Ολοι στον δρόμο την Τετάρτη 25/5/2011
- Thread starter thankin
- Start date
D I M __ Z
AVClub Fanatic
Re: ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 25/5/2011
sorry,
αλλά αυτό το πλάνο από ψηλά βοηθάει να καταλάβουν οι υπόλοιποι που και πόσα χημικά πέσανε ...
μέσα στον κόσμο ..... εκεί που είναι το ιατρείο .... μέσα στο μετρό .......
sorry,
αλλά αυτό το πλάνο από ψηλά βοηθάει να καταλάβουν οι υπόλοιποι που και πόσα χημικά πέσανε ...
μέσα στον κόσμο ..... εκεί που είναι το ιατρείο .... μέσα στο μετρό .......
Re: ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 25/5/2011
Και όμως...
Μέσα στον σουρεαλισμό του, μόλις άκουγες την λύρα να ξαναπαίζει(γιατί φυσικά διακόπηκε), σου σηκωνόταν η τρίχα κάγκελο και ξανά κάτω στην πλατεία.....
Όχι δεν θα την πάρετε αυτή την φορά....
Και όμως...
Μέσα στον σουρεαλισμό του, μόλις άκουγες την λύρα να ξαναπαίζει(γιατί φυσικά διακόπηκε), σου σηκωνόταν η τρίχα κάγκελο και ξανά κάτω στην πλατεία.....
Όχι δεν θα την πάρετε αυτή την φορά....
o-Zone
AVClub Addicted Member
Re: ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 25/5/2011
Μανολάρας: "Μή χειροκροτάτε, γιατί μου τρώτε χρόνο από την ομιλία μου!!!":blink:
Τι μπορεί να πεί κανείς, γιαυτόν τον ανυπέρβλητο Άνθρωπο-Θρύλο...:worshippy::worshippy::worshippy:
Μανολάρας: "Μή χειροκροτάτε, γιατί μου τρώτε χρόνο από την ομιλία μου!!!":blink:
Τι μπορεί να πεί κανείς, γιαυτόν τον ανυπέρβλητο Άνθρωπο-Θρύλο...:worshippy::worshippy::worshippy:
Δημήτρης Θ.
AVClub Fanatic
- 17 June 2006
- 12,626
Απάντηση: ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 25/5/2011
H αίσθηση αυτών των δακρυγόνων, δεν έχει καμία σχέση με τα παλιά.
2 φορές νόμιζα ότι θα πεθάνω. Για 1 λεπτό έβηχα χωρίς να μπορώ να ανασάνω. 2 κοπέλες δίπλα μου έπεσαν και από καθαρή τύχη δεν ποδοπατήθηκαν.
Θα ρωτήσω για τρίτη φορά:
1. Η μάσκα ή το μαντήλι ή μπλούζα θεωρούνται κουκούλες?
2.Οι χιλιάδες κόσμος που έκαναν συνέχεια αντεπίθεση στους μπάτσους, ήταν στημένοι κουκουλοφόροι ασφαλίτες?
H αίσθηση αυτών των δακρυγόνων, δεν έχει καμία σχέση με τα παλιά.
2 φορές νόμιζα ότι θα πεθάνω. Για 1 λεπτό έβηχα χωρίς να μπορώ να ανασάνω. 2 κοπέλες δίπλα μου έπεσαν και από καθαρή τύχη δεν ποδοπατήθηκαν.
Θα ρωτήσω για τρίτη φορά:
1. Η μάσκα ή το μαντήλι ή μπλούζα θεωρούνται κουκούλες?
2.Οι χιλιάδες κόσμος που έκαναν συνέχεια αντεπίθεση στους μπάτσους, ήταν στημένοι κουκουλοφόροι ασφαλίτες?
o-Zone
AVClub Addicted Member
Re: Απάντηση: ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 25/5/2011
χαχαχαχα!!! Σίγουρα είναι ΣΥΡΙΖΑίος...
