Μαλεριάδα ...

Δημοκηδής

Δημοκηδής

Μέλος Σωματείου
23 June 2006
10,453
Με αφορμή την συμπλήρωση φέτος 150 χρόνων από την γέννηση Του, ήδη τα ψαγμένα μπλογκς αφιερώνουν αναρτήσεις, νέα, προγραμματιζόμενες δραστηριότητες, ιστορικές αναδρομές, κλπ. Επίσης, όπως o Ντέμιαν με ενημέρωσε το παρόν τεύχος του Γραμμοφώνου είναι αφιερωμένο σε Αυτόν...

Από τα πλέον συγκινητικά που έπεσαν στην αντίληψη μου είναι η περιγραφή του (οργανωθέντος ως έκπληξη) αποχαιρετισμού Του από τους φίλους Tου, το πρωί της 9ης Δεκεμβρίου 1907, ότε και άφηνε την Στάατς-όπερ και την Βιέννη... Θεέ, Μάλερ, Κλιμτ, Ζεμλίνσκι, Σένμπεργκ και άλλοι στην ίδια πλατφόρμα του WestBanhhof ...

''..... Gustav Mahler's admirers will be gathering to say farewell to him on Monday 9 December, before half past eight in the morning, on the platform of the Westbahnhof, and invite you to attend and to inform others of like mind. As this demonstration is intended as a surprise for Mahler, you are earnestly requested not to take people having connections with the Press into your confidence.... ''
Paul Stefan, Anton von Webern, Karl Horwitz, Heinrich Jalowetz
 
'....Whoever saw how all those who came (and there were about two hundred people) greeted each other, anyone who saw how warmly, how emotionally every one of them shook Mahler's hand, and how affectionately and delightedly he submitted to it, how he, who had always been so sparing of his words, found so many kinds words for his faithful friends, must have been delighted, and those who loved him could enjoy this last happy moment. It had all been organised at a few hours' notice, and no 'official' personalities had been notified. There was no artifice: simply an overpowering wish, among all of us, to see once more the man, to whom we owed so much... the train started to move. And Gustav Klimt said what we had all been feeling about the sad ending of a great epoch: 'It's over' (Vorbei!).... ;;
Eleonore Vondenhoff (after a conversation with Helene Berg)
 
''....It was time to leave Vienna. Schoenberg and Zemlinsky had gathered their pupils and Mahler's friends on the station platform. Pollak had arrange for them to get on to the platform secretly. When we arrived, there they all were, their hands full of flowers, eyes full of tears; they climbed into out compartment and garlanded seats, floor, everything. We pulled slowly out of the station, without regret or nostalgia. We had been too hard hit, we only wanted to get away, far away, We were indeed almost happy the further we got from Vienna. We did not even long for our child, whom we had left with my mother. We knew that no amount of care and love can prevent the worst from happening. One is nowhere invulnerable. We had been hardened by fire. So we believed. But one thing, despite everything, filled out thoughts: the future... ''
Alma Mahler
 
Πηγή : http://entartetemusik.blogspot.com/2009/12/9th-december-1907.html


Προτείνω, στα πλαίσια ενός δικού μας ιδιότυπου εορτασμού (καθ´όσον είμεθα κάμποσοι φανατικοί), να κρατήσουμε το παρόν νήμα ζωντανό μέσ' την χρονιά, με νέα, ενημέρωση για εκδηλώσεις, συναυλίες, κλπ...
 
Επειδή δεν το βλέπω να προλαβαίνω να πω ούτε κουβέντα στα 200, συμπληρώνω τώρα αυτήν την τόσο τρυφερή και συγκινητική σκηνή αποχαιρετισμού, με τα λόγια του Μπρούνο Βάλτερ. Προέρχονται από την ελληνική έκδοση του αυτοβιογραφικού του έργου, Θέμα και Παραλλαγές, εκδόσεις Printa. Το βιβλίο αυτό αποτελεί μια πολύτιμη παρακαταθήκη για μια πολύ γόνιμη, καρτερική και πεισματικά αισιόδοξη περίοδο της Ιστορίας του Ανθρώπινου Πνεύματος, που έχει αμετάκλητα εκλείψει.

Ακολούθησε το όμορφο αποχαιρετιστήριο γράμμα του προς το προσωπικό της Όπερας της Αυλής, όπου έλεγε: "...αντί για το ολοκληρωμένο έργο που ονειρευόμουν, αφήνω πίσω μου ένα έργο αποσπασματικό, ανολοκλήρωτο. Αυτή είναι η μοίρα του ανθρώπου... Δεν είναι δική μου αρμοδιότητα να κρίνω τι επίδραση είχε το έργο μου σ' εκείνους στους οποίους απευθυνόταν. Μπορώ όμως αυτή τη στιγμή να πω για τον εαυτό μου πως έκανα ειλικρινά ότι μου ήταν δυνατόν κι έθεσα υψηλούς στόχους. Οι προσπάθειες μου δεν μπορούσαν να στέφονται πάντα από επιτυχία. Κανένας δεν βρίσκεται τόσο πολύ στο έλεος της αντίστασης που προβάλλει το υλικό του, της πανουργίας του αντικειμένου του, όσο ο ενεργός καλλιτέχνης. Πάντοτε όμως αφιερωνόμουν ολόκληρος στο έργο μου, υπέτασσα τον εαυτό μου στο αντικείμενο μου, τις κλίσεις μου στο καθήκον... Δεν έδειξα επιείκεια στον εαυτό μου και γι αυτό είχα το δικαίωμα ν' απαιτώ κι από τους άλλους το μέγιστο των δυνατοτήτων τους.

Μέσα στην ένταση της μάχης, στον αναβρασμό της στιγμής ούτε εσείς ούτε κι εγώ γλυτώσαμε από τις πληγές κι από τα λάθη. Μα όταν ένα έργο μας γνώριζε επιτυχία, όταν ένα πρόβλημα λυνόταν, τότε ξεχνούσαμε όλους τους κόπους και τα βάσανα και όλοι μας νιώθαμε την πλούσια ανταμοιβή - ακόμα και χωρίς τα εξωτερικά σημάδια της επιτυχίας. Όλοι μας κάναμε προόδους και μαζί μας και ο καλλιτεχνικός θεσμός στον οποίο είχαμε αφιερώσει τις προσπάθειες μας."

Ύστερα, μια τελευταία παράσταση του Φιντέλιο υπό τη διεύθυνση του, μια αποχαιρετιστήρια συναυλία στην Αίθουσα του Μουσικού Συλλόγου με τη Δεύτερη Συμφωνία του και πολύ σύντομα στεκόμουν μαζί με άλλους φίλους στην αίθουσα του δυτικού σταθμού κι ευχόμασταν σ' εκείνον και την Άλμα καλό ταξίδι για την Αμερική. Ένα σημαντικό κεφάλαιο της ιστορίας του ευρωπαϊκού πολιτισμού είχε κλείσει. Μια λάμψη που εκπορευόταν από τη Βιέννη έσβησε και το ζωογόνο φως που εξέπεμπε τρεμόφεγγε πια, προξενώντας ανησυχία.
 
Κύριοι, το Σάββατο θα παρακολουθήσω την συμφωνία αρ. 1 για την οποία ψάχνοντας στο Index είδα ότι δεν έχετε κάνει καμμία Παρουσίαση.
Αδιάβαστη θα πάω;
Ή μήπως είναι καιρός να επανορθώσετε;
...έστω και με λίγα λόγια, εδώ, με τον δικό σας μοναδικό τρόπο

:grinning-smiley-043
 
Κάλλη Συνοδινού said:
το Σάββατο θα παρακολουθήσω την συμφωνία αρ. 1 για την οποία ψάχνοντας στο Index είδα ότι δεν έχετε κάνει καμμία Παρουσίαση.
Αδιάβαστη θα πάω;
Click to expand...

εγώ πάντως σας την συνιστώ ολόψυχα.
δεν έχω εμβαθύνει στον Mahler όσο άλλοι φίλοι από εδώ ίσως -όταν πάω στη δισκοθήκη μου, τα χέρια μου, μόνα τους, πάνε κατευθείαν στα τραγούδια του- αλλά η εν λόγω Συμφωνία μου αρέσει πάρα πολύ. Ιδιαίτερα το 3ο μέρος της που θυμίζει cabaret: ο Kurt Weill πρέπει να τη λάτρευε.
Θα του τα έψελνα του Δημοκηδή που δεν την έχει παρουσιάσει και έχει αφήσει το index ορφανό από ένα τέτοιο διαμάντι. Αλλά μας έχει μιλήσει μόνο για αυτές που του αρέσουν πολύ, πράγμα που, από μόνο του, θεωρώ πάρα πολύ εκτιμητέο. Τον καταλαβαίνω απόλυτα το Σπύρο: μερικά πράγματα είναι As serious as your life και δεν βάζεις νερό στο κρασί σου :adore:
 
Κωστας Λυμπεροπουλος said:
εγώ πάντως σας την συνιστώ ολόψυχα.
δεν έχω εμβαθύνει στον Mahler όσο άλλοι φίλοι από εδώ ίσως -όταν πάω στη δισκοθήκη μου, τα χέρια μου, μόνα τους, πάνε κατευθείαν στα τραγούδια του- αλλά η εν λόγω Συμφωνία μου αρέσει πάρα πολύ. Ιδιαίτερα το 3ο μέρος της που θυμίζει cabaret: ο Kurt Weill πρέπει να τη λάτρευε.
Θα του τα έψελνα του Δημοκηδή που δεν την έχει παρουσιάσει και έχει αφήσει το index ορφανό από ένα τέτοιο διαμάντι. Αλλά μας έχει μιλήσει μόνο για αυτές που του αρέσουν πολύ, πράγμα που, από μόνο του, θεωρώ πάρα πολύ εκτιμητέο. Τον καταλαβαίνω απόλυτα το Σπύρο: μερικά πράγματα είναι As serious as your life και δεν βάζεις νερό στο κρασί σου :adore:
Click to expand...


θυμάμαι ότι πρόσφατα πρότεινα να παρουσιάσεις εσύ την πρώτη και για να πατσίσω να παρουσιάσω το klagende lied αλλά δεν τσίμπησες ατιμούλη ....

η πρώτη εμπεριέχει το σπόρο από ότι θα ακολουθούσε, το δε τρίτο μέρος είναι από τα πλέον αντιπροσωπευτικά της ψυχοσύνθεσης του Μάλερ.... κηδεία και τσίρκο μαζί, πόνος και ειρωνεία, καλόγριες και σαλτιμπάγκοι ....

για μένα, ήταν βέβαια και μία επίδειξη δυνατοτήτων, γιαυτό ίσως δεν την έχω στην πρώτη τριάδα: κοιτάξτε, με λένε Μάλερ και μπορώ να κάνω τα πάντα : χίλια θέματα μαζί χωρίς να τρακάρουν, δυναμικές αντιθέσεις πρωτόγνωρες, είμαι εδώ και θα σας κυριεύσω ....
 
Δημοκηδής said:
η πρώτη εμπεριέχει το σπόρο από ότι θα ακολουθούσε, το δε τρίτο μέρος είναι από τα πλέον αντιπροσωπευτικά της ψυχοσύνθεσης του Μάλερ.... κηδεία και τσίρκο μαζί, πόνος και ειρωνεία, καλόγριες και σαλτιμπάγκοι ....

για μένα, ήταν βέβαια και μία επίδειξη δυνατοτήτων, γιαυτό ίσως δεν την έχω στην πρώτη τριάδα: κοιτάξτε, με λένε Μάλερ και μπορώ να κάνω τα πάντα : χίλια θέματα μαζί χωρίς να τρακάρουν, δυναμικές αντιθέσεις πρωτόγνωρες, είμαι εδώ και θα σας κυριεύσω ....
Click to expand...

That's my boy! Kudos! :worshippy:
 
Ευχαριστώ πολύ Σπύρο και κύριε Λυμπερόπουλε για την απάντησή σας.
Βέβαια, αυτά τα "λίγα" αλλά ουσιαστικά που γράψατε, από μόνα τους είναι μια πρόκληση κατά κάποιον τρόπο για να προσπαθήσω να ανακαλύψω μόνη μου περισσότερα
Αλλά....:chinscratch:αν, λέω αν, γκρινιάξω :angry: λίγο περισσότερο, μήπως γράψετε και κάτι ακόμα;
 
χαχαχα, είμαστε σε φάση τεμπελιάς, αλλά επιπλέον οι Μαλεριστές του φόρουμ κηδεμονούν και τους ασθενούντες κηδεμόνες τους ....


είναι απαραίτητο να τα γράψουμε εμείς ; αυτός ο τύπος δεν σου κάνει ;;; http://www.musicweb-international.com/Mahler/Mahler1.htm
 
Και, πέραν των γνωστών Μαλερικών _και βεβαίως καταννοώ και σέβομα την έλλειψη χρόνου όλων - υπάρχουν κι άλλοι κρυφοΜαλερικοί.
Αυτοί ξέρουν για ποιόν χτυπά η καμπάνα....
:BDGBGDB55:
 
Δημοκηδής said:
η πρώτη εμπεριέχει το σπόρο από ότι θα ακολουθούσε, το δε τρίτο μέρος είναι από τα πλέον αντιπροσωπευτικά της ψυχοσύνθεσης του Μάλερ.... κηδεία και τσίρκο μαζί, πόνος και ειρωνεία, καλόγριες και σαλτιμπάγκοι ....

για μένα, ήταν βέβαια και μία επίδειξη δυνατοτήτων, γιαυτό ίσως δεν την έχω στην πρώτη τριάδα: κοιτάξτε, με λένε Μάλερ και μπορώ να κάνω τα πάντα : χίλια θέματα μαζί χωρίς να τρακάρουν, δυναμικές αντιθέσεις πρωτόγνωρες, είμαι εδώ και θα σας κυριεύσω ....
Click to expand...

Ναι, τελικά όλοι το ίδιο νιώθουν φαντάζομαι, ειδικά για το τρίτο μέρος και το τέταρτο. Η δική μου ένσταση είναι στο " κοιτάξτε, με λένε Μάλερ και μπορώ να κάνω τα πάντα" ή "δώστα όλα μεγάλε"....
Μήπως αυτό το τρίτο μέρος -ιδιαίτερα αυτό-, δεν είναι παρά μια αδυναμία απόκρυψης συναισθήματος, αυτό που τόσο διακριτικά προσπαθεί να κατευνάσει στο ξεκίνημά του αλλά δεν αντέχει, ή δεν θέλει να αντέξει και λέει, πάρτε το, νιώστε το κι εσείς γιατί αν δεν το εξωτερικεύσω θα με πνίξει, θα με κυριεύσει, ένταση, δύναμη, πάθος και θλίψη, μελαγχολία, αναζήτηση...
μα νομίζω αυτά τα είπατε, δεν θα τα επαναλάβω.
Σε όλες τις συμφωνίες του εξάλλου, υπάρχει αυτή η τόσο έντονη αντίθεση, καθρέφτης των αντιφατικών συναισθημάτων που κυβερνούν την ανθρώπινη ύπαρξη αλλά μήπως η ζωή δεν στηρίζεται πάνω στην δυϊκότητα, θηλυκό κι αρσενικό, μαύρο και άσπρο, δύναμη και αδράνεια, θλίψη και χαρά;

Μα, κι αν δεν είναι έτσι, ακόμα κι αν είναι καθαρά μια επίδειξη - παρουσίαση ικανοτήτων, μπορεί κανείς να αρνηθεί σε έναν μεγάλο δημιουργό αυτήν την στάση;

Για τον Εschenbach, το μόνο που μετά βεβαιότητος μπορώ να πω - γιατί σε καμμία περίπτωση δεν μπορώ να τον κρίνω ως maestro - είναι ότι σε αυτό το δεύτερο μέρος της συναυλίας, το οποίο αφιέρωσε στον Χρήστο Λαμπράκη λόγω της αγάπης που είχε για το έργο του Mahler, ήταν κυριολεκτικά possessed.
 
σε ευχαριστώ για την κατάθεση της εμπειρίας σου ...

επισημαίνω απλώς ότι καταθέτω πάντα συγκριτικές απόψεις, ήτοι η πρώτη είναι ένα από τα αριστουργήματα του ανθρωπίνου πνεύματος, απλά εγώ την έχω στην τρίτη τριάδα μου (Α' : 2η, 5η, 9η, Β' : 4, 6η , Τραγούδι Γης, Γ': 1, 3, 7 [8η για μένα δεν υπάρχει]) για δικούς μου λόγους, (ήτοι υποκειμενικά, και όχι βάσει της κοινής αλήθειας) τους οποίους ενίοτε εκθέτω σχετικά 'άτσαλα' ... δεν απαιτείται λοιπόν να τεκμηριώνεις τυχόν αντίθετη άποψη, εννοείται πως έχεις δίκαιο, ...ο Μάλερ άλλωστε προσφέρεται για δεκάδες αναγνώσεις... εγώ ας πούμε την ανωτέρω αναφερθείσα αξιολόγηση την επαναθεωρώ ανά 5τία ...
 
8η δεν υπάρχει?:rolleyes:
Εγώ φταιω που την ´μελέτησα´δεόντως γιά τρεις ολόκληρους μήνες γιά να κατορθώσω να γράψω δυό κουβέντες..:grandpa::flipout:

Αλλά πού να βρώ συμπαραστάτες??
Ακου την με τον Horenstein και τά ξαναλέμε..
Αλλά αφού τάχω γράψει..
Φεύ..
Τζάμπα κόπος.:bigcry::bigcry:
 
για μένα αγαπητέ φίλε μου, για μένα ... IMHO που λεν και στο χωριό μου...

δεν αμφιβάλλω ότι άλλοι ενδιαφερόμενοι γνωμοδοτούν τελείως διαφορετικά ....

εγώ αδυνατώ να την 'ξεκλειδώσω' ... σίγουρα δεν φταίει η 8η, αλλά η κούτρα μου ...
 
ίσως γιατί απευθύνεται σε συζύγους και όχι σε εραστές (10ης κατηγορίας) :flipout::flipout::flipout:
 
Top Bottom