Με κυνηγά το παρελθόν!

Το τελευταίο διάστημα έχω παρατηρήσει σε ορισμένους δίσκους βινυλίου - μεταχειρισμένους - να παραμένει στο αριστερό κανάλι μετά από κρεσέντο, ένας αδρός απόηχος του δυνατού περάσματος που μόλις προηγήθηκε. Εμφανίζεται με σχετική καθυστέρηση που την αποδίδω στο χρόνο περιστροφής του δίσκου ώστε να φτάσει στον τομέα που υπήρχε το δυνατό πέρασμα.

Ένας τέτοιος δίσκος για παράδειγμα, είναι ο ML6431 της Columbia, με τις εισαγωγές του Ροσσίνι, υπό τη διεύθυνση του Γκέοργκ Τσελ. Πηγαίνοντας όμως τον ίδιο δίσκο σε σύστημα φίλου με Gyrodeck, SME IV και Denon DL-S1 το πρόβλημα δεν ήταν σχεδόν ακουστό, πλην μιας φοράς που το εντοπίσαμε και αυτό πολύ αχνά.

Ίσως να οφείλεται στη διαφορετική γεωμετρία των ακίδων των κεφαλών μας (εγώ έχω ZYX R-100) και σε διαφορετικό βάθος διείσδυσης στο αυλάκι. Κατά τα λοιπά, δεν ξέρω πως να το εξηγήσω. :nounder:

Υπάρχει κανείς με παρόμοια εμπειρία;
 
Σε κάποιους πυκνογραμμένους δίσκους η διαμόρφωση του αυλακιού επηρεάζει το γειτονικό.

Παρόμοιο φαινόμενο ακούω κι εγώ με μερικούς δίσκους αλλά αντίστροφα. Πρώτα ακούω (όταν δεν πρέπει να ακούγεται τίποτα) τον "απόηχο" (μάλλον "πρόηχο":slapface:) και μετά το κρεσέντο. Πολλές φορές αυτό ακούγεται πριν την έναρξη ενός κομματιού με δυνατή εισαγωγή.

Δηλαδή με κυνηγά το μέλλον...:BDGBGDB55:

Αν ισχύει αυτό, η χρονική διαφορά ανάμεσα στα 2 ηχητικά στιγμιότυπα πρέπει να είναι περίπου 60/33,33= 1,8 περίπου δευτερόλεπτα. Κάνε μία μέτρηση να δεις αν ισχύει αυτό.

Τώρα το γιατί ακούγεται μετά σαν απόηχος μάλλον πρέπει να το αποδώσω στο αζιμούθιο της κεφαλής (απόκλιση της βελόνας απο τον κατακόρυφο άξονα).
 
Last edited:
Το φαινομενο του προηχου πριν απο ενα κρεσεντο η στην αρχη ενος βινυλιου ,εχει την αιτια στο τροπο αποθηκευσης της μουσικης πληροφοριας,. που πιο παλια γινοτανε αποκλειστικα με μαγνητικη ταινια {μπομπινοφωνα].Η εντονη μαγνητικη διαμορφωση του δυνατου περασματος πανω στην ταινια διαμορφωνε [μαγνητιζε] ελαφρα το προηγουμενο μηκος της ταινιας που ηταν αγραφο και ηταν τυλιγμενο πανω στο δυνατο περασμα και αφηνε μαγνητικα ετσι το μικρο σε ενταση ιχνος του στο αγραφο τμημα.Αυτο ειναι φανερο στην αρχη του δισκου που συνηθως πριν υπηρχε αγραφο τμημα ταινιας ,οπως και σε καθε σημειο οπου υπαρχει παυση και μετα κρεσεντο .Λιγωτερες φορες παρατηρειται και σαν αποηχος για τον ιδιο λογο.Στο τυπωμα του δισκου στην συνεχεια μεταφερεται ολη αυτη η πληροφορια.Δεν εχει να κανει με τα αυλακια του δισκου , απλα μερικα συστηματα κεφαλης, βραχιονα ιχνηλατουν πιο εντονα αυτην την πολυ χαμηλη πληροφορια.[ Πολλοι μηχανικοι ηχου για να αποφυγουν αυτο εκαναν μονταζ βαζοντας την λεγομενη ''αμορσα'' δηλαδη ταινια χωρις μαγνητικη επιστρωση στην αρχη και σε μερικα ενδιαμεσα μερη της ταινιας ,οπως και στο τελος]
 
στο αριστερό κανάλι μετά από κρεσέντο...

Να με διορθώσω. Ήθελα να πω στο δεξί κανάλι. Αν δεν κάνω λάθος, αυτό είναι και το κανάλι που επηρεάζεται περισσότερο από την πλευρά του αυλακιού που βρίσκεται προς την περιφέρεια του δίσκου. Έτσι, καταλήγω να υποθέσω, πως όντως, πρόκειται για διαμόρφωση του αντίστοιχου τομέα των επόμενων αυλακιών, από τα αυλάκια μεγάλου πλάτους που 'έγραψαν' το κρεσέντο. Αυτή η διαμόρφωση μπορεί να είναι το αποτέλεσμα πλαστικής παραμόρφωσης του βινυλίου, λόγω των προηγούμενων συνθηκών αναπαραγωγής (π.χ. κρυσταλλική κεφαλή με μεγάλο βάρος ανάγνωσης). Έτσι ίσως συνδυάζεται με το γεγονός πως το έχω εντοπίσει μόνο σε ορισμένους μεταχειρισμένους δίσκους.

Το φαινόμενο του πρόηχου (το ...κυνηγητό από το μέλλον που είπε σωστά ο Έκτορας), είναι πολύ συνηθισμένο και υπάρχει σε πολλούς δίσκους. Νόμιζα πως οφειλόταν σε διαμόρφωση του δίσκου, μέχρι να διαβάσω την ερμηνεία του jan41.
 
Δεν ειναι δικη μου η ερμηνεια, ειναι ενα φαινομενο [επειδη εχω εργαστει σε στουντιο ηχογραφησης και στην ραδιοφωνια] συνηθισμενο στα μεγαλα 24καναλα μπομπινοφωνα οπου η μουσικη γραφοταν και στα κοκκινα στα δυνατα σημεια ...και αν υπηρχε πριν η μετα παυση, ακουγοταν αρκετα, ειδικα οταν η ταινια παιζοταν πολλες φορες για το μιξαζ και την επεξεργασια της. Αν τελικα στο δικαναλο μαστερ ηταν ακουστο , μονταραμε την επι πλεον ταινια χωρις μαγνητικο υλικο στην αρχη η και ενδιαμεσα...βεβαια αυτο δεν γινοταν παντα και ουτως η αλλως δεν εχει να κανει με την ποιοτητα της ηχογραφησης.
 
Αν ισχύει αυτό, η χρονική διαφορά ανάμεσα στα 2 ηχητικά στιγμιότυπα πρέπει να είναι περίπου 60/33,33= 1,8 περίπου δευτερόλεπτα. Κάνε μία μέτρηση να δεις αν ισχύει αυτό.

.

Δεν μπορείς να βάλεις ακριβή τιμή.
Εξαρτάται από το σημείο του δίσκου και φυσικά και της ταινίας στο καρούλι.
Ιδίως στο καρούλι με ταχύτητες 15 ιντσών η διαφορά είναι λίγα ms άρα είναι στα όρια του reverb.
Αν όμως έχει συμβεί στη φάση του κοπτικού και μάλιστα στα εξωτερικά αυλάκια τότε έχουμε επανάληψη δηλαδή delay πολλών ms...
 
Δαμιανέ ο δίσκος [αν είναι στερεοφωνικός] δεν πρέπει να έχει πρόθεμα ML αλλά MS. Ο αριθμός που έδωσες είναι για στερεοφωνικό δίσκο. Λ.Σ.
 
Απάντηση: Re: Με κυνηγά το παρελθόν!

Δαμιανέ ο δίσκος [αν είναι στερεοφωνικός] δεν πρέπει να έχει πρόθεμα ML αλλά MS. Ο αριθμός που έδωσες είναι για στερεοφωνικό δίσκο. Λ.Σ.

Ορθότατο! :smileJap: Το πρόθεμα είναι όντως MS και ο κωδικός είναι MS 7031. Από κάτω γράφει τον ML6431, δίνοντας προφανώς και τον κωδικό της μονοφωνικής έκδοσης.
 
Το ίδιο πρόβλημα προφανώς ακούγεται και στο CD, εφόσον το αναλογικό Master Tape μεταφέρεται στο ψηφιακό domain χωρίς να έχει προηγηθεί κάποιας μορφής ψηφιακής διόρθωσης.
Τα περισσότερα εμπορικά CDs (ADD) έχουν περάσει τουλάχιστον από ένα τέτοιο στάδιο ψηφιακής επεξεργασίας σήματος οπότε σπανίως παρουσιάζεται στο CD το πρόβλημα που αναφέρεται εδώ..
 
Last edited: