Τις λάμπες τις παίζουμε με σύνθετη αντίσταση από επαγωγή τουλάχιστον 2πλάσια της εμπέδησης φορτίου που έχουμε διαλέξει. Το ιδανικό είναι ... απειροπλάσιο, μιας και η επαγωγή μπαίνει παράλληλα στο φορτίο, μειώνοντάς το, αλλά πρακτικά δεν, οπότε κάνουμε συμβιβασμούς.
Σε παλιά βιβλία, υπάρχει η σύσταση: επαγωγή πρωτεύοντος=Rload για τη χαμηλότερη συχνότητα αναπαραγωγής. Αυτό θα σήμαινε για ένα μετ/τή 2,5 κΩ, περίπου 20 Η.
Με αυτά, η λάμπα "βλέπει" στα 20 Ηζ περίπου 1,7 κΩ. Δεν είναι και καταστροφή, αλλά αν θέλουμε κάτι καλύτερο, (μικρότερη παραμόρφωση χαμηλά), θα πρέπει να διπλασιάσουμε την επαγωγική αντίσταση παράλληλα στο φορτίο.
Για τα mosfet, που "βλέπουν" απευθείας τα - θεωρητικά - 8 Ωμ των ηχείων, θέλουμε 16 Ωμ επαγωγική στα 20 Ηζ.
Δηλαδή 16/2*π*20Ηζ= κάπου 130 mH.
Από το τελευταίο "τέρας" τέτοιου τύπου που έχω φτιάξει, χοντρικά μιλώντας, αν γεμίσεις έναν 150άρη με Φ 1,5-1,8 χιλιοστά σύρμα είσαι εντάξει. Το διάκενο θα είναι τεράστιο και θα το βρείς μόνο πειραματικά, στα μεγάλα διάκενα οι τύποι δεν ισχύουν ούτε κατά προσέγγιση (μεγάλα= πάνω από 1/100 της συνολικής "διαδρομής" μέσα στον πυρήνα - magnetic path length αγγλιστί-).
Ξεκινάς με 2-3 χιλιοστά και βλέπεις.
Αντίστοιχα εντάξει, θα είναι κι ένας 120άρης με 5-6 εκ. πάχος. Πάλι γέμισμα με σύρμα και δοκιμή για το διάκενο.
Δεν έχω κάνει πράξεις για π.χ. 96 πυρήνα, γιατί μειώνεται πολύ ο διαθέσιμος χώρος για σύρμα. Έτσι βιαστικά στο περίπου, θα πρέπει να λεπτύνει το σύρμα.
Για απώλειες (λόγω της -παρασιτικής- ωμικής αντίστασης) σε τάση της τάξης του 5%, πας για 400 mΩ ωμική σύρματος το πολύ, με τον 96άρη μάλλον δεν βγαίνει.
Αν μείνεις στον παραδοσιακό "κανόνα" Xl=Rload@20Hz, τότε φτάνει και ο 96.
Χαιρετισμούς
Κωνσταντίνος
Υ.Γ οι μετασχηματιστές είναι σαν την πολιτική: η τέχνη του εφικτού.
Σε παλιά βιβλία, υπάρχει η σύσταση: επαγωγή πρωτεύοντος=Rload για τη χαμηλότερη συχνότητα αναπαραγωγής. Αυτό θα σήμαινε για ένα μετ/τή 2,5 κΩ, περίπου 20 Η.
Με αυτά, η λάμπα "βλέπει" στα 20 Ηζ περίπου 1,7 κΩ. Δεν είναι και καταστροφή, αλλά αν θέλουμε κάτι καλύτερο, (μικρότερη παραμόρφωση χαμηλά), θα πρέπει να διπλασιάσουμε την επαγωγική αντίσταση παράλληλα στο φορτίο.
Για τα mosfet, που "βλέπουν" απευθείας τα - θεωρητικά - 8 Ωμ των ηχείων, θέλουμε 16 Ωμ επαγωγική στα 20 Ηζ.
Δηλαδή 16/2*π*20Ηζ= κάπου 130 mH.
Από το τελευταίο "τέρας" τέτοιου τύπου που έχω φτιάξει, χοντρικά μιλώντας, αν γεμίσεις έναν 150άρη με Φ 1,5-1,8 χιλιοστά σύρμα είσαι εντάξει. Το διάκενο θα είναι τεράστιο και θα το βρείς μόνο πειραματικά, στα μεγάλα διάκενα οι τύποι δεν ισχύουν ούτε κατά προσέγγιση (μεγάλα= πάνω από 1/100 της συνολικής "διαδρομής" μέσα στον πυρήνα - magnetic path length αγγλιστί-).
Ξεκινάς με 2-3 χιλιοστά και βλέπεις.
Αντίστοιχα εντάξει, θα είναι κι ένας 120άρης με 5-6 εκ. πάχος. Πάλι γέμισμα με σύρμα και δοκιμή για το διάκενο.
Δεν έχω κάνει πράξεις για π.χ. 96 πυρήνα, γιατί μειώνεται πολύ ο διαθέσιμος χώρος για σύρμα. Έτσι βιαστικά στο περίπου, θα πρέπει να λεπτύνει το σύρμα.
Για απώλειες (λόγω της -παρασιτικής- ωμικής αντίστασης) σε τάση της τάξης του 5%, πας για 400 mΩ ωμική σύρματος το πολύ, με τον 96άρη μάλλον δεν βγαίνει.
Αν μείνεις στον παραδοσιακό "κανόνα" Xl=Rload@20Hz, τότε φτάνει και ο 96.
Χαιρετισμούς
Κωνσταντίνος
Υ.Γ οι μετασχηματιστές είναι σαν την πολιτική: η τέχνη του εφικτού.
Last edited:
