Κασσέτες ήχου (νοσταλγικό νήμα)

Καλησπέρα!
Δυστυχώς το Tape Deck που είχα, JVC - kd a5c δεν ήταν αγαπημένο. Δεν έγραφε όπως θα ήθελα.
Ήταν λύση ανάγκης.
Οπότε... τίποτα :(
Δεν θυμάμαι τι μοντέλο ήταν ,γιατί το έχω χαρίσει σε συγγενικό πρόσωπο,αλλά το δικό μου JVC τρικέφαλο κασετόφωνο, σκότωνε.
Ακόμα και ήχος τοτενες,το είχε συμπεριλάβει στα κορυφαία.
Έχοντας nakamichi,teac και Aiwa,τολμώ να πω ότι έκανε τις καλύτερες εγγραφές.
Ίσως καλύτερα να έγραφε από ότι αναπαρήγαγε.
 
Εγω προσωπικά μέχρι 50 € το κομμάτι θα έδινα για να αγοράσω 2-3 τεμάχια περισσότερο για συναισθηματικούς λόγους και για να κάνω μερικές δοκιμαστικές ηχογραφήσεις με το Revox B710 που είναι το αγαπημένο κασετόφωνο της συλλογής μου. Την εποχή που ηχογραφούσα κασέτες ως μαθητής και φοιτητής μετά από αρκετές δοκιμές κατέληξα στις TDK SA-X, καθώς οι όποιες μικρές διαφορές με τις αντίστοιχες μετάλλου δεν δικαιολογούσαν τη διαφορά τιμής.
 
Εγω προσωπικά μέχρι 50 € το κομμάτι θα έδινα για να αγοράσω 2-3 τεμάχια περισσότερο για συναισθηματικούς λόγους και για να κάνω μερικές δοκιμαστικές ηχογραφήσεις με το Revox B710 που είναι το αγαπημένο κασετόφωνο της συλλογής μου. Την εποχή που ηχογραφούσα κασέτες ως μαθητής και φοιτητής μετά από αρκετές δοκιμές κατέληξα στις TDK SA-X, καθώς οι όποιες μικρές διαφορές με τις αντίστοιχες μετάλλου δεν δικαιολογούσαν τη διαφορά τιμής.

Χρωμίου εναντίον μετάλλου δηλαδή ;;

Θα έλεγα ότι στο δικό μου 3κέφαλο οι χρωμίου έκαναν πιο πιστά αντίγραφα της πρωτότυπης εγγραφής , αλλά οι μετάλλου ήταν στα νεανικά τότε αφτιά μου πιο εντυπωσιακές...
 
  • Like
Reactions: #@george@#
Χρωμίου εναντίον μετάλλου δηλαδή ;;

Θα έλεγα ότι στο δικό μου 3κέφαλο οι χρωμίου έκαναν πιο πιστά αντίγραφα της πρωτότυπης εγγραφής , αλλά οι μετάλλου ήταν στα νεανικά τότε αφτιά μου πιο εντυπωσιακές...
Και γω κάτι τέτοιο θυμάμαι ρε φίλε.
Πολύ λάδι και τηγανιτές τίποτα 😸
 
  • Like
Reactions: vlad66
Επαιζαν μεγάλο ρόλο και τα κασετόφωνα που είχαμε αποκτήσει εκείνη την εποχή. Οι κασέτες μετάλλου είχαν υψηλότερη απαίτηση στο ρεύμα πόλωσης (bias current) και αρκετά από τα φθηνά ή μεσαίας κατηγορίας κασετόφωνα δεν μπορούσαν να εκπληρώσουν την απαίτηση αυτή. Υπήρχε μεν η επιλογή χρήσης κασέτας μετάλλου για εμπορικούς λόγους αλλά ουσιαστικά δεν υπήρχαν ακουστές διαφορές μεταξύ μιας καλής κασέτας χρωμίου ή κοβαλτίου με την αντίστοιχη κασέτα μετάλλου.
 
Επαιζαν μεγάλο ρόλο και τα κασετόφωνα που είχαμε αποκτήσει εκείνη την εποχή. Οι κασέτες μετάλλου είχαν υψηλότερη απαίτηση στο ρεύμα πόλωσης (bias current) και αρκετά από τα φθηνά ή μεσαίας κατηγορίας κασετόφωνα δεν μπορούσαν να εκπληρώσουν την απαίτηση αυτή. Υπήρχε μεν η επιλογή χρήσης κασέτας μετάλλου για εμπορικούς λόγους αλλά ουσιαστικά δεν υπήρχαν ακουστές διαφορές μεταξύ μιας καλής κασέτας χρωμίου ή κοβαλτίου με την αντίστοιχη κασέτα μετάλλου.

Έτσι ήταν στα 2 πρώτα μου κασετόφωνα (AIWA AD-F250 & AD-F600) αλλά όχι στο marantz SD 60 που ήταν (ίσως ακόμα να είναι*) απίστευτο μηχάνημα από τις TDK AD και πάνω

(*) Λέω ίσως γιατί έχω πάνω από 7 χρόνια να το δοκιμάσω..

Προσωπικά θα έδινα μέχρι 15-20€ για μία χρωμίου ή μετάλλου για να κάνω μια δοκιμή με το σημερινό σετ μου, αλλά ούτε ευρώ παραπάνω.

Σε καμία περίπτωση δεν μπορεί ένα κασετόφωνο να είναι βασική πηγή σήμερα.
 
