Μουσική πανδαισία... [Η "σκηνή" του Λος Άντζελες #1]

[grio]

...στο Λος Άντζελες, μέσα '60ς-αρχές '70ς
1o Μέρος-Εισαγωγή​

Κτίριο της Capitol Records, Vine Street, Χόλιγουντ, δεκαετία '60​

«Όλα τα φύλλα κιτρίνισαν και ο ουρανός είναι γκρίζος
Βγήκα μια βόλτα μια μέρα του χειμώνα
Θα ήμουν ασφαλής και ζεστός, αν ήμουν στο Λος Άντζελες
Ονειρεύομαι την Καλιφόρνια μια τέτοια μέρα του χειμώνα...»​

Συνεχίζοντας τις αναδρομές μας, μετά τη Βρετανική ψυχεδέλεια και τον ήχο του Σαν Φρανσίσκο, έφτασε η σειρά της "σκηνής" του Λος Άντζελες. Τα εισαγωγικά θα τα εξηγήσουμε, αλλά προς το παρόν η λέξη σκηνή χρησιμοποιείται για την ευκολία μας.

Το Λος Άντζελες υπήρξε και συνεχίζει να είναι πολλά πράγματα, με την έκρηξη δημιουργικότητάς του να το καθιστά το απόλυτο μουσικό χωνευτήρι. Είναι η πόλη που δημιούργησε τον ήχο του σέρφινγκ... τους χοτ ροντ δίσκους των Jan and Dean, τα γλυκερά τραγούδια των Sonny and Cher, την ξανθομαλλούσα σόουλ των Righteous Brothers, τα κομμάτια πολυαιθυλενίου των Monkees, την περίπλοκη καινοτομία του Van Dyke Parks, τους Mothers of Invention και τους Beach Boys.

Ακόμη υπήρξε σπίτι, για όλους, από τον Ray Charles μέχρι τον Herb Alpert, από τον Tim Buckley στον Don Ellis, από τον Phil Spector έως τον Lou Rawls, από τον Glenn Campbell έως τον Taj Mahal, από τον Johnny Rivers έως τη Nancy Sinatra, από τον Lee Michaels στους Chad and Jeremy και από τον Nilsson στον Elvis Presley.

Ήταν η έδρα για τους Chambers Brothers, Turtles, Mamas and Papas, Byrds, Paul Revere and the Raiders, Love, Association, Canned Heat, Ike and Tina Turner Revue, Steppenwolf, Stone Poneys, Doors, Iron Butterfly, Clear Light και τους United States of America.

Hollywood Freeway, αρχές δεκαετίας '60​

Είναι εκεί που έφτασαν, μια φορά κι έναν καιρό, για να ηχογραφήσουν οι Rolling Stones καθώς και οι Jefferson Airplane. Το Λος Άντζελες ήταν όπου υπήρχαν εκατοντάδες κατασκευαστές και χονδρέμποροι δίσκων και όπου νέοι ξεφύτρωναν στη σκηνή κάθε εβδομάδα. Είναι όπου ο Ravi Shankar είχε τη σχολή του και όπου γεννήθηκε το Monterey Pop Festival. Είναι όπου υπάρχουν εκατοντάδες στούντιο ηχογράφησης, που όμως αυτό δεν απέτρεψε τον John Phillips και τον Brian Wilson να χτίσουν ιδιωτικά στούντιο δίπλα στις πισίνες τους, στο Bel Air.

Το Λος Άντζελες είναι όπου τα κλαμπ και τα γκρουπ, άλλαζαν ονόματα και μανατζάρισμα, κάθε δύο εβδομάδες. Πρόκειται για μια πόλη στριμωγμένη με συγγραφείς, φωτογράφους, καλλιτέχνες, κριτικούς, παραγωγούς, σύμβουλους μάρκετινγκ, διαφημιστές, μάνατζερ, υπεύθυνους δημοσίων σχέσεων, ταχυδρομικές υπηρεσίες και τουλάχιστον εκατό άλλες επαγγελματικές κατηγορίες - όλοι αφοσιωμένοι εν μέρει ή εξ ολοκλήρου στη μουσική επιχείρηση.

​

 

[grio]

Το εμβληματικό Wallichs Music City, ένα μοναδικό κατάστημα που πουλούσε δίσκους, στερεοφωνικό εξοπλισμό,
μουσικά όργανα και είχε θαλάμους ακρόασης, στη διασταύρωση των λεωφόρων Sunset και Vine, 1965.
Το λευκό αυτοκίνητο στο προσκήνιο είναι ένα Chevrolet Caprice (φωτό Ed Ruscha).​

Παραμείνετε συντονισμένοι, γιατί με αφορμή το αφιέρωμα, θα παρουσιαστούν και τα παρακάτω άλμπουμ:

1. Love - Da Capo (1966, Elektra)
2. The Music Machine - Turn On (1966, Original Sound)
3. The Doors - The Doors (1967, Elektra)
4. The Electric Prunes - The Electric Prunes (1967, Reprise Records)
5. The Seeds - Future (1967, GNP Crescendo)
6. The Beach Boys - Smiley Smile (1967, Brother Records/Capitol)
7. Van Dyke Parks - Song Cycle (1967, Warner Bros. Records)
8. Steppenwolf - Steppenwolf (1968, Dunhill ABC Records)
9. Spirit - Spirit (1968, Ode Records)
10. The Byrds - The Notorious Byrd Brothers (1968, Columbia)
11. Kaleidoscope (US) - A Beacon From Mars (1968, Epic)
12. The Mothers Of Invention - We're Only In It For The Money (1968, Verve Records)
13. Iron Butterfly - In-A-Gadda-Da-Vida (1968, ATCO Records)
14. The West Coast Pop Art Experimental Band - Vol. 3: A Child's Guide To Good & Evil (1968, Reprise Records)
15. The Monkees - Head (1968, Colgems)

---

2o Μέρος: Είχα πολλά να ονειρευτώ χθες βράδυ!
3o Μέρος: Αποξηραμένα λουλούδια
4o Μέρος: Νουθεσίες για παιδιά!
5o Μέρος: Πέρασμα στην άλλη πλευρά
6o Μέρος: Γεννημένοι άγριοι

και ένα παλιότερο με βιντεοκλίπ: Αγγελικά ψήγματα

 

[grio]

Παραθέτουμε, για άμεση πληροφόρηση και αναφορά, μια δισκογραφία 250 (σχεδόν!) δίσκων με κριτήριο την αντιπροσωπευτικότητα και σημαντικότητά τους, που πλαισιώνουν όλο το φάσμα των (ροκ) μουσικών που ακούστηκαν από την περίοδο (περίπου!) που αναφέρεται στον τίτλο μας. Η πολυ-ποικιλότητά τους αδυνατεί να περιγράψει και να προσδώσει χαρακτήρα μουσικής σκηνής στο Λος Άντζελες σε αντίθεση με άλλες σκηνές π.χ. των Σαν Φρανσίσκο, Τέξας, Βοστώνης, Ντιτρόιτ κλπ.

Δισκογραφία #1​

(Pet Sounds, Goodbye And Hello, Buffalo Springfield, Fifth Dimension, Boogie With Canned Heat)​

The Association - And Then... Along Comes the Association (Valiant, 1966) - Renaissance (Valiant, 1966) - Insight Out (Warner Bros., 1967) - Birthday (Warner Bros., 1968) - The Association (Warner Bros., 1969) Τhe Beach Boys - Summer Days (And Summer Nights!!) (Capitol, 1965) - Pet Sounds (Capitol, 1966), The Pet Sounds Sessions (Capitol, 1997) - Smiley Smile (Capitol, 1967), The SMiLE Sessions (Capitol, 2011) - Wild Honey (Capitol, 1967) - Surf's Up (Brother/Reprise, 1971) Tim Buckley - Tim Buckley (Elektra, 1966) - Goodbye and Hello (Elektra, 1967) - Happy Sad (Elektra, 1969) - Blue Afternoon (Straight, 1969) - Lorca (Elektra, 1970) - Starsailor (Straight Records, 1970) - Greetings from L.A. (Straight Records, 1972) Buffalo Springfield - Buffalo Springfield (Atco, 1966) - Buffalo Springfield Again (Atco, 1967) - Last Time Around (Atco, 1968) Joe Byrd And The Field Hippies - The American Metaphysical Circus (Columbia, 1969)

The Byrds - Mr. Tambourine Man (Columbia, 1965) - Turn! Turn! Turn! (Columbia, 1965) - Fifth Dimension (Columbia, 1966) - Younger Than Yesterday (Columbia, 1967) - Notorious Byrd Brothers (Columbia, 1968) - Sweetheart of the Rodeo (Columbia, 1968) - Dr Byrd & Mr. Hyde (Columbia, 1969) - Ballad of Easy Rider (Columbia, 1969) - (Untitled) (Columbia, 1970) Canned Heat - Canned Heat (Liberty Records, 1967) - Boogie with Canned Heat (Liberty Records, 1968) - Living the Blues (Liberty Records, 1968) - Hallelujah (Liberty Records, 1969) - Future Blues (Liberty Records, 1970) - Vintage (Janus, 1970) - Hooker 'n Heat (Liberty/Elektra, 1971) - Historical Figures and Ancient Heads (United Artists, 1971) Captain Beefheart & His Magic Band - Safe as Milk (Buddah, 1967) - Strictly Personal (Blue Thumb, 1968) - Trout Mask Replica (Straight, 1969) - Lick My Decals Off, Baby (Straight, 1970) - Mirror Man (Buddah, 1971) - The Spotlight Kid (Reprise, 1972) - Clear Spot (Reprise, 1972)

(Trout Mask Replica, Ry Cooder, Crosby Stills & Nash, The Doors, The Electric Prunes)​

The Chambers Brothers - The Time Has Come (Columbia, 1967) - A New Time - A New Day (Columbia, 1968) - Shout! (Vault, 1968) - Love, Peace And Happiness/Live At Bill Graham's Fillmore East (Columbia, 1969) - Feelin' the Blues (Vault, 1970) Clear Light - Glear Light (Elektra, 1967) Ry Cooder - Ry Cooder (Reprise, 1970) - Into the Purple Valley (Reprise, 1972) - Boomer's Story (Reprise, 1972) - Paradise and Lunch (Reprise, 1974) - Chicken Skin Music (Reprise, 1976) Crosby, Stills & Nash - Crosby, Stills & Nash (Atlantic Records, 1969) Crosby, Stills, Nash & Young - Deja Vu (Atlantic Records, 1970) - 4 Way Street (Atlantic Records, 1971)

Dillard & Clark - The Fantastic Expedition of Dillard & Clark (A&M, 1968) - Through the Morning, Through the Night (A&M, 1969) The Doors - The Doors (Elektra, 1967) - Strange Days (Elektra, 1967) - Waiting For The Sun (Elektra, 1968) - The Soft Parade (Elektra, 1969) - Morrison Hotel (Elektra, 1970) - Absolutely Live (Elektra, 1970) - L.A. Woman (Elektra, 1971) Eagles - Eagles (Asylum, 1972) - Desperado (Asylum, 1973) - On the Border (Asylum, 1974) - One of These Nights (Asylum, 1975) - Hotel California (Asylum, 1976) The Electric Prunes - The Electric Prunes (Reprise, 1967) - Underground (Reprise, 1967) - Mass in F Minor (Reprise, 1968) - Release of an Oath (Reprise, 1968)

Τελευταία ενημέρωση 14/10/2025 (grio)​

 

[grio]

Δισκογραφία #2​

(Things, The Gilded Palace Of Sin, Born To Be Wild, Lets Live For Today, Of Horses Kids And Forgotten Women)​

Merrell Fankhauser And (His Trusty) H.M.S. Bounty! - Things! (Shamley, 1968) Fapardokly - Fapardokly (UIP, 1967) The Flying Burrito Brothers - The Gilded Palace Of Sin (A&M Records, 1969) - Burrito Deluxe (A&M Records, 1970) - The Flying Burrito Bros. (A&M Records, 1971) Kim Fowley - Love Is Alive And Well (Tower, 1967) - Born To Be Wild (Imperial, 1968) - Outrageous (Imperial, 1968) - Good Clean Fun (Imperial, 1969) The Fraternity Of Man - The Fraternity Of Man (ABC Records, 1968) - Get It On! (DOT Records, 1969)

The Gentle Soul - The Gentle Soul (Epic, 1968) The Gosdin Brothers - Gene Clark With The Gosdin Brothers (Columbia, 1967) - Sounds Of Goodbye (Capitol Records, 1968) The Grass Roots - Where Were You When I Needed You (Dunhill, 1966) - Let's Live for Today (Dunhill, 1967) - Feelings (ABC/Dunhill Records, 1968) - Lovin' Things (ABC/Dunhill Records, 1969) - Leaving It All Behind (ABC/Dunhill Records, 1969) Hearts & Flowers - Now Is the Time for Hearts and Flowers (Capitol Records, 1967) - Of Horses, Kids and Forgotten Women (Capitol Records, 1967)

(In A Gadda Da Vida, Side Trips, Hey Joe, Dixie Chicken, Forever Changes)​

Hour Glass - Hour Glass (Liberty, 1967) - Power of Love (Liberty, 1968) Iron Butterfly - Heavy (Atco, 1968) - In-A-Gadda-Da-Vida, #2 (Atco, 1968) - Ball (Atco, 1969) - Live (Atco, 1970) - Metamorphosis (Atco, 1970) Jan & Dean - All the Hits: From Surf City to Drag City (Capitol, 1996) Kaleidoscope (US) - Side Trips (Epic, 1967) - A Beacon From Mars (Epic, 1968) - Incredible! Kaleidoscope (Epic, 1969)

The Knickerbockers - Lloyd Thaxton Presents The Knickerbockers (Challenge, 1965) - Lies (Challenge, 1966) The Leaves - Hey Joe (Mira, 1966) - All The Good That's Happening (Capitol, 1967) Little Feat - Little Feat (Warner Bros., 1971) - Sailin' Shoes (Warner Bros., 1972) - Dixie Chicken (Warner Bros., 1973) - Feats Don't Fail Me Now (Warner Bros., 1974) - The Last Record Album (Warner Bros., 1975) Love - Love (Elektra, 1966) - Da Capo (Elektra, 1966) - Forever Changes (Elektra, 1967)

Τελευταία ενημέρωση 28/10/2021 (grio)​

 

[grio]

Δισκογραφία #3​

(If You Can Believe Your Eyes And Ears, Headquarters, The Bonniwell Music Machine, 12 Songs, Aerial Ballet)​

The Love Exchange - The Love Exchange (Tower, 1968) Lowell George & The Factory - Lightning-Rod Man (Bizarre Records, 1993) The Mamas & the Papas - If You Can Believe Your Eyes and Ears (Dunhill, 1966) - The Mamas & the Papas (Dunhill, 1966) - The Mamas & The Papas Deliver (Dunhill, 1967) - The Papas & the Mamas (Dunhill, 1968) The Merry-Go-Round - The Merry-Go-Round (A&M Records, 1967) The Millennium - Begin (Columbia, 1968) The Modern Folk Quartet - The Modern Folk Quartet (Warner Bros. Records, 1963) - Changes (Warner Bros. Records, 1964)

The Monkees - The Monkees (Colgems, 1966) - More of The Monkees (Colgems, 1967) - Headquarters (Colgems, 1967) - Pisces, Aquarius, Capricorn & Jones Ltd. (Colgems, 1967) - The Birds, The Bees & the Monkees (Colgems, 1968) - Head (Colgems, 1968) - Instant Replay (Colgems, 1969) - The Monkees Present (Colgems, 1969) The Music Machine - (Turn On) The Music Machine (Original Sound, 1966) - The Bonniwell Music Machine (Warner Bros., 1968) Randy Newman - Randy Newman (Reprise, 1968) - 12 Songs (Reprise, 1970) - Sail Away (Reprise, 1972) - Good Old Boys (Reprise, 1974) Harry Nilsson - Pandemonium Shadow Show (RCA Victor, 1967) - Aerial Ballet (RCA Victor, 1968) - Harry (RCA Victor, 1969) - Nilsson Sings Newman (RCA Victor, 1970) - The Point! (RCA Victor, 1971) - Aerial Pandemonium Ballet (RCA Victor, 1971) - Nilsson Schmilsson (RCA Victor, 1971) - Son of Schmilsson (RCA Victor, 1972)

(Get It On, Song Cycle, The Peanut Butter Conspiracy Is Spreading, Pickin Up The Pieces, The Seeds)​

Shuggie Otis - Al Kooper Introduces Shuggie Otis: Kooper Session (Columbia, 1969) - Here Comes Shuggie Otis (Epic, 1970) - Freedom Flight (Epic, 1971) - Inspiration Information (Epic, 1974) October Country - October Country (Epic, 1968) The Outlaw Blues Band - The Outlaw Blues Band (Bluesway/ABC Records, 1968) - Breaking In (Bluesway/ABC Records, 1969) Pacific Gas & Electric - Get It On (Power/Bright Orange, 1968) - Pacific Gas And Electric (Columbia, 1969) Van Dyke Parks - Song Cycle (Warner Bros., 1968)

The Peanut Butter Conspiracy - The Peanut Butter Conspiracy Is Spreading (Columbia, 1967) - The Great Conspiracy (Columbia, 1967) - For Children of All Ages (Challenge Records, 1969) Penny Arkade - Not The Freeze (Sundazed Music, 2004) John Phillips - John Phillips (Dunhill/ABC Records, 1970) Poco - Pickin' Up the Pieces (Epic Records, 1969) - Poco (Epic, 1970) - Deliverin' (Epic, 1971) The Premiers - Farmer John Live (Warner Bros. Records, 1964) Paul Revere & the Raiders - Here They Come! (Columbia, 1965) - Just Like Us! (Columbia, 1966) - Midnight Ride (Columbia, 1966) - The Spirit of '67 (Columbia, 1966) - Revolution! (Columbia, 1967)

Τελευταία ενημέρωση 22/03/2021 (grio)​

 

[grio]

Δισκογραφία #4​

(Look At Us, The Family That Plays Together, Dirty Water, Steppenwolf, Incense And Peppermints)​

Rising Sons - Featuring Taj Mahal And Ry Cooder (Columbia, 1992) The Safaris - Image Of A Girl (Image Records, 1991) Sagittarius - Present Tense (Columbia, 1968) - Blue Marble (Together Records, 1969) The Seeds - The Seeds (GNP Crescendo, 1966) - A Web of Sound (GNP Crescendo, 1966) - Future (GNP Crescendo, 1967) - A Full Spoon of Seedy Blues (GNP Crescendo, 1967) - Raw & Alive: The Seeds in Concert at Merlin's Music Box (GNP Crescendo, 1968) - Fallin' Off The Edge (GNP Crescendo, 1977) P. F. Sloan - Songs of Our Times (Dunhill, 1965) - Twelve More Times (Dunhill, 1966) - Measure of Pleasure (ATCO, 1968)

The Smoke (US) - The Smoke (Sidewalk, 1968) Sonny & Cher - Look at Us (Atco, 1965) - The Wondrous World of Sonny & Cher (Atlantic/Atco, 1966) - In Case You're in Love (Atlantic/Atco, 1967) Spirit - Spirit (Ode, 1968) - The Family That Plays Together (Ode, 1968) - Clear (Epic, 1969) - Twelve Dreams of Dr. Sardonicus (Epic, 1970) - Feedback (Mercury, 1972) - Spirit of '76 (Mercury, 1975) The Standells - In Person At P.J.s (Liberty, 1964) - Live And Out Of Sight (Sunset Records, 1966) - Dirty Water (Tower, 1966) - Why Pick On Me - Sometimes Good Guys Don't Wear White (Tower, 1966) - The Hot Ones! (Tower, 1967) - Try It (Tower, 1967)

(Hit City 64, Happy Together, The United States Of America, Part One, Were Only In It For The Money)​

Steppenwolf - Steppenwolf (ABC Dunhill, 1968) - The Second (ABC Dunhill, 1968) - At Your Birthday Party (ABC Dunhill, 1969) - Monster (ABC Dunhill, 1969) - Steppenwolf Live (ABC Dunhill, 1970) The Stone Poneys - The Stone Poneys (Capitol, 1967) - Evergreen, Volume 2 (Capitol, 1967) - Linda Ronstadt, Stone Poneys and Friends, Vol. III (Capitol, 1968) Strawberry Alarm Clock - Incense and Peppermints (UNI Records, 1967) - Wake Up...It's Tomorrow (UNI Records, 1968) - The World in a Sea Shell (UNI Records, 1968) - Good Morning Starshine (UNI Records, 1969) The Surfaris - Wipe Out (Dot Records, 1963) - Play (Decca, 1963) - Hit City '64 (Decca, 1963) - Fun City USA (Decca, 1964) - Hit City '65 (Decca, 1965) - It Ain't Me, Babe (Decca, 1965)

The Turtles - It Ain't Me Babe (White Whale, 1965) - You Baby (White Whale, 1966) - Happy Together (White Whale, 1967) - The Turtles Present the Battle of the Bands (White Whale, 1968) - Turtle Soup (White Whale, 1969) - Wooden Head (White Whale, 1970) The United States of America - The United States of America (Columbia, 1968) The West Coast Pop Art Experimental Band - Volume One (Fifo Records, 1966) - Part One (Reprise, 1967) - Vol. 2 (Reprise, 1967) - Vol. 3: A Child's Guide To Good & Evil (Reprise, 1968) - Where's My Daddy? (Amos Records, 1969) The Yellow Balloon - The Yellow Balloon (Canterbury, 1967) Frank Zappa / The Mothers of Invention - Freak Out! (Verve, 1966) - Absolutely Free (Verve, 1967) - Lumpy Gravy (Capitol/Verve, 1967) - We're Only In It For The Money (Verve, 1968) - Cruising With Ruben & The Jets (Bizarre/Verve, 1968) - Mothermania (Bizarre/Verve, 1969) - Uncle Meat (Bizarre/Reprise, 1969) - Hot Rats (Bizarre, 1969) - Burnt Weeny Sandwich (Bizarre/Reprise, 1969) - Weasels Ripped My Flesh (Bizarre/Reprise, 1970)

Διαφημιστικά πόστερ εποχής του έξοχου Stan Galli​

Τελευταία ενημέρωση 08/07/2022 (grio)​

 

[grio]

Καλιφορνέζικο όνειρο​

Sunset & Vine, Hollywood, δεκαετία '50​

Στα μέσα της δεκαετίας του '60, η μουσική σκηνή στο Λος Άντζελες πρόσταζε τον ίδιο σεβασμό με την πόλη. Ήταν απλώς ένα άλλο στοιχείο, που η υπόλοιπη χώρα, υπό την ηγεσία των μέσων της Νέας Υόρκης, έβλεπε σαν τον αστείο τρόπο ζωής της Νότιας Καλιφόρνιας. Τα ροκ χιτ από το Λ.Α. ήταν όλα σχετικά με το σέρφινγκ και τα φτιαγμένα αυτοκίνητα. Νωρίτερα το Λ.Α. υπήρξε έδρα των Sinatra, Nat King Cole, Dean Martin και ενός πλήθους άλλων τραγουδιστών της παλιάς σχολής, ενώ η παραδοσιακή ποπ μουσική σήμαινε τις μεγάλες μέινστριμ μπάντες των Ray Conniff και Percy Faith και, φυσικά, του Lawrence Welk.

Τα σερφ γκρουπ και τα νεανικά τραγούδια όπως το "Alley Oop" ήταν αυστηρά για εφήβους, ένα κοινό που σπάνια πήρε σοβαρά υπόψη τις δυνάμεις του. Υπήρξαν μερικές αξιοσημείωτες εξαιρέσεις: ο Phil Spector - ο πρώτος μεγιστάνας των εφήβων - απασχολούσε μια ομάδα σέσιον μουσικών για να δημιουργήσει τις θρυλικές του παραγωγές, Τοίχο από Ήχο, και το 1962, ο εικοσάχρονος Brian Wilson ανέμιξε τα εκλεπτυσμένα φωνητικά στυλ Four Freshman με τις Fender κιθάρες για να δημιουργήσει ένα εντελώς νέο στυλ που είχε απήχηση σε όλη τη χώρα.

Οι κανόνες είχαν αλλάξει αμετάκλητα. Ο Henry Diltz των Modern Folk Quartet θυμάται. «Έγινε μέσα σε μια νύχτα. Είπαμε ότι πρέπει να το κάνουμε, μ' ένα ντράμερ, ένα ηλεκτρικό μπάσο και ηλεκτρικές κιθάρες. Και κάθε φολκ γκρουπ το είπε και αυτό έγινε με τους Buffalo Springfield, τους Byrds και άλλους». Κάτω από τον αδιάκοπο ήλιο της Νότιας Καλιφόρνιας, η ποπ μουσική άλλαζε στο Λ.Α., και γινόταν, λόγω έλλειψης οποιουδήποτε κοινού χαρακτηριστικού, εκλεκτική. Ποια άλλη λέξη υπάρχει για τα τόσο διαφορετικά στυλ όπως των Doors, Byrds, Mothers Of Invention, Beach Boys (στη φάση που ξεπερνούσαν τα όρια) και άλλων;

Whisky A Go-Go, 1966​

Η μουσική ήταν κυριολεκτικά παντού - δημιουργήθηκε σε γκαράζ και παιδικά υπνοδωμάτια από τη μακρινή Κομητεία Όραντζ, στα διαμερίσματα-κουτιά του Βένις και στην Κοιλάδα Σαν Φερνάντο, αλλά κυρίως στα μπαγκαλόου του Λώρελ Κάνυον, όπου κάθε ένας μακρυμάλλης που περιφερόταν ή οδηγούσε ένα σκαραβαίο ήταν ενδεχόμενο να μεταφέρει μια θήκη κιθάρας.