χαχαχαχα!!! Σίγουρα είναι ΣΥΡΙΖΑίος...
o-Zone
AVClub Addicted Member
Δημήτρης Θ.
AVClub Fanatic
- 17 June 2006
- 12,626
Απάντηση: ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 25/5/2011
ΕΛΑΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ
(την συνέχεια την ξέρετε, δεν την γράφω μην χαλάσω τα χριστά ήθη ορισμένων)
ΕΛΑΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ
(την συνέχεια την ξέρετε, δεν την γράφω μην χαλάσω τα χριστά ήθη ορισμένων)
Kosh
AVClub Fanatic
Re: ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 25/5/2011
Οι φωτογραφοι πως και την γλυτωνουν ? Μιλαμε για κανονικους πολεμικους ανταποκριτες.
Οι φωτογραφοι πως και την γλυτωνουν ? Μιλαμε για κανονικους πολεμικους ανταποκριτες.
send
AVClub Fanatic
Re: Απάντηση: ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 25/5/2011
Αποκλείεται να την κλωτσάει, καθώς τις γυναίκες δεν τις κτυπάς ούτε με τριαντάφυλλο. Όπως το βλέπω έχει χάσει την ισορροπία του ο άνθρωπος και πέφτει, μάλλον παραπάτησε η κυρία επειδή δεν έβλεπε και έπεσε επάνω του.
ΕΛΑΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ
(την συνέχεια την ξέρετε, δεν την γράφω μην χαλάσω τα χριστά ήθη ορισμένων)
Αποκλείεται να την κλωτσάει, καθώς τις γυναίκες δεν τις κτυπάς ούτε με τριαντάφυλλο. Όπως το βλέπω έχει χάσει την ισορροπία του ο άνθρωπος και πέφτει, μάλλον παραπάτησε η κυρία επειδή δεν έβλεπε και έπεσε επάνω του.
VaSiLiS-T
Supreme Member
Απάντηση: ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 25/5/2011
Ακολουθεί διαφημιστικό μήνυμα
Νάτα τα μπατσάκια με τα ροπαλάκια
που 3 και 60 παίρνουν
και το κόσμο δέρνουν
χωρίς τα ροπαλάκια είσατε μου.....
αρχαίο άσμα τη δεκαέτια το 80 ,,, σα να μην πέρασε μια μέρα ,, που λέει το άλλο άσμα
edit
σε Λα μινόρε
Ακολουθεί διαφημιστικό μήνυμα
Νάτα τα μπατσάκια με τα ροπαλάκια
που 3 και 60 παίρνουν
και το κόσμο δέρνουν
χωρίς τα ροπαλάκια είσατε μου.....
αρχαίο άσμα τη δεκαέτια το 80 ,,, σα να μην πέρασε μια μέρα ,, που λέει το άλλο άσμα
edit
σε Λα μινόρε
Last edited:
Re: Απάντηση: ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 25/5/2011
Χθες στην τηλεόραση έλεγαν ότι είναι νέου τύπου και πολύ επικίνδυνα...
Χθες στην τηλεόραση έλεγαν ότι είναι νέου τύπου και πολύ επικίνδυνα...