Επαιζαν μεγάλο ρόλο και τα κασετόφωνα που είχαμε αποκτήσει εκείνη την εποχή. Οι κασέτες μετάλλου είχαν υψηλότερη απαίτηση στο ρεύμα πόλωσης (bias current) και αρκετά από τα φθηνά ή μεσαίας κατηγορίας κασετόφωνα δεν μπορούσαν να εκπληρώσουν την απαίτηση αυτή. Υπήρχε μεν η επιλογή χρήσης κασέτας μετάλλου για εμπορικούς λόγους αλλά ουσιαστικά δεν υπήρχαν ακουστές διαφορές μεταξύ μιας καλής κασέτας χρωμίου ή κοβαλτίου με την αντίστοιχη κασέτα μετάλλου.
Το teac 6030 ητονε εκ των κορυφαίων στην εποχή του,οπότε δεν είχε τέτοια θέματα.
Το θέμα ήταν ότι το JVC είχε πιο καλή συμβατότητα με τα άλλα κασετόφωνα.
Ενώ οι κασέτες που έγραφα στο teac έσκιζαν όταν τις έπαιζε το ίδιο, σε άλλα κασετόφωνα ήταν κάπως "παράξενες".
Από το JVC κρύσταλλο,οπου και να την έπαιζες 😄
 
Έτσι ήταν στα 2 πρώτα μου κασετόφωνα (AIWA AD-F250 & AD-F600) αλλά όχι στο marantz SD 60 που ήταν (ίσως ακόμα να είναι*) απίστευτο μηχάνημα από τις TDK AD και πάνω

(*) Λέω ίσως γιατί έχω πάνω από 7 χρόνια να το δοκιμάσω..

Προσωπικά θα έδινα μέχρι 15-20€ για μία χρωμίου ή μετάλλου για να κάνω μια δοκιμή με το σημερινό σετ μου, αλλά ούτε ευρώ παραπάνω.

Σε καμία περίπτωση δεν μπορεί ένα κασετόφωνο να είναι βασική πηγή σήμερα.
Πιστεύω θα απογοητευτείς με την σύγκριση..
Ειδικά ηχεία ATC/PMC/Μ.Α Gold δεν σηκώνουν 'αστεία'..
Το χόμπι το εγκατέλειψα αν και έχω εκατοντάδες ειδικά χρωμίου, όταν ανακάλυψα την 1Χ1 perfect bit με τους εγγραφείς CD-R.
Εξαίρεση οι ηχογραφήσεις με DAT,που έχω χωρίς το Mηχάνημα.
DCC,Mini Disc ,cassete είναι πίσω απ τις κόπιες CD-R που περιλαμβάνουν πνευματικά δικαιώματα και κοστίζουν ακόμα 15-20 ευρώ, αν ψάξεις.
Οι ηχογραφήσεις σε χρωμίου ,μετάλλου που έκανα πριν 30 χρόνια ακόμα και με Nac Dragon, CR 2 ,Denon,Pioneer,Aiwa,Technicks περιέχουν hiss ,που με λιγότερο αναλυτικά ηχεία και συστήματα δεν σε έπνιγε.
Και μιλώ για πολλά μηχανήματα.
Kασέτα ακούω πια μόνο από walkman.
Για δεύτερο ,τρίτο σύστημα και παλιότερες σειρές ηχείων (π.χ.Castle,Arcam,M.A παλιές σειρές,Goodmans και όλο το Βασίλειο των Βρετανικών βάσεως),μπορεί να σταθούν .
Σε σύστημα με ATC κ.λπ,θα φανεί ο ηχητικός περιορισμός του μέσου.
Ακροάσεις με αυτά που αναφέρω έγιναν στο παλιό Location παρόντων και άλλων προσώπων.
 
Δεν θυμάμαι τι μοντέλο ήταν ,γιατί το έχω χαρίσει σε συγγενικό πρόσωπο,αλλά το δικό μου JVC τρικέφαλο κασετόφωνο, σκότωνε.
Ακόμα και ήχος τοτενες,το είχε συμπεριλάβει στα κορυφαία.
Έχοντας nakamichi,teac και Aiwa,τολμώ να πω ότι έκανε τις καλύτερες εγγραφές.
Ίσως καλύτερα να έγραφε από ότι αναπαρήγαγε.
Καλημέρα Μιχάλη. Έγραψες τη λέξη κλειδί: "τρικέφαλο". Κατά κανόνα ήταν εξαιρετικά μηχανήματα τα τρικέφαλα.
Πάντως, το ταπεινό δικό μου, έπαιζε καλύτερα απ' ότι έγραφε 😁
Θυμάμαι κάποιες εγγραφές σε normal tape από ένα AKAI τρικέφαλο, που χρησιμοποιούσε σαν demo,
φίλος στο στούντιο του, και τις έπαιζε απίστευτα καλά για τα κυβικά του.
Προφανώς και το ξεπερνούσαν οι εγγραφές του AKAI.
Ακόμα και αν έβαζα Dolby-C, η διαύγεια της ηχογράφησης δεν επηρεαζόταν, σε αντίθεση με τις δικές του ηχογραφήσεις,
που νόμιζες ότι έκοβες πρίμα από τον ενισχυτή.
Υπήρχε όμως κάτι που δεν υπάρχει πια.
Ότι έγραφες, άρα το έπαιρνες στο σπίτι σου, το άκουγες από πριν.
Θα μου πεις : Παράνομο.
Ξέρω, χαμογελάς.
Στον περίγυρό μου, που δεν ήταν κατά βάση άνετοι οικονομικά, 1 - 2 στους 10, θα αρκούνταν στην κασέτα.
Οι υπόλοιποι θα αγόραζαν το δίσκο...
Ίσως να ξέφυγα λίγο.
Καλή συνέχεια σε όλους τους φίλους.