Γύρισα μπροστά τις 2 τελευταίες και σύγκρινα το χρώμα της ταινίας με μια παλιάς BASF και βλέπω τον ίδιο τόνο 'καφέ'..
Προφανώς εννοείς στο πάνω μέρος της κασέτας ,τα προστατευτικά που αν τα σπαγαμε δεν δουλευε το rec button
βελονα απο βινυλιο... η ξεφτιλα μιλαμε τοσο δυσκολο να επαιρνε απο την αγγλια γαλλια η γερμανια το μαστερ... cbs greece...
1970 ήταν. Και το καλύτερο πικαπ να είχες η εταιρεία είχε καλύτερο και στο κασετόφωνό σου δεν θα το ακουγες ποτε
Ναι εγώ το βλέπω κάτω όταν το κασετόφωνο 'φορτώνει/κλείνει ' απ την άλλη πλευρά που την αποκαλώ 'πάνω'.
Μάλλον επειδή τώρα πάμε προς τα δεξιά ή ανεβαίνουμε την γέφυρα με κατεύθυνση δεξιά να μην το είδα.
απο τη γέννησή της η κασέτα είχε μόνο μπρος και πίσω.
Ίσως η παραπάνω να είναι μια από τις πρώτες-πρώτες προεγγεγραμμένες που κυκλοφόρησαν στην Ελληνική αγορά. Και για να λένε οι προλαλήσαντες πως ήταν γραμμένες από βινύλιο και όχι από τα masters, δηλαδή με παρόμοιο τρόπο με τις ''σπιτικές'' εγγραφές κενών κασετών, τότε σημαίνει ότι η παραγωγή τους στην Ελλάδα από τις δισκογραφικές ήταν αρκετά πρόχειρη τα πρώτα χρόνια. Παρατηρώ π.χ. ότι και τα πρώτα 2 άλμπουμς του Διονύση Σαββόπουλου (1966,1969) δεν κυκλοφόρησαν ταυτόχρονα και σε κασέτες με τους δίσκους, πράγμα που σημαίνει ότι δεν ήταν τόσο διαδεδομένη ακόμα ως μέσο η Compact κασέτα, στην Ελλάδα τουλάχιστον. Κυκλοφόρησαν κάποια χρόνια αργότερα σε κασέτες και το πρώτο του άλμπουμ που βγήκε ταυτόχρονα και σε δίσκους και σε κασέτες ήταν ο Μπάλλος. Από το 1970-71 οπότε άρχισαν σιγά-σιγά να κυκλοφορούν άλμπουμς και σε τέτοιες κασέτες από δισκογραφικές. Λίγα χρόνια πριν, είχε ξεκινήσει η κυκλοφορία κάποιων άλμπουμς σε 8-track cartridges (ή ''καρτρίτσες'' όπως το έγραφαν και έλεγαν τότε κάποιοι
), αυτές τις κασέτες που είχαν κακή ποιότητα ήχου και μασιόντουσαν πανεύκολα. Αυτό συνέχισε περίπου μέχρι το 1976-77 από ότι ξέρω, έπειτα οι δισκογραφικές έβγαζαν μόνο Compact, οι οποίες ''εξαφάνισαν'' τις 8-track.
