Παναγιώτης Μελάς
AVClub Addicted Member
Τα άλλα παρόμοια
OK, sorry. Πάμε:
Θέμα: Πολλαπλά Κατάγματα Πλευρών. Χρόνος Ανάρρωσης;
9-2-09
Σας γράφω από την Κορέα, όπου βρίσκομαι επί κεφαλής ομάδας παρακολούθησης κατασκευής πλοίων (Site Manager σε ναυπηγείο, όπου η ναυτιλιακή εταιρεία που εργάζομαι χτίζει πλοία).
Σήμερα είχαμε ένα σοβαρό ατύχημα ενός Έλληνα συναδέλφου, ηλικίας 65 ετών. Έπεσε από ένα άνοιγμα πάνω σε ένα block (μέρος πλοίου), ενώ το επιθεωρούσε και βρέθηκε στο έδαφος με το σώμα του σχεδόν σε οριζόντια θέση και με το δεξιό πλάι.
Κατά την πτώση του έμεινε αναίσθητος για λίγα λεπτά και άρχισε να συνέρχεται στο ασθενοφόρο, που έφτασε πολύ γρήγορα. Πλήρη συνείδηση απέκτησε όταν τοποθετήθηκε στο κρεβάτι των επειγόντων περιστατικών και μπόρεσε να επικοινωνήσει, κάπου 20-30 λεπτά μετά την πτώση. Δεν θυμόταν καθόλου ούτε την πτώση του ούτε το πως ανέβηκε στο block για την επιθεώρηση.
Η αξονική τομογραφία έδειξε έξι δεξιά και τρία αριστερά πλευρά σπασμένα, εκ των οποίων κάποια από τα δεξιά παρουσιάζουν εικόνα σχεδόν αποχωριστική. Έδειξε επίσης και κάταγμα της δεξιάς του κλείδας. Άλλα ζωτικά όργανα δεν έχουν βλάβη, ειδικά ο εγκέφαλος, η σπονδυλική στήλη, το συκώτι, οι νεφροί, το στομάχι. Ο δεξιός πνεύμονας έδειξε έναν ελαφρό τραυματισμό, που όμως δεν τον χαρακτήρισαν σαν ρήξη ή διάτρηση. Δεν παρουσίασε αιμόπτυση ή άλλα συμπτώματα, πλην βεβαίως των ισχυρών πόνων.
Έγινε εισαγωγή και τοποθετήθηκε σε μονόκλινο δωμάτιο. Ζητήσαμε και τοποθετήθηκε αποκλειστική νοσοκόμα επί 24ώρου βάσεως. Οι γιατροί είπαν - δικαιολογημένα - ότι το πρώτο 24ωρο θεωρείται κρίσιμο για να δείξει τυχόν επιπλοκές ή άλλα συμπτώματα που δεν ανιχνεύθηκαν κατά την κλινική και τις υπόλοιπες ενδονοσοκομειακές εξετάσεις. Ο παθών είναι διαβητικός (γεροντικός διαβήτης) και υπερτασικός (γεροντική υπέρταση) και κοντρολλάρει και τα δύο με χάπια. Του έχει τοποθετηθεί ελαστικός θωρακικός νάρθηκας (κάτι σαν την ελαστική επιγονατίδα ή επιαγκωνίδα) και ακόμα ένας άλλος ελαστικός νάρθηκας σε χιαστί διάταξη, προφανώς για την κλείδα.
Με βάση τα παραπάνω, θα ήθελα να ρωτήσω πότε κατά τη γνώμη σας θα μπορέσει να αυτοεξυπηρετηθεί, έστω και μέσα στα όρια του δωματίου του, πότε θα μπορέσει να βγεί από το νοσοκομείο και να συνεχίσει μια κατ' οίκον νοσηλεία και πότε θα μπορέσει να ταξιδέψει αεροπορικώς για να επιστρέψει στην Ελλάδα.
Συγγνώμη αν οι ερωτήσεις μου είναι υπερβολικές ή αδόκιμες, αλλά επειδή η συνεννόηση εδώ είναι ιδιαίτερα δύσκολη και επειδή κάποια στιγμή σαν υπεύθυνος πρέπει να πάρω κάποιες αποφάσεις για το θέμα του συναδέλφου, η γνώμη σας, έστω και γενική, θα μου ήταν ιδιαίτερα χρήσιμη.
Αναγνωρίζω, βέβαια, πως καμιά γνώμη που μπορεί να εκφραστεί μέσω του forum δεν είναι δεσμευτική, ούτε καν θεωρείται πάγια.
