Αργία σήμερα. 04:00 το πρωί, σηκώνομαι να τελειώσω κάτι αξιολογήσεις που σέρνονται εδώ και μέρες (από αυτά που αφήνεις πίσω και σε κοιτάνε κάθε μέρα λίγο πιο βαριά).
Ανοίγω λάπτοπ, βάζω ακουστικά, Spotify στο autopilot… βαρεμάρα. Τα ίδια και τα ίδια. Και κάπου εκεί μου πετάει μια πρόταση.
Fly or Die.
Δεν είχα ιδέα τι είναι. Άντρας; γυναίκα; άλλο; συγκρότημα; project;
Πατάω play.
Το πρώτο κομμάτι με πήρε και με σήκωσε. Κυριολεκτικά. Δεν πρόλαβα να σκεφτώ αν μου αρέσει — μπήκa κατευθείαν μέσα. Ωμός ήχος, ένταση, κάτι μεταξύ jazz, punk και χάους. Δεν είναι “ωραίο” με την κλασική έννοια. Είναι ζωντανό.
Μετά έμαθα ότι είναι η Jaimie Branch, τρομπετίστρια από την τρομερή σκηνή του Chicago. Εκεί παίζουν αλλιώς — λιγότερο “καθωσπρέπει”, πιο DIY, πιο ωμά, πιο πολιτικά, πιο έξω από τα κουτάκια. Όχι για να δείξουν πόσο καλοί είναι, αλλά για να πουν κάτι όπως τους βγαίνει. Χωρίς φίλτρο.
Και αυτό ακούγεται. Ω ναι, ακούγεται.
Δεν είναι δίσκος για background. Σε τραβάει μέσα θες δεν θες. Σε σηκώνει από την καρέκλα, σε φέρνει σε μια περίεργη ένταση. Σε μένα τουλάχιστον έτσι λειτούργησε — έφτασα να βουρκώσω μη μπορώντας να διαχειριστώ την ενέργεια που μου μετέφερε πρωι πρωι.
Και κάπου εκεί αρχίζω να διαβάζω: πρόλαβε ουσιαστικά έναν μεγάλο κύκλο να ολοκληρώσει, γιατί η τύπισσα πέθανε νέα, το ’22. Ούτε 40. Overdose. Και αυτό δίνει ένα άλλο βάρος σε όλο αυτό που ακούς — όχι δραματικά, και μια πυκρία για το τι άλλο θα μπορούσε να κάνει. Ας είναι.
Fly or Die, λέει ο τίτλος. Κάποιοι πρόλαβαν και τα δυο.
Τον έχω ήδη παραγγείλει και τον έχω κατατάξει στους δίσκους αναφοράς για μένα. Οχι hi end, ουσίας.
Δεν ξέρω αν θα κάτσει σε όλους. Μάλλον όχι. Πάντως επρεπε να το μοιραστώ.
Και να'μαι να το παίζω κειμενογράφος πρωι πρωι και φτάσαμε 07:30 και έχει αρχίσει να ξυπνάει η οικογένεια, και προφανώς π@π@ρι@ — ούτε σήμερα θα τελειώσω τις αξιολογήσεις
Spotify Album
Youtube live
Ανοίγω λάπτοπ, βάζω ακουστικά, Spotify στο autopilot… βαρεμάρα. Τα ίδια και τα ίδια. Και κάπου εκεί μου πετάει μια πρόταση.
Fly or Die.
Δεν είχα ιδέα τι είναι. Άντρας; γυναίκα; άλλο; συγκρότημα; project;
Πατάω play.
Το πρώτο κομμάτι με πήρε και με σήκωσε. Κυριολεκτικά. Δεν πρόλαβα να σκεφτώ αν μου αρέσει — μπήκa κατευθείαν μέσα. Ωμός ήχος, ένταση, κάτι μεταξύ jazz, punk και χάους. Δεν είναι “ωραίο” με την κλασική έννοια. Είναι ζωντανό.
Μετά έμαθα ότι είναι η Jaimie Branch, τρομπετίστρια από την τρομερή σκηνή του Chicago. Εκεί παίζουν αλλιώς — λιγότερο “καθωσπρέπει”, πιο DIY, πιο ωμά, πιο πολιτικά, πιο έξω από τα κουτάκια. Όχι για να δείξουν πόσο καλοί είναι, αλλά για να πουν κάτι όπως τους βγαίνει. Χωρίς φίλτρο.
Και αυτό ακούγεται. Ω ναι, ακούγεται.
Δεν είναι δίσκος για background. Σε τραβάει μέσα θες δεν θες. Σε σηκώνει από την καρέκλα, σε φέρνει σε μια περίεργη ένταση. Σε μένα τουλάχιστον έτσι λειτούργησε — έφτασα να βουρκώσω μη μπορώντας να διαχειριστώ την ενέργεια που μου μετέφερε πρωι πρωι.
Και κάπου εκεί αρχίζω να διαβάζω: πρόλαβε ουσιαστικά έναν μεγάλο κύκλο να ολοκληρώσει, γιατί η τύπισσα πέθανε νέα, το ’22. Ούτε 40. Overdose. Και αυτό δίνει ένα άλλο βάρος σε όλο αυτό που ακούς — όχι δραματικά, και μια πυκρία για το τι άλλο θα μπορούσε να κάνει. Ας είναι.
Fly or Die, λέει ο τίτλος. Κάποιοι πρόλαβαν και τα δυο.
Τον έχω ήδη παραγγείλει και τον έχω κατατάξει στους δίσκους αναφοράς για μένα. Οχι hi end, ουσίας.
Δεν ξέρω αν θα κάτσει σε όλους. Μάλλον όχι. Πάντως επρεπε να το μοιραστώ.
Και να'μαι να το παίζω κειμενογράφος πρωι πρωι και φτάσαμε 07:30 και έχει αρχίσει να ξυπνάει η οικογένεια, και προφανώς π@π@ρι@ — ούτε σήμερα θα τελειώσω τις αξιολογήσεις
Spotify Album
Youtube live
Last edited:
