Με εξοργίζει το γεγονός ότι οι 9 στις 10 ταινίες που έχω παρακολουθήσει το τελευταίο διάστημα συστηματικά δείχνουν χρήση ναρκωτικών.
Το να "πίνουν" οι ήρωες σε ένα έργο, θεωρείται πλέον το πιο φυσιολογικό πράγμα στον κόσμο. Ακόμα και σε παιδικές - εφηβικές ταινίες τα "τσιγάρα" πάνε σύννεφο! Με το ζόρι να μας το εντυπώσουν στον εγκέφαλο.
Μάλιστα επιμελώς σε κανένα σημείο καμίας ταινίας δεν λένε κάτι κακό για τα ναρκωτικά, μάλιστα οι ήρωες - κατέχοντες παρουσιάζονται σαν μάγκες και γατόνια και είναι το κέντρο της χαράς στην παρέα αφού όλοι "θέλουν να φουμάρουν ένα τσιγαράκι". Χασισάκι σηκώνει η κάθε περίσταση: Πρίν και μετά το sex, στα πάρτυ (κανόνας), στα διαλείμματα στη δουλειά (!), όταν πρέπει να γίνει σοβαρή κουβέντα, όταν πρέπει να πάρεις θάρρος, όταν πρέπει να χαλαρώσεις κλπ.
Οι δε γονείς (των ταινιών) όχι μόνο δεν αντιλαμβάνονται την χασισο-πραγματικότητα των παιδιών τους σαν προβληματική, αλλά έχουν και τη φωλιά τους χεσμένη, αφού και γι' αυτούς δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο από ένα τρίφυλλο για κάθε περίσταση...
ΕΛΕΟΣ
Το να "πίνουν" οι ήρωες σε ένα έργο, θεωρείται πλέον το πιο φυσιολογικό πράγμα στον κόσμο. Ακόμα και σε παιδικές - εφηβικές ταινίες τα "τσιγάρα" πάνε σύννεφο! Με το ζόρι να μας το εντυπώσουν στον εγκέφαλο.
Μάλιστα επιμελώς σε κανένα σημείο καμίας ταινίας δεν λένε κάτι κακό για τα ναρκωτικά, μάλιστα οι ήρωες - κατέχοντες παρουσιάζονται σαν μάγκες και γατόνια και είναι το κέντρο της χαράς στην παρέα αφού όλοι "θέλουν να φουμάρουν ένα τσιγαράκι". Χασισάκι σηκώνει η κάθε περίσταση: Πρίν και μετά το sex, στα πάρτυ (κανόνας), στα διαλείμματα στη δουλειά (!), όταν πρέπει να γίνει σοβαρή κουβέντα, όταν πρέπει να πάρεις θάρρος, όταν πρέπει να χαλαρώσεις κλπ.
Οι δε γονείς (των ταινιών) όχι μόνο δεν αντιλαμβάνονται την χασισο-πραγματικότητα των παιδιών τους σαν προβληματική, αλλά έχουν και τη φωλιά τους χεσμένη, αφού και γι' αυτούς δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο από ένα τρίφυλλο για κάθε περίσταση...
ΕΛΕΟΣ