Ήρθε το blue ray, με έπεισαν να πάρω και τηλεόραση Full-hd. Τα βάζω και ετοιμάζω με πάσα επιμέλεια, κουράστηκα ομολογουμένως, είχα και κάτι αϋπνίες. Βάζω το 1ο blue ray και με πίανει ένας ωραίος ύπνος.... Δεν μπορώ να πω, το κατεφχαριστήθηκα χαλάλι όλα.
Στο διαταύτα, τα blue ray του Abbado-Mahler θέλουν προσοχή όταν τα αγοράζουμε, γιατί η εταιρία παραγωγής έκανε πατατιά. Έχει μπερδέψει τα audio layers και σε αρκετές περιπτωσεις ο ήχος διακόπτεται. Το συνάντησα στην 4η αρκετές φορές.
Ο ήχος για μένα στο στερεοφωνικό κομμάτι δεν έχει διαφορά. Ο πολυκάναλος για μια ακόμη φορά αποριπτέος, δεν κατάφεραν να φέρουν τίποτα σπουδαίο στην κλασσική (μοναδική εξαίρεση οι συμφωνίες του beethoven με τον Barenboim που είχαν βγει σε Dvd-audio). Δεν είναι ακριβώς κινηματογράφος η κλασσική.
Για την εικόνα. Εδώ πραγματικά δικαιολογεί το μέσο την ύπαρξη του. Η εικόονα είναι κατα πολύ αναβαθμισμένη. Παρόλα αυτά, το βαρέθηκα. Ο σκηνοθέτης έχει το δικό του πλάνο και σκηνή, συνήθ ως την πιο προφανή. Αυτό μου δημιουργεί έναν εκνευρισμό. Συνήθως εγώ θα ήθελα να επικεντρωθεί αλλού ή να εναλλάσεται συχνά, πράγμα αντισυμβατικό σε όρους βιντεοσκόπησης. Έτσι άλλη μια φορά έκλεισα την τηλεόραση και απλά άκουγα.
Σεβαστό και ειλικρινές....αλλά κρατώ την άποψη μου όσον αφορά το στερεοφωνικό κομμάτι.....(έχω και ένα ζευγάρι πέτσινα αυτιά, οπότε...).
Μόνο με τον Mahler δοκίμασες ή έβαλες να ακούσεις και κάτι άλλο???