Το κέντρο της μουσικής σκηνής ήταν το Σάνσετ Στριπ, ένα κομμάτι της κομητείας του Λος Άντζελες, γνωστό για τα ακριβά εστιατόρια και κλαμπ που σύχναζαν οι θρυλικοί κινηματογραφικοί αστέρες του Χόλιγουντ κατά τη διάρκεια των δεκαετιών του '30, '40 και '50. Από τη δεκαετία του '60, η νέα γενιά κινηματογραφικών αστέρων δεν συχνάζει πλέον στο Strip. Μαζί με τα παλαιότερα, από τα τέλη της δεκαετίας του '50, καφέ και αίθουσες εκδηλώσεων Ciro's, Pandora's Box, The Ash Grove, Troubadour, που μεταμορφώθηκαν σε ροκ και νάιτ κλαμπ, άνοιξαν και νέα όπως τα Bido Lito's, Hullabaloo -που το 1968 έγινε το The Kaleidoscope-, The Trip, P.J.'s, Gazzarri's, Cinnamon Cinder, London Fog, με πιο γνωστό το Whisky A Go Go. Αλλά σπουδαία μουσική μπορούσε να βρεθεί ακόμη και σε μικρούς χώρους όπως το Fred C. Dobbs, όπου ο Taj Mahal έπαιζε σε ένθερμους θεατές.

Οι φαν είχαν διάθεση για χορό και ξεφάντωμα. Την πρώτη νύχτα που εμφανίστηκαν οι Byrds στο Ciro's του Strip, ο χώρος ήταν γεμάτος νεαρόκοσμο με εξωφρενικά ρούχα, που χόρευε με τόση ενέργεια όσο η μουσική επίτασσε. Οι χορευτές οδηγούνταν από τον μποέμ γλύπτη Vito Paulekas και τη σύζυγό του και έναν καλλιτέχνη, τον Carl Franzoni, για τον οποίο έγραψε ο Frank Zappa το τραγούδι "Hungry Freaks, Daddy".

"Freak out" συναυλία των Mothers Of Invention στο Whisky A Go Go, το 1966​

Ναι, "φρικιά", αυτός ήταν ο όρος του Λ.Α., που αντικαταστάθηκε σε εθνικό επίπεδο από το πολύ πιο γλαφυρό "χίπις". Μια άλλη νύχτα τα φρικιά του Λ.Α. παρακολούθησαν μια μουσική παράσταση ανάγνωσης-ποίησης στο ήρεμο Σίβικ Οντιτόριουμ της Σάντα Μόνικα. Όταν οι Mothers Of Invention του Ζάππα ήρθαν στη σκηνή, τα φρικιά σταματώντας το τσιγαριλίκι ξέσπασαν σε χορό, τραβώντας την ιδιαίτερη προσοχή της αστυνομίας της Σάντα Μόνικα.

Όλα αυτά πραγματοποιούνταν κάτω από το ραντάρ των μέσων επειδή τότε δεν υπήρχαν μεγάλα μέσα ενημέρωσης αφιερωμένα στο Λ.Α. που να τεκμηριώνουν τι συνέβαινε. Οι Los Angeles Times επιδίωκαν να γίνουν μια μεγάλη εθνική εφημερίδα με τους τοπικούς της δημοσιογράφους να είναι μάλλον επαρχιώτικοι στη στάση τους.

Βέβαια οι Times είχαν καλύψει την Teen-Age Fair του 1965 στο Χόλιγουντ Παλάντιουμ όταν απέναντι από το τραπέζι αναζήτησης νεοσύλλεκτων του στρατού υπήρχε ένα εκθετήριο με σύνεργα ναρκωτικών για πώληση. Στο κύριο δε χώρο, στη σκηνή, οι καλλιτέχνες ήταν ένα κοκαλιάρικο κορίτσι και ο αστείος συνεργάτης της, που φορούσε γούνινο γιλέκο, αλλά τότε μόνο λίγοι άνθρωποι παρακολουθούσαν το δίδυμο, Sonny & Cher.

Manhattan Beach, Los Angeles​

 

[grio]

Μαζί χαρούμενοι​

Sunset Strip, δεκαετία '60​

Το ροκ εντ ρολ τελικά τράβηξε την προσοχή των Times και των τοπικών τηλεοπτικών σταθμών: Το Strip καταλαμβάνεται από τα παιδιά που σύχναζαν στο Whisky, το Ciro's ή το Gazzarri's, και στη συνέχεια μαζεύονταν απέξω δίνοντας την εντύπωση συλλογικότητας. Οι ιδιοκτήτες των υπό εξαφάνιση (βραδινών) κλαμπ-φαγάδικων διαμαρτυρήθηκαν στην αστυνομία του Λος Άντζελες, που άρχισε να εφαρμόζει έντονα τους νόμους απαγόρευσης της κυκλοφορίας και να οδηγεί τα παιδιά στη φυλακή.

Η κορύφωση ήρθε τον Νοέμβριο του 1966, όταν χιλιάδες παιδιά συγκεντρώθηκαν κοντά στο Pandora's Box, ένα ροκ κλαμπ στο ανατολικό άκρο του Strip, για να διαμαρτυρηθούν για την επιβολή απαγόρευσης της κυκλοφορίας. Οι αστυνομικοί μπήκαν μέσα, συλλαμβάνοντας εκατοντάδες. Το Pandora's Box καταστράφηκε για να διευρύνει το χάσμα. Μια ταινία β' διαλογής, το Riot On Sunset Strip, ακολούθησε και ο Stephen Stills εμπνεύστηκε να γράψει το "For What It's Worth", ηχογραφώντας το με τους Buffalo Springfield.

