Να τι παθαινει οποιος ανοιγει τα mail το πρωι στο γραφειο

Re: Απάντηση: Re: Να τι παθαινει οποιος ανοιγει τα mail το πρωι στο γραφειο

γνωμη μου σαν καποιος που εχει και 3 σι ντι του παβαροτι σπιτι του ....

η διαφορα τους ειναι στο οτι ετουτος ο χοντρουλης ειναι ενας κανενας και ο παβαροτι ενα ονομα ακριβοπληρωμενο τραγουδιστη
πολυ καλου τραγουδιστη ομως !!!

Πριν γινει ο παβαροτι οτι εγινε... υπαρχει ολοκληρη ιστορια, σπουδες, τρελλο ταλεντο, μελετη, προβες, διαβασμα, τρομεροι καθηγητες, κλπ κλπ...

Ο παβαροτι δεν εγινε στα 70 του οτι εγινε... ειχε εκπληκτικη φωνη ανεκαθεν ασχετα που εγινε μοδα στην ελλαδα μολις ηρθε στο Ηρωδειο...

Μια ερμηνεια δε βασιζεται σε αλλες ηχογραφησεις και ακουσματα αλλα σε εμπειρια και μουσικο υποβαθρο του καλλιτεχνη...
Αν δε τα γνωριζουμε αυτα ωστε να τα κρινουμε πως τραγουδησε... απλα οσοι εχουν καλη φωνη ειναι εκπληκτικοι... και ετσι ισοπεδωνουμε τον παβαροτι και τον καθε θρυλο που υπηρετει επι δεκαετιες με δαφνες την κλασικη μουσικη σκηνη...

Για πωλητης κινητων τηλεφωνων ηταν τελειος... για τενορος ομως οχι...
 
Απάντηση: Re: Απάντηση: Re: Να τι παθαινει οποιος ανοιγει τα mail το πρωι στο γραφειο

Πριν γινει ο παβαροτι οτι εγινε... υπαρχει ολοκληρη ιστορια, σπουδες, τρελλο ταλεντο, μελετη, προβες, διαβασμα, τρομεροι καθηγητες, κλπ κλπ...

Ο παβαροτι δεν εγινε στα 70 του οτι εγινε... ειχε εκπληκτικη φωνη ανεκαθεν ασχετα που εγινε μοδα στην ελλαδα μολις ηρθε στο Ηρωδειο...

Μια ερμηνεια δε βασιζεται σε αλλες ηχογραφησεις και ακουσματα αλλα σε εμπειρια και μουσικο υποβαθρο του καλλιτεχνη...
Αν δε τα γνωριζουμε αυτα ωστε να τα κρινουμε πως τραγουδησε... απλα οσοι εχουν καλη φωνη ειναι εκπληκτικοι... και ετσι ισοπεδωνουμε τον παβαροτι και τον καθε θρυλο που υπηρετει επι δεκαετιες με δαφνες την κλασικη μουσικη σκηνη...

Για πωλητης κινητων τηλεφωνων ηταν τελειος... για τενορος ομως οχι...


δεν εχουμε την ιδια γνωμη ....

ουτε θα ειμαι ποτε της γνωμης οτι ο τενορος θα πρεπει να τραγουδησει σε ολα τα μεγαρα που τραγουδησε ο παβαροτι για να μας αποδειξει την αξια του !

καποια πραγματα φωναζουν απο μακρυα !! δεν χρειαζεσε σχολειο για να τα δεις .....


και οταν ενας πωλητης τηλεφωνων κανει οσους τον δουνε απο αυτο το μικρο το βιντεακι να δακρυσουν και να το ξαναβλεπουν ξανα και ξανα ... και οχι μεσα απο το καθε μεγαρο αυτο λεει πολλα .:ernaehrung004::Banane0::music-smiley-005::music-smiley-005:
 
Ο άνθρωπος έχει ψυχούλα και καρδιά κι αυτό βγάζει τραγουδόντας και γι αυτό σου σηκώνεται η τρίχα κάγκελο.Μακάρι να υπήρχαν πολλοί τέτοιοι.

Τον άκουσε ο γιός μου,που λέει ότι απεχθάνεται την κλασσική και τις όπερες,κι η αντίδραση του πολύ συγκινημένος ήταν:τώρα κατάλαβα τι σημαίνει μουσική...
 
Kαι δεύτερη και τρίτη και δέκατη φορά το έχω δεί και το ξαναβάζω... Είναι φοβερός... :SFGSFGSF: :SFGSFGSF:
 
Αν θυμάμαι καλά, την πρηγούμενη φορά που αναφέρθηκε, κάποιοι που γνωρίζουν λίγα πράγματα παραπάνω από εμένα και τον Βαγγέλη περί όπερας, είπαν ότι, αν διδαχθεί, μπορεί όντως να φτάσει ψηλά.

Ξαναλέω, λοιπόν, χίλια μπράβο στο "ασχημόπαπο" Paul, που είχε τη μαγκιά να ασχοληθεί με κάτι που "δεν είναι in", να εκτεθεί μπροστά σε χιλιάδες (εκατομμύρια πλέον) κόσμο και να κάνει ένα τηλεοπτικού επιπέδου κοινό να κλάψει με -άκουσον άκουσον- κλασσική μουσική. Αυτό είναι που (δικαίως!) μας συγκινεί στην όλη ιστορία, όχι η ανωτερότητα της ερμηνείας του σε σχέση με τον Pavarotti ή κάποιον άλλον.

Μπαίνω στον κόπο να γράψω τα παραπάνω, γιατί αν είναι να μείνει κάτι από την ιστορία του Paul Potts είναι ότι η κλασσική μουσική έχει άφθονο συγκινησιακό υλικό για όποιον μπει στον κόπο να σχοληθεί μαζί της. Απαξιώνοντας τους θρύλους της, ακυρώνουμε το δίδαγμα αυτό.
 
Πραγματικό σπάνιο Τ Α Λ Ε Ν Τ Ο!!!Αν ασχοληθούν ειδικοί με την φωνή του ο άνθρωπος θα πάει πολύ ψιλα.Εγω όμως συγκινήθηκα με τον δυο μίση χρονών γιο μου όταν του έβαλα τα ακουστικά και έμεινε αποσβολωμένος και στο τέλος μου είπε «οεο μπαμπά, πάλι σελω»:SFGSFGSF::SFGSFGSF:
 
Παιδιά έμεινα κι εγώ άφωνος!! Και είμαι ένας άνθρωπος που δεν κάθομαι εύκολα να ακούσω κλασική μουσική. Απλά δεν είναι σωστό να τον συγκρίνουμε με τον Παβαρότι, είναι άδικο γι´αυτόν και προσβολή για τον Παβαρότι.
Αυτό που κατα τη γνώμη μου πρέπει να παραδεχθούμε είναι οτι αν μπορεί τώρα χωρίς ιδιαίτερη μουσική παιδεία να μας αφήνει άφωνους, τότε στο μέλλον αν καλλιεργήσει το ταλέντο του φανταστήτε τι μπορεί να κάνει και σε ποιό επίπεδο μπορεί να φτάσει!!!
Μπράβο Paul!! Καταπληκτικός!!:SFGSFGSF::SFGSFGSF:
 
Re: Απάντηση: Re: Απάντηση: Re: Να τι παθαινει οποιος ανοιγει τα mail το πρωι στο γρα

καποια πραγματα φωναζουν απο μακρυα !! δεν χρειαζεσε σχολειο για να τα δεις .....
...και οχι μεσα απο το καθε μεγαρο...

Δε μπορω και δε θελω να σε πεισω για κατι που προφανως δε θα μπορεσεις να καταλαβεις ποτε... απλα η επιμονη σου μου φτανει για να σιωπησω!

ΥΓ. Ποιος μιλησε για μεγαρο...?

:ernaehrung004:
 
Τυχαίνει και μόλις γύρισα από το Μιλάνο....όπου και φυσικά επισκέφτηκα την La Scala όπου και είδα (και συγκινήθηκα φυσικά) το πρώτο πρόγραμμα για την Turandot με μαέστρο τον Μεγάλο Αρτούρο Τοσκανίνι.

Θυμάμαι ότι στην πρώτη παράσταση της όπερας ο Τοσκανίνι μετά το τέλος της Nessun Dorma άφησε τη μπαγκέτα του και αποχώρησε από το θέατρο λέγοντας 'The composer died here' και δηλώνοντας ότι ουσιοαστικά η turandot τελειώνει στην άρια αυτή.

Για μένα από την πρώτη φορά που την άκουσα ήταν η πεμπτουσία του τι είναι η όπερα (για μένα) ένα κομμάτι που με ανατριχιάζει όπου και όποτε και αν το ακούσω ακόμα και αν είμαι στα McDonalds! Είναι ένα συναίσθημα που δεν έχω καταφέρει να μοιραστώ με κανέναν και όταν είδα Turandot στο Μέγαρο και αυθόρμητα το κοινό μετά τη Nessun Dorma ξέσπασαν σε χειροκροτήματα με έπιασαν κυριολεκτικά τα κλάμματα (πάλι)

Ένα υπέροχο και αντάξιο για τέτοιο συνθέτη κύκνειο άσμα και το θέμα είναι ότι αυτός ο άνθρωπος σε αυτή την εκτέλεση βάζει ΟΛΗ του την ψυχή. Όλα όσα είναι, όσα έχει υπάρξει, όσα έχει ζήσει και ονειρευτεί βγαίνουν μέσα σε ενάμιση λεπτό.

Δεν ταιριάζουν συγκρίσεις όταν κάποιος καταθέτει την ψυχή του.

Πάντα με πιάνουν τα κλάμματα με τη συγκεκριμένη άρια αλλά αυτή τη φορά με συγκίνησε η ανθρωπιά του εκτελεστή της.

Είναι μία κατάθεση ψυχής.

Bravissima!!!
 
Τυχαίνει και μόλις γύρισα από το Μιλάνο....όπου και φυσικά επισκέφτηκα την La Scala όπου και είδα (και συγκινήθηκα φυσικά) το πρώτο πρόγραμμα για την Turandot με μαέστρο τον Μεγάλο Αρτούρο Τοσκανίνι.

Θυμάμαι ότι στην πρώτη παράσταση της όπερας ο Τοσκανίνι μετά το τέλος της Nessun Dorma άφησε τη μπαγκέτα του και αποχώρησε από το θέατρο λέγοντας 'The composer died here' και δηλώνοντας ότι ουσιοαστικά η turandot τελειώνει στην άρια αυτή.

Για μένα από την πρώτη φορά που την άκουσα ήταν η πεμπτουσία του τι είναι η όπερα (για μένα) ένα κομμάτι που με ανατριχιάζει όπου και όποτε και αν το ακούσω ακόμα και αν είμαι στα McDonalds! Είναι ένα συναίσθημα που δεν έχω καταφέρει να μοιραστώ με κανέναν και όταν είδα Turandot στο Μέγαρο και αυθόρμητα το κοινό μετά τη Nessun Dorma ξέσπασαν σε χειροκροτήματα με έπιασαν κυριολεκτικά τα κλάμματα (πάλι)

Ένα υπέροχο και αντάξιο για τέτοιο συνθέτη κύκνειο άσμα και το θέμα είναι ότι αυτός ο άνθρωπος σε αυτή την εκτέλεση βάζει ΟΛΗ του την ψυχή. Όλα όσα είναι, όσα έχει υπάρξει, όσα έχει ζήσει και ονειρευτεί βγαίνουν μέσα σε ενάμιση λεπτό.

Δεν ταιριάζουν συγκρίσεις όταν κάποιος καταθέτει την ψυχή του.

Πάντα με πιάνουν τα κλάμματα με τη συγκεκριμένη άρια αλλά αυτή τη φορά με συγκίνησε η ανθρωπιά του εκτελεστή της.

Είναι μία κατάθεση ψυχής.

Bravissima!!!


Πες μας και άλλα για το Μιλάνο και την Σκάλα, τί μόνο αυτά;