Monoφωνικοι Δίσκοι

Promitheas

Established Member
12 February 2010
191
Γειά σας,έχω μια απορία και θα ήθελα την βοηθειά σας.Έχω παρατηρήσει πώς οι μονοφωνικοι δίσκοι είναι ποιό ακριβοί απο τους στερεοφωνικούς ποιός είναι ο λόγος που κοστίζουν τόσο, κάποιες φορές έχουν την τριπλάσια μπορώ να πώ και πενταπλάσια τιμή έναντι των στερεοφωνικών δίσκων.
 
Re: MONOΦΩΝΙΚΟΙ ΔΙΣΚΟΙ

Γειά σας,έχω μια απορία και θα ήθελα την βοηθειά σας.Έχω παρατηρήσει πώς οι μονοφωνικοι δίσκοι είναι ποιό ακριβοί απο τους στερεοφωνικούς ποιός είναι ο λόγος που κοστίζουν τόσο, κάποιες φορές έχουν την τριπλάσια μπορώ να πώ και πενταπλάσια τιμή έναντι των στερεοφωνικών δίσκων.

Που το είδες αυτό; Το λογικό είναι οι στερεοφωνικοί να είναι πιο ακριβοί, τουλάχιστον στην κλασσική μουσική που αγοράζω εγώ.
 
Re: MONOΦΩΝΙΚΟΙ ΔΙΣΚΟΙ

Εξαρτάται απο την εκδοση, ιστορική αξια, ειδος μουσικής κτλ. Οι Beatles πχ σε μονο εχουν συχνα καλύτερο ηχο απο τι σε στερεό σε πολλα album, αρα οι τιμές ειναι πιο ακριβές.
 
Που το είδες αυτό; Το λογικό είναι οι στερεοφωνικοί να είναι πιο ακριβοί, τουλάχιστον στην κλασσική μουσική που αγοράζω εγώ.

Τ ο έχω δεί παντού και στην εγχώρια αγορά αλλα και του εξωτερικού.Συμφωνώ και εγώ πως οι στερεοφωνικοί πρέπει να είναι ποιό ακριβοί, αλλά το τι είναι λογικό είναι άλλη ιστορία.

Εξαρτάται απο την εκδοση, ιστορική αξια, ειδος μουσικής κτλ. Οι Beatles πχ σε μονο εχουν συχνα καλύτερο ηχο απο τι σε στερεό σε πολλα album, αρα οι τιμές ειναι πιο ακριβές.

αυτό πιστεύω και εγώ ενδεχομένος να είναι αυτοι οι λόγοι γιατί δεν μπορώ να φανταστώ άλλους.Δεν ξέρω όσον αφορά τους beatles αν το είπες στην τύχη η το υποψιάστηκες αλλά ναι για beatles ενδιαφερόμουν.
 
Που το είδες αυτό; Το λογικό είναι οι στερεοφωνικοί να είναι πιο ακριβοί, τουλάχιστον στην κλασσική μουσική που αγοράζω εγώ.

Τ ο έχω δεί παντού και στην εγχώρια αγορά αλλα και του εξωτερικού.Συμφωνώ και εγώ πως οι στερεοφωνικοί πρέπει να είναι ποιό ακριβοί, αλλά το τι είναι λογικό είναι άλλη ιστορία.

Εξαρτάται απο την εκδοση, ιστορική αξια, ειδος μουσικής κτλ. Οι Beatles πχ σε μονο εχουν συχνα καλύτερο ηχο απο τι σε στερεό σε πολλα album, αρα οι τιμές ειναι πιο ακριβές.

αυτό πιστεύω και εγώ ενδεχομένος να είναι αυτοι οι λόγοι γιατί δεν μπορώ να φανταστώ άλλους.Δεν ξέρω όσον αφορά τους beatles αν το είπες στην τύχη η το υποψιάστηκες αλλά ναι για beatles ενδιαφερόμουν.

Στην ποπ μουσική κάποιοι μονοφωνικοί δίσκοι είναι πιο ακριβοί γιατί πρόκειται για την πρωτότυπη ηχογράφηση. Η στερεοφωνική είναι τεχνητή, "ηλεκτρονική" μίξη, γι αυτό και κατώτερη. Μη με ρωτήσεις για παραδείγματα, υπάρχουν στο φόρουμ πιο ειδικοί από εμένα :cool4:
 
To είπα γιατι οι Beatles είναι κλασσικό παράδειγμα ;-) Αν θες να ακούσεις σκαθάρια πρεπει να πάρεις τους μονοφωνικούς.
 