Αλλά θα με βοηθήσει για να έχω κι εγώ μιαν άποψη, εδώ πέρα που είμαι πελαγωμένος.
Σας ευχαριστώ.
(Το θέμα συνεχίζει με διάφορα - δικά μου μηνύματα - στα οποία εξηγώ την πορεία του συανδέλφου και τα συμπτώματα που παρουσιάζει. Η όλη υπόθεση εστιάζεται στα κατάγματα των πλευρών, που είναι και τα σοβαρότερα. Πλην όμως μετά από μια βδομάδα, έχουμε μιαν άσχημη εξέλιξη. Δέστε παρακάτω)
Απρόοπτη και άσχημη εξέλιξη
16-2-09
Σήμερα το απόγευμα, μετά από νέα ακτινογραφία, διαπιστώθηκε ότι υπήρξε πλήρης αποχωρισμός του οστού της κλείδας του συναδέλφου, με αποτέλεσμα το ένα από τα δύο μέρη του οστέος να έχει "καβαλήσει" το άλλο.
Αλλά γι αυτό θα ανοίξω νέο νήμα, με τίτλο:
"Χειρουργική επέμβαση στην δεξιά κλείδα".
Έτσι, λοιπόν συνέχισα να ποστάρω στο επόμενο νήμα:
Χειρουργική Επέμβαση Στην Δεξιά Κλείδα
16-2-09
Σε συνέχεια του νήματος με τίτλο:
"Πολλαπλά κατάγματα πλευρών. Χρόνος ανάρρωσης;"
το οποίο έχω ανοίξει εδώ (το link είναι: http://www.surgeryonline.gr/surgeryo...ead.php?t=1309), σήμερα είχαμε μιαν άσχημη εξέλιξη.
Συγκεκριμένα, γύρω στο μεσημέρι, και ενώ ήμουν στο ναυπηγείο, με πήρε τηλέφωνο κάποιος συνάδελφος επιθεωρητής του Αμερικανικού Νηογνώμονα, Έλληνας, ο οποίος είχε επισκεφθεί τον πάσχοντα στο νοσοκομείο σε μια φιλική καθημερινή επίσκεψη. Στο τηλέφωνο μου είπε ότι σήμερα το μεσημέρι, κατά την ακτινογράφηση βρέθηκε ότι υπήρξε πλήρης αποχωρισμός του ήδη θραυσθέντος οστού της δεξιάς κλείδας με αποτέλεσμα, οι γιατροί να συνιστούν άμεσα χειρουργική επέμβαση.
Έσπευσα άμεσα στο νοσοκομείο, όπου βρήκα τον πάσχοντα συνάδελφο σε κακή ψυχολογική κατάσταση, διότι είχε μισοκαταλάβει ότι οι γιατροί συνιστούν επέμβαση.
Σε ερώτηση στον γιατρό του, μου έδειξε την ακτινογραφία, όπου φαίνεται καθαρά ο πλήρης αποχωρισμός του οστού της κλείδας και μάλιστα σε τέτοιο σημείο, ώστε το ένα μέρος να έχει "καβαλήσει" το άλλο.
Στην αρχή αρνήθηκα οποιαδήποτε επέμβαση στην Κορέα, αλλά μετά μου εξήγησαν ότι είναι πολύ δύσκολη - έως αδύνατη - η μετακίνησή του αεροπορικώς για την Ελλάδα, και αν αφεθεί η κλείδα σε αυτή την κατάσταση για πολλές ημέρες θα δημιουργηθεί σοβαρότερη επιπλοκή. Μου είπαν πως η επέμβαση είναι απλή και εύκολη και τώρα είναι ο καλύτερος χρόνος για να γίνει. Μου εξήγησαν επίσης πως αυτή η επιπλοκή δημιουργήθηκε λόγω της κίνησης της άρθρωσης του ώμου και ότι θα χειροτερεύσει με την κίνηση.
Μετά από αυτή την άσχημη εξέλιξη, αποφάσισα να καλέσω ένα μέλος της οικογένειας του συναδέλφου στην Κορέα, κυρίως για ψυχολογική υποστήριξη και να συζητήσω τις λεπτομέρειες της επέμβασης με τους γιατρούς αύριο.
Οι ερωτήσεις μου είναι:
1) Πόσο δύσκολη είναι μια τέτοια επέμβαση;
2) Τί μέθοδος συγκόλησης του οστού ακολουθείται συνήθως, και πως αυτό σταθεροποιείται στην θέση συγκόλησης;
3) Για μια τέτοια επέμβαση απαιτείται ολική αναισθησία;
4) Τί κίνδυνοι επιπλοκών μπορεί να υπάρξουν (αν υπάρχουν);
5) Επειδή ο συνάδελφος είναι διαβητικός και υπερτασικός, υπάρχει ειδική μεταχείριση από τον αναισθησιολόγο; Υπάρχουν κίνδυνοι σχετιζόμενοι με αυτά τα δύο;
6) Τέλος, ποιά είναι η συνήθης περίοδος ίασης μετά από μια τέτοια επέμβαση, ειδικά για αυτό το μέρος;
Θα παρακαλούσα να με διαφωτίσετε επί των ανωτέρω, διότι είμαι όντως απελπισμένος.
Ευχαριστώ.
Επιτυχής χειρουργική επέμβαση
20-2-09
Σήμερα, χειρουργήθηκε ο συνάδελφος.
Η επέμβαση κράτησε περίπου μιάμισυ ώρα.
Μετά από περίπου 20 λεπτά, και αφού το είχα ζητήσει από την προηγούμενη ημέρα, με κάλεσε ο χειρουργός στο χειρουργείο - με όλες τις προφυλάξεις που απαιτούνται για κάτι τέτοιο, φυσικά - και μου έδειξε το κάταγμα στην πράξη, αφού βέβαια είχε ήδη "ανοίξει" τον συνάδελφο.
Αυτό που είδα με έπεισε ότι η απόφασή μου να επιτρέψω την επέμβαση εδώ στην Κορέα ήταν σωστή. Η κλείδα ήταν πολλαπλά θραυσμένη και πλήρως χωρισμένη στα δύο, και μάλιστα με άσχημο τρόπο, ώστε να υπάρχει άμεσος κίνδυνος βλάβης των γειτονικών αγγείων και νεύρων.
Τελικώς, ο συνάδελφος μεταφέρθηκε στον θάλαμο, όπου συνερχόμενος από την αναισθησία, διαμαρτυρήθηκε στην αρχή για έντονους πόνους (φυσιολογικό, βέβαια), που προς μεγάλη μας έκπληξη και χαρά υποχώρησαν σχετικά γρήγορα, μετά από την χορήγηση των κατάλληλων παυσίπονων και λοιπών φαρμάκων, μέσω του ορού.
Στην αρχή, μάλιστα είχε και υπέρταση, που μετρήθηκε στα 169 (16.9 κατά το λαϊκότερον), αλλά οι γιατροί το θεωρούν φυσιολογική αντίδραση του οργανισμού.
Ελπίζω αύριο να είναι καλύτερα. Θα επανέλθω.
Αυτή είναι εν συντομία η περιπέτειά μου, και βέβαια η περιπέτεια του συναδέλφου μου. Το λούκι, πάντως που τράβηξα και φυσικά που τράβηξε ο ίδιος είναι χοντρό.
Για φανταστείτε σε ξένη χώρα, χωρίς συνεννόηση να σου τύχει κάτι τέτοιο. Μου θυμίζει το "Βαβέλ" και την περιπέτεια της Cate Blanchett, μετά τον τραυματισμό της από τη αδέσποτη σφαίρα του τουφεκιού των Μαροκινών πιτσιρικάδων.
Να σημειώσω ότι ποτέ στη ζωή μου δεν είχα επισκεφθεί χειρουργείο, πλην βεβαίως των περιπτώσεων που χρειάστηκα να χειρουργηθώ ο ίδιος (σκωληκοειδίτις, μηνίσκος, αμυγδαλές), και βέβαια δεν είχα ποτέ μου δει άνθρωπο "ανοιχτό" στην χειρουργική κλίνη. Παρ' όλα αυτά, είχα επιμείνει να ζητήσω την άδεια από τον γιατρό να τον δω, γιατί αισθανόμουν ότι η ευθύνη μου ήταν πολύ μεγάλη. Σημειωτέον ότι η επανένωση της κλείδας γίνεται με χρήση μεταλλικού επιθέματος (τιτάνιο), που στερεώνεται με βίδες (έξι τον αριθμό στην συγκεκριμένη περίπτωση).
Τα σχόλιά σας ευπρόσδεκτα.
Η ευχή μου: Να μην σας τύχει ποτέ κάτι τέτοιο, είτε στη θέση τη δική μου, είτε - κυρίως - στη θέση του συναδέλφου μου.
