Μουσικά fails ή "Ώπα παιδιά χάσαμε το νόημα"

[Tzimisce]

Σίγουρα έχουν γίνει πολλά.
Εδώ θέλω τους θαμώνες της μουσικής κατηγορίας να ξεσπαθώσουν πάλι.

Το πιο μεγάλο που μου έρχεται αυτή τη στιγμή είναι του Julius Fucik.
Γράφεις ένα στρατιωτικό εμβατήριο με ρωμαϊκή αισθητική και αυτό καταλήγει μουσική για τσίρκο...

To view this content we will need your consent to set third party cookies.
For more detailed information, see our cookies page.

Accept third party cookies

Μεγάλη συζήτηση και με πολλά παρακλάδια (και αντίθετα παραδείγματα) αλλά ας ξεκινήσουμε από τα απλά.

 

[Haagenti]

Και τι θες να γράψουμε δηλαδή; Πόσο κοντά είναι το στρατιωτικό εμβατήριο με τη ρωμαϊκή αισθητική, σε σχέση με τη μουσική για τσίρκο;
Απλά δες τι γινόταν στο Κολοσσαίο και θα καταλάβεις ότι δεν απέχουν και πολύ αυτά τα δύο.

 

[vlad66]

Ένα τσίρκο ήταν και το Κολοσσαίο.. με πολύ αίμα....

 

[Tzimisce]

Και δεν μπορώ να κάνω quote σε αυτό το νήμα, οπότε...

@Haagenti όχι. Μιλάω για το πως ο δημιουργός χάνει κάθε κυριότητα στο να ορίσει το context της δημιουργίας του και από τη δημοσίευσή του και μετά η κοινωνία έχει λευκή επιταγή πάνω σε αυτό.
Σκέψου τι έρχεται στο μυαλό του μέσου Έλληνα όταν ακούει το O Fortuna.
Ή πως η ηχητική επιφάνεια μπορεί να υπερισχύσει της λεκτικής σημασίας σε τραγούδια όπως το Every breath you take ή το Dance me to the end of love που τα χορεύουν ακόμη και σε γάμους.

Άντε, άνοιξα τα χαρτιά μου.

 

[Haagenti]

Και δεν μπορώ να κάνω quote σε αυτό το νήμα, οπότε...

@Haagenti όχι. Μιλάω για το πως ο δημιουργός χάνει κάθε κυριότητα στο να ορίσει το context της δημιουργίας του και από τη δημοσίευσή του και μετά η κοινωνία έχει λευκή επιταγή πάνω σε αυτό.
Σκέψου τι έρχεται στο μυαλό του μέσου Έλληνα όταν ακούει το O Fortuna.
Ή πως η ηχητική επιφάνεια μπορεί να υπερισχύσει της λεκτικής σημασίας σε τραγούδια όπως το Every breath you take ή το Dance me to the end of love που τα χορεύουν ακόμη και σε γάμους.

Άντε, άνοιξα τα χαρτιά μου.

Γιατί δεν μπορείς να κάνεις quote, εγώ μια χαρά κάνω.
Στο δια ταύτα, το ευρύ κοινό δεν έχει σκοπό να εμβαθύνει σε κάτι, απλά κοιτάζει να περάσει καλά με τη μελωδία. Αν η μελωδία του κάτσει, τότε γιατί όχι;
Εσύ προφανώς και αναφέρεσαι στη θεματολογία των τραγουδιών.
Λίγοι ασχολούνται σε βάθος.
Αυτό δεν συμβαίνει μόνο στη μουσική. Πόσοι θεατές κατάλαβαν το βάθος του Zone Of Interest για παράδειγμα.
Πόσοι από αυτούς μεταφέρουν στη ζωή τους τα βιώματα από τις μουσικές που ακούν ,τις ταινίες που βλέπουν ή τα βιβλία που διαβάζουν;
Ποιοί βιώνουν το σκοτάδι που έκρυβε μέσα του ο Mark Hollis για να τον καταλάβουν στο προσωπικό του άλμπουμ. Το ευρύ κοινό γουστάρει τις χαριτομενιές των πρώτων άλμπουμ των Talk Talk. Τα υπόλοιπα δεν χορεύονται, είναι δύστροπα και δεν αφορούν το backround.
Βιώνονται δεν ακούγονται.

 

[Tzimisce]

Είναι ένα bug που έχει και φοβάμαι μη το τονίζω πολύ και με επιστρατεύσουν πάλι.



Αυτό λοιπόν είναι το θέμα μας. Εγώ ήδη έφερα 3-4 παραδείγματα.
Πόσο επιφανειακά ακούμε μουσική; Ποια είδη μουσικής είναι πιο "επιρεπή" τελικά σε αυτό το φαινόμενο;

Π.χ. το Every breath you take έχει το ίδιο θέμα με το Virus of life των Slipknot.
Το ένα γραμμένο σε ματζόρε και καθαρά φωνητικά, κατέληξε να το βλέπουμε σαν τραγούδι αγάπης.
Για το δεύτερο δεν νομίζω...

To view this content we will need your consent to set third party cookies.
For more detailed information, see our cookies page.

Accept third party cookies

 

[vlad66]

Tzimisce, παραδέξου το.. σε έχω προβληματίσει με την κλασική μουσική και αρχίζεις το "ψάξιμο".....

 

[Haagenti]

Είναι ένα bug που έχει και φοβάμαι μη το τονίζω πολύ και με επιστρατεύσουν πάλι.

