Κατασκευή Παραδοσιακού Ξυλόφουρνου
- Thread starter sTeLiTo
- Start date
Μπερδεύτηκα ακόμα πιο πολύ! Τα τούβλα πρέπει να τα χτίσω οριζοντίως η όπως δείχνει η παραπάνω εικόνα? Οι περισσότεροι που ρώτησα μου είπαν οριζοντίως. Από την άλλη, οι απόψεις για έλλειψη καμινάδας αυξάνονται. Άυριο που γυρνάω Θεσσαλονίκη θα το σκεφτώ περισσότερο σε βάθος.
Γιώργος Κουν.
Supreme Member
Η συγκεκριμένη τεχνική χτισίματος χρησιμοποιεί συνδυασμό κοινού τούβλου, πυρότουβλου, αργιλόλασπης, πυροτσιμέντου ως δομικών υλικών και την κατασκευή "θόλου".
Το μέγεθος του φούρνου καθορίζεται απο το κομπάσο. Αυτό είναι μία διάταξη που αποτελείται απο μια βάση μέ κάθετα τοποθετημένο άξονα, πάνω στον οποίο επικάθεται και περιστρέφεται (pan) ένα ανεστραμμένο "ποτήρι" - κάτι σαν ανεστραμμένο πηγάδι στο πλατώ του πικάπ :idea:-που πάνω του με τη σειρά της συναρμόζεται μια μεταλλική βέργα, που η θέση κλίσης της (tilt) ορίζεται απο την ολίσθησή και σύσφιξή της πάνω σε έναν τοξωτό οδηγό.
Αφού "γράψουμε" και ορίσουμε την περίμετρο της βάσης του φούρνου, ξεκινάει η διαδικασία.
Το δάπεδο του φούρνου στρώνεται πρώτα με μία στρώση απο άμμο θαλάσσης. Πάνω σε αυτήν τοποθετείται το πυρότουβλο. Μετά χτίζεται η "μπούκα" του φούρνου και το "καμαρικό", με πυρότουβλο και πυροτσιμέντο με τέτοιο τρόπο που να χωράει κανονικό ταψί τουλάχιστον.
Μετα χτίζονται μια- δύο σειρές, με τις ακμές των εδρών του τούβλου που έχουν τρύπες να είναι "μέσα-έξω", όπως στη φωτό, και να εφάπτονται με τις γειτονικές τους πάνω, κάτω, δεξιά, αριστερά .
Μετά το κτίσιμο της κάθε σειράς η γωνία που σχηματίζει η ράβδος του "κομπάσου" ως προς το οριζόντιο επίπεδο επαναρυθμίζεται. Ετσι, η άκρη της ράβδου πρέπει να "γλύφει" την κάθε διάτρητη μέσα έδρα, ενώ η έξω έδρα πρέπει βαθμηδόν να ανασηκώνεται με την προσθήκη περισότερης λάσπης και "σφηνών" απο σπασμένο τούβλο στο πίσω τμήμα του.
Καθώς προχωρεί το κτίσιμο, στην κάθε καινούργια σειρά, τα τούβλα τείνουν να ανασηκώνουν όλο και περισσότερο την έξω έδρα τους με την τεχνική που περιέγραψα, προσέχοντας παράλληλα και την ευθυγράμμιση του κέντρου των μέσα εδρών με την νοητή περιμετρο που "γράφει" η περιστροφή της ράβδου του "κομπάσου". Με αυτόν τον τρόπο σχηματίζεται ο θόλος.Η ποσότητα των τούβλων που χρημοποιούνται για κάθε σειρά μειώνεται σταδιακά όπως είναι φυσικό και άν όλα έχουν γίνει σωστά, το κλείσιμο του θόλου γίνεται με το σφήνωμα των τελευταίων τούβλων σε εντελώς κάθετη θέση (θαυμαστό το πως επιτυγχάνεται) αφήνοντας μεταξυ τους τον ακριβώς απαραίτητο χώρο για την "καμινάδα". Στο άνοιγμα αυτό μπορούμε κάλλιστα να τοποθετήσουμε ένα μπουρί, σαν καλούπι περισσότερο, και εν συνεχεία να "ρίξουμε" γύρω του μια ποσότητα σκέτου πυροτσιμέντου που θα ισχυροποιήσει περισσότερο την συναρμογή της "κρίσιμης" τελευταίας σειράς.
Μετά ο θόλος "σοβαντίζεται" εξωτερικά με επίχρισμα λάσπης και με περισσή επιμέλεια, ωστε να εξασφαλιστεί οτι δεν θα υπάρχουν τρύπες τούβλων "ελεύθερες". Αυτό γιατί ο περιβάλλων χώρος θα γεμιστεί στο τέλος με άμμο και οποιδήποτε αστοχία εδώ καταλαβαίνετε που θα οδηγήσει.
Στο τέλος, ο θόλος "εγκιβωτίζεται" σε κτίσμα απο τούβλα ή ytong, ο ενδιάμεσος χώρος γεμίζεται με άμμο όπως είπαμε, "πέφτει" ταρατσάκι απο μπετόν και διαμορφώνεται εξωτερική καμινάδα πάνω απο τη "μπούκα" του φούρνου, που βοηθάει πολύ στο άναμμα του. Καμινάδα καθεαυτή δεν προβλέπεται πέραν της αναγκαίας προεξοχής απο την ταράτσα για να μην μπαίνουν τα νερά της βροχής που κλείνει με μια πλάκα.
