ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΑ
Melancholia
Χώρα: Γαλλία , Γερμανία, Δανία , Σουηδία
Σενάριο – Σκηνοθεσία: Λαρς Φον Τριερ
Πρωταγωνιστές: Κριστεν Ντανστ ,Σαρλότ Γκενσμπούρ, Αλεξάντερ Σκάαρσγκαρντ, Κήφερ Σάδερλαντ, Σαρλότ Ράμπλινγκ, Τζον Χαρτ
Διάρκεια: 130’
Το καλοκαίρι του 2011 έφυγε ανεπιστρεπτί , όσο προλάβαμε το χαρήκαμε , και τώρα? Επιστροφή στην πραγματικότητα . Στην Ελληνική πραγματικότητα.. Δύσκολες μέρες έρχονται και πρέπει να εφοδιαστούμε με δύναμη και υπομονή γιατί ο κόσμος μπορεί να μην καταστραφεί αλλά ίσος ο μικρόκοσμος του καθενός μας να είναι στα πρόθυρα μιας οικονομικής και ψυχολογικής καταστροφής . Ο κόσμος μας απειλείτε .
Μια απειλή που έρχεται από το υπερπέραν , απ το αχανές σύμπαν του διαστήματος . Ένας πλανήτης ονόματι Μελαγχολία ξεφεύγει απ την τροχιά του και χαράζει πορεία σύγκρουσης με τη γη . Όχι δεν πρόκειται για μια ακόμα χολιγουντιανή υπερπαραγωγή καταστροφολογίας με τρομακτικά ιδικά εφε και αχαλίνωτη δράση . το παραμύθι αυτή τη φορά είναι διαφορετικό και μας το αφηγείται το κακό παιδί των Καννων Λ.Φ.Τριερ . Οι ήρωες μας δεν θα σώσουν τον πλανήτη . Ούτε καν θα προσπαθήσουν να σώσουν τα τομάρια τους . Εδώ κανείς δεν επιδιώκει ν ανατρέψει τίποτα, κανείς δεν κάνει τον σερίφη. Δεν υπάρχουν κορυφώσεις κι εντάσεις . Ούτε καν σκηνές πανικού κι απελπισίας . Εδώ όλοι είναι προετοιμασμένοι για το χειρότερο . Όλοι προετοιμάζουν την ψυχή τους για το τελευταίο ταξίδι . . Μια εντυπωσιακή γαμήλια τελετή καταστρέφετε όταν συνειδητοποιούν πως όλα είναι επί του ματαίου ( όχι του Ματέου της Ελένης) .
Μια παρολίγον νεόνυμφη κάνει τον ψυχικό απολογισμό της . Ένα ευφυέστατο λυρικό ψυχόδραμα που χτυπάει κατευθείαν στην καρδία του θεατή Δε σε συγκινεί , δε σε στεναχωρεί, δε σε θυμώνει , παρά μόνο σε ταξιδεύει . Ένα ταξίδι σε μια διαδρομή αδιάβατη για τα κινηματογραφικά δεδομένα , ένας προορισμός προς το πουθενά υπό τους ήχους του Βάγκνερ.
Ο Τριερ ακροβατεί σε τεντωμένο σχοινί και δεν είναι η πρώτη φορά . Ξεκίνησε με τον προκλητικό Αντίχριστο πριν 2 χρόνια και συνεχίζει τώρα με τη Μελαγχολία . Η λύτρωση της ψυχής μας λέει έρχεται στο τέλος . Και το τέλος αυτή τη φορά είναι κυριολεκτικό και μη αναστρέψιμο. Είναι όμως γαλήνιο και μεταβατικό .
Αν θέλαμε να περιγράψουμε την ταινία περιληπτικά θα μπορούσαμε κάλλιστα να πούμε πως αποτελείται από δυο μέρη . Στο πρώτο ο θεατής προσπαθεί σχεδόν χωρίς επιτυχία να ταυτιστεί με τους ήρωες . Ο κάθε ένας απ αυτούς να υπερασπίζεται τον εαυτό του , να πετροβολάει τους άλλους και να προσπαθεί να κρυφτεί πίσω απ το δάχτυλο του Η τραγική φιγούρα της ιστορίας η νύφη που τέλη υπό κατάθλιψη καθώς ο γάμος αυτός δεν είναι αυτό που ονειρεύονταν από μικρή.
Στο δεύτερο μέρος όλα ανατρέπονται. Είναι η ώρα που ο καθένας θα πρέπει ν αναλάβει τις εύθηνες του , ν αποβάλει ότι τον ενοχλεί , να συμφιλιωθεί με τον εαυτό του , να τον ανακαλύψει , να βρει το νόημα της ζωής έστω κι αυτή αν βρίσκεται ένα βήμα πριν απ το οριστικό τέλος.
Τα συμπεράσματα δικά σας
ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΑ
Melancholia
» Παίζουν: Κίρστεν Ντανστ, Σαρλότ Γκένσμπουργκ, Κίφερ Σάδερλαντ, Σαρλότ Ράμπλινγκ, Τζον Χαρτ, Αλεξάντερ Σκάρσγκαρντ
» Σκηνοθέτης: Λαρς Φον Τρίερ
» Διάρκεια: 130' λεπτά
» Κατηγορία: Κοινωνικό
» Διανομή: Audio Visual
» Ημ. Κυκλοφορίας: 5 Ιανουαρίου 2012
» Έτος Παραγωγής: 2011
» imdb Rating: 7.4 /10
» Γλώσσα: Αγγλικά
» Υπότιτλοι: Ελληνικά
» Κυκλοφορεί σε: DvD
» Υπόθεση:
Η Τζαστίν και ο Μάικλ γιορτάζουν το γάμο τους με μία εντυπωσιακή δεξίωση στο σπίτι της αδερφής
της και του άντρα της. Η Τζάστιν προσπαθεί με το γάμο αυτό να ξεπεράσει τη μελαγχολία της, όμως
σύντομα γίνεται αντιληπτό πως δεν τα καταφέρνει και η δεξίωση δεν εξελίσσεται καλά.
Μετά τη διάλυση του γάμου της Τζάστιν, ο φόβος για την επικείμενη πρόσκρουση του πλανήτη
Μελαγχολία με τη Γη πανικοβάλλει την Κλερ που κάνει μεγάλες προσπάθειες να πιστέψει στις
διαβεβαιώσεις του άντρα της πως είναι ασφαλείς και να ξεπεράσει τους φόβους της.
Δύο αδερφές βιώνουν με ολότελα διαφορετικό τρόπο τις τελευταίες τους ώρες πριν τη σύγκρουση
με τον πλανήτη "Μελαγχολία"...
Last edited by a moderator:
πχ η μεγαλοαστική τάξη διασκεδάζει σε ένα γάμο ενώ το προλεταριάτο ( ο Πλανήτης ) αναμένεται να καταστρέψει συνθέμελα τον κόσμο της . Η ελίτ όταν συνειδητοποιεί το τέλος αυτοκτονεί ( ο σύζυγος) γιατί ακριβώς ως τέτοια δεν είχε μάθει να αγωνίζεται για τίποτα ούτε καν για τον εαυτό της ( το κεφάλαιο , ως γνωστόν . λειτουργεί καταστροφικά και για το ίδιο ). Η νευρωτική αδερφή είναι η μόνη που αισθάνεται τις επερχόμενες αλλαγές μέσω της καταστροφής και γαληνεύει ως εκ τούτου αν και η πίστη της σε έναν άλλο κόσμο "εφικτό" είναι ανύπαρκτη. :bang: