Κέντρο ή περιφέρεια?

Re: Στεγαστικά δάνεια - Το μπούμερανγκ

Eσυ οντως μενεις σε εναν απο τους δυο παραδεισους της Ελλαδας. (ο αλλος ειναι το Καρπενησι).


Και δεν εχεις μονον την θαλασσα και τον Ολυμπο. Εχεις και τον Ενιπεα ενα απο τα πιο ομορφα ποταμια της χωριας για να χαρεις.

Οσο για τις "παροχες" της Αθηνας μια ψευδοκατασταση ειναι . Μια εβδομαδα τον χρονο ειναι αρκετη.

Εχτισες ή αγορασες ?


Τίποτα από τα δύο: μένω σε πατρικό διαμέρισμα, σε οικογενειακή οικοδομή (5 όροφοι, 5 διαμερίσματα, οι γονείς και τα αδέλφια της μάνας μου). Τώρα αρχίσαμε να σκεφτόμαστε για αγορά, αλλά θα εξαρτηθεί από το αν κάνουμε παιδιά ή όχι. Η αλήθεια είναι ότι ακόμα δεν ξέρουμε αν θα πάμε προς μονοκατοικία ή διαμέρισμα. Έχω την αδερφή μου στον κλάδο (αρχιτέκτονας) και έχουμε εντοπίσει κάποιες καλές ευκαιρίες σε μεζονέτες καινούργιες (πολύ απούλητο υπάρχει γενικά), ή (πιθανό αρκετά) σε αυτές που βρίσκονται στα μπετά, για να κάνουμε την διαμόρφωση όπως θέλουμε. Ας περάσει πρώτα αυτή η κατάσταση και βλέπουμε. Πάλι καλά που υπάρχει αυτό το διαμέρισμα...
 
Απάντηση: Στεγαστικά δάνεια - Το μπούμερανγκ

Σε γενικές γραμμές τα ίδια ισχύουν και για το Βέλο Κορινθίας.

Η Κόρινθος έχει γίνει πια μεγαλούπολη με όλα τα μειονεκτήματα των μεγαλουπόλεων(κίνηση, σκουπίδια, θόρυβος). Ο vasada χρησιμοποιεί ποδήλατο!!!-bye-

Παρόλα αυτά, είναι πολύ καλύτερη από ένα προάστιο της Αθήνας :Ζωγράφου για παράδειγμα.Όταν ο χρόνος για τη μετακίνηση από Περιστέρι-Χολαργό είναι το ίδιο με το Κόρινθος-Αθήνα, τότε τι να πω;

Πριν από 3 χρόνια, ο 3χρονος τότε γιος μου έσπασε το πόδι του. Χωρίς κανένα από τα γνωστά παρατράγουδα, θεραπεύτηκε πλήρως και με επαγγελματική δουλειά και θεραπεία.Μπορεί να ήταν η εξαίρεση και να ήταν τυχερός. Νομίζω όμως ότι δεν έχει να κάνει με το μέρος. Βέβαια, οι βαριές περιπτώσεις φεύγουν για Αθήνα.

Σε πρόσφατη συζήτηση με Αθηναίους ένοιωσα άσχημα όταν είπα ότι για να πάω στη δουλειά μου θέλω 10 λεπτά, ενώ έχω ξεχάσει πως παρκάρουν.Όταν πας στη δουλειά σου μετά από 45 λεπτά οδήγησης με πρώτη και το ενδεχόμενο βρισίματος με τον κάθε !@#@#$% κάθε μέρα, το μόνο που θέλεις είναι να σκοτώσεις κάποιον.

Φοράω το μαγιώ στο σπίτι, κάνω 500 μέτρα jogging, και πέφτω στη θάλασσα.

Το μόνο που δεν υπάρχει στην Κόρινθο (αλλά υπάρχει μια ώρα μακριά) είναι το θέατρο.

