγματικότητα. Και βέβαια η φούσκα δεν άργησε να σκάσει με θύματα εμάς τους εργαζομένους.
Στις δημοσιευμένες οικονομικές καταστάσεις για τα έτη 2005-2009 οι αμοιβές που δόθηκαν σε διευθυντικά στελέχη και μέλη ΔΣ ανέρχονταν σε αστρονομικά ποσά.
Μόνο για το 2009 οι αμοιβές ανέρχονταν σε 5.523.430 .
Φαίνεται όμως πως όλα αυτά τα χρόνια κανείς ελεγκτικός μηχανισμός δεν έδωσε σημασία. Κανείς δεν αναρωτήθηκε πως γίνεται μια εταιρεία από την εισαγωγή της στο Χρηματιστήριο το 2000 και μετά να μην έχει δώσει μέρισμα στους μικρομετόχους της αλλά να σκορπίζει όλα αυτά τα χρόνια τεράστια ποσά στα μέλη του Δ.Σ. που τυχαίνει να είναι και μεγαλομέτοχοί της. Εμείς θα τολμήσουμε να σας αναφέρουμε ενδεικτικά για το έτος 2009 τις σκανδαλώδεις αμοιβές των μελών του ΔΣ, των διευθυντικών στελεχών και των τηλεοπτικών αστέρων (δεν ξέρουμε βέβαια, αν εσείς θα τολμήσετε να τις δημοσιεύσετε).
Δικά σας λοιπόν τα σχόλια για τις αμοιβές της ντροπής.
ΑΜΟΙΒΕΣ ΜΕΛΩΝ Δ.Σ ετησίως:
από 350.000 - 450.000 (μεικτά) ο καθένας. Τα μέλη του ΔΣ το έτος 2009 ήταν Κ. Γιαννίκος, Γιώργος Κουρής, Αντρέας Κουρής, Β. Κοσμόπουλος, Χ. Πεχλιβανίδου, Α. Κοντοδήμου, Ξ. Βαλέττας.
ΑΜΟΙΒΕΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΙΚΩΝ ΣΤΕΛΕΧΩΝ ετησίως:
Κοσμάς Σφαέλος, Διευθυντής Ειδήσεων, 420.000 και μέσω της Κυπριακής offshore εταιρείας GARSTON INVEST 232.500 . Σύνολο 652.500 . Είναι να αναρωτιέστε όλοι τι έκανε αυτός ο διευθυντής και άξιζε τόσα πολλά. Εμείς πάντως ξέρουμε και θα αναφερθούμε σύντομα στο έργο του.
Αρχοντούλα Παπαπαναγιώτου, Διευθύντρια Νομικής Υπηρεσίας, 420.000 . «Φύλακας άγγελος» όχι του ALTER αλλά του επί πολλά χρόνια συνεργάτη της Κ. Γιαννίκου. Μέσω της «Συμμετοχικής Επενδυτικής Θεαμάτων» φαίνεται να έχει αγοράσει την πλειοψηφία των μετοχών του Γιαννίκου στην θεατρική επιχείρηση ΕΛΛ.ΘΕΑ .
Βασίλης Κοσμόπουλος, Γενικός Διευθυντής και μέλος ΔΣ 420.000 . Εκτός της αμοιβής του έπαιρνε και αμοιβή μέλους Δ.Σ. Συνολική αμοιβή 720.000 . Ο «Διπλός ρόλος» θέλει και διπλή αμοιβή.
Στέλιος Πανταζόπουλος, Εμπορικός Διευθυντής, 520.000 , Θεοφύλακτος Οικονομίδης, Οικονομικός Διευθυντής 100.000 , Δημήτρης Στολίδης Προϊστάμενος στην Οικονομική Διεύθυνση 85.000 , και οι τρεις τα «αγαπημένα» παιδιά του Γιαννίκου.
