Ο Δεύτερος Νόμος της Θερμοδυναμικής μαζί με τον Πρώτο και τη σταθερά του Πλανκ είναι οι θεμελιώδεις Νόμοι της φυσικήας και συνεπώς του γνωστού για μας Σύμπαντος.
Έχετε ακούσει για ένα short story του Asimov,
The last question?
Ε σε αυτό η ανθρωπότητα έχει φτάσει σε ένα σημείο να φτιάξει έναν υπερυπολογιστή με ΑΙ τον οποίο και 2 μεθυσμένοι τεχνικοί ρωτάνε αν υπάρχει τρόπος να ξεπεράσει κανείς το Δεύτερο Νόμο της Θερμοδυναμικής.
Πρέπει να το διαβάσει κανείς για να το καταλάβει, είναι ένα αριστούργημα της διανόησης, αλλά ο υπολογιστής in short συνέχεια απαντούσε not enough data for an answer.
Η ανθρωπότητα άλλαζε, οι άνθρωποι έφτασαν σε άλλους γαλαξίες, ο ήλιος πέθανε, ο ίδιος ο υπολογιστής έγινε κομμάτι του Σύμπαντος και οι άνθρωποι πνευματική αντί για οργανική ύλη και η απάντηση συνέχιζε να είναι not enough data.
Στο τέλος του χρόνου, εκεί που το Σύμπαν πλέον τελείωνε, όλη η διαθέσιμη ενέργεια είχε εξανντληθεί ο υπολογιστής πλέον είχε συλλέξει τα δεδομένα για μία απάντηση...αλλά δεν υπήρχε κανείς να την ακούσει.
Κανένα πρόβληα γιατί η απάντηση by definition θα έδινε λύση σε αυτό το πρόβλημα.
Και τελειώνει λέγοντας....και εγέννετο φως.
Αυτό νομίζω εξηγεί γιατί έχω αυτή την αδυναμία σε αυτό το νόμο. Γιατί ό Δεύτερος Νόμος είναι το κλειδί της δημιουργίας και της ύπαρξης.