Κέντρο ή περιφέρεια?

[Δημήτρης Ιωάννου]

Απάντηση: Re: Απάντηση: Re: Κέντρο ή περιφέρεια?

Χωρίς να κάνω τον δικηγόρο κανενός, μπορεί τα παραπάνω να μην αφορούν καθόλου σε καταγωγές και τοπικισμούς ή σε ατομικές συμπεριφορές. Αυτή είναι απλά η μοίρα όλων των "προορισμών" που βρίσκονται σε επισκέψιμη απόσταση από μεγαλουπόλεις. Τα ίδια κάνουμε σε Χαλκιδική και Πιερία οι Θεσσαλονικείς. Και δεν είμαστε καν, να φανταστείς, Αθηναίοι
Και όλοι κύριοι να είμαστε (που δεν είμαστε), πάλι το μέρος επιβαρύνεται.
Βέβαια αντίστοιχα θα μπορούσες να πεις και συ για τον κάθε (ακολουθεί μειωτικός χαρακτηρισμός) που κατέβηκε από το χωριό του και σου χάλασε την Αθήνα. Λες και φταίει η συμπεριφορά του ενός για το πώς έχουν τα πράγματα.

Δεν το πήρα τοπικιστικά Τάσο μου.

Αθηναίοι είμαστε όλοι όσοι μένουμε και εργαζόμαστε στην Αθήνα.

Και εχεις δίκιο για τα αστικά κέντρα και τις γύρω περιφέρειες.
Τα ίδια άκουγα για τους Θεσσαλονικείς από τους πέριξ αυτών, τα ίδια για τους Λαρισαίους από τους παράλιους συντοπίτες τους και πάει λέγοντας.

 

[Δημήτρης Ιωάννου]

Εγώ δεν είδα τίποτα κακό σε αυτό που είπε ο πατριώτης μου.
ΝΑΙ είναι ΓΕΓΟΝΟΣ ότι όπου παν οι "Αθηναίοι" τα κάνουν κώλο.
Παλιά όταν έμενα Κόρινθο, πήγαινα για μπάνιο Τρίτη έως Παρασκευή.
Τα τριήμερα, Πρωτομαγιές, Αγ. Πνεύματος, Πάσχα κλπ τα πάντα γέμιζαν σκουπίδια. Αλλά και μια βόλτα να κάνεις προς το Σούνιο ή στο Πόρτο Ράφτη θα καταλάβεις για τι μιλάμε.
Τώρα αν θίγεται κάποιος Αθηναίος ή "Αθηναίος" με το ΓΕΓΟΝΟΣ ότι τα κάνουν κώλο κάθε Σ/Κ δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα γι αυτό.
Ή μάλλον μπορούμε: Να βάλουμε σύνορα

Εσύ τώρα ως τί μιλάς?

Ως Κορίνθιος ή ως Αθηναίος?:idea:
Απ ότι ξέρω ζείς και εργάζεσαι στην Αθήνα.
Αρα κι εσύ εκδράμεις στα πέριξ (η στον τόπο καταγωγής σου) τριήμερα και αργίες,εκτός αν αυτοπεριορίζεσαι στους τοίχους του σπιτιού σου για να μη συμβάλλεις στην κίνηση και στον γενικότερο ..κώλο !

Α, να χαθείς,πνεύμα αντιρρησίας !!!!!!:slapface:

 

[Δημήτρης Θ.]

Ρε εγώ πάω Κόρινθο τις καθημερινές

 

[ncups]

Νομίζω ότι ξεφύγαμε.

Το θέμα δεν είναι Κόρινθος-Αθήνα.

Οποιοδήποτε μέρος γεμίζει κόσμο, έχει και τις ανάλογες επιπτώσεις (σκουπίδια-κίνηση-θόρυβο κλπ).

Επειδή είμαστε κοντά στην Αθήνα, αυτοί που αναζητούν κάθε Σ/Κ μια ανάσα, είναι ως επι τω πλείστον Αθηναίοι, που πολλοί από αυτούς έχουν εξοχικά στην περιοχή.

Η νοοτροπία τα κάνει κ-λο και όχι οι Αθηναίοι-Κορίνθιοι-Θεσσαλονικείς κλπ

Οι γείτονές μας στο Βέλο,είναι Αθηναίοι που έρχονται σχεδόν κάθε Σ/Κ.Μαζί τους έχουμε πολύ φιλικές σχέσεις και τα παιδιά μας κάνουν καλή παρέα. Πολλές φορές φιλοξενούν φιλικές οικογένειες. Όλα αυτά τα χρόνια, την πρώτη φορά που βλεπόμαστε πάνω από τη μάντρα, δεν μιλούν, ακόμη κι αν εγώ τους πω καλημέρα πρώτος!

Αποξένωση;Επιφυλακτικότητα;σνομπισμός;Ειλικρινά δεν ξέρω. Μόλις συστηθούμε, άλλοι άνθρωποι!

Δεν με πειράζει, απλά μου κάνει εντύπωση.

Ας ξεφύγουμε λίγο από τις τοπικιστικές αηδίες που μου φέρνουν στο μυαλό τσουβαλιάσματα (...λίγα με το Σούλι...-...εμείς οι Βελιώτες...).

Αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι ό,τι μας περνά από το χέρι για να ξεφύγουμε από αυτή τη νοοτροπία.










Και λίγα με τους Κορίνθιους....

 

[Photis]

Εγώ ξέρω ότι οι περισσότεροι "Αθηναίοι" έχουν καταγωγή από Στερεά και Πελλοπόνησο, οπότε...

 

[Κάλλη Συνοδινού]

Μετά απο 10 χρόνια διαμονής και εργασίας σε 3 διαφορετικά μέρη (2 νησιά και 1 επίσης παραθαλάσσιο) πολύ λίγα αρνητικά μπορώ να βρώ.
Όταν για παράδειγμα οι γνωστές μου γκρινιάζουν για την αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης και μετράνε τα ένσημα για σύνταξη, εγώ δεν το κάνω, γιατί όταν κολλάς 101 ένσημα το χρόνο σε εποχιακά ξενοδοχεία, ξέρεις ότι πρέπει να φτάσεις στα 80 έτσι κι αλλιώς για να την πάρεις.
Πέραν τούτου όμως, μιαχαρά ήταν στην επαρχία, και δεν μιλώ για μεγαλουπόλεις. Ίο, Λέσβο, Ερμιόνη. Κατ' αρχάς το παιδί μου μεγάλωσε σαν άνθρωπος κι όχι σαν πουλί κλεισμένο σε κλουβι, oops, sorry, διαμέρισμα ήθελα να πω. Όλη η ενέργεια έβγαινε έξω κι όχι κλωτσώντας ντουβάρια, έπαιξε με παιδιά κι όχι με play station, μάτωσε τα γόνατά τουστο χώμα, πήγαινε μόνος του στο σχολείο, είδε σκατζοχοιράκια και χελωνάκια, και λοιπά ποιμενικά και γραφικά.
Δεύερον, υπήρχε χρόνος. Για διάβασμα, για βόλτες, για τεμπελιά, για οτιδήποτε. Ναι, δεν υπήρχαν θέατρα, σινεμά και Μουσεία. Και σε πόσα θέατρα πάμε εδώ; Με τρελλό προγραμματισμό σε 5-6 συναυλίες το χρόνο, μιά έκθεση κι ένα θέατρο και σκεφτείτε, δεν έχω εξαρτώμενα μέλη.
Ουρές σε τράπεζες, ταμεία, εφορίες; Σπάνια. Κι εκεί ακόμα, μετρούσε η προσωπική επαφή. Ακρίβεια; Ναι, ίσως, γιατί ήταν μικρά μέρη, δεν είχαν φτάσει εκεί οι αλυσσίδες . Αντισταθμιζόταν όμως από το ότι δεν είχες πειρασμούς να σπαταλάς σε άχρηστα πράγματα, άσε που αν ήσουν καλός στο απίκο ή στην καθετή έτρωγες και το ψαράκι τσαμπα. Κι αν σου άρεσε να αγγίζεις το χώμα,είχες κι άλλα πράγματα δικά σου.
Βέβαια, μέτρησα λάθος τα αρνητικά. Το θέμα της περίθαλψης είναι ένα σημαντικό μειονέκτημα. Ειδικά στα νησιά κι ειδικά το καλοκαίρι λόγω υπερπληθυσμού, αλλά και το χειμώνα φυσικά λόγω καιρικών συνθηκών.
Πάντως, το μόνο που μπορώ να πω με βεβαιότητα είναι όσο τώρα αποφεύγω τα νησιά το καλοκαίρι, τόσο ονειρεμένα είναι το χειμώνα.
Αν μου το επέτρεπε το επάγγελμά μου πάντως, πολύ ευχαρίστως θα ζουσα στην επαρχία. Σε μικρή πόλη ε; Έχω ήδη "εισηγηθεί" στην εταιρεία μου να μεταφέρουν το τμήμα μου στο Λιτόχωρο, αλλά που τέτοια τύχη... το πιό ψηλό σημείο που προτιμούν οι συνάδελφοι, είναι η..... Δεξαμενή

 

[Haagenti]

Μετά απο 10 χρόνια διαμονής και εργασίας σε 3 διαφορετικά μέρη (2 νησιά και 1 επίσης παραθαλάσσιο) πολύ λίγα αρνητικά μπορώ να βρώ.
Όταν για παράδειγμα οι γνωστές μου γκρινιάζουν για την αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης και μετράνε τα ένσημα για σύνταξη, εγώ δεν το κάνω, γιατί όταν κολλάς 101 ένσημα το χρόνο σε εποχιακά ξενοδοχεία, ξέρεις ότι πρέπει να φτάσεις στα 80 έτσι κι αλλιώς για να την πάρεις.
Πέραν τούτου όμως, μιαχαρά ήταν στην επαρχία, και δεν μιλώ για μεγαλουπόλεις. Ίο, Λέσβο, Ερμιόνη. Κατ' αρχάς το παιδί μου μεγάλωσε σαν άνθρωπος κι όχι σαν πουλί κλεισμένο σε κλουβι, oops, sorry, διαμέρισμα ήθελα να πω. Όλη η ενέργεια έβγαινε έξω κι όχι κλωτσώντας ντουβάρια, έπαιξε με παιδιά κι όχι με play station, μάτωσε τα γόνατά τουστο χώμα, πήγαινε μόνος του στο σχολείο, είδε σκατζοχοιράκια και χελωνάκια, και λοιπά ποιμενικά και γραφικά.
Δεύερον, υπήρχε χρόνος. Για διάβασμα, για βόλτες, για τεμπελιά, για οτιδήποτε. Ναι, δεν υπήρχαν θέατρα, σινεμά και Μουσεία. Και σε πόσα θέατρα πάμε εδώ; Με τρελλό προγραμματισμό σε 5-6 συναυλίες το χρόνο, μιά έκθεση κι ένα θέατρο και σκεφτείτε, δεν έχω εξαρτώμενα μέλη.
Ουρές σε τράπεζες, ταμεία, εφορίες; Σπάνια. Κι εκεί ακόμα, μετρούσε η προσωπική επαφή. Ακρίβεια; Ναι, ίσως, γιατί ήταν μικρά μέρη, δεν είχαν φτάσει εκεί οι αλυσσίδες . Αντισταθμιζόταν όμως από το ότι δεν είχες πειρασμούς να σπαταλάς σε άχρηστα πράγματα, άσε που αν ήσουν καλός στο απίκο ή στην καθετή έτρωγες και το ψαράκι τσαμπα. Κι αν σου άρεσε να αγγίζεις το χώμα,είχες κι άλλα πράγματα δικά σου.

+1001

Ήρθα στην Αθήνα στα 28 μου αναζητώντας μια καλύτερη τύχη...στην αρχή ήταν όλα ρόδινα..αφθονία σε όλα...στην πορεία όμως ανακάλυψα πως μου λείπει καταρχήν ο ελεύθερος χρόνος...άγχος για παρκάρισμα,,για το αν θα έχουν απεργία τα λεωφορεία,το μετρό για το ένα, το άλλο....οι ρυθμοί από την άλλη είναι εξοντωτικοί...ακόμα και οι ηλικιωμένοι τρέχουν ασταμάτητα...η κατάσταση αυτή με απωθεί...αν μπορούσα θα έφευγα αύριο κιόλας....αλλά που να πας...η επαρχία έχει νεκρώσει..δουλείες ούτε για δείγμα....
Το σίγουρο είναι πως δεν θα ήθελα το παιδί μου να μεγαλώσει σε μια τέτοια κατάσταση...Όπως έχει διαμορφωθεί και η κατάσταση στην Αθήνα πλέον,η λέξη αποκέντρωση φαντάζει μια χαρά στο μυαλό μου...βλέποντας και κάνοντας... δεν θα μου λείψει πάντως τίποτα από την μεγαλούπολη...τώρα που την έμαθα από την "καλή"

 

[Ntinos P]

Μετά απο 10 χρόνια διαμονής και εργασίας σε 3 διαφορετικά μέρη (2 νησιά και 1 επίσης παραθαλάσσιο) πολύ λίγα αρνητικά μπορώ να βρώ...

Κατ' αρχάς το παιδί μου μεγάλωσε σαν άνθρωπος κι όχι σαν πουλί κλεισμένο σε κλουβι, oops, sorry, διαμέρισμα ήθελα να πω. .......

Αναφορικα με το bold, δεν νομιζω οτι ολα τα παιδια που ζουν Αθηνα μεγαλωνουν καπως ετσι.
Πρωτα απο ολα εχει να κανει με την εποχη μας.
Η δικη μου κλαση ας πουμε, μονο σαν πουλια σε κλουβι δεν μεγαλωσαμε (Ηλιουπολη εγω), το αντιθετο θα ελεγα.
Ουτε πλειστεισον, ουτε τιβι, ουτε πολλα απο τα σημερινα.

 

[vasada]

Re: Απάντηση: Re: Κέντρο ή περιφέρεια?

Τι βρε Δημήτρη Ντίνο?

Να αυτοκτον'ησουμε ομαδικά οι Αθηναίοι για να μην ενοχλείται ο παραπάνω κύριος?

Η να κλειστούμε στα σπίτια μας?

Στη τελική να βάλουμε και Πύλες, όπως στην αρχαιότητα, να απαγορεύουμε την είσοδο και την έξοδο στην Αθήνα..

Ακου τα κάνουμε κώλο..

Τωρα το ειδα αυτο...

Δεν χρειαζεται να εξηγησω οτι δεν αναφερθηκα προσωπικα σε κανεναν, οτι ειχα χιουμοριστικη διαθεση και οτι το παραδειγμα ηταν τυχαιο απλα επειδη τυχαινει να το ζω. Το ιδιο συμβαινει και στη Χαλκιδικη με τους Θεσσαλονικεις και σε πολλες μεγαλουπολεις του εξωτερικου.

Φυσικα θα μπορουσα κι εγω να ειμαι απο αυτους που τα κανουν κ-λο, αν ειχα αναγκαστει να δουλεψω στην Αθηνα, οποτε με την πρωτη ευκαιρια θα εφευγα προς Κορινθο...

Ουτε φυσικα ειχα προθεση να υπονοησω οτι η Κορινθος ειναι το ιδανικο μερος.

Παρολα αυτα θεωρω την περιοχη, προνομιουχα σε σχεση με πολεις ισοδυναμου πληθυσμου, και αυτο οφειλεται κυριως στο οτι ειναι κοντα στην Αθηνα, αλλα αρκετα μακρια απο αυτην.

@ Δημητρης Ιωαννου

 

[Κάλλη Συνοδινού]

Αναφορικα με το bold, δεν νομιζω οτι ολα τα παιδια που ζουν Αθηνα μεγαλωνουν καπως ετσι.
Πρωτα απο ολα εχει να κανει με την εποχη μας.
Η δικη μου κλαση ας πουμε, μονο σαν πουλια σε κλουβι δεν μεγαλωσαμε (Ηλιουπολη εγω), το αντιθετο θα ελεγα.
Ουτε πλειστεισον, ουτε τιβι, ουτε πολλα απο τα σημερινα.

και η δική μου κλάση, που προφανώς είναι αρκετά παλαιότερη απ' τη δική σου δεν μεγάλωσε έτσι. Στη Γλυφάδα, βγαίναμε εξω και παίζαμε με τα άλλα παιδιά, τρέχαμε με τα ποδήλατα, αλλά δεν νομίζω να οφείλεται μόνο στο ότι δεν υπήρχαν Play station. Πιστεύω ότι είναι και θέμα γονεϊκής νοοτροπίας η απομόνωση των παιδιών. Μη βγεί και ´χτυπήσει, μιλήσει με κάποιο ξένο παιδί, ποιός θα βρεί χρόνο να το πάει στην παιδική χαρά, τόσα πολλά να του δώσουν, γλώσσες, υπολογιστές, γυμναστήρια, που καιρός για άλλα παιδιά...στο σχολείο μόνο. Το βλέπω αυτό κι εδώ που μένω, καλή περιοχή, δεν έχει πολυκατοικίες, πολυκοσμία, αλλά παιδιά στους δρόμους δεν βλέπεις. Το πολύ πολύ να πηγαινοφέρνουν οι γονείς τους φίλους με το αυτοκίνητο για να παίξουν... Sorry για το Off Topic! Πως τα καταφέρνω πάντα...

 

[Billy the Kid]

Αφού λοιπόν τα βρήκαμε :firstprize::firstprize: επιτρέψτε μου μια μικρή τοποθέτηση.
Θα σας πω τι βιώνω προσωπικά ως Αθηναίος που μεταδημότευσε και μετοίκησε εδώ και 6 χρόνια και πως βλέπουν γενικά τους ανθρώπους των μεγαλουπόλεων στην επαρχία.
Πρώτα απ όλα οι ρυθμοί εδώ είναι αργοί και το άγχος σχεδόν λάμπει δια της απουσίας του. Βλέπεις αυτοκίνητο σταματημένο στη μέση του δρόμου να συνομιλεί ο οδηγός με κάποιον και αυτός που ακολουθεί δεν κορνάρει εκνευριστικά, απλά περιμένει. Ούτως ή άλλως και αυτός το ίδιο κάνει.
Το καλοκαίρι με την άφιξη των παραθεριστών το πράγμα αλλάζει. Πολλοί, όχι όλοι βέβαια αλλοίμονο, μαζί με την οικογένεια και τις βαλίτσες μεταφέρουν και το άγχος τους. Αποτέλεσμα: βιάζονται για τα πάντα, είναι εκνευριστικά αγενείς μέσα στο αυτοκίνητο (ειδικά οι ηλικιωμένοι!!) βρίζουν σιχτιριάζουν...
Μου έτυχε προσωπικά να πηγαίνω με την ομάδα του Συλλόγου Εθελοντών σε περιστατικό πυρκαγιάς με το πυροσβεστικό όχημα του Συλλόγου (κόκκινο Ford 4x4 με κόκκινο φάρο, ένστολοι και σειρήνα να ουρλιάζει) και στο δρόμο αρκετοί, παραθεριστές με τις τζιπάρες τους, απαθείς, να μήν κάνουν την άκρη και κάποιοι να μας βρίζουν κιόλας. Κάποιος μπάρμπας μάλιστα κατέβηκε απο το τουτού με άγριες διαθέσεις ( να τσαμπουκαλευτεί με ποιούς δηλαδή;...τεσπα)

Αυτό λοιπόν που θέλω να τονίσω είναι πως οι Αθηναίοι, Θεσσαλονικείς κλπ, βιώνουν μέσα σε ένα περιβάλλον που δυστυχώς είναι πλέον απάνθρωπο.

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στο Παγκράτι, έπαιξα μπάλα και ξύλο στις αλάνες πιτσιρικάς, τα πρόλαβα αυτά και τα αναπολώ, έφυγα στα 38 μου και δεν το μετάνοιωσα, αφού είχα προφανώς εξασφαλιστεί επαγγελματικά. Αυτό το τελευταίο είναι το σημαντικότερο παιδιά!