Δεν έχω βρει διαφορά στις τιμές, αλλά σε πολλές περιπτώσεις, χρησιμοποιώντας τις επαγγελματικές γνωριμίες μου (κάτι που ισχύει για πολλούς) έχω πετύχει πολύ καλές τιμές για ηλεκτρικές συσκευές όπως κουζίνες, ψυγεία και πλυντήρια.

Αύριο θα πάω στην εφορία και στο ΙΚΑ στην Κόρινθο στις 9:00 το πρωί. Στις 10:00 έχω μάθημα.

Σήμερα το απόγευμα πότισα τις ντοματιές, μελιτζανιές, κολοκυθιές κλπ και μάζεψα τα ζαρζαβατικά για το αυριανό "μπριάμ"...η φάτσα του γιου μου ενώ τάιζε τις κότες ήταν "όλα τα λεφτά"

Ευκαιρίες για δουλειά υπάρχουν ανεξάρτητα με το μέρος που ζεις, Αρκεί να ψάχνεις αδιάκοπα και να μην νομίζεις πως οι δουλειές θα πέσουν στα πόδια σου.
Υπάρχει κάποιος λόγος να βασανίζομαι καθημερινά, με τη θέλησή μου, για κάτι που δεν είναι καν αυτό που ονειρεύτηκα;

Ποιο σπίτι, όσα τετραγωνικά κι αν είναι, όσο και αν κόστισε, σε όποια περιοχή και αν είναι,μπορεί να αντικαταστήσει την ποιότητα ζωής;Δυστυχώς, το γεγονός ότι μπορώ να είμαι σε 3 λεπτά στη θάλασσα και σε 20 λεπτά στο βουνό, ενώ ζω μέσα στη φύση, χωρίς να μου λείπει κάτι;

Δυστυχώς, εμείς οι άνθρωποι της επαρχίας, προσπαθούμε να πείσουμε τους Αθηναίους για κάτι το αυτονόητο. Ο καθένας κάνει τις επιλογές του, καλώς η κακώς, και ζει με αυτές.


Υ.Γ. Ο νομός Κορινθίας είναι ίσως από τους πιο πλούσιους:(hellascan, Landis, fulcor, casino, αρκετές κατασκευαστικές) αλλά και σε πολλά σημεία ουσιαστικά ανεκμετάλλευτος (τουρισμός, διαδίκτυο, ντελίβερι(!)
 
Last edited:
Re: Απάντηση: Στεγαστικά δάνεια - Το μπούμερανγκ

Υ.Γ. Ο νομός Κορινθίας είναι ίσως από τους πιο πλούσιους:(hellascan, Landis, fulcor, casino, αρκετές κατασκευαστικές) αλλά και σε πολλά σημεία ουσιαστικά ανεκμετάλλευτος (τουρισμός, διαδίκτυο, ντελίβερι(!)

Kαι εγω Κορινθο ειμαι.Ε οχι και ο πιο πλουσιος , τις απολυσεις και το ποσο δυσκολα προσλαμβανουν τα κοιταει κανεις ? :damnyou:
Χαιρετισμους .Ο vasada ξεχασε να πει οτι και το mini soccer ειναι δυο βηματα..-bye-
 
Απάντηση: Στεγαστικά δάνεια - Το μπούμερανγκ

Καλώς τον! Χαιρετισμούς επίσης!

Το ανέφερα ως ενδεικτικό ότι υπάρχουν πολλές εταιρίες. Όταν υπάρχουν εργαζόμενοι σε αυτές τις εταιρίες από το νομό, υπάρχει πλούτος που μοιράζεται, κυκλοφορεί. Αυτό εννοώ πλούσιος νομός. Και πάλι ίσως

Τώρα, το πόσο εύκολα προσλαμβάνουν ή απολύουν ή εκμεταλλεύονται, προφανώς βρίσκεται στις ανάγκες ή την πολιτική της κάθε εταιρίας.

Ξέχασα να πω, δεν υπάρχει μαγαζί με φωτογραφικά είδη στο νομό. Άλλος ένας λόγος επίσκεψης στην Αθήνα!
 
Απάντηση: Στεγαστικά δάνεια - Το μπούμερανγκ

Στο Ξυλόκαστρο πάντως που παραθερίζω , οι τιμές είναι σχεδόν Μυκόνου !!!

Οπότε κάπου υπερβάλλουμε οταν λέμε οτι στην επαρχία είναι όλα φτηνότερα.

Και η Κορινθία είναι μεν πανέμορφη αλλά από θάλασσα πρέπει να είσαι πολύ τυχερός για να μην πέσεις στις μέδουσες ή χειρότερα,στα απόβλητα των πλοίων (μιλάω πάντα για την περιοχή που παραθερίζω από τότε που γεννήθηκα)
Φυσικά η ποιότητα ζωής είναι ανυπέρβλητη,δεν διαφωνώ.
Μηδενικό άγχος και νεύρα.
Και φυσικά ποδήλατο (έχω να ακούσω γιο αυτό τώρα..:bigcry:)

Και εμένα με έχει κουράσει η Αθήνα αλλά δυστυχώς δεν έχω κάποιον τόπο καταγωγής για να φύγω από εδώ.
Τη στιγμή μάλιστα που η δουλειά μου "τελείωσε" εν Αθήναις,πραγματικά είμαι σε λούκι τρελλό.


αλλά φύγαμε απ το θέμα μας,σόρρυ..
 
Απάντηση: Στεγαστικά δάνεια - Το μπούμερανγκ

Επειδή τυχαίνει να έχω ζήσει μία ζωή στην Αθήνα με 20+χρόνια και αυτή που ζω πλέον στην επαρχία, μπορώ να σας μιλώ εκ πείρας....
Καμία πολύτως σχέση.Η μέρα με την νύχατα...λές και πριν δεν ανέπνεα η ήμουν στην εντατική.
Απαραίτητη προυπόθεση γιά να περάσεις καλά στην επαρχία είναι να τα έχεις καλά με τον εαυτό σου και τον άνθρωπό σου.Στην Αθήνα δεν χρειάζεται!!!
 
Last edited:
Απάντηση: Στεγαστικά δάνεια - Το μπούμερανγκ

Στο Ξυλόκαστρο πάντως που παραθερίζω , οι τιμές είναι σχεδόν Μυκόνου !!!

Οπότε κάπου υπερβάλλουμε οταν λέμε οτι στην επαρχία είναι όλα φτηνότερα.

Και η Κορινθία είναι μεν πανέμορφη αλλά από θάλασσα πρέπει να είσαι πολύ τυχερός για να μην πέσεις στις μέδουσες ή χειρότερα,στα απόβλητα των πλοίων (μιλάω πάντα για την περιοχή που παραθερίζω από τότε που γεννήθηκα)
Φυσικά η ποιότητα ζωής είναι ανυπέρβλητη,δεν διαφωνώ.
Μηδενικό άγχος και νεύρα.
Και φυσικά ποδήλατο (έχω να ακούσω γιο αυτό τώρα..:bigcry:)

Και εμένα με έχει κουράσει η Αθήνα αλλά δυστυχώς δεν έχω κάποιον τόπο καταγωγής για να φύγω από εδώ.
Τη στιγμή μάλιστα που η δουλειά μου "τελείωσε" εν Αθήναις,πραγματικά είμαι σε λούκι τρελλό.


αλλά φύγαμε απ το θέμα μας,σόρρυ..

Ναι, είμαστε off topic.

Θα ήθελα όμως να παρατηρήσω τα εξής:

Για ποιές τιμές μιλάς; Ρωτώ γιατί δεν ξέρω τι τιμές έχουν τα ποτά-τσιγάρα-είσοδοι σε μπάρ- σε σχέση με αυτά της Μυκόνου.

Αν εννοείς τις τιμές στα ξενοδοχεία, μάλλον έχεις δίκιο, γιατί δεν μπορώ να ξέρω, δεν έχω μέτρο σύγκρισης

Αν εννοείς τα είδη πρώτης ανάγκης (ψωμί,λάδι,γάλα,χαρτί υγείας κλπ) δεν νομίζω το Ξυλόκαστρο να έχει διαφορετικές τιμές από τον υπόλοιπο νομό.

Αν πάλι εννοείς τις τιμές στα εστιατόρια και τις ταβέρνες τις περιοχής, μάλλον θα είχαν κλείσει αν ήταν τόσο ακριβά.


Αλλά και πάλι, αν ισχύουν όλα αυτά, τότε ζούμε (εδώ και 35 χρόνια) σε ένα πανάκριβο μέρος και μάλλον είμαστε πλούσιοι! (πολλοί χωρίς να το ξέρουμε)

Η θάλασσα της Κορίνθου (τη στιγμή μάλιστα που έχω γνωρίσει τις παραλίες της Τζιάς και της Φολεγάνδρου) είναι χάλια. Την εκμεταλλεύομαι μόνο και μόνο επειδή είναι κοντά.

Οι Αθηναίοι που μεγάλωσαν στην Αθήνα, και είχαν (και έχουν) τη δυστυχία να την βλέπουν ν'αλλάζει προς το χειρότερο, είναι από τους πιο δυστυχείς ανθρώπους που έχω γνωρίσει.

Εγκλωβισμένοι στο ότι δεν έχουν που να πάνε, ενώ θέλουν να φύγουν από ένα μέρος που πλέον δεν τους λέει τίποτα.


Υ.Γ. Τίποτα δεν είναι φθηνότερο. Να τσεκάρουμε τις τιμές στις αλυσίδες supermarket; (μπορεί να κάνω λάθος)

Η σαλάτα με ντομάτες από τον κήπο σου όμως, είναι η ακριβότερη (και καλύτερη) του κόσμου
 
Re: Στεγαστικά δάνεια - Το μπούμερανγκ

Φίλε ncups δεν έχεις και πολύ άδικο. Αυτό που συμβαίνει όλο και συχνότερα είναι η μετακίνηση πολλών Αθηναίων ,έξω από τον κεντρικό ιστό της πόλης.
Ξέρω πάρα πολύ κόσμο που την κάνει με ελαφρά σε μακρινά προάστια.
Πέρα από αυτά που έχουν αναφερθεί, το συγκλονιστικότερο που μου έχει συμβεί έχει να κάνει με τον ήχο.
Υπάρχει ένας μόνιμος θόρυβος ,ύπουλος που καταγράφεται μέσα στο κεφάλι σου διαρκώς. Ο ήχος της πόλης.
Ζούμε μέσα σε μία ''φασαρία'' που μας γίνεται συνήθεια.

Όταν πηγαίνω από την Καισαριανή στη Βραυρώνα , αυτό που μου κάνει τη μεγαλύτερη εντύπωση είναι ότι ησυχάζει και καθαρίζει το μυαλό μου.
Και δεν έχει να κάνει τόσο με τη θάλασσα αλλά με την απόλυτη ησυχία που επικρατεί.
Ανακαλύπτω ξανά και χαίρομαι με ήχους που απλά στην πόλη θα με εκνεύριζαν.

Μιλάμε για φυσικό Hi-End.
 
Re: Στεγαστικά δάνεια - Το μπούμερανγκ

Όταν πηγαίνω από την Καισαριανή στη Βραυρώνα , αυτό που μου κάνει τη μεγαλύτερη εντύπωση είναι ότι ησυχάζει και καθαρίζει το μυαλό μου.
Και δεν έχει να κάνει τόσο με τη θάλασσα αλλά με την απόλυτη ησυχία που επικρατεί.
Ανακαλύπτω ξανά και χαίρομαι με ήχους που απλά στην πόλη θα με εκνεύριζαν.

Μιλάμε για φυσικό Hi-End.