Re: ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 25/5/2011
Καθημερινά υπάρχει καταιγισμός δημοσιευμάτων στη Γερμανία για την Ελλάδα. Το κίνημα των αγανακτισμένων όμως σχεδόν αγνοείται – με εξαίρεση χθες. Γιατί, και τί σημαίνουν τα κινήματα αυτά για την ευρωπαϊκή πολιτική;
Πηγή: Deutsche Welle
Πάμε πλατεία; Ένα χιουμοριστικό σύνθημα, το οποίο μέχρι πρόσφατα συμβόλιζε την ανεμελιά των Ελλήνων – και όχι μόνο – έχει μετατραπεί τις τελευταίες εβδομάδες σε ένα πολιτικό σύνθημα μιας μερίδας πολιτών, οι οποίοι διαφωνούν με συγκεκριμένες πολιτικές και πρακτικές. Πώς όμως γίνεται αντιληπτός ο ρόλος του νέου αυτού φαινομένου στη Γερμανία και ποιές θα είναι οι επιπτώσεις του για την ευρωπαϊκή πολιτική και τον παραδοσιακό ρόλο των κομμάτων; Για το θέμα μιλήσαμε με δυο επιστήμονες: τον Βασίλη Τσιάνο, ο οποίος διδάσκει στο τμήμα κοινωνιολογίας του Πανεπιστημίου του Αμβούργου και τον Σίμον Τόινε από το Επιστημονικό Κέντρο του Βερολίνου για την Κοινωνική Έρευνα:
«Η κατάληψη της πλατείας Συντάγματος δεν λαμβάνεται σχεδόν καθόλου υπόψιν», λέει ο Σίμον Τόινε. Η Ισπανία ήταν ένα μεγάλο θέμα. Η Ελλάδα συνδέεται από γερμανική σκοπιά πάντα με τα έκτροπα που συμβαίνουν».
Παρόμοια είναι και η άποψη του Βασίλη Τσιάνου από το Πανεπιστήμιο του Αμβούργου:
«Η δημοσιογραφική αναπαραγωγή των κινητοποιήσεων γύρω από την πλατεία Συντάγματος έχει έναν καθαρά εξωτικό χαρακτήρα στη Γερμανία. Το πρώτο στοιχείο έχει να κάνει με μια περίεργη ελληνική ιδιομορφία που έχει σχέση με την τρομακτική αγάπη στις κινητοποιήσεις και στις εξεγέρσεις. Το δεύτερο στοιχείο του εξωτισμού έχει να κάνει με το γεγονός ότι δεν μπορούν να συλλάβουν την ένταση και τη διάσταση των κοινωνικών αλλαγών που αυτή τη στιγμή λαμβάνουν χώρα στην Ελλάδα με αποτέλεσμα να κυριαρχεί ένα εξωτικό βλέμμα το οποίο πολύ συχνά έχει ρατσιστικά στοιχεία, όπως είδαμε πριν από μερικές εβδομάδες, τη γνωστή τοποθέτηση της Μέρκελ ότι οι Έλληνες είναι τεμπέληδες και θα πρέπει να δουλεύουν περισσότερο».
Ο πολιτικός φαταλισμός των Γερμανών
Διαμαρτυρίες στην Ισπανία
Τον τελευταίο ενάμιση χρόνο υπάρχει στη Γερμανία ένας καταιγισμός δημοσιευμάτων γύρω από την Ελλάδα. Γιατί παρά το μεγάλο αυτό ενδιαφέρον για την Ελλάδα είναι τόσο περιορισμένες οι αναφορές – με εξαίρεση φυσικά χθες – στις κινητοποιήσεις των πολιτών. Και πάλι ο Σίμον Τόινε:
«Στη Γερμανία οι διαδηλώσεις, οι οποίες έχουν ως αφορμή οικονομικά και κοινωνικά θέματα, όπως συμβαίνει στην Ελλάδα και στην Ισπανία, στην ουσία τους δεν λαμβάνονται σοβαρά υπόψη διότι πιστεύεται ότι οι αποφάσεις που παίρνονται σε αυτούς τους τομείς, όπως στον τομέα των ιδιωτικοποιήσεων και των περικοπών είναι αδιαμφισβήτητες και δεν υπάρχουν εναλλακτικές».
Ο Σίμον Τόινε πιστεύει πάντως πως το κίνημα αυτό διαθέτει πολύ φαντασία που οι κυβερνώντες ούτε καν να διανοηθούν δεν μπορούν.
‛Η Μεσόγειος ένα τεράστιο κοινωνικό και φαντασιακό εργαστήρι’
Την άποψη του συμμερίζεται και ο Βασίλης Τσιάνος, ο οποίος στην ερώτησή μας για τον ρόλο του κινήματος των αγανακτισμένων σε ευρωπαϊκό επίπεδο απαντά:
«Η Μεσόγειος αυτή τη στιγμή είναι ένα τεράστιο κοινωνικό και φαντασιακό εργαστήρι κοινωνικής ανασυγκρότησης και μιας νέας σχέσης με την πολιτική, η οποία δεν έχει σχέση με τα κόμματα και το υπάρχον πολιτικό σύστημα. Αυτή τη στιγμή η Ευρώπη βιώνει μια τεράστια δημοκρατική πρόκληση που προέρχεται από τη Μεσόγειο».