 

[gordonas]

Ότι το άγχος το μεταφέρουν, αυτοί που το έχουν, όπου και να πάνε, βγάζει μάτι. Στις ουρές στα χιονοδρομικά, στα μποτιλιαρίσματα τα ΣΚ, χειμώνα-καλοκαίρι, παντού. Λογικό, κατανοητό και ανθρώπινο είναι. Είναι βέβαια και λυπηρό.

Στον αντίποδα έχω να παρατηρήσω ότι οι μπρούκληδες (μετανάστες από Αμερική) που έρχονται στην Τρίπολη και γενικά στην Αρκαδία το καλοκαίρι είναι ΧΑΛΑΡΟΙ σαν και εμάς. Παράξενο γιατί όλοι σε μεγαλουπόλεις μένουν εκεί. Από την άλλη σχεδόν όλοι είναι επιτυχημένοι με αρκετά λεφτά οπότε εκεί μάλλον διαφοροποιούνται τα πράγματα. Μένουν όλοι σε προάστια μακριά από το κέντρο (downtown) όπου υπάρχει μια αντίστοιχη ποιότητα ζωής (εξαίρεση η εγκληματικότητα και η ποιότητα των τροφίμων). Μια εκτίμηση κάνω μπορεί να πέφτω και έξω.

Πάντως μόνο άγχος δεν έχουν...ή τουλάχιστον δεν το δείχνουν.

 

[vasada]

Re: Απάντηση: Κέντρο ή περιφέρεια?

.... αφού είχα προφανώς εξασφαλιστεί επαγγελματικά. Αυτό το τελευταίο είναι το σημαντικότερο παιδιά!

Εχω φιλους που καταγονται απο επαρχια, αλλα μενουν Αθηνα και το θεμα της δουλειας ειναι αυτο που τους κραταει. Βλεπουν τις δυσκολιες, καταλαβαινουν το απανθρωπο περιβαλλον και το χειροτερο ειναι οτι εχουν ζησει και τη ζωη της επαρχιας οποτε κανουν αμεσα τη συγκριση.

Κανουν 2 ωρες τη μερα διαδρομη απο-προς τη δουλεια.
Δεν μπορουν να κανουν παιδια γιατι δεν υπαρχει παππους κοντα να βοηθησει.
Αλλα μενουν εκει.

Φυσικα η μεγαλη πολη εχει και πολλα καλα, και ειναι δυσκολο να προσαρμοστεις σε μικροτερη πολη απο αυτη που εχεις μαθει. Αν εχεις και μια δουλεια ειναι πολυ δυσκολο να τα αφησεις ολα.

 

[#@george@#]

... Πιστεύω ότι είναι και θέμα γονεϊκής νοοτροπίας η απομόνωση των παιδιών. Μη βγεί και ´χτυπήσει, μιλήσει με κάποιο ξένο παιδί, ποιός θα βρεί χρόνο να το πάει στην παιδική χαρά, τόσα πολλά να του δώσουν, γλώσσες, υπολογιστές, γυμναστήρια, που καιρός για άλλα παιδιά...στο σχολείο μόνο. Το βλέπω αυτό κι εδώ που μένω, καλή περιοχή, δεν έχει πολυκατοικίες, πολυκοσμία, αλλά παιδιά στους δρόμους δεν βλέπεις. Το πολύ πολύ να πηγαινοφέρνουν οι γονείς τους φίλους με το αυτοκίνητο για να παίξουν... Sorry για το Off Topic! Πως τα καταφέρνω πάντα...

Ακριβώς έτσι είναι. Ελάχιστοι είναι αυτοί οι γονείς που μπορούν να διαχωρίσουν την ευτυχία του παιδιού από την πολύ - απασχόλησή. Και βέβαια, σε βάθος χρόνου, φαίνονται και τα αποτελέσματα.
Ανοίγει όμως ένα καινούργιο κεφάλαιο που αναπόφευκτα είναι fftopic:, οπότε ας το σταματήσουμε εδώ. (λέω εγώ).

 

[Γιάννης Χατζηγεωργίου]

Απάντηση: Re: Κέντρο ή περιφέρεια?

Ακριβώς έτσι είναι. Ελάχιστοι είναι αυτοί οι γονείς που μπορούν να διαχωρίσουν την ευτυχία του παιδιού από την πολύ - απασχόλησή. Και βέβαια, σε βάθος χρόνου, φαίνονται και τα αποτελέσματα.
Ανοίγει όμως ένα καινούργιο κεφάλαιο που αναπόφευκτα είναι fftopic:, οπότε ας το σταματήσουμε εδώ. (λέω εγώ).

Βάζεις στοίχημα ότι όσα off topic και να κάνουμε, το θέμα θα ξαναγυρίσει στις τράπεζες????

 

[#@george@#]

Re: Απάντηση: Re: Κέντρο ή περιφέρεια?

Βάζεις στοίχημα ότι όσα off topic και να κάνουμε, το θέμα θα ξαναγυρίσει στις τράπεζες????

Αν και δεν τα πάω καλά με τα στοιχήματα, δεν έχω βάλει ποτέ, είμαι περίεργος να το δω.:coool:

 

[ncups]

Βλέπεις αυτοκίνητο σταματημένο στη μέση του δρόμου να συνομιλεί ο οδηγός με κάποιον και αυτός που ακολουθεί δεν κορνάρει εκνευριστικά, απλά περιμένει. Ούτως ή άλλως και αυτός το ίδιο κάνει.

Το σκηνικό που αναφέρει ο Βασίλης το έχω ζήσει πολλάκις και από τις δύο μεριές.Γενικά δεν έχω ακούσει αυτοκίνητο να κορνάρει εκτός κι αν είναι απαραίτητο.

Αυτό που θεωρείται απαραίτητο από του κατοίκους των μεγαλουπόλεων, το "τελείωνε να πάμε στις δουλειές μας", απουσιάζει στην "περιφέρεια" γιατί η νοοτροπία του "κάνω τις δουλειές μου χαλαρά, χωρίς να έχω το άγχος του χρόνου της μετακίνησης", υπερισχύει κατά πολύ του "τελείωνε".Άλλωστε εδώ, νιώθεις περισσότερο τους ανθρώπους σαν οικογένεια, και όχι σαν εχθρούς για να τους πατήσεις.Κάποια στιγμή, θα σε χρειαστούν ή θα τους χρειαστείς.Γιατί να χαλάτε τις καρδιές σας;Συνεργαζόμαστε για να αντιμετωπίσουμε μαζί τα δύσκολα...

Ο χρόνος. Πού σωστά ανέφερε η Κάλλη πρωτύτερα, ότι ανακαλύπτεις πως έχεις χρόνο για οτιδήποτε και άγχος μηδέν.Θα προσθέσω πως αυτή είναι η πραγματική πολυτέλεια και τελικά η ανάγκη που έχουμε σαν άνθρωποι.

 

[nbullamatsis]

Καλημέρα
πιστευω για ολα φταινε οι τραπεζες που δεν δεχονται υποθήκη σπίτια-οικοπεδα στην επαρχία

 

[Ntinos P]

Αναφορικα με το οτι οι Θεσσαλονικεις τα κανουν κ.λο στην Χαλκιδικη, οι Αθηναιοι στην Κορινθο, κλπ.
Ερωτηση, υπο το ιδιο πρισμα:

Οι κατοικοι των Νοιτιων προαστειων, δεν κανουν κ.λο την Γλυφαδα πχ ?
Το μισο λεκανοπεδιο δεν κανει κ.λο ολη την παραλιακη απο Βαρκιζα μεχρι Θυμαρι - Λεγρενα ?

Μηπως ειναι τελειως κουφο τελικα να λεμε οτι ερχονται οι αλλοι και μας τα κανουν κ.λο

Οδηγους απο επαρχια εχετε δει πως κινουνται στο κεντρο ?

 

[Ntinos P]

Καλημέρα
πιστευω για ολα φταινε οι τραπεζες που δεν δεχονται υποθήκη σπίτια-οικοπεδα στην επαρχία

Ναι ρε γαμ@το.

Ξερεις τι ειναι να εχεις 140 στρεμματα πανω σε ενα βουνο στο κεντρο της Πελοπονησου, με θεα απο τα Καλαβρυτα εως τον Ταυγετο, και απο την Ζακυνθο μεχρι το Αστρος, και να μην πιανει μπαζά ?

Καταντια σου λεω...