Διαδηλωτές έξω από το Pandora's Box, 1966​

Από τους ανθρώπους που προσωποποίησαν την αλλαγή στη μουσική σκηνή του Λ.Α., εκείνο τον καιρό, ήταν ο Billy James, που εργαζόμενος στις δημόσιες σχέσεις της Columbia στο Λ.Α. ενθουσιάστηκε για έναν νεαρό τραγουδιστή-συνθέτη της ετικέτας που ονομαζόταν Bob Dylan, οπότε όταν οι Byrds εφηύραν το φολκ ροκ ηχογραφώντας τραγούδια του Dylan και υπογράφηκαν από την Columbia, ο Billy έγινε βασικό μέρος της προώθησής τους. Υπήρξε ο πρώτος από ένα μοντέρνο τρίπτυχο νεαρών A&R στελεχών, που περιελάμβανε επίσης τον Andy Wickham στη Warner Bros. και τον David Anderle στην Elektra.

Αλλά κανένας από αυτούς δεν ήταν περισσότερο μέσα στα πράγματα από τον Βρετανό Derek Taylor, ο οποίος ξεκίνησε ως δημοσιογράφος και στη συνέχεια εργάστηκε για τους Beatles. Μετακινούμενος στο Λ.Α. το 1965, ο Taylor έκανε δημόσιες σχέσεις για τους Byrds, αλλά και για πολλούς ακόμη σημαντικούς καλλιτέχνες της εποχής, όπως τους Beach Boys, Paul Revere & The Raiders και Captain Beefheart & His Magic Band. Το 1968, καθώς η σκηνή των κλαμπ έφθινε, ο Taylor επέστρεψε στην Αγγλία για να δουλέψει ξανά με τους Beatles.

Μετά το Μοντερέι Ποπ Φέστιβαλ -σε παραγωγή των Derek Taylor και Lou Adler, μεταξύ άλλων- και το Γούντστοκ, η εστίαση της μουσικής βιομηχανίας μετατοπίστηκε σε πολύ μεγαλύτερους χώρους εκδηλώσεων και πολύ μεγαλύτερες συμφωνίες.

Η σκηνή του Λ.Α., είχε πάντα και μια σκοτεινή πλευρά, σχετιζόμενη με την κατάχρηση ουσιών και τις σεξουαλικές ίντριγκες. Όταν ο Charles Manson βγήκε από τη φυλακή (όχι για πρώτη φορά) το 1967 και ανακάλυψε την ανθισμένη χίπικη υποκουλτούρα, έγινε αρπακτικό που περιβάλλεται από λεία. Το γεγονός, με τη βοήθεια φυσικά και του σκανδαλοθηρικού τύπου, συνέβαλλε στην αρνητική δημιουργία εντυπώσεων για μια ολόκληρη κουλτούρα, που μη μπορώντας πια να σταθεί στα επιτεύγματά της και να αποβάλλει τα παρασιτικά και διαβρωτικά φαινόμενα που την υπέσκαπταν, άρχισε να δείχνει τα πρώτα σημάδια παρακμής.

Hollywood Boulevard, δεκαετία '60​

Εκείνη την εποχή, επίσης, ο πειραματισμός των ναρκωτικών θεωρήθηκε ως μια θετική, καλώς εχόντων των πραγμάτων, εμπειρία διεύρυνσης του νου. Παρά το γεγονός ότι το διαιθυλαμίδιο του λυσεργικού οξέος (LSD) ήταν νόμιμο στην Καλιφόρνια μέχρι το 1966, ο Jim Pons (αυτοδίδακτος μπασίστας που έπαιξε στους Turtles, Frank Zappa και Flo & Eddie) λέει ότι η κατάσταση δεν αφορούσε αποκλειστικά το άσιντ: «Ο περισσότερος πειραματισμός μας με τα ναρκωτικά ήταν ήπιος με τα σημερινά δεδομένα... χόρτο... διεγερτικά και ηρεμιστικά χάπια. Η κοκαΐνη άρχισε να παρεισφρέει στην εικόνα από τις αρχές έως τα μέσα της δεκαετίας του '70...».

Οι μουσικοί του Σαν Φρανσίσκο τείνουν να αντιμετωπίζουν τους ομολόγους τους, του Λ.Α. με υπεροψία, χαρακτηρίζοντας ένα μεγάλο μέρος της μουσικής "πλαστικό", και υποστηρίζοντας ότι οι μπάντες της πόλης επινοήθηκαν και σχεδιάστηκαν για να πουλούν προϊόν. Όπως όμως τελικά αποδείχτηκε η προερχόμενη από το Λ.Α. μουσική, σε γενικές γραμμές και για τα είδη που ενδιαφέρουν την παρουσίασή μας, εξετάζοντάς την σήμερα, δεκαετίες από την εποχή που δημιουργήθηκε, υπήρξε σαφώς πιο φουτουριστική, πλουραλιστική και απρόσβλητη από τον χρόνο...