OK, sorry. Πάμε:
Θέμα: Πολλαπλά Κατάγματα Πλευρών. Χρόνος Ανάρρωσης;
9-2-09
Σας γράφω από την Κορέα, όπου βρίσκομαι επί κεφαλής ομάδας παρακολούθησης κατασκευής πλοίων (Site Manager σε ναυπηγείο, όπου η ναυτιλιακή εταιρεία που εργάζομαι χτίζει πλοία).
Σήμερα είχαμε ένα σοβαρό ατύχημα ενός Έλληνα συναδέλφου, ηλικίας 65 ετών. Έπεσε από ένα άνοιγμα πάνω σε ένα block (μέρος πλοίου), ενώ το επιθεωρούσε και βρέθηκε στο έδαφος με το σώμα του σχεδόν σε οριζόντια θέση και με το δεξιό πλάι.
Κατά την πτώση του έμεινε αναίσθητος για λίγα λεπτά και άρχισε να συνέρχεται στο ασθενοφόρο, που έφτασε πολύ γρήγορα. Πλήρη συνείδηση απέκτησε όταν τοποθετήθηκε στο κρεβάτι των επειγόντων περιστατικών και μπόρεσε να επικοινωνήσει, κάπου 20-30 λεπτά μετά την πτώση. Δεν θυμόταν καθόλου ούτε την πτώση του ούτε το πως ανέβηκε στο block για την επιθεώρηση.
Η αξονική τομογραφία έδειξε έξι δεξιά και τρία αριστερά πλευρά σπασμένα, εκ των οποίων κάποια από τα δεξιά παρουσιάζουν εικόνα σχεδόν αποχωριστική. Έδειξε επίσης και κάταγμα της δεξιάς του κλείδας. Άλλα ζωτικά όργανα δεν έχουν βλάβη, ειδικά ο εγκέφαλος, η σπονδυλική στήλη, το συκώτι, οι νεφροί, το στομάχι. Ο δεξιός πνεύμονας έδειξε έναν ελαφρό τραυματισμό, που όμως δεν τον χαρακτήρισαν σαν ρήξη ή διάτρηση. Δεν παρουσίασε αιμόπτυση ή άλλα συμπτώματα, πλην βεβαίως των ισχυρών πόνων.
Έγινε εισαγωγή και τοποθετήθηκε σε μονόκλινο δωμάτιο. Ζητήσαμε και τοποθετήθηκε αποκλειστική νοσοκόμα επί 24ώρου βάσεως. Οι γιατροί είπαν - δικαιολογημένα - ότι το πρώτο 24ωρο θεωρείται κρίσιμο για να δείξει τυχόν επιπλοκές ή άλλα συμπτώματα που δεν ανιχνεύθηκαν κατά την κλινική και τις υπόλοιπες ενδονοσοκομειακές εξετάσεις. Ο παθών είναι διαβητικός (γεροντικός διαβήτης) και υπερτασικός (γεροντική υπέρταση) και κοντρολλάρει και τα δύο με χάπια. Του έχει τοποθετηθεί ελαστικός θωρακικός νάρθηκας (κάτι σαν την ελαστική επιγονατίδα ή επιαγκωνίδα) και ακόμα ένας άλλος ελαστικός νάρθηκας σε χιαστί διάταξη, προφανώς για την κλείδα.
Με βάση τα παραπάνω, θα ήθελα να ρωτήσω πότε κατά τη γνώμη σας θα μπορέσει να αυτοεξυπηρετηθεί, έστω και μέσα στα όρια του δωματίου του, πότε θα μπορέσει να βγεί από το νοσοκομείο και να συνεχίσει μια κατ' οίκον νοσηλεία και πότε θα μπορέσει να ταξιδέψει αεροπορικώς για να επιστρέψει στην Ελλάδα.
Συγγνώμη αν οι ερωτήσεις μου είναι υπερβολικές ή αδόκιμες, αλλά επειδή η συνεννόηση εδώ είναι ιδιαίτερα δύσκολη και επειδή κάποια στιγμή σαν υπεύθυνος πρέπει να πάρω κάποιες αποφάσεις για το θέμα του συναδέλφου, η γνώμη σας, έστω και γενική, θα μου ήταν ιδιαίτερα χρήσιμη.
Αναγνωρίζω, βέβαια, πως καμιά γνώμη που μπορεί να εκφραστεί μέσω του forum δεν είναι δεσμευτική, ούτε καν θεωρείται πάγια.
