....Η ΤΟ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟ ΟΝΕΙΡΟ ΤΩΝ ΤΕΛΕΙΩΜΕΝΩΝ?
Χτύπησε το κουδούνι και ήταν... πράκτορες του FBI
Στις 24 Σεπτεμβρίου, ένοπλοι πράκτορες του FBI μπήκαν -χωρίς να χτυπήσουν κουδούνι- σε επτά σπίτια στο Σικάγο και τη Μινεάπολη.
Εντονη και μάλλον προεκλογική η... πολιτική δραστηριότητα του FBI.
Αφού έστησαν στον τοίχο όσους βρήκαν μέσα, κατέσχεσαν υπολογιστές, κινητά τηλέφωνα, έντυπα, προσωπικά σημειωματάρια κι ό,τι άλλο τους γυάλισε και βγήκαν το ίδιο ξαφνικά όπως και μπήκαν. Τις επόμενες μέρες, πέντε από εκείνους που είχαν υποστεί την εισβολή του FBI, κλητεύθηκαν να καταθέσουν στο Παραπεμπτικό Συμβούλιο Ενόρκων, στις 12 Οκτωβρίου.
Ολοι τους ήταν στελέχη ή απλά μέλη οργανώσεων κοινωνικής αλληλεγγύης: της Αντιπολεμικής Επιτροπής Μινεάπολης, της Ομάδας Αλληλεγγύης προς την Παλαιστίνη, του Δικτύου Δράσης για την Κολομβία, των Φοιτητών για μια Δημοκρατική Κοινωνία ή της Σοσιαλιστικής Οργάνωσης Δρόμος για την Ελευθερία. Επιπλέον, είχαν ταξιδέψει σε μέρη όπως η Κολομβία και η Παλαιστίνη, όπου τα ανθρώπινα δικαιώματα παραβιάζονται συστηματικά και με την υποστήριξη της αμερικανικής κυβέρνησης.
Τέτοιο επεισόδιο είχαν να δουν οι Αμερικανοί από τις μέρες του Μακάρθι και του Νίξον, δηλαδή από τις δεκαετίες του '50 και του '60. Γι' αυτό και χαρακτήρισαν τις εισβολές «red-baiting», όρος εκείνων των εποχών που αναφερόταν στις διώξεις των «κόκκινων» ή των συμπαθούντων. Τώρα, ήταν απλώς η εφαρμογή της εσωτερικής αντιτρομοκρατικής νομοθεσίας, και συγκεκριμένα ενός αδρανούς νόμου του 1996 που διώκει όσους παρέχουν «υλική υποστήριξη» σε ξένες οργανώσεις, χαρακτηρισμένες από το υπουργείο Εξωτερικών τρομοκρατικές.
Λίγες ημέρες πριν από τις επιδρομές, δημοσιοποιήθηκε έκθεση του γενικού επιθεωρητή του υπουργείου Δικαιοσύνης, η οποία κατηγορούσε το FBI για ολιγωρία στον τομέα της προληπτικής αντιτρομοκρατικής έρευνας και έμμεσα του υποδείκνυε να «πάρει μπρος». Και πήρε. Αλλά με τρόπο που έδειχνε ότι «κήρυσε τον πόλεμο κατά της πολιτικής διαφωνίας και όχι κατά της τρομοκρατίας» όπως έγραψε η Κολίν Ρόουλι, ειδική στα θέματα του FBI.
Η αμερικανική κοινωνία -όπως συνήθως- άργησε να μάθει για όλα αυτά. Οι μεγάλες εφημερίδες αποσιώπησαν εντελώς το γεγονός της εισβολής, αν και μερικές μέρες μετά, η «New York Times» αρθρογράφησε ειδικά γι' αυτό, κατακεραυνώνοντας... το FBI, ότι «μεταμόρφωσε τις κοινές παραβάσεις πολιτικής ανυπακοής, σε δυνητική τρομοκρατία» γεγονός που «μας θυμίζει πόσο εύκολα οι πολιτικές ελευθερίες μπορούν να αγνοηθούν εν μέσω γενικευμένης καχυποψίας». Ο εναλλακτικός τύπος όμως φλυάρησε. Μετέδωσε λεπτομέρειες των εισβολών, στοιχεία, ανακοινώσεις και πληροφορίες για μια μεγάλη κινητοποίηση κατά του «μακαρθικού FBI» και υπέρ των πέντε κλητευθέντων.
Στις 4 και 5 Οκτωβρίου, πράγματι, έγιναν πορείες σε 60 πόλεις σε όλη την αμερικανική επικράτεια, με διαδηλωτές να στήνουν πανό έξω από γραφεία του FBI, του υπουργείου Δικαιοσύνης και άλλων δημόσιων υπηρεσιών και να μοιράζουν ενημερωτικό υλικό στους «κουμπωμένους» περαστικούς. Παράλληλα, με προσωπικές δηλώσεις και υπομνήματα, οι κλητευθέντες ξεκαθάρισαν ότι, παρά τον κίνδυνο να οδηγηθούν σε ομοσπονδιακές φυλακές, δεν πρόκειται να πάνε στον ανακριτή. «Δεν έχουμε τίποτε να πούμε. Λίγοι Αμερικανοί ξέρουν πόσο παρασκηνιακό και αντιδημοκρατικό είναι το Παραπεμπτικό Συμβούλιο Ενόρκων. Ούτε δικηγόρο δεν μου επιτρέπουν» είπε σχετικά ο Τζο Γιοσμπέικερ, ένας από τους πέντε.
Η καλή είδηση ήρθε την περασμένη Τετάρτη: οι κλητεύσεις αναβλήθηκαν προς το παρόν. Και οι πέντε ενημερώθηκαν να μην πάνε (πράγμα που θα έκαναν έτσι κι αλλιώς) στα ανακριτικά γραφεία, μέχρι νεωτέρας. «Αυτό δεν βάζει τέλος στην υπόθεση. Οι κλητεύσεις μπορεί να ξαναγίνουν ή αντ' αυτών να διαταχθεί σύλληψη των πέντε και απαγγελία κατηγοριών», προειδοποιεί δικηγόρος των ακτιβιστών. Αυτό όμως που θα συμβεί, εξαρτάται από την απάντηση στο ερώτημα, τι επέβαλε την αναβολή: ήταν οι διαδηλώσεις σε τόσο πολλές πόλεις; Ηταν η αποφασιστική και ενιαία στάση των κλητευθέντων; Ή απλώς ήταν οι επικοινωνιακές ανάγκες μιας δύσκολης (για τους Δημοκρατικούς) προεκλογικής περιόδου;
ΑΧΙΛΛΕΑΣ ΦΑΚΑΤΣΕΛΗΣ
http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=212008
Χτύπησε το κουδούνι και ήταν... πράκτορες του FBI
Στις 24 Σεπτεμβρίου, ένοπλοι πράκτορες του FBI μπήκαν -χωρίς να χτυπήσουν κουδούνι- σε επτά σπίτια στο Σικάγο και τη Μινεάπολη.
Εντονη και μάλλον προεκλογική η... πολιτική δραστηριότητα του FBI.
Αφού έστησαν στον τοίχο όσους βρήκαν μέσα, κατέσχεσαν υπολογιστές, κινητά τηλέφωνα, έντυπα, προσωπικά σημειωματάρια κι ό,τι άλλο τους γυάλισε και βγήκαν το ίδιο ξαφνικά όπως και μπήκαν. Τις επόμενες μέρες, πέντε από εκείνους που είχαν υποστεί την εισβολή του FBI, κλητεύθηκαν να καταθέσουν στο Παραπεμπτικό Συμβούλιο Ενόρκων, στις 12 Οκτωβρίου.
Ολοι τους ήταν στελέχη ή απλά μέλη οργανώσεων κοινωνικής αλληλεγγύης: της Αντιπολεμικής Επιτροπής Μινεάπολης, της Ομάδας Αλληλεγγύης προς την Παλαιστίνη, του Δικτύου Δράσης για την Κολομβία, των Φοιτητών για μια Δημοκρατική Κοινωνία ή της Σοσιαλιστικής Οργάνωσης Δρόμος για την Ελευθερία. Επιπλέον, είχαν ταξιδέψει σε μέρη όπως η Κολομβία και η Παλαιστίνη, όπου τα ανθρώπινα δικαιώματα παραβιάζονται συστηματικά και με την υποστήριξη της αμερικανικής κυβέρνησης.
Τέτοιο επεισόδιο είχαν να δουν οι Αμερικανοί από τις μέρες του Μακάρθι και του Νίξον, δηλαδή από τις δεκαετίες του '50 και του '60. Γι' αυτό και χαρακτήρισαν τις εισβολές «red-baiting», όρος εκείνων των εποχών που αναφερόταν στις διώξεις των «κόκκινων» ή των συμπαθούντων. Τώρα, ήταν απλώς η εφαρμογή της εσωτερικής αντιτρομοκρατικής νομοθεσίας, και συγκεκριμένα ενός αδρανούς νόμου του 1996 που διώκει όσους παρέχουν «υλική υποστήριξη» σε ξένες οργανώσεις, χαρακτηρισμένες από το υπουργείο Εξωτερικών τρομοκρατικές.
Λίγες ημέρες πριν από τις επιδρομές, δημοσιοποιήθηκε έκθεση του γενικού επιθεωρητή του υπουργείου Δικαιοσύνης, η οποία κατηγορούσε το FBI για ολιγωρία στον τομέα της προληπτικής αντιτρομοκρατικής έρευνας και έμμεσα του υποδείκνυε να «πάρει μπρος». Και πήρε. Αλλά με τρόπο που έδειχνε ότι «κήρυσε τον πόλεμο κατά της πολιτικής διαφωνίας και όχι κατά της τρομοκρατίας» όπως έγραψε η Κολίν Ρόουλι, ειδική στα θέματα του FBI.
Η αμερικανική κοινωνία -όπως συνήθως- άργησε να μάθει για όλα αυτά. Οι μεγάλες εφημερίδες αποσιώπησαν εντελώς το γεγονός της εισβολής, αν και μερικές μέρες μετά, η «New York Times» αρθρογράφησε ειδικά γι' αυτό, κατακεραυνώνοντας... το FBI, ότι «μεταμόρφωσε τις κοινές παραβάσεις πολιτικής ανυπακοής, σε δυνητική τρομοκρατία» γεγονός που «μας θυμίζει πόσο εύκολα οι πολιτικές ελευθερίες μπορούν να αγνοηθούν εν μέσω γενικευμένης καχυποψίας». Ο εναλλακτικός τύπος όμως φλυάρησε. Μετέδωσε λεπτομέρειες των εισβολών, στοιχεία, ανακοινώσεις και πληροφορίες για μια μεγάλη κινητοποίηση κατά του «μακαρθικού FBI» και υπέρ των πέντε κλητευθέντων.
Στις 4 και 5 Οκτωβρίου, πράγματι, έγιναν πορείες σε 60 πόλεις σε όλη την αμερικανική επικράτεια, με διαδηλωτές να στήνουν πανό έξω από γραφεία του FBI, του υπουργείου Δικαιοσύνης και άλλων δημόσιων υπηρεσιών και να μοιράζουν ενημερωτικό υλικό στους «κουμπωμένους» περαστικούς. Παράλληλα, με προσωπικές δηλώσεις και υπομνήματα, οι κλητευθέντες ξεκαθάρισαν ότι, παρά τον κίνδυνο να οδηγηθούν σε ομοσπονδιακές φυλακές, δεν πρόκειται να πάνε στον ανακριτή. «Δεν έχουμε τίποτε να πούμε. Λίγοι Αμερικανοί ξέρουν πόσο παρασκηνιακό και αντιδημοκρατικό είναι το Παραπεμπτικό Συμβούλιο Ενόρκων. Ούτε δικηγόρο δεν μου επιτρέπουν» είπε σχετικά ο Τζο Γιοσμπέικερ, ένας από τους πέντε.
Η καλή είδηση ήρθε την περασμένη Τετάρτη: οι κλητεύσεις αναβλήθηκαν προς το παρόν. Και οι πέντε ενημερώθηκαν να μην πάνε (πράγμα που θα έκαναν έτσι κι αλλιώς) στα ανακριτικά γραφεία, μέχρι νεωτέρας. «Αυτό δεν βάζει τέλος στην υπόθεση. Οι κλητεύσεις μπορεί να ξαναγίνουν ή αντ' αυτών να διαταχθεί σύλληψη των πέντε και απαγγελία κατηγοριών», προειδοποιεί δικηγόρος των ακτιβιστών. Αυτό όμως που θα συμβεί, εξαρτάται από την απάντηση στο ερώτημα, τι επέβαλε την αναβολή: ήταν οι διαδηλώσεις σε τόσο πολλές πόλεις; Ηταν η αποφασιστική και ενιαία στάση των κλητευθέντων; Ή απλώς ήταν οι επικοινωνιακές ανάγκες μιας δύσκολης (για τους Δημοκρατικούς) προεκλογικής περιόδου;
ΑΧΙΛΛΕΑΣ ΦΑΚΑΤΣΕΛΗΣ
http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=212008