Πως μπορει να ειναι καλυτερος ο ηχος απο μονοφωνική εκδοση ;;;

Οταν βγαινουν ολα τα οργανα μαζι απο καθε ηχειο ειναι πιο confused o ηχος.

Γιατι ο ναθρωπος ακουει στερεοφωνικά, ο εγκεφαλος αναλυει καλυτερα πληροφοριες που ερχοντα απο την μια μερια και άλλες απο την άλλη (διαφορετικα οργανα η registres σε κάθε ηχειο) ετσι ο εγκεφαλος εχει πιο ξεκάθαρη "εικόνα" και τοποθετει "σκηνη".

Βλέπω μια τάση προς 1.0 οπως ειχε πει ένας συμφορουμιτης εδω (οπως λέμε 5 . 1) :flipout:

Ενα μονο ηχειο θα αρκουσε (στυλ Genova) Αλλα πάλι παιζουν στέρεο και με τα one speaker.

Gια τετοια ηχεια βλεπω χρησιμοτητα του Mono.
 
Για τους beatles αλλά και για οποιοδήποτε δίσκο της δεκαετίας 50-60 που κυκλοφόρησε κανονικά σε μονοφωνική εκτύπωση, αυτή είναι και η σωστή μείξη, η τελική.
Με την καθιέρωση της στερεοφωνίας υπήρχε η τάση να βγούν μείξεις σε στερεο και όντως έγινε.
Όμως κατά γενική ομολογία, οι εντάσεις, οι ισοροπίες και γενικά το αποτέλεσμα από την άθροιση R+L κατά την ακρόαση ΠΟΤΕ δεν μπόρεσε να δώσει στους ακροατές (και κριτές της νέας παραγωγής) το συνολικό αποτέλεσμα της μονοφωνικής.
(για πολλούς λόγους, κύρια την αρχική μείξη σε 2 κάναλα, 3κάναλα, 4καναλα ή και παραπάνω που είχε αμετάκλητα "παντρεμένα" όργανα μεταξύ τους και εν συνεχεία το μοίρασμα δεξιά ή αριστερά προκαλούσε αναιρέσεις σε κάποια όργανα ή υπερτονισμό σε άλλα).

Προσωπικά δεν συνερίζομαι την πιουριστική αυτή άποψη, αλλά πρέπει να την αποδεχτώ ότι ισχύει. Και ναι, όντως είναι διαφορετικές στο άκουσμα. Αλλά είναι ζήτημα συνήθειας. Γιά μένα, αν ίσχυε να υπάρχουν πχ 4 αρχικά tracks και άλλα 4 σε άλλη ταινία κλπ κλπ και μου ήταν διαθέσιμα σε πχ 16.0 ή 11.0 κλπ - δεν ξέρω με ποιόν τρόπο - θα ήταν μεγάλο δώρο, για συγκεκριμένους δίσκους.

--- Αυτόματη συγχώνευση μηνύματος ---

για να μην παρεξηγηθεί αυτό το 4+4 που λεω, να ξεκαθαρίσω ότι εκείνη την εποχή όσοι πχ γράφανε σε 4κάναλο, συνήθιζαν μετά να γράφουν σε ένα άλλο τετρακάναλο 3 κανάλια και στο τέταρτο μεταφέρανε με συγχρονισμό τα 4 μαζί της πρώτη φουρνιάς.
Ετσι είχαν ουσιαστικά 3+4 κανάλια (μονοφωνικά στο τέλος).
Φυσικά όταν μετά κάνανε στερεο μείξεις, αναγκαστικά τα 4 είτε ήταν μαζί είτε έπρεπε με συγχρονισμό από την πρώτη παρτίδα να έχουν πρόσβαση σε εκείνα.... (και εφ όσον προλάβανε να το σκεφτούν όσο υπήρχαν σωσμένα τα αντίστοιχα μηχανήματα αναπαραγωγής κάποια χρόνια μετά)

--- Αυτόματη συγχώνευση μηνύματος ---

και μια και μιλάμε για beatles ο πρώτος δίσκος που κυκλοφόρησε σε stereo mix ήταν το Abbey Road.
Όλα τα άλλα ήταν μονο.
 
Υπήρχαν όμως και εξαιρέσεις. Ο Rudy van Gelder ας πούμε γύρισε πολύ νωρίς σε στερεοφωνικό τις ηχογραφήσεις του. Σε αυτές τις περιπτώσεις, παρότι οι μονοφωνικοί Blue Note επίσης έχουν μεγαλύτερες τιμές στην πιάτσα, ο στερεοφωνικός δίσκος είναι ο "σωστός" κατά τον παραγωγό.
 
Πως μπορει να ειναι καλυτερος ο ηχος απο μονοφωνική εκδοση ;;;

Οταν βγαινουν ολα τα οργανα μαζι απο καθε ηχειο ειναι πιο confused o ηχος.

Γιατι ο ναθρωπος ακουει στερεοφωνικά, ο εγκεφαλος αναλυει καλυτερα πληροφοριες που ερχοντα απο την μια μερια και άλλες απο την άλλη (διαφορετικα οργανα η registres σε κάθε ηχειο) ετσι ο εγκεφαλος εχει πιο ξεκάθαρη "εικόνα" και τοποθετει "σκηνη".

Βλέπω μια τάση προς 1.0 οπως ειχε πει ένας συμφορουμιτης εδω (οπως λέμε 5 . 1) :flipout:

Ενα μονο ηχειο θα αρκουσε (στυλ Genova) Αλλα πάλι παιζουν στέρεο και με τα one speaker.

Gια τετοια ηχεια βλεπω χρησιμοτητα του Mono.

Απότι αντιλαμβάνομαι λες πολλά λόγια χωρίς να έχεις ακούσει ποτέ σου έναν καλό μονοφωνικό δίσκο.

Οπότε βάστα λίγο πριν να λες ότι θες.

Οι καλοί μονοφωνικοί έχουν απίστευτη διαύγεια (και πολύ λιγότερο θόρυβο επιφάνειας αν αναπαράγονται με μονοφωνική κεφαλή) και έχουν τεράστιο βάθος και πλάτος.

Σε φίλου το σύστημα την έχουν πατήσει πολλοί που δεν κατάλαβαν καν ότι άκουγαν μονοφωνικό.
 
Απότι αντιλαμβάνομαι λες πολλά λόγια χωρίς να έχεις ακούσει ποτέ σου έναν καλό μονοφωνικό δίσκο.

Οπότε βάστα λίγο πριν να λες ότι θες.

Οι καλοί μονοφωνικοί έχουν απίστευτη διαύγεια (και πολύ λιγότερο θόρυβο επιφάνειας αν αναπαράγονται με μονοφωνική κεφαλή) και έχουν τεράστιο βάθος και πλάτος.

Σε φίλου το σύστημα την έχουν πατήσει πολλοί που δεν κατάλαβαν καν ότι άκουγαν μονοφωνικό.

Χρήστο, ενώ συμφωνώ με την ουσία του ποστ σου, δεν είναι ανάγκη να πάρεις τον Ranger από τα μούτρα. Εκεί που ζει του είναι πολύ εύκολο να βρει καλούς μονοφωνικούς δίσκους και να διαπιστώσει του λόγου το αληθές. Αφού το κάνει (είμαι σίγουρος) εδώ είμαστε να τα πούμε.
 
Δεν τον έπιασα από τα μούτρα.

Το ποστ του όπως το διάβασα (και το ξαναδιάβασα) είναι ντε φάκτο, δεν έχει αμφιβολίες για αυτά που λέει, μας τα λέει σαν αλήθειες...

Αν δεν κατάλαβα κάτι εγώ τότε ζητώ συγνώμη, αλλά η ουσία είναι αυτό ακριβώς που είπα.
 
Οταν βγαινουν ολα τα οργανα μαζι απο καθε ηχειο ειναι πιο confused o ηχος.

Περιττό να πω ότι κάτι τέτοιο απλά δεν ισχύει. Επειδή προφανώς δεν έχεις καταλάβει κάποια βασικά να δώσω ένα παράδειγμα.

Τα τέσσερα όργανα των σκαθαριων πιστεύεις ότι αν βγουν από ένα μόνο ηχείο (ή δύο ίδια σε dual mono) θα έχουμε confused ήχο; Τότε τι γίνεται σε ένα συμφωνικο έργο που στο στέρεο έχει 40 όργανα κάθε ηχείο; το απλοποιώ αλλά καταλαβαίνεις ότι κάτι τέτοιο δεν ισχύει, αλλιώς θα χρειαζόμασταν εκατό ηχεία για να ακούσουμε Μάλερ.

Το σημαντικότερο που σου διαφεύγει βέβαια δεν είναι αυτό αλλά το ότι οι ηχογραφήσεις προ 1958 ( και σε πολλές περιπτώσεις μέχρι και ολόκληρο το 60) γινόντουσαν με πιο άρτιο τρόπο σε μονοφωνικο. Δεν έχει δλδ να κάνει με το ποιο από τα δύο φορμά είναι ανώτερο αλλά με την κάθε ηχογράφηση ξεχωριστά.

Στο δικό μου σύστημα τα μονοφωνικά κατέχουν περίοπτη θέση και ο αγαπημένος μου βραχίονας έχει πάνω μια μόνο. Και το αγαπημένο μου βινύλιο μονοφωνικο είναι και αν το ακούσεις θα μαζεύεις το σαγόνι σου από το πάτωμα. Οπότε έρθεις Ελλάδα κανονίζουμε ακρόαση
 
Εχω ακουσει Mono και μάλιστα κατεχω καποια πιανιστικά (Samson François, Cziffra, Horowitz...), Nομιζω και κατι φωνητικά της Catherine Ferrier που εχω ειναι Μονο,

Τωρα εχω και κάτι Τoscanini (Coffret) και καποια Walter και άλλα της εποχης, που δεν γραφει πουθενά Stereo, και φανταζομαι αρα οτι ειναι Μονο.

Ε πως να το κάνουμε...τα εργα ειναι μεγιστα, αλλα ο ηχος δεν ειναι τοσο επεξεργασμένος οσο οι ηχογραφησεις τελευταιας λεξης της τεχνολογιας του Καραγιαν (ηταν πολυ παρμένος με τις τελευταιες τεχνολογιες στην εποχη του)

Αυτα...Οι γονεις μου ειχαν σιγουρα Μονο, Αλλα οταν ηρθαν οι αμερικάνικοι με την σταμπα Στερεο θυμαμαι ηταν ολη η χαρά.

Οποτε εμένα η ερωτηση μου ειναι τεχνικη, φυσιολογική...γιατι δεν εχω κανει συγκρισεις Μονο Στερεο.


Σημ. Βλεπω σε re-edition τελευταια και Ροκ δισκους που προτεινονται. Αλλα ειναι προσφατο φαινομενο. Δεν εχω τολμησει ακόμα να αγοράσω αν και νομιζω οτι έχω ηδη κάποιους original αλλα πρεπει να το ψαξω.

PS
Τελικά ψαχνοντας βλέπω οτι εχω δισκους πριν του 58 και μάλλον ειναι μονο...


--- Αυτόματη συγχώνευση μηνύματος ---

Δεν τον έπιασα από τα μούτρα.

Το ποστ του όπως το διάβασα (και το ξαναδιάβασα) είναι ντε φάκτο, δεν έχει αμφιβολίες για αυτά που λέει, μας τα λέει σαν αλήθειες...

Αν δεν κατάλαβα κάτι εγώ τότε ζητώ συγνώμη, αλλά η ουσία είναι αυτό ακριβώς που είπα.


Δεν υπαρχει προβλημα...προτιμω τους ανθρωπους που ειναι παθιασμενοι με μουσικη παρα με μπαλα, εχεις πάθος και τοσο καλυτερα...

Αλλα οταν μου λες οτι θελω και άλλη κεφαλή για να ακουσω Μονο....εκει παει μακρυα το πραγμα για μένα.
 
Περιττό να πω ότι κάτι τέτοιο απλά δεν ισχύει. Επειδή προφανώς δεν έχεις καταλάβει κάποια βασικά να δώσω ένα παράδειγμα.

Τα τέσσερα όργανα των σκαθαριων πιστεύεις ότι αν βγουν από ένα μόνο ηχείο (ή δύο ίδια σε dual mono) θα έχουμε confused ήχο; Τότε τι γίνεται σε ένα συμφωνικο έργο που στο στέρεο έχει 40 όργανα κάθε ηχείο; το απλοποιώ αλλά καταλαβαίνεις ότι κάτι τέτοιο δεν ισχύει, αλλιώς θα χρειαζόμασταν εκατό ηχεία για να ακούσουμε Μάλερ.

Το σημαντικότερο που σου διαφεύγει βέβαια δεν είναι αυτό αλλά το ότι οι ηχογραφήσεις προ 1958 ( και σε πολλές περιπτώσεις μέχρι και ολόκληρο το 60) γινόντουσαν με πιο άρτιο τρόπο σε μονοφωνικο. Δεν έχει δλδ να κάνει με το ποιο από τα δύο φορμά είναι ανώτερο αλλά με την κάθε ηχογράφηση ξεχωριστά.

Στο δικό μου σύστημα τα μονοφωνικά κατέχουν περίοπτη θέση και ο αγαπημένος μου βραχίονας έχει πάνω μια μόνο. Και το αγαπημένο μου βινύλιο μονοφωνικο είναι και αν το ακούσεις θα μαζεύεις το σαγόνι σου από το πάτωμα. Οπότε έρθεις Ελλάδα κανονίζουμε ακρόαση

Το επιχειημα σου ειναι αψογο, σιγουρα δεν γινεται να περνάει οργανο απο ηχειο...
Αλλα η εντυπωση της στερεωφονικς εικόνας ;
Ερωτηση κάνω...

Οταν απο τα σκαθαρια ερχεται η Φωνη και το μπασο απο την μια μερια και κιθάρα κρουστα απο την άλλη...αυτο δεν δημιουργει στον εγκεφαλο την εικονα στερεο.
Ερωτηση κάνω γιατι ο ΟRL μου (φιλόμουσος) μου ειπε οτι ακουμε Στερεο
 
Η στερεοφωνικη εικόνα δεν υπάρχει στο μόνο αλλά ο εγκέφαλος σου κάνει θαύματα για να την αναπληρώσει. Η αίσθηση βάθους όμως είναι απίστευτη και τα δυναμικά επίσης.

Στο στέρεο βινύλιο ο διαχωρισμός των καναλιών σε κορυφαίες κεφαλές είναι 30 περίπου dB οπότε δεν έχεις σε καμία περίπτωση ένα όργανο γραμμένο μόνο στο ένα κανάλι. Πέραν αυτού και στα ψηφιακά που ο διαχωρισμός είναι απόλυτος ο μηχανικός ήχου περνάει μεγάλο ποσοστό του δεξιού καναλιού στο αριστερό (εξαίρεση τα binaural)
 
Για τους beatles αλλά και για οποιοδήποτε δίσκο της δεκαετίας 50-60 που κυκλοφόρησε κανονικά σε μονοφωνική εκτύπωση, αυτή είναι και η σωστή μείξη, η τελική.

[/COLOR]και μια και μιλάμε για beatles ο πρώτος δίσκος που κυκλοφόρησε σε stereo mix ήταν το Abbey Road.
Όλα τα άλλα ήταν μονο.

Λεγεται οτι ο George Harrison άκουσε γαι πρωτη φορά το Sergent Peppers σε Stereo περισσοτερο απο 20 χρονια μετά την εκδοση του, οταν το πηρε για πρωτη φορά σε CD.

H Abbey Road χρησιμοποίησε to stereo "υποχρεωτικά" για τους Beatles & τους Floyd γιατι μονο έτσι μπρουσαν να ακουστουν κάποια ηχητικά τους εφφέ.
Η διαφορά ειναι οτι οι Beatles εγραφαν τα τραγουδια και συμμετειχαν στα μιξαζ Mono.
Μετά εφευγαν και αφηναν τα υπολοιπα για τα εφφέ στους μηχανικους ηχου.

Μετα αμέσως το Sgt Peppers o Hendrix μάλλον ειχε ακουσει τα ηχητικά εφφέ της νέας τεχνικης και βγαζει τον δετερο του δισκο Bold As Love που ανοιγει με μία υποτιθέμενη απογείωση ενος ιπταμενου δισκου...
Οταν ο ακροατης καθισει ανάμσε σε 2 ηχεία ακουει κατι σαν κινητηρα, που σηκόνεται γυρνάει γυρω απο αυτον και υψωνεται φευγει στον αερα

Αυτο το εφφέ δεν ειναι δυνατό εκτος απο στερεο. Σε μόνο δεν βγαίνει.

--- Αυτόματη συγχώνευση μηνύματος ---

Στο στέρεο βινύλιο ο διαχωρισμός των καναλιών σε κορυφαίες κεφαλές είναι 30 περίπου dB οπότε δεν έχεις σε καμία περίπτωση ένα όργανο γραμμένο μόνο στο ένα κανάλι.

Αυτο δεν το ξερα !!!!

Μαθαινεις πράγματα εδω μέσα.