Το κτίσμα σοβαντίζεται.
Παίρνουμε μέτρα της "μπούκας" για την κατασκευή της λαμαρινένιας πόρτας της και είμαστε κομπλέ! :award:
Το μέγεθος του φούρνου καθορίζεται απο το κομπάσο. Αυτό είναι μία διάταξη που αποτελείται απο μια βάση μέ κάθετα τοποθετημένο άξονα, πάνω στον οποίο επικάθεται και περιστρέφεται (pan) ένα ανεστραμμένο "ποτήρι" - κάτι σαν ανεστραμμένο πηγάδι στο πλατώ του πικάπ :idea:-που πάνω του με τη σειρά της συναρμόζεται μια μεταλλική βέργα, που η θέση κλίσης της (tilt) ορίζεται απο την ολίσθησή και σύσφιξή της πάνω σε έναν τοξωτό οδηγό.
Αφού "γράψουμε" και ορίσουμε την περίμετρο της βάσης του φούρνου, ξεκινάει η διαδικασία.
Το δάπεδο του φούρνου στρώνεται πρώτα με μία στρώση απο άμμο θαλάσσης. Πάνω σε αυτήν τοποθετείται το πυρότουβλο. Μετά χτίζεται η "μπούκα" του φούρνου και το "καμαρικό", με πυρότουβλο και πυροτσιμέντο με τέτοιο τρόπο που να χωράει κανονικό ταψί τουλάχιστον.
Μετα χτίζονται μια- δύο σειρές, με τις ακμές των εδρών του τούβλου που έχουν τρύπες να είναι "μέσα-έξω", όπως στη φωτό, και να εφάπτονται με τις γειτονικές τους πάνω, κάτω, δεξιά, αριστερά .
Μετά το κτίσιμο της κάθε σειράς η γωνία που σχηματίζει η ράβδος του "κομπάσου" ως προς το οριζόντιο επίπεδο επαναρυθμίζεται. Ετσι, η άκρη της ράβδου πρέπει να "γλύφει" την κάθε διάτρητη μέσα έδρα, ενώ η έξω έδρα πρέπει βαθμηδόν να ανασηκώνεται με την προσθήκη περισότερης λάσπης και "σφηνών" απο σπασμένο τούβλο στο πίσω τμήμα του.
Καθώς προχωρεί το κτίσιμο, στην κάθε καινούργια σειρά, τα τούβλα τείνουν να ανασηκώνουν όλο και περισσότερο την έξω έδρα τους με την τεχνική που περιέγραψα, προσέχοντας παράλληλα και την ευθυγράμμιση του κέντρου των μέσα εδρών με την νοητή περιμετρο που "γράφει" η περιστροφή της ράβδου του "κομπάσου". Με αυτόν τον τρόπο σχηματίζεται ο θόλος.Η ποσότητα των τούβλων που χρημοποιούνται για κάθε σειρά μειώνεται σταδιακά όπως είναι φυσικό και άν όλα έχουν γίνει σωστά, το κλείσιμο του θόλου γίνεται με το σφήνωμα των τελευταίων τούβλων σε εντελώς κάθετη θέση (θαυμαστό το πως επιτυγχάνεται) αφήνοντας μεταξυ τους τον ακριβώς απαραίτητο χώρο για την "καμινάδα". Στο άνοιγμα αυτό μπορούμε κάλλιστα να τοποθετήσουμε ένα μπουρί, σαν καλούπι περισσότερο, και εν συνεχεία να "ρίξουμε" γύρω του μια ποσότητα σκέτου πυροτσιμέντου που θα ισχυροποιήσει περισσότερο την συναρμογή της "κρίσιμης" τελευταίας σειράς.
Μετά ο θόλος "σοβαντίζεται" εξωτερικά με επίχρισμα λάσπης και με περισσή επιμέλεια, ωστε να εξασφαλιστεί οτι δεν θα υπάρχουν τρύπες τούβλων "ελεύθερες". Αυτό γιατί ο περιβάλλων χώρος θα γεμιστεί στο τέλος με άμμο και οποιδήποτε αστοχία εδώ καταλαβαίνετε που θα οδηγήσει.
Στο τέλος, ο θόλος "εγκιβωτίζεται" σε κτίσμα απο τούβλα ή ytong, ο ενδιάμεσος χώρος γεμίζεται με άμμο όπως είπαμε, "πέφτει" ταρατσάκι απο μπετόν και διαμορφώνεται εξωτερική καμινάδα πάνω απο τη "μπούκα" του φούρνου, που βοηθάει πολύ στο άναμμα του. Καμινάδα καθεαυτή δεν προβλέπεται πέραν της αναγκαίας προεξοχής απο την ταράτσα για να μην μπαίνουν τα νερά της βροχής που κλείνει με μια πλάκα.
Το κτίσμα σοβαντίζεται.
Παίρνουμε μέτρα της "μπούκας" για την κατασκευή της λαμαρινένιας πόρτας της και είμαστε κομπλέ! :award:
Γιώργος Κουν.
Supreme Member
Μελίδης Μιχάλης
Banned
Costas Coyias
Banned
Όπως δείχνει η εικόνα, ώστε να μεγιστοποιείται η ενεργειακή απόδοση του φούρνου, και να είναι ομοιόμορφο το ψήσιμο.
)