Μήτσο, πρέπει να σε φιλοξενήσω να δεις (εκνευριστική) ησυχία.-bye--bye-
 
Απάντηση: Στεγαστικά δάνεια - Το μπούμερανγκ

Τόσο εκνευριστική, που μερικές φορές τρομάζει...

Πέρσι γνώρισα (επαγγελματικά) 3 οικογένειες που διάλεξαν ως τόπο κατοικίας την περιοχή μας. Δουλειά στην Αθήνα (Θριάσιο,Εθνική τράπεζα κλπ) και διαμονή Κιάτο, Περιγιάλι...βολεύονται με τον προαστιακό
 
Re: Στεγαστικά δάνεια - Το μπούμερανγκ

Μήτσο, πρέπει να σε φιλοξενήσω να δεις (εκνευριστική) ησυχία.-bye--bye-


Αν μένεις Κέρκυρα όπως γράφεις στο προφίλ σου... ένα έχω να σου πώ:


ΖΗΛΕΥΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωω :bigcry:
 
Αυτο που με φοβίζει εδω κάτω, είναι ότι έχει αρχίσει να γίνεται το Ναύπλιο προάστιο των Αθηνών.Αν και είμαι 10 περίπου χιλιόμετρα έξω απο αυτό, η αλήθεια είναι ότι Π-Σ-Κ δεν πηγαίνω πλέον εκεί.Γιά να παρακάρεις πλέον στο Ναύπλιο αυτές τις ημέρες, χρειάζεσαι μισή ημέρα.
Ευτυχώς που η Αργολίδα έχει αμέτρητες επιλογές που ακόμη τις ξέρουν λίγοι.
 
Απάντηση: Re: Στεγαστικά δάνεια - Το μπούμερανγκ

Μήτσο, πρέπει να σε φιλοξενήσω να δεις (εκνευριστική) ησυχία.-bye--bye-

Kαι μένα ρε Jim με ενοχλεί το θρόϊσμα των φύλλων απο το πλατανόρεμα κάτω απο το σπίτι μου ρε γμτ!! :flipout::flipout:

Πάντως πέρα απο την πλάκα, έχω έξι χρόνια και κάτι που έφυγα απο την Αθήνα (γέννημα θρέμμα Παγκρατιώτης) και δεν το μετάνοιωσα καθόλου!
Λείπουν κάποια πράγματα, έ τι να κάνουμε, μπορούμε και χωρίς αυτά!
(εκτός βεβαια απο το θέμα ιατρικής περίθαλψης που σωστά ανέφερε ο φίλος προηγουμένως καθώς και οι φίλοι)
 
Το θέμα του "παρκαρίσματος" των παιδιών την ώρα της εργασίας και των ιατρικών υπηρεσιών είναι πολύ σοβαρό για μια οικογένεια. Δυο φορές προσπάθησα να φύγω από τη Θεσσαλονίκη, και κόλλησα στο δεύτερο.

Πρώτη φορά ήταν το 1998. Προορισμός η Νάουσα. Μέσα σε δέκα μέρες επιστρέψαμε Θεσσαλονίκη, διότι η δεύτερη κόρη μου (τότε δυο ετών) από τραχειολαρυγγίτιδα γύρισε σε πιο σοβαρή κατάσταση, η οποία μετά τη θεραπεία της ήθελε θερμή υγρασία κι όχι ψυχρή υγρασία όπως ήταν το κλίμα στη Νάουσα. Πέρασε μάλιστα 2 χειμώνες με υγραντήρα να δουλεύει την ώρα του ύπνου στο δωμάτιό της. Φυσικά ξενοικιάσαμε... κι επιστρέψαμε εκεί που μαζεύαμε τις κούτες.

Δεύτερη φορά το 2004. Προορισμός η Φλώρινα. Ενοίκιο στην πόλη (με πολύ ακριβά τα νοίκια τότε, δηλ. 20% περισσότερο από τη Θεσσαλονίκη και λογαριασμούς θέρμανσης στο θεό... Σκοπός η αγορά οικοπέδου ή σπιτιού γύρω από τη πόλη. Δυο εβδομάδες πριν φύγουμε έχουμε έκτακτο περιστατικό με τη μεγάλη κόρη και μπαίνω μαζί της στο νοσοκομείο Παπαγεωργίου της Θεσσαλονίκης για νοσηλία. Την επόμενη μέρα έκτακτο περιστατικό η δεύτερη κόρη μου (επιπλοκές από ουρολοίμωξη που δεν το ξέραμε) διακομιδή σε άλλο νοσοκομείο και μπαίνει για νοσηλεία με τη μητέρα της. Επικοινωνία με το κινητό, αν μας συνέβαινε αυτό στη Φλώρινα τί θα γινόταν; Θα ήμασταν ο ένας στη Φλώρινα και ο άλλος στην Πτολεμαίδα ή την Κοζάνη; Και τα δυο μικρά; Πού θα τα αφήναμε; Μια εβδομάδα μετα με τα αποτελέσματα στα χέρια και τα εξιτήρια πάω στη Φλώρινα να ρωτήσω στο νοσοκομείο... Αν μας ξανασυμβεί το ίδιο, θα έχουμε και τις δυο στο ίδιο νοσοκομείο; Η απάντηση ήταν όχι. Άρα η μετακόμιση στη Φλώρινα ματαιώθηκε.

Κι άλλα δυο περιστατικά από το φιλικό μας κύκλο. Το 2001 ζευγάρι με δυο μικρά παιδιά (κάτω των 3 ετών) διορίζεται σε νησί της άγονης γραμμής στην Α'θμια Εκπαίδευση με το καθεστώς του δυσπρόσιτου, δηλ. με την υποχρέωση της παραμονής εκεί επί τριετία. Τον επόμενο χρόνο παραιτήθηκαν κι επέστρεψαν στη Βόρειο Ελλάδα, αλλά ήταν μόνο δυο. Τη κρίσιμη ώρα δεν πέταξε το ελικόπτερο, δεν ήλθε το σκάφος....

Το 2003 φιλικό ζευγάρι από την Αθήνα με δυο μικρά παιδιά (6 και 4 ετών) ετοιμάζει βαλίτσες για Δωδεκάνησα. Ο άντρας διορισμένος 8 χρόνια και ήλθε η σειρά της συζύγου, που τοποθετήθηκε στα Δωδεκάνησα (Γ' περιφέρεια δηλ. εκτός Ρόδου και Κω). Ζητά απόσπαση ο σύζυγος, γίνεται δεκτή και τοποθετείται σε διαφορετικό νησί από τη σύζυγο και χωρίς συγκοινωνία καθημερινά. Πολύ μικρή η απόσταση αλλά πώς πάς από τη δουλειά στο σπίτι;;; Ευτυχώς είχε φουσκωτό ανοιχτής θαλάσσης. Έτσι τους χειμερινούς μήνες δενόταν με σχοινιά (απαραίτητο σύμφωνα με το Λιμενικό), γαλότσες, νιτσεράδες κανονικά, και πηγαινοερχόταν από το ένα νησί στο άλλο 5 φορές την εβδομάδα.

Ωραίες καταστάσεις.... κι εγώ για καταστάσεις ονειρικές σαν αυτές που περιγράφετε ξεκίνησα, αλλά βίωσα κάτι διαφορετικό. Έτσι πηγαινοέρχομαι κάθε εβδομάδα.
 
Δυστυχώς το θέμα της υγείας είναι τρομερά σημαντικό και από τα πρώτα που πρέπει να σκεφτείς. Γιαυτό και εγώ μετά από διάφορες αναζητήσεις κατέληξα στο ότι καλύτερο για μένα είναι να είσαι στα περίχωρα της πόλης με μονοκατοικία και μεγάλο οικόπεδο. Προς το παρόν ξεχρεώνω το οικόπεδο που πήρα εκτός Θεσσαλονίκης 25 λεπτά μακριά . Χαλαλίζω αυτά τα 25+25 λεπτά διαδρομής + κόστος μεταφοράς για την κοντινή σιγουριά της πόλης στο θέμα υγεία αλλά και σε πολλά άλλα.
 
Νομίζω ότι τα -τραγικά- παραδείγματα που δίνει ο Βλάσης δεν είναι κάτι που συμβαίνει κάθε μέρα.

Ούτε νοιώθω πως τα παιδιά μου είναι σε δυσμένεια σε σχέση με αυτά της Αθήνας, σε σχέση με την υγειονομική περίθαλψη.

Κατ'αρχήν δεν ζούμε σε νησί της άγονης γραμμής, που πράγματι τα πράγματα είναι δύσκολα, αλλά 1 ώρα μακριά από την Αθήνα. Μερικές φορές ζωτικό, αλλά σκεπτόμενοι μόνο έτσι, δεν πρόκειται να κινούμαστε σε ακτίνα μικρότερη των 2χλμ από το νοσοκομείο.
 
Re: Απάντηση: Κέντρο ή περιφέρεια?

Νομίζω ότι τα -τραγικά- παραδείγματα που δίνει ο Βλάσης δεν είναι κάτι που συμβαίνει κάθε μέρα.

Ούτε νοιώθω πως τα παιδιά μου είναι σε δυσμένεια σε σχέση με αυτά της Αθήνας, σε σχέση με την υγειονομική περίθαλψη.

Κατ'αρχήν δεν ζούμε σε νησί της άγονης γραμμής, που πράγματι τα πράγματα είναι δύσκολα, αλλά 1 ώρα μακριά από την Αθήνα. Μερικές φορές ζωτικό, αλλά σκεπτόμενοι μόνο έτσι, δεν πρόκειται να κινούμαστε σε ακτίνα μικρότερη των 2χλμ από το νοσοκομείο.

έτσι είναι όπως τα λές, αλλά εγώ κατέθεσα τη δική μου μικρή (και πικρή) εμπειρία. Και σε μένα αν ανέφεραν ότι θα έχω δυο παιδιά στο νοσοκομείο για διαφορετικούς λόγους θα έλεγα ότι αυτό είναι εξαιρετικά σπάνιο, αλλά όταν μου έχει συμβεί δεν μπορώ να αποκλείσω στατιστικά ότι δεν θα μου ξανασυμβεί.

Τέλος πάντων, ας μη στρέψω τη συζήτηση σε άλλα μονοπάτια. Ας μείνει στο θέμα.
 
Last edited:
Re: Στεγαστικά δάνεια - Το μπούμερανγκ

Αν μένεις Κέρκυρα όπως γράφεις στο προφίλ σου... ένα έχω να σου πώ:


ΖΗΛΕΥΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωω :bigcry:



Ναι, ευτυχώς είναι καλά εδώ.


Πάντως και Καλλιθέα που έμεινα 5 χρόνια, καλά ήταν...
 
Εγώ τον τελευταίο ενάμιση μήνα κατεβαίνω σχεδόν καθημερινώς με ποδήλατο στο γραφείο (κάτι παραπάνω από 7 χιλιόμετρα πρέπει να είναι) και χαίρομαι την πόλη μου. Κάθε απόγευμα-βράδυ η επιστροφή μου περιλαμβάνει βόλτα από την παραλία. Πολύ μεγάλο πράγμα να μην εξαρτάσαι από το αυτοκίνητο, απίστευτο χάσιμο χρόνου και εξόδων. Αλλά το κάνουμε αυτό τώρα το καλοκαίρι, που τα σπόρια λείπουν διακοπές. Τον χειμώνα που θα έχουμε τις υποχρεώσεις, να τα πάμε και να τα πάρουμε από το σχολείο τι γίνεται; Σε μικρότερη πόλη τα πράγματα θα ήταν οπωσδήποτε καλύτερα, φαντάζομαι. Επαρχία δεν σημαίνει υποχρεωτικά νησί της άγονης γραμμής.