Αλλά θα με βοηθήσει για να έχω κι εγώ μιαν άποψη, εδώ πέρα που είμαι πελαγωμένος.
Σας ευχαριστώ.
(Το θέμα συνεχίζει με διάφορα - δικά μου μηνύματα - στα οποία εξηγώ την πορεία του συανδέλφου και τα συμπτώματα που παρουσιάζει. Η όλη υπόθεση εστιάζεται στα κατάγματα των πλευρών, που είναι και τα σοβαρότερα. Πλην όμως μετά από μια βδομάδα, έχουμε μιαν άσχημη εξέλιξη. Δέστε παρακάτω)
Απρόοπτη και άσχημη εξέλιξη
16-2-09
Σήμερα το απόγευμα, μετά από νέα ακτινογραφία, διαπιστώθηκε ότι υπήρξε πλήρης αποχωρισμός του οστού της κλείδας του συναδέλφου, με αποτέλεσμα το ένα από τα δύο μέρη του οστέος να έχει "καβαλήσει" το άλλο.
Αλλά γι αυτό θα ανοίξω νέο νήμα, με τίτλο:
"Χειρουργική επέμβαση στην δεξιά κλείδα".
Έτσι, λοιπόν συνέχισα να ποστάρω στο επόμενο νήμα:
Χειρουργική Επέμβαση Στην Δεξιά Κλείδα
16-2-09
Σε συνέχεια του νήματος με τίτλο:
"Πολλαπλά κατάγματα πλευρών. Χρόνος ανάρρωσης;"
το οποίο έχω ανοίξει εδώ (το link είναι: http://www.surgeryonline.gr/surgeryo...ead.php?t=1309), σήμερα είχαμε μιαν άσχημη εξέλιξη.
Συγκεκριμένα, γύρω στο μεσημέρι, και ενώ ήμουν στο ναυπηγείο, με πήρε τηλέφωνο κάποιος συνάδελφος επιθεωρητής του Αμερικανικού Νηογνώμονα, Έλληνας, ο οποίος είχε επισκεφθεί τον πάσχοντα στο νοσοκομείο σε μια φιλική καθημερινή επίσκεψη. Στο τηλέφωνο μου είπε ότι σήμερα το μεσημέρι, κατά την ακτινογράφηση βρέθηκε ότι υπήρξε πλήρης αποχωρισμός του ήδη θραυσθέντος οστού της δεξιάς κλείδας με αποτέλεσμα, οι γιατροί να συνιστούν άμεσα χειρουργική επέμβαση.
Έσπευσα άμεσα στο νοσοκομείο, όπου βρήκα τον πάσχοντα συνάδελφο σε κακή ψυχολογική κατάσταση, διότι είχε μισοκαταλάβει ότι οι γιατροί συνιστούν επέμβαση.
Σε ερώτηση στον γιατρό του, μου έδειξε την ακτινογραφία, όπου φαίνεται καθαρά ο πλήρης αποχωρισμός του οστού της κλείδας και μάλιστα σε τέτοιο σημείο, ώστε το ένα μέρος να έχει "καβαλήσει" το άλλο.
Στην αρχή αρνήθηκα οποιαδήποτε επέμβαση στην Κορέα, αλλά μετά μου εξήγησαν ότι είναι πολύ δύσκολη - έως αδύνατη - η μετακίνησή του αεροπορικώς για την Ελλάδα, και αν αφεθεί η κλείδα σε αυτή την κατάσταση για πολλές ημέρες θα δημιουργηθεί σοβαρότερη επιπλοκή. Μου είπαν πως η επέμβαση είναι απλή και εύκολη και τώρα είναι ο καλύτερος χρόνος για να γίνει. Μου εξήγησαν επίσης πως αυτή η επιπλοκή δημιουργήθηκε λόγω της κίνησης της άρθρωσης του ώμου και ότι θα χειροτερεύσει με την κίνηση.
Μετά από αυτή την άσχημη εξέλιξη, αποφάσισα να καλέσω ένα μέλος της οικογένειας του συναδέλφου στην Κορέα, κυρίως για ψυχολογική υποστήριξη και να συζητήσω τις λεπτομέρειες της επέμβασης με τους γιατρούς αύριο.
Οι ερωτήσεις μου είναι:
1) Πόσο δύσκολη είναι μια τέτοια επέμβαση;
2) Τί μέθοδος συγκόλησης του οστού ακολουθείται συνήθως, και πως αυτό σταθεροποιείται στην θέση συγκόλησης;
3) Για μια τέτοια επέμβαση απαιτείται ολική αναισθησία;
4) Τί κίνδυνοι επιπλοκών μπορεί να υπάρξουν (αν υπάρχουν);
5) Επειδή ο συνάδελφος είναι διαβητικός και υπερτασικός, υπάρχει ειδική μεταχείριση από τον αναισθησιολόγο; Υπάρχουν κίνδυνοι σχετιζόμενοι με αυτά τα δύο;
6) Τέλος, ποιά είναι η συνήθης περίοδος ίασης μετά από μια τέτοια επέμβαση, ειδικά για αυτό το μέρος;
Θα παρακαλούσα να με διαφωτίσετε επί των ανωτέρω, διότι είμαι όντως απελπισμένος.
Ευχαριστώ.
Επιτυχής χειρουργική επέμβαση
20-2-09
Σήμερα, χειρουργήθηκε ο συνάδελφος.
Η επέμβαση κράτησε περίπου μιάμισυ ώρα.
Μετά από περίπου 20 λεπτά, και αφού το είχα ζητήσει από την προηγούμενη ημέρα, με κάλεσε ο χειρουργός στο χειρουργείο - με όλες τις προφυλάξεις που απαιτούνται για κάτι τέτοιο, φυσικά - και μου έδειξε το κάταγμα στην πράξη, αφού βέβαια είχε ήδη "ανοίξει" τον συνάδελφο.
Αυτό που είδα με έπεισε ότι η απόφασή μου να επιτρέψω την επέμβαση εδώ στην Κορέα ήταν σωστή. Η κλείδα ήταν πολλαπλά θραυσμένη και πλήρως χωρισμένη στα δύο, και μάλιστα με άσχημο τρόπο, ώστε να υπάρχει άμεσος κίνδυνος βλάβης των γειτονικών αγγείων και νεύρων.
Τελικώς, ο συνάδελφος μεταφέρθηκε στον θάλαμο, όπου συνερχόμενος από την αναισθησία, διαμαρτυρήθηκε στην αρχή για έντονους πόνους (φυσιολογικό, βέβαια), που προς μεγάλη μας έκπληξη και χαρά υποχώρησαν σχετικά γρήγορα, μετά από την χορήγηση των κατάλληλων παυσίπονων και λοιπών φαρμάκων, μέσω του ορού.
Στην αρχή, μάλιστα είχε και υπέρταση, που μετρήθηκε στα 169 (16.9 κατά το λαϊκότερον), αλλά οι γιατροί το θεωρούν φυσιολογική αντίδραση του οργανισμού.
Ελπίζω αύριο να είναι καλύτερα. Θα επανέλθω.
Αυτή είναι εν συντομία η περιπέτειά μου, και βέβαια η περιπέτεια του συναδέλφου μου. Το λούκι, πάντως που τράβηξα και φυσικά που τράβηξε ο ίδιος είναι χοντρό.
Για φανταστείτε σε ξένη χώρα, χωρίς συνεννόηση να σου τύχει κάτι τέτοιο. Μου θυμίζει το "Βαβέλ" και την περιπέτεια της Cate Blanchett, μετά τον τραυματισμό της από τη αδέσποτη σφαίρα του τουφεκιού των Μαροκινών πιτσιρικάδων.
Να σημειώσω ότι ποτέ στη ζωή μου δεν είχα επισκεφθεί χειρουργείο, πλην βεβαίως των περιπτώσεων που χρειάστηκα να χειρουργηθώ ο ίδιος (σκωληκοειδίτις, μηνίσκος, αμυγδαλές), και βέβαια δεν είχα ποτέ μου δει άνθρωπο "ανοιχτό" στην χειρουργική κλίνη. Παρ' όλα αυτά, είχα επιμείνει να ζητήσω την άδεια από τον γιατρό να τον δω, γιατί αισθανόμουν ότι η ευθύνη μου ήταν πολύ μεγάλη. Σημειωτέον ότι η επανένωση της κλείδας γίνεται με χρήση μεταλλικού επιθέματος (τιτάνιο), που στερεώνεται με βίδες (έξι τον αριθμό στην συγκεκριμένη περίπτωση).
Τα σχόλιά σας ευπρόσδεκτα.
Η ευχή μου: Να μην σας τύχει ποτέ κάτι τέτοιο, είτε στη θέση τη δική μου, είτε - κυρίως - στη θέση του συναδέλφου μου.