View attachment 267360

Αυτό λοιπόν είναι το θέμα μας. Εγώ ήδη έφερα 3-4 παραδείγματα.
Πόσο επιφανειακά ακούμε μουσική; Ποια είδη μουσικής είναι πιο "επιρεπή" τελικά σε αυτό το φαινόμενο;

Π.χ. το Every breath you take έχει το ίδιο θέμα με το Virus of life των Slipknot.
Το ένα γραμμένο σε ματζόρε και καθαρά φωνητικά, κατέληξε να το βλέπουμε σαν τραγούδι αγάπης.
Για το δεύτερο δεν νομίζω...

To view this content we will need your consent to set third party cookies.
For more detailed information, see our cookies page.

Accept third party cookies

Δεν θα βγάλουμε άκρη στον αιώνα τον άπαντα. Πολλά, ίσως τα περισσότερα κομμάτια των Dark Tranquillity (τυχαία αναφορά) έχουν ποιητικό στίχο και εξωπραγματικές κιθάρες. Από την άλλη πολλά λαϊκά άσματα έχουν μισογυνικούς στίχους γεμάτους κλισέ, ενώ συνθετικά ακροβατούν ανάμεσα γνωστό ντρίγκι ντρίγκι που στερείται φαντασίας και το αμίμητο "τι γυναίκα κουβαλάω μαζί μου παιδάκι μου, εσύ δεν είσαι γυναίκα, η Εθνική οδός με παρακαμπτήριο είσαι ρε παιδί μου" του Χάρρυ Κλυνν.
Εξαιρούνται Τσιτσάνηδες και παρόμοια μεγέθη. .
Αν δώσεις σε κάποιον που ακούει τους δεύτερους να ακούσει το The Gallery των DT θα σου πει τι βαβούρα είναι αυτή;
Δεν θα καταλάβει ούτε ελάχιστο τη δυναμική της κιθαριστικής πανδαισίας και των συνθέσεων.
Το ίδιο βέβαια μπορεί να συμβεί με κάποιον που έχει μεγαλώσει με κλασσικό ροκ.
Κάποιος άλλος γουστάρει δύο ακόρντα και τη βρίσκει με Punk.
Εγώ γύρω στο 1991 με 1992 όταν ήταν στα ντουζένια τους οι Public Enemy αναρωτιόμουν γιατί να τραγουδάει κάποιος αφού μπορεί να ραπάρει lol.

Δεν έχω καταλάβει ακριβώς που θέλεις να το πας.
Εγώ πάντως πιστεύω πολύ στο μουσικό iq του δέκτη.

 

[Tzimisce]

@vlad66 καμία σχέση. Αν μιλούσα για κλασσική μουσική θα συζητούσαμε πόσο "Wagnenian" είναι το with strength I burn των Emperor ή πόσο Bach και Beethoven χωράει στο the divine wings of tragedy.

To view this content we will need your consent to set third party cookies.
For more detailed information, see our cookies page.

Accept third party cookies

@Haagenti όπως έγραψα πιο πάνω, πως ξεκίνησε κάτι και που κατέληξε και ποιος είναι υπεύθυνος για αυτό. Ο ίδιος ο δημιουργός (με λάθος επιλογές όπως ο Sting) ή το κοινό;

 

[Haagenti]

@vlad66 καμία σχέση. Αν μιλούσα για κλασσική μουσική θα συζητούσαμε πόσο "Wagnenian" είναι το with strength I burn των Emperor ή πόσο Bach και Beethoven χωράει στο the divine wings of tragedy.

To view this content we will need your consent to set third party cookies.
For more detailed information, see our cookies page.

Accept third party cookies

@Haagenti όπως έγραψα πιο πάνω, πως ξεκίνησε κάτι και που κατέληξε και ποιος είναι υπεύθυνος για αυτό. Ο ίδιος ο δημιουργός (με λάθος επιλογές όπως ο Sting) ή το κοινό;

Ποιές είναι οι λάθος επιλογές του Sting;
Έχεις δει ηχοσύστημα που έχει;

 

[Κώστας Γκαβάκος]

Το καλλιτεχνικό έργο, όχι μόνο το μουσικό, δεν ανήκει στον δημιουργό του. Όσο μεγαλύτερη αξία έχει τόσο περισσότερο αντέχει στον χρόνο και τόσο επιδέχεται διαφορετικών οπτικών.

 

[ihodemon]

Αν κατάλαβα θέλουμε παρερμηνείες του νοήματος του δημιουργού..
Έτυχε να το έχω διαβάσει και είναι
από τα πιο fail στην εντύπωση του μηνύματος
Πρόκειται για την δισκάρα combat rock
και συγκεκριμένα για το Rock the casbah
Αν και το νόημα είναι για την θρησκευτική απαγόρευση δυτικής και
χαρούμενης μουσικής, από την φανατική
τάση του Ισλάμ,

The Meaning Behind The Clash's 1982 Hit “Rock the Casbah”

At first, the meaning of "Rock the Casbah" lyrics was more pornographic and centered around Headon’s longing for his ex-girlfriend at the time.

americansongwriter.com

Η παρερμηνεία του κομματιού και η χρήση του κατά τη διάρκεια του Πολέμου του Κόλπου το 1991, το Ραδιόφωνο των Ενόπλων Δυνάμεων των ΗΠΑ έπαιξε το τραγούδι, πιστεύοντας λανθασμένα ότι ήταν φιλοπολεμικό ή αντιισλαμικό.