Ο μοναχικός σέρφερ! [Jack Nitzsche]

grio

grio

Αν. Γενικός Διαχειριστής
Staff member
16 March 2011
4,585
Αθήνα
Την περασμένη Κυριακή, έκανα ένα από τα φθινοπωρινά θαλάσσια μπάνια μου...

Ο καιρός μουντός, ένα ελαφρύ αεράκι
μαζί με την άμμο αγκάλιαζε το σώμα μου
Η ακροθαλασσιά έρημη, με ελάχιστους ξαπλωμένους,
που προσπαθούσαν να ξεζουμίσουν τον υποτονικό ήλιο,
αλλά στη ακτογραμμή ένας σέρφερ με μαεστρία,
αξιοποιούσε το κυματάκι και επιδέξια έσχιζε τα νερά

Σκεφτόμουν, λοιπόν, τι να είχε εκείνη τη στιγμή στο μυαλό του,
προσπαθώντας να αφουγκραστώ μέσα από αυτόν τον εαυτό μου
Την αρχέγονη αντιπαράθεση του ανθρώπου με τα στοιχεία της φύσης,
που ξεχάσαμε ή φροντίσαμε λόγω τεχνολογίας, να μην μας απασχολεί πια;
Την προσπάθεια διαφυγής-απόδρασης από την επιβαλλόμενη
και προγραμματισμένη καθημερινότητα;
Ή απλά το πάθος και το παιχνίδι με το νερό και τα κύματα...​
 

Jack Nitzsche​

LonelySurfer.jpg​
- Jack Nitzsche · The Lonely Surfer -
To view this content we will need your consent to set third party cookies.
For more detailed information, see our cookies page.
​

Κάποιες τέτοιες σκέψεις κάνω και με το "Lonely Surfer" του Jack Nitzsche, κάθε φορά που το ακούω και θεωρώ ότι το κομμάτι, έχει αυτή τη σπάνια ικανότητα να σε υποβάλει και να σε μεταφέρει, όπου το συναίσθημα εκείνη τη στιγμή σε προστάζει... Και είναι αυτό το κομμάτι που με έκανε να τον αναζητώ και να τον αναγνωρίζω, πια, στους συντελεστές των δίσκων μου.

Ο Jack Nitzsche, ήταν ένας ενορχηστρωτής, παραγωγός, τραγουδοποιός και συνθέτης μουσικής για ταινίες. Ήρθε στο προσκήνιο στα τέλη της δεκαετίας του 1950 όταν συνέπραξε με τον παραγωγό Phil Spector, ενώ αργότερα συνεργάστηκε με τους Rolling Stones, Neil Young, Captain Beefheart, Doris Day κ.ά. καθώς η λίστα είναι σχεδόν ατελείωτη. Έχει επίσης ασχοληθεί εκτενώς με μουσική για τον κινηματογράφο, κερδίζοντας μάλιστα και Γκράμι το 1983 για την συγγραφή του "Up Where We Belong".

Οι παραγωγοί μουσικής, δούλευαν σχεδόν στην ανωνυμία, έξω από το χώρο της μουσικής. Καθένας από αυτούς τους δημιουργούς επεδίωκε τα ακουστικά του ιδεώδη, πάντα με το βλέμμα στραμμένο σε αυτό το ολοένα και φευγαλέο επόμενο χιτ. Οι Phil Spector, Jack Nitzsche, Bert Berns και Jerry Ragovoy σαφώς είχαν το μαγικό άγγιγμα και συντέλεσαν στη διαμόρφωση του τελικού ακούσματος και με την μοναδική ιδιοφυΐα τους έκαναν συναρπαστική την ποπ μουσική.

Πέρα από το σερφ... Στοχασμοί για έναν μοναχικό αναβάτη των κυμάτων​

Jack Nitzsche - The Lonely Surfer (1963, Reprise Records)

TheLonelySurfer.jpg​

Τραγούδια: A1 The Lonely Surfer (Nitzsche, Cooper) - 2:35, A2 Puerto Vallarta (Nitzsche, Cooper) - 2:29, A3 Stranger On The Shore (Bilk, Mellin) - 2:05, A4 Theme From "Women Of The World" (Ortolani) - 2:46, A5 Old Town (Nitzsche, Cooper) - 2:53, A6 Ebb Tide (Sigman, Maxwell) - 2:13, B1 Theme From "Mondo Cane" (More) (Ciorciolini, Oliviero, Newell, Ortolani) - 3:06, B2 The Magnificent Seven (Bernstein) - 2:07, B3 Baja (Hazlewood) - 2:18, B4 Theme For A Broken Heart (Nitzsche, Cooper) - 2:46, B5 Beyond The Surf (Hazan) - 2:11, B6 Da Doo Ron Ron (Spector, Greenwich & Barry) - 3:21
Μουσικοί: Don Randi, Leon Russell (πιάνο) • Bill Pitman, Ray Pohlman, Tommy Tedesco (κιθάρα) • Dave Gates, Jimmy Bond (μπάσο) • Hal Blaine (ντραμς) • Frankie Capp (κρουστά) • Gale Robinson, Bill Hinshaw (γαλλικό κόρνο) • Harry Betts, Roy Main (τρομπόνι) • Roy Caton, Virgil Evans (τρομπέτα) • The Johnny Vidor Strings (έγχορδα)
Παραγωγή / Ενορχήστρωση: Jimmy Bowen / Jack Nitzsche


Ο Bernard Alfred "Jack" Nitzsche υπήρξε μια από τις πιο επιδραστικές, αν και συχνά αθέατες, φιγούρες που διαμόρφωσαν τον ήχο της αμερικανικής ποπ και ροκ μουσικής. Γεννημένος στις 22 Απριλίου 1937 στο Σικάγο του Ιλινόις, ο Γερμανικής καταγωγής Αμερικανός δημιουργός έφυγε από τη ζωή στις 25 Αυγούστου 2000 στο Λος Άντζελες. Αν και ξεκίνησε ως πιανίστας και σαξοφωνίστας, η πραγματική του ιδιοφυΐα ξεδιπλώθηκε πίσω από την κονσόλα του ήχου, στο χαρτί της ενορχήστρωσης και στη σύνθεση. Η πορεία του προς την κορυφή ξεκίνησε στα τέλη της δεκαετίας του 1950, όταν έγινε το δεξί χέρι του Phil Spector, βοηθώντας καταλυτικά στο χτίσιμο του περίφημου ηχητικού τείχους "Wall of Sound". Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1960, ο Nitzsche είχε ήδη εδραιώσει τη φήμη του ως ένας αξεπέραστος αρχιτέκτονας του στούντιο, γεγονός που τον οδήγησε στην προσωπική του δισκογραφική καταξίωση στη Reprise Records.

Το άλμπουμ The Lonely Surfer ξεπερνά τον, γεμάτο με ξέγνοιαστες καλοκαιρινές μελωδίες, τυπικό σερφ ροκ δίσκο της εποχής. Είναι ένα βαθιά ατμοσφαιρικό, ορχηστρικό κομψοτέχνημα, όπου η μελαγχολία συναντά την κινηματογραφική μεγαλοπρέπεια. Ο Nitzsche παντρεύει υποδειγματικά τις "κλαίουσες" κιθάρες με πλούσια έγχορδα, γαλλικά κόρνα και δραματικά κρουστά, δημιουργώντας ένα είδος που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως μπαρόκ σερφ.

Η εμπειρία ξεκινά με το ομώνυμο κομμάτι, έναν ύμνο που δικαιολογημένα θεωρείται το σήμα κατατεθέν του. Η εισαγωγή με τα έγχορδα και η απότομη είσοδος της βαριάς, γεμάτης αντήχηση κιθάρας δημιουργούν αμέσως την αίσθηση της απέραντης, μοναχικής θάλασσας. Ακολουθεί το "Puerto Vallarta", το οποίο μεταφέρει τον ακροατή σε ένα εξωτικό αλλά ταυτόχρονα νοσταλγικό τοπίο, γεμάτο κινηματογραφική ένταση. Στο "Stranger on the Shore" ο δημιουργός επαναπροσδιορίζει ένα κλασικό θέμα, δίνοντάς του έναν πιο σκοτεινό, κυματιστό χαρακτήρα, ενώ το "Theme from Women of the World" ξεχωρίζει για την ενορχηστρωτική του λεπτότητα, αναδεικνύοντας τις ικανότητές του στη σύνθεση για τη μεγάλη οθόνη.

Η πρώτη πλευρά κλείνει με το "Old Town" και το "Ebb Tide", όπου η θάλασσα μοιάζει να αναπνέει μέσα από τις αυξομειώσεις της έντασης των οργάνων. Η δεύτερη πλευρά ανοίγει με το "Theme from Mondo Cane (More)", μια εκτέλεση που σφύζει από ρομαντισμό και δραματικότητα. Στη συνέχεια, το "The Magnificent Seven" αποκτά μια εντελώς νέα, πιο ρυθμική και δυναμική διάσταση κάτω από την μπαγκέτα του. Το "Baja" είναι ένας καθαρόαιμος σερφ ροκ δυναμίτης, που όμως διατηρεί την εκλεπτυσμένη ενορχήστρωση του δημιουργού, οδηγώντας στο "Theme for a Broken Heart", ένα κομμάτι που συμπυκνώνει όλη τη μελαγχολία της ανθρώπινης απώλειας. Το άλμπουμ ολοκληρώνεται ιδανικά με το "Beyond the Surf", που λειτουργεί ως ένας στοχαστικός επίλογος, και την ευρηματική ορχηστρική διασκευή του "Da Doo Ron Ron", η οποία αποτελεί έναν έμμεσο φόρο τιμής στις ημέρες της συνεργασίας του με τον Spector.

Η ηχητική τελειότητα αυτού του δίσκου δεν θα ήταν εφικτή χωρίς τη συμμετοχή της ελίτ των σέσιον μουσικών του Λος Άντζελες, της θρυλικής κολεκτίβας που αργότερα έγινε γνωστή ως The Wrecking Crew. Στις ηχογραφήσεις αυτές, τα τύμπανα καθοδηγούνται από τον ασύλληπτο Hal Blaine, του οποίου το στιβαρό, αλλά γεμάτο αίσθηση παίξιμο δίνει τον παλμό σε κάθε κύμα. Οι κιθάρες, που αποτελούν τη ραχοκοκαλιά του σερφ ήχου, βρίσκονται στα χέρια του σπουδαίου Tommy Tedesco και του Bill Pitman. Το μπάσο μοιράζονται ο Jimmy Bond και ο David Gates – ο οποίος αργότερα θα γνώριζε τεράστια επιτυχία με το συγκρότημα Bread –, ενώ στα πλήκτρα και τις ενορχηστρωτικές λεπτομέρειες συμμετέχει και ο νεαρός τότε Leon Russell. Τέλος, τα γαλλικά κόρνα των Gale Robinson και Bill Hinshaw προσθέτουν αυτή την απαραίτητη, ελαφρώς απόκοσμη και επική αίσθηση που απογειώνει το τελικό αποτέλεσμα.

Το The Lonely Surfer παραμένει ένας σταθμός στην καριέρα του Jack Nitzsche και ένα κειμήλιο της αμερικανικής μουσικής κουλτούρας της δεκαετίας του '60. Μέσα από αυτό το άλμπουμ, ο μοναχικός σέρφερ της Reprise Records απέδειξε ότι η ποπ μουσική δεν περιορίζεται σε εφήμερα τραγούδια για το ραδιόφωνο, αλλά είναι ένας καμβάς για υψηλή τέχνη, ικανός να γεννά συναισθήματα που αντέχουν στον χρόνο.

(****1/2, πηγές: εξώφυλλο, σημειώσεις επανέκδοσης, wikipedia.org, discogs.com, allmusic.com)

JackNitzsche.jpg​
 

Άκουγε και πίστευε!​

Αφορμή για το νήμα υπήρξαν οι τρεις συλλογές της ace records, όπου υπάρχουν συγκεντρωμένα 78 κομμάτια στα οποία ο Jack Nitzsche έχει κάποιας μορφή εμπλοκή, σαν συνθέτης, παραγωγός, πιανίστας, ενορχηστρωτής.

TheJackNitzscheStory.jpg​

Hearing is Believing - The Jack Nitzsche Story (2005, Ace)
Τραγούδια • Καλλιτέχνες: 1 The Lonely Surfer • Jack Nitzsche, 2 Don't Make My Baby Blue • Frankie Laine, 3 Needles And Pins • Jackie DeShannon, 4 Seein' Is Believin' • Eddie Hodges, 5 Not For Me • Bobby Darin, 6 Move Over Darling • Doris Day, 7 Castles In The Sand • Little Stevie Wonder, 8 Rumble • Jack Nitzsche, 9 Kick That Little Foot Sally Ann • Round Robin, 10 Always Waitin' • The Paris Sisters, 11 Walk With A Winner • Gene McDaniels, 12 No Matter What You Do • Lesley Gore, 13 Hung On You • The Righteous Brothers, 14 Cheryl's Goin' Home • Bob Lind, 15 I Could Be So Good To You • Don & The Goodtimes, 16 Road To Nowhere • Judy Henske, 17 The Heart Of Juliet Jones • Garry Bonner, 18 Wild Life's In Season • Lou Christie, 19 You Make Me Feel Like Someone • P J Proby, 20 It Happens Every Time • Tim Buckley, 21 Sister Morphine • Marianne Faithfull, 22 Ashes, The Rain & I • The James Gang, 23 Helpless • Buffy Sainte-Marie, 24 Mixed-Up, Shook Up Girl • Mink DeVille, 25 You Can't Be Too Strong • Graham Parker & the Rumour, 26 One Flew Over the Cuckoo's Nest (Closing Theme) • Jack Nitzsche

Mojo ★★★★

Hard Workin' Man - The Jack Nitzsche Story Volume 2 (2006, Ace)
Τραγούδια • Καλλιτέχνες: 1 Hard Workin' Man • Jack Nitzsche (φωνητικά Captain Beefheart), 2 Surf Finger • Jack Nitzsche, 3 Just Like That • The Robins, 4 I'm Gonna Be Strong • Frankie Laine, 5 You Just Gotta Know My Mind • Karen Verros, 6 Some Of Your Lovin' • Emil O'Connor, 7 Nobody Needs Your Love More Than I Do • Tammy Grimes, 8 It's In His Kiss • Merry Clayton, 9 Don't Put Your Heart In His Hand • Ral Donner, 10 Just Once In My Life • The Righteous Brothers, 11 Teardrops 'Till Dawn • Timi Yuro, 12 Like Someone In Love • Bobby Vee, 13 Baby I'm So Glad It's Raining • The Satisfactions, 14 Blow Your Mind • The Gas Co, 15 Woman In Love (With You) • Donna Loren, 16 As Long As You're Here • Zalman Yanovsky, 17 A Man Needs Love • Nooney Rickett, 18 Mr Soul • The Everly Brothers, 19 You Know What I Mean • The Turtles, 20 Porpoise Song • The Monkees, 21 I Don't Want To Talk About It • Crazy Horse, 22 I'm The Loneliest Fool • Jack Nitzsche, 23 Don't Touch Me There • The Tubes, 24 Bank Robbery • John Lee Hooker, Miles Davis and Taj Mahal, 25 Break Away • The Neville Brothers, 26 Stealin' All Day • C.C. Adcock

Night Walker - The Jack Nitzsche Story Volume 3 (2014, Ace)
Τραγούδια • Καλλιτέχνες: 1 Castin' My Spell • C.C. Adcock, 2 Poor White Hound Dog • Jack Nitzsche (φωνητικά Merry Clayton), 3 A Long Way To Be Happy • Darlene Love, 4 Night Time Girl • Modern Folk Quintet, 5 Expecting To Fly • The Buffalo Springfield, 6 If My Car Could Only Talk • Lou Christie, 7 Night Walker • Jack Nitzsche, 8 Every Window In The City • Jerry Cole, 9 Little Boy • The Crystals, 10 Just Your Friends • Mink DeVille, 11 Louie, Louie • Honey Ltd, 12 Lower California • Jack Nitzsche, 13 Is This What I Get For Loving You? • The Ronettes featuring Veronica, 14 Come Softly To Me • The Fleetwoods, 15 June Is As Cold As December • The Everly Brothers, 16 Daddy You Just Gotta Let Him In • The Satisfactions, 17 Try To Forget Him • Jackie DeShannon, 18 Educated Fool • Billy Storm, 19 What About You • Ramona King, 20 Puddin N' Tain (Ask Me Again, I'll Tell You The Same) • The Alley Cats, 21 Victim Of Romance • Michelle Phillips, 22 Yes Sir, That's My Baby • Hale & The Hushabyes, 23 The Wayward Wind • Vince Howard & The Vin-ettes, 24 I Still Love You • The Righteous Brothers, 25 Here I Stand • The Rip Chords, 26 Bongo Bongo Bongo • Preston Epps

Record Collector - This compilation excites and delivers magnificently ★★★★★
The Independant ★★★★
 
Ο θρύλος του Jack Nitzsche στηρίζεται σε τέσσερις βασικές φάσεις της σταδιοδρομίας του.
Σαν ενορχηστρωτής σε μια σειρά από κλασικές ηχογραφήσεις που παρήχθησαν από τον Phil Spector, στην μακρά σχέση του με τους Rolling Stones, στην μακρά συνεργασία (και φιλία) με τον Neil Young και στις δεκαετίες που πέρασε, γράφοντας μουσική για κινηματογραφικές ταινίες.

Ωστόσο, υπάρχουν πολλά πρόσθετα στοιχεία για την ιστορία του Jack Nitzsche. Από τις προσωπικές ηχογραφήσεις του τη δεκαετία του '60, στη σύνθεση επιτυχιών και στην αναβάθμιση του ήχου καλλιτεχνών από τα '50ς. Όλα αυτά είχαν σαν συνέπεια ο Jack να τυγχάνει μεγάλης εκτίμησης από συναδέλφους του τραγουδοποιούς αλλά και για τις παραγωγές του. Οι πολύπλευρες δεξιότητές του και η ποικιλία του έργου του, δύσκολα συνοψίζονται μέσα στα πλαίσια μιας συλλογής και μόνο σαν αντιπροσωπευτική μπορεί να θεωρηθεί η απόπειρα που εδώ εξετάζουμε.

Ο πρώτος δίσκος καλύπτει τη περίοδο 1962-1979, ενώ ο δεύτερος εξετάζει την πλήρη έκταση του έργου του, φτάνοντας μέχρι ένα χρόνο πριν το θάνατό του, το 2000. Ο τρίτος δίσκος κυκλοφόρησε 10 χρόνια σχεδόν από την κυκλοφορία του πρώτου και περιλαμβάνει πολλά κομμάτια πρόσφατα αδειοδοτημένα.

Ένα εικονικό σάουντρακ, με ορχηστρικά σερφ, σπάνια συλλεκτικά κομμάτια, μικρά αριστουργήματα, ηχητικούς "τοίχους", εύθραυστα κοριτσόπουλα, φαλτσέτο κρούνερ, φολκ αλχημιστές και κάντρι παράνομους. Άλλωστε τα ονόματα στις παραπάνω λίστες μιλάνε από μόνα τους. Δεκατέσσερα χρόνια μετά το θάνατό του, η φήμη του συνεχίζει να αυξάνεται... (πηγή: εξώφυλλα, acerecords.co.uk)

- Surf Finger (film 'Model Shop', 1969) -
To view this content we will need your consent to set third party cookies.
For more detailed information, see our cookies page.

- One Flew Over the Cuckoo's Nest (Closing Theme) -
To view this content we will need your consent to set third party cookies.
For more detailed information, see our cookies page.

- Bank Robbery (The Hot Spot/Soundtrack Version) -
To view this content we will need your consent to set third party cookies.
For more detailed information, see our cookies page.
​
 
.
τι μου θυμησες !!

Τεραστιο !!

MI0002912999.jpg




:worshippy:
 

Νυχτερινοί περίπατοι και καλοκαιρινές βραδιές​

Jack Nitzsche - The Reprise Singles 1963-1965 (2021, Hanky Panky Records)

TheRepriseSingles1963-1965.jpg​

Τραγούδια: A1 The Lonely Surfer, A2 Song For A Summer Night, A3 Rumble, A4 Theme From A Broken Heart, A5 The Man With A Golden Arm, A6 The Last Race, A7 Theme From The Long Ships, A8 Zapata, B1 Night Walker, B2 Green Grass Of Texas, B3 Señorita From Detroit, B4 Puerto Vallarta, B5 African Waltz, B6 Gringo, B7 Surf Finger
Μουσικοί: The Johnny Vidor Strings (έγχορδα) • Gale Robinson, Bill Hinshaw (γαλλικό κόρνο) • Roy Caton, Virgil Evans (τρομπέτα) • Harry Betts, Roy Main (τρομπόνι) • Hal Blaine (ντραμς) • Frankie Capp (κρουστά) • Tommy Tedesco, Bill Pitman, Ray Pohlman (κιθάρα) • Don Randi, Leon Russell (πιάνο) • Jimmy Bond, Dave Gates (μπάσο)
Παραγωγή / Ενορχήστρωση: Jimmy Bowen (A1 έως B2), Jack Nitzsche (B3 έως B7) / Jack Nitzsche


Η μετάβαση του Jack Nitzsche από το υποστηρικτικό παρασκήνιο του Phil Spector στο προσκήνιο της προσωπικής δισκογραφίας σφραγίστηκε από τη δημιουργική ελευθερία που του προσέφερε η Reprise Records. Ιδρυμένη από τον Frank Sinatra με σκοπό να αποτελέσει ένα καταφύγιο καλλιτεχνικής αυτονομίας μακριά από τους ασφυκτικούς περιορισμούς των μεγάλων πολυεθνικών, η εταιρεία αποδείχθηκε το ιδανικό περιβάλλον για έναν ριζοσπάστη ενορχηστρωτή. Σε αυτό το γόνιμο έδαφος, και με την καθοριστική σύμπραξη του οραματιστή παραγωγού Jimmy Bowen, ο Nitzsche ξεδίπλωσε ένα παράλληλο σύμπαν πειραματισμού μέσα από μια σειρά προσωπικών σινγκλ. Η ανθολογία The Reprise Singles 1963-1965 συγκεντρώνει αυτή την εκρηκτική διετία, αποτυπώνοντας τη στιγμή που η ποπ μουσική άρχισε να αντιμετωπίζεται όχι ως εφήμερο προϊόν, αλλά ως μια σύνθετη ηχητική τέχνη.

Το υλικό της συλλογής ξεπερνά τα στενά όρια των ορχηστρικών σινγκλ της εποχής, προσφέροντας μια πολυδιάστατη ακουστική εμπειρία δεκαπέντε κομματιών. Η αρχή γίνεται με το πασίγνωστο "The Lonely Surfer", το οποίο καθιέρωσε το στυλ του και άνοιξε τον δρόμο για τις επόμενες αναζητήσεις του. Αμέσως μετά, το "Song for a Summer Night" ξεδιπλώνεται σαν ένας μελαγχολικός αποχαιρετισμός στο καλοκαίρι, όπου τα πνευστά και τα έγχορδα πλέκουν ένα πέπλο γλυκιάς νοσταλγίας. Στο "Rumble", ο Nitzsche παίρνει το κλασικό, απειλητικό θέμα του Link Wray και το μεταμορφώνει σε ένα μεγαλοπρεπές, σχεδόν γοτθικό ορχηστρικό δράμα, ενώ το "Theme for a Broken Heart" λειτουργεί ως η απόλυτη άσκηση στην ενορχήστρωση του ανθρώπινου πόνου, με τις μελωδικές γραμμές να ραγίζουν σε κάθε μέτρο.

Η κινηματογραφική του δεινότητα, η οποία έμελλε να του χαρίσει παγκόσμια αναγνώριση στα χρόνια που ακολούθησαν, λάμπει στη διασκευή του "The Man with the Golden Arm", όπου το τζαζ υπόβαθρο αποκτά μια έντονη, νευρώδη θεατρικότητα. Αντίστοιχα, το συγκλονιστικό "The Last Race" αποτελεί ένα μνημείο ενέργειας, ένας hot-rod go-go δυναμίτης, γεμάτος γκάζι και ηλεκτρισμό. Οι καταιγιστικές κιθάρες και το επίμονο σαξόφωνο προσομοιώνουν την ταχύτητα και τον κίνδυνο των αγώνων αυτοκινήτου, στοιχεία που γράφτηκαν αρχικά για την ταινία Village of the Giants και γοήτευσαν δεκαετίες μετά τον Quentin Tarantino, ο οποίος το ενέταξε στους τίτλους αρχής του Death Proof. Το "Theme from the Long Ships" μεταφέρει στη συνέχεια τον ακροατή σε επικά, ιστορικά τοπία με τη χρήση βαριών κρουστών, ενώ το "Zapata" φέρνει στο προσκήνιο μια αυθεντική μεξικάνικη αύρα, γεμάτη υπερηφάνεια και δραματικές αυξομειώσεις στην ένταση.

Το δεύτερο μέρος της ανθολογίας γίνεται ακόμα πιο ατμοσφαιρικό, ξεκινώντας με το "Night Walker", έναν νυχτερινό ύμνο όπου το μπάσο και οι πνιχτές κιθάρες περιγράφουν την απομόνωση των άδειων αστικών δρόμων κάτω από το φως των προβολέων. Στο "Green Grass of Texas", ο δημιουργός παίζει με τα ηχοχρώματα της αμερικανικής υπαίθρου, προσφέροντας μια πιο γήινη αλλά πάντα εκλεπτυσμένη σύνθεση. Το "Señorita from Detroit" και το γνώριμο "Puerto Vallarta" εντείνουν το φλερτ με τους λάτιν ρυθμούς, χρησιμοποιώντας τις τρομπέτες με τέτοιο τρόπο ώστε να δημιουργούν μια γέφυρα ανάμεσα στο Λος Άντζελες και τα σύνορα. Η τζαζ πλευρά του Nitzsche αναδεικνύεται περίφημα στο "African Waltz", ένα κομμάτι με περίπλοκη ρυθμική δομή, το οποίο διαδέχεται το περιπετειώδες και γεμάτο μυστήριο "Gringo". Η συλλογή κλείνει με το σπάνιο "Surf Finger" του 1966, ένα ακυκλοφόρητο διαμάντι με αρχικό τίτλο "The Blow Up", όπου ο Nitzsche μπολιάζει τον κλασικό σερφ ήχο με τις ψυχεδελικές και ευρωπαϊκές κινηματογραφικές τάσεις που άρχιζαν να αναδύονται στα μέσα της δεκαετίας του '60.

Η εκτέλεση αυτών των σύνθετων ορχηστρικών ιδεών βασίστηκε ξανά στην πολύτιμη σύμπραξη των Wrecking Crew, των ίδιων κορυφαίων σέσιον μουσικών του Λος Άντζελες που είχαν στηρίξει και το The Lonely Surfer. Αυτή τη φορά, ωστόσο, κάτω από την καθοδήγηση του Nitzsche και του Jimmy Bowen, η ομάδα λειτούργησε με ακόμη μεγαλύτερη διάθεση για πειραματισμό. Οι ρυθμοί του Hal Blaine στα τύμπανα έγιναν πιο επιθετικοί, ενώ οι κιθάρες των Tommy Tedesco και Bill Pitman εξερεύνησαν νέα όρια στα εφέ της αντήχησης και της παραμόρφωσης. Το μπάσο των David Gates και Jimmy Bond απέκτησε πιο πρωταγωνιστικό ρόλο, ενώ τα πλήκτρα του Leon Russell και τα γαλλικά κόρνα των Gale Robinson και Bill Hinshaw χρησιμοποιήθηκαν για να δώσουν στα σινγκλ την απαραίτητη ηχητική πυκνότητα που απαιτούσε το ραδιόφωνο της εποχής.

Η ανθολογία The Reprise Singles 1963-1965 δεν είναι απλώς ένα συμπλήρωμα στη δισκογραφία του Jack Nitzsche, αλλά το ημερολόγιο μιας περιόδου όπου ένας αφανής ήρωας του στούντιο διεκδίκησε και κέρδισε την καλλιτεχνική του ταυτότητα. Μέσα από αυτά τα δεκαπέντε κομμάτια, αποδεικνύεται ότι η ποπ μουσική των '60ς είχε τη δύναμη να εικονοποιεί συναισθήματα και να χτίζει ολόκληρους κόσμους μέσα σε τρία μόλις λεπτά, αφήνοντας μια παρακαταθήκη που παραμένει ζωντανά μνημειώδης, επίκαιρη και βαθιά συγκινητική.

(****1/2, πηγές: εξώφυλλο, σημειώσεις επανέκδοσης, wikipedia.org, discogs.com, allmusic.com)

- The Reprise Singles 1963-1965 [λίστα αναπαραγωγής] -
To view this content we will need your consent to set third party cookies.
For more detailed information, see our cookies page.
​
 
Top Bottom