Καλώδια ηχου.... εχουν διαφορές τελικά ?

Οποιοδήποτε καλώδιο πληροί τις προϋποθέσεις για σωστή διασύνδεση δύο μηχανημάτων, είναι καλό. Δεν είπα ότι το 2549 είναι το καλύτερο. Είπα ότι τα specs του είναι εξαιρετικά και η απόδοσή του τα επιβεβαιώνει. Έχει πολύ καλή κατασκευή και δεν με προβληματίζει η χρήση του. Άρα, για ποιό λόγο να περάσω σε κάτι άλλο; Για να απαντήσω στο ερώτημά σου πάντως, γιατί καταλαβαίνω που το πας: ναι, έχω δοκιμάσει ακόμα και ιδιοκατασκευή με εσωτερικό πυρήνα απο δορυφορικό belden και θωράκιση με 4 αγωγούς utp σε αραιή σταυρωτή πλέξη. Καμία διαφορά.
Το νήμα έχει ένα συγκεκριμένο θέμα, άρα πρέπει να δούμε γιατί πχ ένα Mogami 2549 είναι "διαφορετικό" από ένα απλό καλώδιο ιντερκονεκτ..
Επίσης το τεστ που ανέβασες λέει κάποια πράγματα, τι ισχύει τελικά;
Επειδή είσαι και άνθρωπος των μετρήσεων (που συμφωνώ σε αυτό), ευκαιρία είναι να κάνεις το τεστ που σου λέω και να αιτιολογήσεις τα αποτελέσματα, τόσο δύσκολο είναι;
Από την στιγμή που δεν υπάρχουν διαφορές ανάμεσα στα καλώδια πρέπει να δούμε γιατί συμβαίνει αυτό, εσύ είσαι ο άνθρωπος που πρέπει να το κάνει διότι όλοι οι άλλοι λένε ότι τα καλώδια "ακούγονται", εσύ όμως λες το αντίθετο, πρέπει κάπου να καταλήξουμε και η λύση είναι να γίνει το τεστ που σου λέω στο σύστημα σου..
 
Υπάρχει όμως κάτι που δεν συμβαδίζει. Το "μικρό" ποσοστό επιτυχείας με το "μεγάλη" διαφορά.

Μπορεί κάτι είναι "μικρό" ή μπορεί να είναι "μεγάλο". Δεν γίνεται κάτι να είναι "μικρομέγαλο". Έτσι το βλέπω εγώ τουλάχιστον, άλλος μπορεί να το βλέπει διαφορετικά.
Μην μπερδεύουμε τις λέξεις, απλά ο καθένας κρίνει διαφορετικά το ποσοστό ή όχι της βελτίωσης ενός καλωδίου..
Πάντως συμφωνώ σε ένα μέρος της σκέψης σου..
 
Μια πιθανή, μη υπερβατική, ερμηνεία : σε κάποιο τεύχος του περιοδικού HIΤΕCH o Θ. Σπίνουλας αφηγούνταν μια εμπειρία του: βρισκόταν σε ένα σπίτι όπου μια παρέα ασχολούνταν με αλλαγές καλωδίων ενισχυτή-ηχείων και σχολίαζε τις διαφορές. Ο ίδιος δεν έδινε και πολλή σημασία, μιας και ποτέ δεν είχε ασχοληθεί με αυτό το σπορ, γιατί δεν είχε πειστεί ότι υπάρχουν ουσιαστικές ηχητικές διαφορές μεταξύ καλωδίων. Πράγματι δεν αντιλαμβανόταν τις διαφορές για τις οποίες μιλούσαν οι άλλοι ή τις θεωρούσε αδιόρατες, μεχρις ότου μπαίνει ένα καλώδιο και η διαφορά που ακούγεται είναι έντονη. Το γεγονός που τον εξέπληξε δεν ήταν τόσο το μέγεθος της ηχητικής διαφοράς, όσο το ότι υπήρχε διαφορά. Πετάγεται από την θέση του αμέσως, επιστρατεύει ένα παλμογράφο που βρισκόταν πρόχειρος και τον συνδέει στην έξοδο του ενισχυτή: η συσκευή δείχνει μια έντονη ταλάντωση στα 35 κιλοχέρτζ, προφανώς έξω από τα όρια της ακοής, όμως τα προϊόντα της ενδοδιαμόρφωσης με το πρόγραμμα που έπεφταν μέσα στο ακουστό φάσμα άλλαζαν τον ήχο του ενισχυτή κατά τυχαίο τρόπο: σε άλλους ενισχυτές η αλλαγή ήταν ευχάριστη, άρα το καλώδιο "ταίριαζε" μαζί τους, σε άλλους όχι, άρα το καλώδιο δεν τους "πήγαινε", κατά την απόφανση της παρέας.

Υπάρχει και αυτό το ενδεχόμενο, ειδικά στα πιο hi end μηχανήματα, όπου συχνά κατασκευαστές στο όνομα του κυκλωματικού μινιμαλισμού παραβλέπουν τα διάφορα κυκλώματα ασφαλείας και/ή φιλτραρίσματος, όπως είναι και το zobel στην έξοδο.

Κι εγώ το έχω κάνει αυτό (με το zobel) σε κάποιες από τις κατασκευές μου, αλλά εγώ έχω και (κυριολεκτικά) 5 παλμογράφους και ξέρω πως να τους χρησιμοποιώ.

Από την άλλη με ξεπερνάει το ότι το κάνουν και κατασκευαστές που δεν μπορούν να γνωρίζουν τι ηχεία και με τι καλώδια θα συνδεθούν πάνω στα μηχανήματά τους.