Μια πιθανή, μη υπερβατική, ερμηνεία : σε κάποιο τεύχος του περιοδικού HIΤΕCH o Θ. Σπίνουλας αφηγούνταν μια εμπειρία του: βρισκόταν σε ένα σπίτι όπου μια παρέα ασχολούνταν με αλλαγές καλωδίων ενισχυτή-ηχείων και σχολίαζε τις διαφορές. Ο ίδιος δεν έδινε και πολλή σημασία, μιας και ποτέ δεν είχε ασχοληθεί με αυτό το σπορ, γιατί δεν είχε πειστεί ότι υπάρχουν ουσιαστικές ηχητικές διαφορές μεταξύ καλωδίων. Πράγματι δεν αντιλαμβανόταν τις διαφορές για τις οποίες μιλούσαν οι άλλοι ή τις θεωρούσε αδιόρατες, μεχρις ότου μπαίνει ένα καλώδιο και η διαφορά που ακούγεται είναι έντονη. Το γεγονός που τον εξέπληξε δεν ήταν τόσο το μέγεθος της ηχητικής διαφοράς, όσο το ότι υπήρχε διαφορά. Πετάγεται από την θέση του αμέσως, επιστρατεύει ένα παλμογράφο που βρισκόταν πρόχειρος και τον συνδέει στην έξοδο του ενισχυτή: η συσκευή δείχνει μια έντονη ταλάντωση στα 35 κιλοχέρτζ, προφανώς έξω από τα όρια της ακοής, όμως τα προϊόντα της ενδοδιαμόρφωσης με το πρόγραμμα που έπεφταν μέσα στο ακουστό φάσμα άλλαζαν τον ήχο του ενισχυτή κατά τυχαίο τρόπο: σε άλλους ενισχυτές η αλλαγή ήταν ευχάριστη, άρα το καλώδιο "ταίριαζε" μαζί τους, σε άλλους όχι, άρα το καλώδιο δεν τους "πήγαινε", κατά την απόφανση της παρέας.