Αθανασία Γοργόλη, Διευθύντρια Προσωπικού, 93.000 . Δεν ήταν κακή αμοιβή για κάποια που ξεχνούσε να πατάει το πόδι της στον σταθμό και ασχολούταν συνεχώς με την ξενοδοχειακή επιχείρηση που διατηρούσε στην Σίφνο. Να είναι τυχαίο άραγε ότι πριν ξεσπάσει το τσουνάμι στον σταθμό οι Πανταζόπουλος, Γοργόλη και Στολίδης παραιτήθηκαν για να συνταξιοδοτηθούν και να πάρουν κανονικά τις αποζημιώσεις τους;
ΑΜΟΙΒΕΣ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΩΝ ΑΣΤΕΡΩΝ ετησίως:
Μάκης Τριανταφυλλόπουλος, ο Ρομπέν της Εκάλης 2.600.000 . Κώστας Χαρδαβέλλας 760.000 . Εσείς τουλάχιστον Μάκη και Κώστα δεν θα έπρεπε να προβάλετε στο zougla το βιντεάκι με τον συλληφθέντα αγαπημένο σας εργοδότη Κ. Γιαννίκο που τόσο πολύ σας στάθηκε όλα αυτά τα χρόνια. Αχάριστα παιδιά, μην δείτε κάποιον να γονατίζει.
Νίκος Χατζηνικολάου 1.000.000 . Νικολάκη τι να πούμε για σένα; Και εμείς με τέτοια αμοιβή δεν θα εγκαταλείπαμε τον σταθμό τουλάχιστον μέχρι τις 7 Ιανουαρίου…του 2017.
Αγγελική Νικολούλη 610.000 . Miss Marple πώς να μην ευγνωμονείς τον εργοδότη σου Κώστα Γιαννίκο, όταν φρόντιζε ο σταθμός όλα αυτά τα χρόνια να σου πληρώνει ακόμα και το φόρο εισοδήματος. Βέβαια δεν νομίζουμε να πιστεύεις ότι είσαι η μοναδική.
Γιώργος Τράγκας 300.000 . Αλήθεια Γιωργάκη γιατί δεν εμφανίστηκες να υποστηρίξεις την παρέμβαση της εταιρείας σου DYNAMIC COMMUNICATION κατά της αίτησης για την υπαγωγή του ALTER στο άρθρο 99; Μήπως γιατί τσέπωσες το παραδάκι ενώ εμείς οι εργαζόμενοι παραμένουμε για πολλούς μήνες απλήρωτοι; (πρόσεξε γιατί καμιά φορά και οι τοίχοι έχουν αυτιά!!!)
Να μην μιλήσουμε για τις offshore εταιρείες που όλα αυτά τα χρόνια εισέπρατταν εκατομμύρια ευρώ.
Ή μήπως δεν εισέπρατταν;
Μήπως ήταν εικονικές συναλλαγές και υπερτιμολογήσεις; Μήπως να μας απαντήσουν γι’ αυτό οι ΔΙΟΙΚΗΤΕΣ της ΠΕΙΡΑΙΩΣ και της MARFIN;
Αν όχι πάλι μήπως να μας λύσουν την απορία οι ΑΡΜΟΔΙΟΙ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΙΣ, η ΣΔΟΕ, η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΚΕΦΑΛΑΙΑΓΟΡΑΣ, οι ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΙΚΕΣ, οι ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ και όλοι όσοι εθελοτυφλούσαν για πολλά χρόνια;
Πως γίνεται μια εταιρεία που έχει μετοχικό κεφάλαιο 8.000.000 να αγοράζει από το 2006 έως και το 2009 πρόγραμμα (ταινίες) αξίας περίπου 420.000.000 ;
Και πως αυτή η εταιρεία το 2010 εμφανίζει ξαφνικά ζημιές και δεν μπορεί να πληρώσει όλους εμάς; Δεν είναι η οικονομική κρίση που έπληξε το κανάλι. Είναι η απληστία των λίγων που έπληξε εμάς τους πολλούς.
Όσο και αν τους βολεύει η πτώχευση, είναι πλέον σίγουρο ότι δεν θα κουκουλώσει τα εγκλήματα τους εις βάρος μας.
Διαμηνύουμε στους υπευθύνους ότι τους τίτλους τέλους θα τους γράψουμε εμείς.
Εμείς που συμπληρώσαμε τα κομμάτια του puzzle…
Απλήρωτοι εργαζόμενοι ALTER
Υ.Σ Αλήθεια κ. Γιαννίκο και κ. Κουρή πόσο να κοστολογείται η κάθε ταινία που αγοράζατε;».
Η επιστολή από τους Απλήρωτους εργαζόμενους του ALTER αναφέρεται στις τεράστιες αμοιβές όχι μόνο δημοσιογράφων, αλλά διοικητικών υπαλλήλων. Αμοιβές που σίγουρα θα συζητηθούν. Αναλυτικά η επιστολή έχει ως εξής: «Στέλνουμε αυτή την επιστολή για να ενημερώσουμε πως έγινε το μεγάλο φαγοπότι στο τηλεοπτικό σταθμό ALTER.
Οι αληθινές αιτίες της χρεοκοπίας του ALTER δεν είναι όλα αυτά που δημοσιεύτηκαν και διέρρευσαν από τον Γ. Κουρή για τις σπατάλες του καλού του συνεταίρου Κ. Γιαννίκου (όπως η πληρωμή από τον σταθμό της προσθετικής στήθους γνωστής παρουσιάστριας, τα ακριβά αυτοκίνητα που παραχωρούσαν σε διευθυντές ακόμα και σε κάποιον που ενώ είχε αποχωρήσει από την εταιρεία εξακολουθούσε να χρησιμοποιεί εταιρικό αυτοκίνητο κλπ).
Οι αιτίες του κακού βρίσκονται αλλού. Το 2009 οι «μαγειρεμένες» οικονομικές καταστάσεις παρουσίαζαν μια ακόμα κερδοφόρα χρονιά με έσοδα και εισπράξεις ανθηρές. Όλα αυτά όμως απείχαν πολύ από την πραγματικότητα. Και βέβαια η φούσκα δεν άργησε να σκάσει με θύματα εμάς τους εργαζομένους.
Στις δημοσιευμένες οικονομικές καταστάσεις για τα έτη 2005-2009 οι αμοιβές που δόθηκαν σε διευθυντικά στελέχη και μέλη ΔΣ ανέρχονταν σε αστρονομικά ποσά.
Μόνο για το 2009 οι αμοιβές ανέρχονταν σε 5.523.430 .
Φαίνεται όμως πως όλα αυτά τα χρόνια κανείς ελεγκτικός μηχανισμός δεν έδωσε σημασία. Κανείς δεν αναρωτήθηκε πως γίνεται μια εταιρεία από την εισαγωγή της στο Χρηματιστήριο το 2000 και μετά να μην έχει δώσει μέρισμα στους μικρομετόχους της αλλά να σκορπίζει όλα αυτά τα χρόνια τεράστια ποσά στα μέλη του Δ.Σ. που τυχαίνει να είναι και μεγαλομέτοχοί της. Εμείς θα τολμήσουμε να σας αναφέρουμε ενδεικτικά για το έτος 2009 τις σκανδαλώδεις αμοιβές των μελών του ΔΣ, των διευθυντικών στελεχών και των τηλεοπτικών αστέρων (δεν ξέρουμε βέβαια, αν εσείς θα τολμήσετε να τις δημοσιεύσετε).
Δικά σας λοιπόν τα σχόλια για τις αμοιβές της ντροπής.
ΑΜΟΙΒΕΣ ΜΕΛΩΝ Δ.Σ ετησίως:
από 350.000 - 450.000 (μεικτά) ο καθένας. Τα μέλη του ΔΣ το έτος 2009 ήταν Κ. Γιαννίκος, Γιώργος Κουρής, Αντρέας Κουρής, Β. Κοσμόπουλος, Χ. Πεχλιβανίδου, Α. Κοντοδήμου, Ξ. Βαλέττας.
ΑΜΟΙΒΕΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΙΚΩΝ ΣΤΕΛΕΧΩΝ ετησίως:
Κοσμάς Σφαέλος, Διευθυντής Ειδήσεων, 420.000 και μέσω της Κυπριακής offshore εταιρείας GARSTON INVEST 232.500 . Σύνολο 652.500 . Είναι να αναρωτιέστε όλοι τι έκανε αυτός ο διευθυντής και άξιζε τόσα πολλά. Εμείς πάντως ξέρουμε και θα αναφερθούμε σύντομα στο έργο του.
Αρχοντούλα Παπαπαναγιώτου, Διευθύντρια Νομικής Υπηρεσίας, 420.000 . «Φύλακας άγγελος» όχι του ALTER αλλά του επί πολλά χρόνια συνεργάτη της Κ. Γιαννίκου. Μέσω της «Συμμετοχικής Επενδυτικής Θεαμάτων» φαίνεται να έχει αγοράσει την πλειοψηφία των μετοχών του Γιαννίκου στην θεατρική επιχείρηση ΕΛΛ.ΘΕΑ .
Βασίλης Κοσμόπουλος, Γενικός Διευθυντής και μέλος ΔΣ 420.000 . Εκτός της αμοιβής του έπαιρνε και αμοιβή μέλους Δ.Σ. Συνολική αμοιβή 720.000 . Ο «Διπλός ρόλος» θέλει και διπλή αμοιβή.
Στέλιος Πανταζόπουλος, Εμπορικός Διευθυντής, 520.000 , Θεοφύλακτος Οικονομίδης, Οικονομικός Διευθυντής 100.000 , Δημήτρης Στολίδης Προϊστάμενος στην Οικονομική Διεύθυνση 85.000 , και οι τρεις τα «αγαπημένα» παιδιά του Γιαννίκου.
Αθανασία Γοργόλη, Διευθύντρια Προσωπικού, 93.000 . Δεν ήταν κακή αμοιβή για κάποια που ξεχνούσε να πατάει το πόδι της στον σταθμό και ασχολούταν συνεχώς με την ξενοδοχειακή επιχείρηση που διατηρούσε στην Σίφνο. Να είναι τυχαίο άραγε ότι πριν ξεσπάσει το τσουνάμι στον σταθμό οι Πανταζόπουλος, Γοργόλη και Στολίδης παραιτήθηκαν για να συνταξιοδοτηθούν και να πάρουν κανονικά τις αποζημιώσεις τους;
ΑΜΟΙΒΕΣ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΩΝ ΑΣΤΕΡΩΝ ετησίως:
Μάκης Τριανταφυλλόπουλος, ο Ρομπέν της Εκάλης 2.600.000 . Κώστας Χαρδαβέλλας 760.000 . Εσείς τουλάχιστον Μάκη και Κώστα δεν θα έπρεπε να προβάλετε στο zougla το βιντεάκι με τον συλληφθέντα αγαπημένο σας εργοδότη Κ. Γιαννίκο που τόσο πολύ σας στάθηκε όλα αυτά τα χρόνια. Αχάριστα παιδιά, μην δείτε κάποιον να γονατίζει.
Νίκος Χατζηνικολάου 1.000.000 . Νικολάκη τι να πούμε για σένα; Και εμείς με τέτοια αμοιβή δεν θα εγκαταλείπαμε τον σταθμό τουλάχιστον μέχρι τις 7 Ιανουαρίου…του 2017.
Αγγελική Νικολούλη 610.000 . Miss Marple πώς να μην ευγνωμονείς τον εργοδότη σου Κώστα Γιαννίκο, όταν φρόντιζε ο σταθμός όλα αυτά τα χρόνια να σου πληρώνει ακόμα και το φόρο εισοδήματος. Βέβαια δεν νομίζουμε να πιστεύεις ότι είσαι η μοναδική.
Γιώργος Τράγκας 300.000 . Αλήθεια Γιωργάκη γιατί δεν εμφανίστηκες να υποστηρίξεις την παρέμβαση της εταιρείας σου DYNAMIC COMMUNICATION κατά της αίτησης για την υπαγωγή του ALTER στο άρθρο 99; Μήπως γιατί τσέπωσες το παραδάκι ενώ εμείς οι εργαζόμενοι παραμένουμε για πολλούς μήνες απλήρωτοι; (πρόσεξε γιατί καμιά φορά και οι τοίχοι έχουν αυτιά!!!)
Να μην μιλήσουμε για τις offshore εταιρείες που όλα αυτά τα χρόνια εισέπρατταν εκατομμύρια ευρώ.
Ή μήπως δεν εισέπρατταν;
Μήπως ήταν εικονικές συναλλαγές και υπερτιμολογήσεις; Μήπως να μας απαντήσουν γι’ αυτό οι ΔΙΟΙΚΗΤΕΣ της ΠΕΙΡΑΙΩΣ και της MARFIN;
Αν όχι πάλι μήπως να μας λύσουν την απορία οι ΑΡΜΟΔΙΟΙ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΙΣ, η ΣΔΟΕ, η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΚΕΦΑΛΑΙΑΓΟΡΑΣ, οι ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΙΚΕΣ, οι ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ και όλοι όσοι εθελοτυφλούσαν για πολλά χρόνια;
Πως γίνεται μια εταιρεία που έχει μετοχικό κεφάλαιο 8.000.000 να αγοράζει από το 2006 έως και το 2009 πρόγραμμα (ταινίες) αξίας περίπου 420.000.000 ;
Και πως αυτή η εταιρεία το 2010 εμφανίζει ξαφνικά ζημιές και δεν μπορεί να πληρώσει όλους εμάς; Δεν είναι η οικονομική κρίση που έπληξε το κανάλι. Είναι η απληστία των λίγων που έπληξε εμάς τους πολλούς.
Όσο και αν τους βολεύει η πτώχευση, είναι πλέον σίγουρο ότι δεν θα κουκουλώσει τα εγκλήματα τους εις βάρος μας.
Διαμηνύουμε στους υπευθύνους ότι τους τίτλους τέλους θα τους γράψουμε εμείς.
Εμείς που συμπληρώσαμε τα κομμάτια του puzzle…
Απλήρωτοι εργαζόμενοι ALTER
Υ.Σ Αλήθεια κ. Γιαννίκο και κ. Κουρή πόσο να κοστολογείται η κάθε ταινία που αγοράζατε;».
Καλλιο αργα παρα ποτε....Τουλαχιστον βγηκαν και ειπαν δημοσια πως εγινε η κομπινα. Με υπερτιμολογησεις τηλεοπτικων προγραμματων και αγορες τους με δανεια.
Το οτι τα προγραμματα αυτα τα ειχε προηγουμενως πουλησει ο Γιαννικος σε διαφημιστικες και οι διαφημιστικες με ακομα μεγαλυτερο καπελο στο Alter δεν αφορα κανεναν....φυσικα.
Το οτι τα προγραμματα αυτα τα ειχε προηγουμενως πουλησει ο Γιαννικος σε διαφημιστικες και οι διαφημιστικες με ακομα μεγαλυτερο καπελο στο Alter δεν αφορα κανεναν....φυσικα.
χαχαχαχαχααχα!!!ΈΤΣΙ!!!!Μπράβο αδέρφια.....
Θυμάμαι κάποιοι έλεγαν μα καλά αν μια εταιρεία δεν "πάει καλά", τι να κάνει και ο εργοδότης, να μην μειώσει τους μισθούς???
Έτσι λοιπόν.....Πολύ χαίρομαι που η αλήθεια δικαιώνει.....
Και επίσης ειμαι σίγουρος ότι αυτά(και χειρότερα) συμβαίνουν σε όλα τα ιδιωτικά.....
Θυμάμαι κάποιοι έλεγαν μα καλά αν μια εταιρεία δεν "πάει καλά", τι να κάνει και ο εργοδότης, να μην μειώσει τους μισθούς???
Έτσι λοιπόν.....Πολύ χαίρομαι που η αλήθεια δικαιώνει.....
Και επίσης ειμαι σίγουρος ότι αυτά(και χειρότερα) συμβαίνουν σε όλα τα ιδιωτικά.....
Gojakla
Supreme Member
- 20 May 2009
- 5,856
Εσύ πρέπει να είσαι του χώρου, πολλά ξέρς'... αχχα χαχ αχ χαχαχαχαχ χαχαχααχ... :ernaehrung004::ernaehrung004::ernaehrung004:
petronik
Μέλος Σωματείου
Συμφωνω με τους εργαζομενους του Αλτερ ,που εβγαλαν ολα αυτα στη φόρα και τα μαθαμε ,ολοι εμεις που δεν ανηκουμε στο χωρο
Το ερωτημα ετεθη και πιο πριν : τωρα τους ηρθε η επιφοιτηση?
Β] Δεν ειμαι σε θεση να ξερω αν οι αμοιβες οσων αναφερουν ηταν μικρες η μεγαλες με τα δεδομενα της αγορας,αλλα σιγουρα χωρις τα προσωπα που εμφανιζοταν στο γυαλι ,η θεαση του σταθμου θα ηταν μικροτερη και του Europe1..
Και βεβαια περιμενουμε απο το ΣΔΟΕ να μας πει επιτελους ποσο χρωστουν σε Δημοσιο και ΙΚΑ ,ολα τα ραδιοτηλεοπτικα μεσα,μεγαλα και μικρα τοπικα,γιατι υποψιαζομαι οτι οι τρυπα του Αλτερ ,ειναι πολυ μικρη σε σχεση με καποιων αλλων ,αναλογικα και σε σε απολυτους αριθμους
Το ερωτημα ετεθη και πιο πριν : τωρα τους ηρθε η επιφοιτηση?
Β] Δεν ειμαι σε θεση να ξερω αν οι αμοιβες οσων αναφερουν ηταν μικρες η μεγαλες με τα δεδομενα της αγορας,αλλα σιγουρα χωρις τα προσωπα που εμφανιζοταν στο γυαλι ,η θεαση του σταθμου θα ηταν μικροτερη και του Europe1..
Και βεβαια περιμενουμε απο το ΣΔΟΕ να μας πει επιτελους ποσο χρωστουν σε Δημοσιο και ΙΚΑ ,ολα τα ραδιοτηλεοπτικα μεσα,μεγαλα και μικρα τοπικα,γιατι υποψιαζομαι οτι οι τρυπα του Αλτερ ,ειναι πολυ μικρη σε σχεση με καποιων αλλων ,αναλογικα και σε σε απολυτους αριθμους
Last edited:
Δεν είναι έτσι τα πράγματα....Μπορεί να τα ξέρανε, μπορεί και όχι.... Ας είχε μηχανισμούς το κράτος και να ελέγχει τον κάθε καναλάρχη.....
Ας μην εξισώνουμε τον εργαζόμενο που βρίσκεται σαφώς σε δυσμενέστερη θέση(εργασιακά), με τον εκάστοτε εργοδότη... Δεν είναι το ίδιο.....
lakiss51
Supreme Member
- 8 December 2006
- 5,069
Aλιμονο - ποιος εξισωνει τον εργαζομενο με τον απατεωνα; Ομως δεν πρεπει καποτε να σταματησει αυτη η συγκαλυψη με το φοβο της απολυσης; Μαλλον...ποτέ, ομως γιατι η γ@μμνη η ανεργια ειναι ο,τι χειροτερο μετα την αρρωστια. Οσο για τους μηχανισμους του κρατους...εχει, αλλα θελουν "λαδωμα" για να ρολαρουν - και το λαδι παει "αλλου', δυστυχως!
Μα αυτό ακριβώς αφήνω να εννοηθεί.... Πως περιμένεις να μιλήσει ο εργαζόμενος όταν η ανεργία έχει φτάσει σε δυσθεώρητα ύψη και έχει οικογένεια να θρέψει....?(αυτο υπονόησα με το "σε δυσμενέστερη θέση"). Και πριν απο την κρίση οι εργαζόμενοι δυστυχώς δεν ήταν ενωμένοι....(πουλημένα συνδικάτα, κλπ κλπ....)...λόγω συστήματος....
Συμφωνούμε λοιπόν....
Κωστας Βαξεβανης ( Δημοσιογραφος ) εναντιον Λαμπη Ταγματαρχη (διευθυνων συμβουλου ΕΡΤ)
Πανε να τον φιμωσουν και αυτον.....Ενας τα εχωνε πανε να τον "προσαρμοσουν".
Πανε να τον φιμωσουν και αυτον.....Ενας τα εχωνε πανε να τον "προσαρμοσουν".