Το Λ.Α. συνέχισε να παράγει σπουδαία μουσική, αλλά δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η πενταετία, 1965-1972, ήταν μια πραγματικά χρυσή εποχή για την πόλη και για τους ροκ φαν παντού!

(πηγές: wikipedia.org, Jerry Hopkins, Lawrence Dietz, Domenic Priore)

Θεματικό Κτίριο στο Διεθνές Αεροδρόμιο του Λος Άντζελες, 1961​

 

[grio]

Χαιρετισμούς από το Λος Άντζελες!​

​

 

[Δημήτρης Ιωάννου]

να σαι καλά βρε Γρηγόρη

Μύρισε LA summer όλη η Μουσική και μαζί και εμείς,στο κλινον αστυ ανοιξιάτικα..

 

[Cicadelic Ranger]

Μονο LA μυρισε ; :2thumb22sup:

 

[#@george@#]

Γρηγόρη, γράφεις ιστορία.

 

[Κωστας Λυμπεροπουλος]

Re: Συνεχίζεται...

Θα ακολουθήσει η παρουσίαση των παρακάτω άλμπουμ, όταν το παρόν νήμα κάνει το κύκλο του (!) για μερικές ημέρες:

...
[*]Van Dyke Parks - Song Cycle (1967, Warner Bros. Records)...

Gregoire, να συντονιστούμε: καταλαβαίνω την αξία του Song Cycle που έβαλε τον Van Dyke Parks στην εικόνα, αλλά το ενδιαίτημα τη καρδιάς του είναι νομίζω περισσότερο στα Discover America (1972) και Jump! (1984) - ειδικά αυτό το τελευταίο, λατρεμένο άλμπουμ για μένα και, από πολλές απόψεις ανάμεσα στις πιο ιδιαίτερες και ..."αλλού" κυκλοφορίες των '80ς.

 

[Nikos F]

γρηγορη σε ευχαριστουμε, τελικα τα late 60's ειναι ατελειωτα... ευτυχως...:ernaehrung004:




οπως και τα 70's..

 

[grio]

Για τους στατιστικολόγους (έχουμε και τέτοιους ανάμεσά μας ), δίνω και ένα γράφημα από τη προτεινόμενη δισκογραφία με τη συμμετοχή που είχαν οι χρονιές σε άλμπουμ και το συμπέρασμα είναι τουλάχιστον για μένα το αναμενόμενο με την δημιουργικά κορυφαία τριετία 1967-'68-'69 και με το σπουδαίο 1969, τρίτο. Για να σας προλάβω, φυσικά, η δισκογραφία περιλαμβάνει τις δικές μου επιλογές με τα κριτήρια που προανέφερα, σίγουρα, δεν είναι απόλυτη και οριστική (όπως τίποτα στη ζωή) αλλά η αίσθηση που έχω αποκομίσει από την διαρκή και συνεχή ενασχόληση με τα πράγματα είναι ότι η γενικότερη εικόνα είναι αυτή.

​

Ευχαριστώ τους φίλους και εύχομαι

Χρόνια Πολλά, Καλό Πάσχα και Καλή Ανάσταση!

 

[Nikos F]

παντα υποστηριζα οτι ο ηχος του 66-69 ειναι κατι το μαγικο
ξεχωριστο ανεπαναληπτο
και ευκολα αναγνωρισιμο στα εμπειρα αυτια..
αντευχομαι γρηγορη :ernaehrung004:

 

[Haagenti]

Γρήγορη δεν ξέρω αν σου έχω πει που έχω πάει LA. ; Στα 13 μου με σκοπό να κάτσω..Αλλά δεν έκατσε..Τότε ήταν στα ντουζενια τους άλλες μουσικές εκει ..Τις οποίες και ασπαστηκα..Πριν λίγο έβαλα το Discover America του '72 που πρότεινε ο Λυμπε πιο πάνω..Νομίζω ότι ταίριαξε απόλυτα (όχι σαν άκουσμα) στο America Eats Its Young των Funkadellic από Ντιτρόιτ μερια που άκουγα λίγο πριν..Την ίδια χρονιά βγηκε..Απο την Westbound records ..Ρεπό σήμερα,θα το χαρώ .. Φιλιά.

 

[grio]

Σπυράκο, το Discover America με το ξεδοντιασμένο καλύψο του, το αγόρασα το 1986 με ταχυδρομική παραγγελία από την εγγλέζικη Edsel Records, αλλά όπως σωστά λέει ο Κώστας το Jump! είναι αυτό που ξεχωρίζει. Πάντως για μένα το Song Cycle, που γι' αυτό θα τα πούμε αναλυτικά στην παρουσίασή του, και η αθωότητα που κουβαλάει μαζί με τα κάθε λογής πυροτεχνήματά του, εμένα μου μιλάει περισσότερο, γιατί σαν την πρώτη αγάπη με τα πρωτόγνωρα συναισθήματά της, ανακαλύπτεις τον εαυτό σου...

 

[Haagenti]

Ακριβώς...Το Jump το είχα ακούσει τυχαία παλαιότερα και νομίζω ότι είναι πιο σύγχρονο με απίστευτη ενορχήστρωση..Τέλος πάντων διάθεση υπάρχει για 'βουτιες' .

 

[Γιώργος Κουν.]

Πάμε, Γκρεγκ! :a0210: