Νέα λογική για τα μεταχειρισμένα.

Αγαπητοί φίλοι,

Θα ήθελα να ευχαριστήσω το AV CLUB για την φιλοξενία τόσο των σχολίων μου όσο και των υπόλοιπων φίλων.
Θα ήθελα να υπογραμμίσω ότι η κριτική και τα σχόλια όλων είναι αποδεκτά εφόσον είναι εποικοδομητικά και προς την σωστή κατεύθυνση.
Από μέρους μας αποδεχόμαστε και αποζητούμε την κριτική διότι μόνο αυτή μας βοηθά να βελτιωνόμαστε και να προσφέρουμε καλύτερα προιόντα και υπηρεσίες στους πελάτες μας.
Απλά δεν θεωρούμε ότι είναι εποικοδομητική κριτική οι εκφράσεις όπως "Κάποιοι φέρνουν μεταχειρισμένους δίσκους βινυλίου, υποτίθεται από Ιαπωνία" με την λέξη "υποτίθεται" να μην είναι κριτική αλλά αυθαίρετο συμπέρασμα, ή όπως "Οι δίσκοι ήταν παλαιές κόπιες φτιαγμένοι στην Γερμάνια και όχι Ιαπωνία, απλά είχαν το χαρτί με τους Γιαπωνέζικους τίτλους των τραγουδιών.", πάλι αυθαίρετο συμπέρασμα, δεδομένου ότι η ετικέτα του δίσκου αναγράφει καθαρά την παραγωγή & προέλευση. Αναφέρω χαρακτηριστικά παραδείγματα αναγραφής παραγωγής & προέλευσης στην ετικέτα του δίσκου ως ακολούθως:
"Made by Nippon Columbia Co. LTD. Japan" --> Είναι η γνωστή μας DENON
"Made by Warner Pioneer Corporation Japan under licence...."
"Manufactured and distributed by Nippon Grammophon Co. LTD. Japan"
"Manufactured by Victor Company of Japan LTD." --> Είναι η γνωστή μας JVC
"Manufactured by CBS SONY INC. TOKYO Japan"
"Manufactured by TOSHIBA EMI LTD. JAPAN"

Τέλος θα ήθελα να διαβεβαιώσω τους φίλους πελάτες ότι θα συνεχίσουμε να προσφέρουμε το καλύτερο δυνατό προιόν στην συμφερότερη δυνατή τιμή, δεδομένου ότι το Ιαπωνικό Γιεν τα τελευταία 3 χρόνια έχει πάρει την ανιούσα το δε Ευρώ την κατιούσα. Καθόλου καλός συνδυασμός.

Ευχαριστώ πολύ για την φιλοξενία και είμαστε πάντα στην διάθεση σας.

Με εκτίμηση,
Δημήτρης Μοσχοβάκος
HiEnd Maniac Distribution
 
Αν μου επιτρέπετε να πω την δικιά μου γνώμη όσον αφορά το θέμα.
Απο την υπογραφή μου μπορείτε να καταλάβετε εύκολα την μουσική που ακούω, η οποία όπως και οι υπόλοιπες μουσικές έχει και αυτή ιαπωνικές εκδόσεις στους δίσκους της. Χωρις να ξέρω την αγορά των δίσκων της jazz, soul, classic και γενικά ορχηστρικής μουσικής που πουλάνε τα καταστήματα τα οποία επισκέπτεστε, θα μιλήσω για την δική μου μουσική και θα πώ αυτό. Απ'όσο θυμάμαι κυρίως μεταξύ 1990-2008 υπήρχε ένας οργασμός απο τις εταιρίες παραγωγής να κυκλοφορούν έναν δίσκο (αρχικά σε vinyl format μετά σε cd) σε δύο εκδόσεις διαφορετικές, μια για τον ευρωπαϊκό-αμερικάνικο κόσμο και μια για τους ιάπωνες. Την Ιαπωνία την είχαν ως εξέχουσα χώρα με πολύ καλή πελατεία και θεωρούσαν οτι έτσι τους συμπεριφέρονταν ιδιαιτέρως. Για τον λόγο αυτό τα μισά live των συγκροτημάτων είναι live in japan, made in japan κλπ...
εδώ όμως τι γινόταν η ιαπωνική έκδοση του δίσκου είχε άλλο εξώφυλλο απο το δικό μας πολλές φορές, και σίγουρα κάποιο extra track που δεν είχαν οι άλλες εκδόσεις, για αυτό ήταν πιο ακριβό απο το δικό μας όταν συνυπήρχαν στον ίδιο πάγκο καταστήματος, ηχητικά δεν σου έλεγαν οτι θα ακούσεις διαφορά...(μιλάω για ίδια περίοδο κοπής πρώτη κυκλοφορία ευρωπαϊκή με πρώτη ιαπωνική).
Συνεπώς με το που θα έπερνε κάποιος ιαπωνική έκδοση δεν σήμαινε οτι θα έτριβε και τα αυτιά του απο την τελειότητα, απλά είχε ένα συλλεκτικό κομμάτι στη δισκοθήκη του δυσεύρετο στην αγορά...αυτό πλήρωνε παραπάνω.
Ίσως στην δική σας μουσική τα πράγματα να είναι ή να παρουσιάζονται διαφορετικά αλλά εγώ την άποψή μου ήθελα να μοιραστώ.
Ευχαριστώ πολύ.
 
takisspanos said:
Νέα λογική για τα μεταχειρισμένα στην Μπανανία, η έλλειψη χρημάτων φέρνει καινούργια έθιμα.

Κάποιοι φέρνουν μεταχειρισμένους δίσκους βινυλίου, υποτίθεται από Ιαπωνία, και τους πουλάνε ποιο ακριβά από τους καινούργιους. Αγόρασα στην έκθεση δυο καινούργιους τέτοιους, λέω καινούργιους γιατί ήταν σφραγισμένοι, οι όποιοι ήταν παλαιές ηχογραφήσεις, δηλαδή όχι κάτι σπουδαίο, και στην πίσω μεριά είχαν ένα χαρτί πρόσθετο με τα τραγούδια στα Γιαπωνέζικα.

Οι δίσκοι ήταν παλαιές κόπιες φτιαγμένοι στην Γερμάνια και όχι Ιαπωνία, απλά είχαν το χαρτί με τους Γιαπωνέζικους τίτλους των τραγουδιών. Οι δίσκοι αυτοί, για να δικαιολογήσουν την τιμή τους, πωλούνται στα καταστήματα με Hi End μηχανήματα .

Αν θέλω να αγοράσω μεταχειρισμένους δίσκους έχω την δυνατότητα να πάω στο Μοναστηράκι και να αγοράσω σε άριστη ποιότητα βινύλια με δυο ή τρία Ευρώ. Αν πάλι θέλω καινούργια σε πολύ καλύτερες τιμές και με άριστες ηχογραφήσεις, καινούργιες, 180 gr στο Public . Θα ήθελα την γνώμη σας.
Click to expand...

Ως πρωτο σχολιο θα πω οτι εκ πειρας δεν εχω ακουσει χειροτερες κοπιες η ανατυπωσεις απο τις Γερμανικες.
Οι Ελληνικες οσο κι αν κριτικαρονται κατα καιρους,ειναι κατα πολυ ανωτερες.

Θα συμφωνησω με τον Κρις οτι οι 180/200 γρ δεν ειναι και κατ'αναγκη καλυτεροι,εξαρταται πως γινεται η μεταφορα κλπ...

+1000 για ατομα οπως ο φιλος highendmaniac (θα σε επισκεφτω την επομενη φορα που θα ειμαι στην Αθηνα :ernaehrung004: )

Θεωρω τις Ιαπωνικες εκτυπωσεις αναμεσα στις καλυτερες που εχω δοκιμασει,ισαξιες των Αγγλικων.

Για το θεμα των τιμων,συμφωνω οτι μερικοι εισαγωγεις πρεπει να "σοβαρευτουν" επιτελους.
 
Last edited:
dimitris_av said:
δύο εκδόσεις διαφορετικές, μια για τον ευρωπαϊκό-αμερικάνικο κόσμο και μια για τους ιάπωνες. Την Ιαπωνία την είχαν ως εξέχουσα χώρα με πολύ καλή πελατεία και θεωρούσαν οτι έτσι τους συμπεριφέρονταν ιδιαιτέρως.
Click to expand...

Πολυ σωστο.Εχω Αγγλικες εκτυπωσεις που εφερα απο την Ιαπωνια και εχω και την "καθαρα" Αγγλικη εκδοση.

Και οι δυο πολυ καλοι , απλα μερικες φορες αυτοι που ηλθαν απο Ιαπωνια ειναι ιδιαιτερα καλοι.
 
Εγώ στην κλασσική δεν πολυχρειάζομαι τις γιαπωνέζικες κόπιες. Τις αγοράζω μόνον όταν ο πρωτότυπος Ευρωπαικός είναι πολύ ακριβός ή σπάνιος. Αντίθετα στην Τζαζ είναι οικονομικά αδύνατο να πλησιάσεις την Verve. Σε αυτή την περίπτωση μια καλή εναλακτική λύση είναι η γιαπωνέζικη King. Για τα λοιπά είδη της μουσικής δεν έχω άποψη.
Από κει και πέρα το θέμα των ετικετών και των επανεκδόσεων των δίσκων είναι χάος. Θέλει γνώσεις και συμβουλές από εμπειρότερους.

Θα σύστηνα στους ενδιφερόμενους κάποιο βιβλίο με τις τιμές των δίσκων όπως αυτές διαμορφώνονται από την κατάσταση και το τύπωμα.
Χρησιμοποιώ το Goldmine- Record Album- price guide. Οι τιμές όμως που δίνει και το βιβλίο διαφοροποιούνται στην αγορά του διαδικτίου. Αποτελεί πάντως έναν μπούσουλα.
 
Κώστας Γκαβάκος said:
Εγώ στην κλασσική δεν πολυχρειάζομαι τις γιαπωνέζικες κόπιες. Τις αγοράζω μόνον όταν ο πρωτότυπος Ευρωπαικός είναι πολύ ακριβός ή σπάνιος. Αντίθετα στην Τζαζ είναι οικονομικά αδύνατο να πλησιάσεις την Verve. Σε αυτή την περίπτωση μια καλή εναλακτική λύση είναι η γιαπωνέζικη King. Για τα λοιπά είδη της μουσικής δεν έχω άποψη.
Από κει και πέρα το θέμα των ετικετών και των επανεκδόσεων των δίσκων είναι χάος. Θέλει γνώσεις και συμβουλές από εμπειρότερους.

Θα σύστηνα στους ενδιφερόμενους κάποιο βιβλίο με τις τιμές των δίσκων όπως αυτές διαμορφώνονται από την κατάσταση και το τύπωμα.
Χρησιμοποιώ το Goldmine- Record Album- price guide. Οι τιμές όμως που δίνει και το βιβλίο διαφοροποιούνται στην αγορά του διαδικτίου. Αποτελεί πάντως έναν μπούσουλα.
Click to expand...
Συμφωνω. Θα προτεινα επιπλεον και το Record Collector που ερχεται να συμπληρωσει καποια "κενα" του "Goldmine".
 
@ dimitris_av : +1
ως "μουσικώς ομοϊδεάτης" να επιβεβαιώσω οτι, τοθλάχιστον για το ιδιωμα του 'βαρεως μετάλλου', η κατάσταση με τα γιαπωνεζικα βινύλια εχει ετσι οπως περιγράφηκε απο τον dimitri_av.
Η διαφοροποιηση αφορά σχεδον αποκλειστικά τα εξτρα κομματια, artwork, ποιότητα εσωφυλλων / εξωφυλλων, ενω στις περισσότερες των περιπτώσεων η κοπή ειναι στα 180 γρ.
Μην παρεξηγηθω, κατα την γνώμη moy, θα ηταν ευχής εργον να ειχα πλη τη δισκοθήκη μου "made in Japan" . Ομως, στα ταπεινα μου αυτιά και μεσω του ταπεινού μου ηχοσυστήματος,
δεν θα έλεγα οτι οι 'γιαπωνέζοι" υπερτερουν εναντι των βινυλίων απο "το δισκάδικο της γειτονιάς" (μιλάμε πάντα για heavy metal).
To ευγενές αθλημα του "γιαπωνεζικου" απαιτεί πολυ χρόνο, επιμονή, υπομονή και δυστυχώς χρήμα. Προσωπικά προτιμώ να διαθεσω τον χρόνο μου "κεφαλοκρουώμενος" (= headbanging)
με το ¨Nr of the Beast" - Printed in Ριζούπολη,GR παρά να το "κυνηγάω" να το βρώ στα "γιαπωνέζικα". Αν παλι βρεθει μπροστα μου το japan και η τσεπη είναι γεμάτη, τοτε ολα καλά. . .
Ευχαριστω. Να ειστε ολοι καλά
 
Να αναφερω κατι που μου ετυχε σημερα το οποιο δειχνει ποσο προσοχη θελει η αγορα βινυλιου. Ηθελα να αγορασω το love will tear us apart των joy division με το laminated εξωφυλλο για συλλεκτικους λογους. Σε nm κατασταση το συγκεκριμενο πωλειται περιπου 16 -20 λιρες και καθως ηταν το τελευταιο που εψαχνα απο joy division το καθυστερουσα και χαζευα το δικτυο για αυτο πανω απο 8 μηνες. Πριν μια εβδομαδα βρηκα ενα στις 7 λιρες και το χτυπησα. Σημερα παρελαβα. Το εξωφυλλο μια χαρα. Ο δισκος μεσα ομως αντι να ειναι αυτος:
http://www.discogs.com/Joy-Division-Love-Will-Tear-Us-Apart/release/1900262

ειναι αυτος:
http://www.discogs.com/Joy-Division-Love-Will-Tear-Us-Apart/release/1675041

Να σημειωθει οτι οι ετικετες ειναι ολοιδιες και οι δισκοι διαφερουν μονο στα matrix numbers.

O πωλητης : 25000 πωλησεις, 100% feedback
 
Χαχαχα οπότε τον κρατάς για να έχεις
το συλλεκτικό εξώφυλλο! :p
 
Top Bottom