Έχω την αμυδράν φοβίαν πως ΔΕΝ με κατάλαβαν και πολλοί...
Η θεωρία μου, που ΔΕΝ είναι θεωρία μου αλλά θέμα που αναφέρεται σε όλα σχεδόν τα βιβλία μεθόδων ηχογράφησης λέει:
Όταν ηχογραφούμε μια μπάντα ή ένα σύνολο με σκοπό μια hi-fidelity ηχογράφηση δηλ. με pure Binaural ή έστω με μικτή μέθοδο με έμφαση όμως στα spaced binaural mikes(μακρυνά stereo μικρόφωνα) τότε...
Τα μικρόφωνα ΔΕΝ ξεχωρίζουν τους ήχους αν δηλ. προέρχονται απ' ευθείας από τα όργανα ή από τους τοίχους ή το πάτωμα και συνεπώς καταγράφουν τα πάντα...Τον ήχο των οργάνων, τα echoes, τις αντανακλάσεις, τα παλαμάκια, τους ψίθυρους. Το γεγονός αυτό είναι που προσδίδει το βάθος και την έκταση της σκηνής, την τοποθέτηση των μουσικών κλπ.κλπ. τη χωρική δηλ. πληροφορία.
Άρα έχουμε στο tape ή στο dat ή στο pc ή στο cd ή όπου αλλού σκ@τ@ έχουμε κάνει master ΌΛΗ την πληροφορία του χώρου...
Άρα αυτό που έχουμε να κάνουμε είναι να αναπαράξουμε αυτήν ακριβώς την πληροφορία που έχει ηχογραφηθεί και ΟΧΙ να ΠΡΟΣΘΕΣΟΥΜΕ στον ήχο μας τις αντανακλάσεις τα echoes και τα χαρακτηριστικά της ακουστικής του χώρου μας...
*
(Τώρα εντάξει...μην παίρνουμε τοις μετρητοίς τον ανηχοικό θάλαμο...μπορεί να ενοοηθεί και σαν ιδανικός ο πολύ καλά μονωμένος χώρος)
**
(Πολύ θα ήθελα να τοποθετηθούν και επαγγελματίες του χώρου όπως ο Θέμης Ζαφειρόπουλος του οποίου η συμβολή και οι γνώσεις είναι πάντα πολύτιμες)