Ο Σίμον Τόινε υπογραμμίζει μάλιστα πως τα κόμματα στο μέλλον δεν θα έχουν το μονοπώλιο της εξουσίας. Το χειρότερο όμως δεν είναι ότι αποδυναμώνονται τα κόμματα, αλλά ότι τα κοινοβούλια έχουν χάσει τον πραγματικό τους ρόλο να διαμορφώνουν πολιτική:
«Τώρα είναι περισσότερο είτε τα διάφορα λόμπι, είτε οι ομάδες ειδικών, είτε υπερεθνικοί θεσμοί όπως είναι οι Οίκοι Αξιολόγησης της πιστοληπτικής ικανότητας διαφόρων χωρών. Βλέπουμε ότι οι κυβερνήσεις παίρνουν τοις μετρητοίς και εφαρμόζουν αυτά που λένε. Οι πολίτες πλέον με την ψήφο τους δεν έχουν μεγάλο περιθώριο να επηρεάσουν την εξέλιξη της πολιτικής».
Μαρία Ρηγούτσου
Υπεύθ. σύνταξης: Κώστας Συμεωνίδης
Η γερμανική ματιά στο κίνημα των αγανακτισμένων
Καθημερινά υπάρχει καταιγισμός δημοσιευμάτων στη Γερμανία για την Ελλάδα. Το κίνημα των αγανακτισμένων όμως σχεδόν αγνοείται – με εξαίρεση χθες. Γιατί, και τί σημαίνουν τα κινήματα αυτά για την ευρωπαϊκή πολιτική;
Πηγή: Deutsche Welle
Πάμε πλατεία; Ένα χιουμοριστικό σύνθημα, το οποίο μέχρι πρόσφατα συμβόλιζε την ανεμελιά των Ελλήνων – και όχι μόνο – έχει μετατραπεί τις τελευταίες εβδομάδες σε ένα πολιτικό σύνθημα μιας μερίδας πολιτών, οι οποίοι διαφωνούν με συγκεκριμένες πολιτικές και πρακτικές. Πώς όμως γίνεται αντιληπτός ο ρόλος του νέου αυτού φαινομένου στη Γερμανία και ποιές θα είναι οι επιπτώσεις του για την ευρωπαϊκή πολιτική και τον παραδοσιακό ρόλο των κομμάτων; Για το θέμα μιλήσαμε με δυο επιστήμονες: τον Βασίλη Τσιάνο, ο οποίος διδάσκει στο τμήμα κοινωνιολογίας του Πανεπιστημίου του Αμβούργου και τον Σίμον Τόινε από το Επιστημονικό Κέντρο του Βερολίνου για την Κοινωνική Έρευνα:
«Η κατάληψη της πλατείας Συντάγματος δεν λαμβάνεται σχεδόν καθόλου υπόψιν», λέει ο Σίμον Τόινε. Η Ισπανία ήταν ένα μεγάλο θέμα. Η Ελλάδα συνδέεται από γερμανική σκοπιά πάντα με τα έκτροπα που συμβαίνουν».
Παρόμοια είναι και η άποψη του Βασίλη Τσιάνου από το Πανεπιστήμιο του Αμβούργου:
«Η δημοσιογραφική αναπαραγωγή των κινητοποιήσεων γύρω από την πλατεία Συντάγματος έχει έναν καθαρά εξωτικό χαρακτήρα στη Γερμανία. Το πρώτο στοιχείο έχει να κάνει με μια περίεργη ελληνική ιδιομορφία που έχει σχέση με την τρομακτική αγάπη στις κινητοποιήσεις και στις εξεγέρσεις. Το δεύτερο στοιχείο του εξωτισμού έχει να κάνει με το γεγονός ότι δεν μπορούν να συλλάβουν την ένταση και τη διάσταση των κοινωνικών αλλαγών που αυτή τη στιγμή λαμβάνουν χώρα στην Ελλάδα με αποτέλεσμα να κυριαρχεί ένα εξωτικό βλέμμα το οποίο πολύ συχνά έχει ρατσιστικά στοιχεία, όπως είδαμε πριν από μερικές εβδομάδες, τη γνωστή τοποθέτηση της Μέρκελ ότι οι Έλληνες είναι τεμπέληδες και θα πρέπει να δουλεύουν περισσότερο».
Ο πολιτικός φαταλισμός των Γερμανών
Διαμαρτυρίες στην Ισπανία
Τον τελευταίο ενάμιση χρόνο υπάρχει στη Γερμανία ένας καταιγισμός δημοσιευμάτων γύρω από την Ελλάδα. Γιατί παρά το μεγάλο αυτό ενδιαφέρον για την Ελλάδα είναι τόσο περιορισμένες οι αναφορές – με εξαίρεση φυσικά χθες – στις κινητοποιήσεις των πολιτών. Και πάλι ο Σίμον Τόινε:
«Στη Γερμανία οι διαδηλώσεις, οι οποίες έχουν ως αφορμή οικονομικά και κοινωνικά θέματα, όπως συμβαίνει στην Ελλάδα και στην Ισπανία, στην ουσία τους δεν λαμβάνονται σοβαρά υπόψη διότι πιστεύεται ότι οι αποφάσεις που παίρνονται σε αυτούς τους τομείς, όπως στον τομέα των ιδιωτικοποιήσεων και των περικοπών είναι αδιαμφισβήτητες και δεν υπάρχουν εναλλακτικές».
Ο Σίμον Τόινε πιστεύει πάντως πως το κίνημα αυτό διαθέτει πολύ φαντασία που οι κυβερνώντες ούτε καν να διανοηθούν δεν μπορούν.
‛Η Μεσόγειος ένα τεράστιο κοινωνικό και φαντασιακό εργαστήρι’
Την άποψη του συμμερίζεται και ο Βασίλης Τσιάνος, ο οποίος στην ερώτησή μας για τον ρόλο του κινήματος των αγανακτισμένων σε ευρωπαϊκό επίπεδο απαντά:
«Η Μεσόγειος αυτή τη στιγμή είναι ένα τεράστιο κοινωνικό και φαντασιακό εργαστήρι κοινωνικής ανασυγκρότησης και μιας νέας σχέσης με την πολιτική, η οποία δεν έχει σχέση με τα κόμματα και το υπάρχον πολιτικό σύστημα. Αυτή τη στιγμή η Ευρώπη βιώνει μια τεράστια δημοκρατική πρόκληση που προέρχεται από τη Μεσόγειο».
Ο Σίμον Τόινε υπογραμμίζει μάλιστα πως τα κόμματα στο μέλλον δεν θα έχουν το μονοπώλιο της εξουσίας. Το χειρότερο όμως δεν είναι ότι αποδυναμώνονται τα κόμματα, αλλά ότι τα κοινοβούλια έχουν χάσει τον πραγματικό τους ρόλο να διαμορφώνουν πολιτική:
«Τώρα είναι περισσότερο είτε τα διάφορα λόμπι, είτε οι ομάδες ειδικών, είτε υπερεθνικοί θεσμοί όπως είναι οι Οίκοι Αξιολόγησης της πιστοληπτικής ικανότητας διαφόρων χωρών. Βλέπουμε ότι οι κυβερνήσεις παίρνουν τοις μετρητοίς και εφαρμόζουν αυτά που λένε. Οι πολίτες πλέον με την ψήφο τους δεν έχουν μεγάλο περιθώριο να επηρεάσουν την εξέλιξη της πολιτικής».
Μαρία Ρηγούτσου
Υπεύθ. σύνταξης: Κώστας Συμεωνίδης
o-Zone
AVClub Addicted Member
Re: Απάντηση: ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 25/5/2011
Έτσι είναι οι "άντρες" που τιμούν τα παντελόνια τους...πλακώνουν κοριτσόπουλα και γεροντάκια...
Απόψε στη πλατεία, είδα το γεράκο που μπαγλάρωσαν προχθές και μου επιβεβαίωσε ότι ο "στρουμπουλός" που φαίνεται στο βάθος στη φωτογραφία να σέρνει το κορίτσι, τη μπαλαμούτιαζε κανονικότατα (εξάλλου φαίνεται καθαρά και στη φωτό)...
Αυτόν τον τραβολογούσαν γιατί πήγε να την αρπάξει απ' τα χέρια τους, την ώρα που τη κτυπούσαν και ενώ εκείνη ήταν πεσμένη στο έδαφος...
Μιλάμε για άρρωστα μυαλά, που δε τους πλησιάζει γκόμενα ούτε στα 10 μέτρα...
ΕΛΑΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ
(την συνέχεια την ξέρετε, δεν την γράφω μην χαλάσω τα χριστά ήθη ορισμένων)
Έτσι είναι οι "άντρες" που τιμούν τα παντελόνια τους...πλακώνουν κοριτσόπουλα και γεροντάκια...
Απόψε στη πλατεία, είδα το γεράκο που μπαγλάρωσαν προχθές και μου επιβεβαίωσε ότι ο "στρουμπουλός" που φαίνεται στο βάθος στη φωτογραφία να σέρνει το κορίτσι, τη μπαλαμούτιαζε κανονικότατα (εξάλλου φαίνεται καθαρά και στη φωτό)...
Αυτόν τον τραβολογούσαν γιατί πήγε να την αρπάξει απ' τα χέρια τους, την ώρα που τη κτυπούσαν και ενώ εκείνη ήταν πεσμένη στο έδαφος...
Μιλάμε για άρρωστα μυαλά, που δε τους πλησιάζει γκόμενα ούτε στα 10 μέτρα...
Re: ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 25/5/2011
Από την "Καθημερινή", 17.6.2011
Πέτρος Παπακωνσταντίνου
Τα εν εξελίξει «Ιουνιανά» συνιστούν τη βαθύτερη κρίση που γνώρισε ο τόπος από το 1974. Οσο κι αν το δημοσιογραφικό ενδιαφέρον μονοπωλεί, αυτή τη στιγμή, η κυβερνητική αστάθεια, ο «ελέφαντας στο σαλόνι μας», όπως λένε οι Αγγλοσάξονες -η μεγάλη, ενοχλητική αλήθεια για την οποία οι περισσότεροι προτιμούν να σιωπούν- βρίσκεται αλλού: στη χειμαρρώδη εισβολή του λαϊκού παράγοντα στην πολιτική ζωή.
Ολες οι κυβερνήσεις των τελευταίων 37 χρόνων έπεσαν ομαλά, κατόπιν εκλογών. Ακόμη και η χούντα κατέρρευσε όχι ύστερα από τη λαϊκή εξέγερση του Πολυτεχνείου, αλλά υπό το βάρος της εθνικής τραγωδίας στην Κύπρο. Για πρώτη φορά, ο πρωθυπουργός μιας κυβέρνησης που διαθέτει τη δεδηλωμένη αισθάνεται αδύναμος να κυβερνήσει και προσφέρεται να παραιτηθεί υπό την πίεση του «δρόμου». Η προχθεσινή γενική απεργία και τα συλλαλητήρια που την συνόδευσαν πήραν χαρακτηριστικά εξέγερσης της «βαθιάς Ελλάδας».
Αποτελεί επίτευγμα του κ. Γ. Παπανδρέου ότι κατάφερε να ενώσει εναντίον της κυβέρνησής του σχεδόν τους πάντες: αριστερούς και δεξιούς, μισθωτούς και επαγγελματίες, συνδικαλισμένους του δημοσίου τομέα και ανασφαλείς εργαζομένους του ιδιωτικού, ή ακόμη και το… ΠΑΜΕ με τους «Αγανακτισμένους»! Ολες οι προσπάθειες να κατατεμαχισθεί το κοινωνικό σώμα και να στραφεί η μία επαγγελματική κατηγορία εναντίον της άλλης, ξαφνικά κατέληξαν στο ακριβώς αντίθετο: να ενώσουν σε ένα πολύ ισχυρό, αντιμνημονιακό μέτωπο την πλειονότητα του πληθυσμού.
Θα μπορούσε κανείς να πει ότι η Ελληνική Δημοκρατία απέκτησε μια άτυπη «Κάτω Βουλή» των δρόμων και των πλατειών, η οποία δεν ξέρει ακόμη τι θέλει, ξέρει όμως πολύ καλά τι δεν θέλει: Δεν θέλει τα Μνημόνια Ι και ΙΙ, την κοινωνική καταστροφή και το υφιστάμενο πολιτικό σύστημα. Μια «Κάτω Βουλή», η οποία δεν μπορεί να επιβάλει πολιτική κατεύθυνση, τείνει όμως να ασκεί ντε φάκτο «βέτο» επί θεμελιωδών κυβερνητικών αποφάσεων· και παρότι δεν θέλει, ούτε μπορεί, να λύσει το πρόβλημα διακυβέρνησης, ενδέχεται να συμβάλει καταλυτικά στην αναμόρφωση του πολιτικού συστήματος. Πρέπει να είναι κανείς τυφλός για να μη βλέπει την εκθετικά αυξανόμενη ζήτηση για νέους, άφθαρτους ανθρώπους, νέες πολιτικές προτάσεις και νέους πολιτικούς σχηματισμούς, που θα βγάλουν την Ελλάδα από τον φαύλο κύκλο της οικονομικής ομηρίας και της εθνικής ταπείνωσης.
Επί 25 χρόνια, το «τέλος της μεταπολίτευσης» αποτελεί δημοφιλές σλόγκαν δημοσιολογούντων. Αυτή τη φορά, φαίνεται ότι ήρθε η ώρα να το ζήσουμε στ’ αλήθεια. Η σημερινή κρίση εκφράζει ακριβώς τη διάρρηξη του μεταπολιτευτικού «κοινωνικού συμβολαίου», που είχε τη σφραγίδα του Κ. Καραμανλή, ανανεώθηκε από τον Α. Παπανδρέου και έδωσε για πρώτη φορά πολιτική σταθερότητα στην Ελληνική Δημοκρατία. Σε αντίθεση με το ευρωπαϊκό κοινωνικό κράτος, το νεοελληνικό κοινωνικό συμβόλαιο προέβλεπε άνοδο του βιοτικού, ή μάλλον του καταναλωτικού επιπέδου των λαϊκών στρωμάτων, χωρίς αναδιανομή εις βάρος των εχόντων. Για να επιτευχθεί αυτός ο μαγικός τετραγωνισμός του κύκλου επιστρατεύθηκαν ως από μηχανής θεοί οι κοινοτικές επιδοτήσεις, η εύκολη πίστωση, ο εξωτερικός δανεισμός και, πιο πρόσφατα, οι χρηματιστηριακές φούσκες. Ενα «θαύμα», που είχε βέβαια ημερομηνία λήξης, την οποία, ωστόσο, κάθε κυβέρνηση κατάφερνε κουτσά- στραβά να μετατοπίζει πέρα από τον βιολογικό ορίζοντα της τετραετίας της.
Η ανθεκτικότητα αυτού του ιδιόμορφου συμβολαίου αποδείχθηκε από τη μοίρα του πρώτου πολιτικού που αποπειράθηκε στα σοβαρά να το ανατρέψει, του Κ. Μητσοτάκη. Με έναν Α. Παπανδρέου πολιτικά και βιολογικά εξουθενωμένο και μια Αριστερά διασπασμένη και ζαλισμένη από την κατάρρευση του «υπαρκτού σοσιαλισμού», το νεοφιλελεύθερο πείραμα του Κ. Μητσοτάκη απέτυχε οικτρά, σε σημείο που να στραφούν εναντίον του και εκείνοι που τον στήριξαν. Ο, τι δεν κατάφερε όμως ο Κ. Μητσοτάκης, το κατάφερε ο Γ. Παπανδρέου υπό την απειλή της πτώχευσης. Το μεταπολιτευτικό κοινωνικό συμβόλαιο αποτελεί ήδη σωρό ερειπίων, χωρίς τίποτα ανθεκτικό, όμως, να μπει στη θέση του. Αναπόφευκτη συνέπεια είναι η υπονόμευση όχι μόνο της κυβέρνησης Παπανδρέου, αλλά ολόκληρου του δικομματικού, μεταπολιτευτικού σκηνικού.
Σοβαροί παράγοντες βλέπουν ως έξοδο κινδύνου μια κυβέρνηση δικομματικής στήριξης ΠΑΣΟΚ - Ν. Δ. και ψέγουν τον Αντ. Σαμαρά για την άρνησή του «να ανέβει στο πλοίο». Τα ερωτήματα, όμως, είναι αυτονόητα: Γιατί ο αρχηγός της αντιπολίτευσης θα σπεύσει να ανέβει στο καράβι του αντιπάλου του, τη στιγμή που αυτό βυθίζεται; Τι θα καταφέρει το κυβερνητικό «άθροισμα» ΠΑΣΟΚ - Ν. Δ., εκτός από το να υψώσει στο τετράγωνο τη λαϊκή δυσφορία; Κι αν, μετά την απαξίωση του παπανδρεϊκού ΠΑΣΟΚ, απαξιωθεί και η Ν. Δ. του κ. Σαμαρά από το επόμενο κύμα λαϊκών κινητοποιήσεων, ποια θα είναι τότε η εναλλακτική λύση; Με δεδομένη την αυτοακύρωση του ΛΑΟΣ ως «λαϊκής» δύναμης ύστερα από την υποστήριξη του Μνημονίου, ποιος άλλος εκτός από την Αριστερά θα μείνει στον ρόλο του μόνου θεσμικού συνομιλητή με τον λαϊκό ριζοσπαστισμό;
Ολα δείχνουν ότι το ελληνικό πολιτικό δράμα δεν θα έχει γρήγορο τέλος. Τα λόγια του Αντόνιο Γκράμσι ακούγονται επίκαιρα: «Ο παλιός κόσμος πεθαίνει, ο καινούργιος δεν έχει ακόμη γεννηθεί. Ζούμε στην εποχή των τεράτων» …
[email protected]
http://aristerovima.gr/blog.php?id=2452
Η Ελληνική Δημοκρατία απέκτησε «Κάτω Βουλή»
Από την "Καθημερινή", 17.6.2011
Πέτρος Παπακωνσταντίνου
Τα εν εξελίξει «Ιουνιανά» συνιστούν τη βαθύτερη κρίση που γνώρισε ο τόπος από το 1974. Οσο κι αν το δημοσιογραφικό ενδιαφέρον μονοπωλεί, αυτή τη στιγμή, η κυβερνητική αστάθεια, ο «ελέφαντας στο σαλόνι μας», όπως λένε οι Αγγλοσάξονες -η μεγάλη, ενοχλητική αλήθεια για την οποία οι περισσότεροι προτιμούν να σιωπούν- βρίσκεται αλλού: στη χειμαρρώδη εισβολή του λαϊκού παράγοντα στην πολιτική ζωή.
Ολες οι κυβερνήσεις των τελευταίων 37 χρόνων έπεσαν ομαλά, κατόπιν εκλογών. Ακόμη και η χούντα κατέρρευσε όχι ύστερα από τη λαϊκή εξέγερση του Πολυτεχνείου, αλλά υπό το βάρος της εθνικής τραγωδίας στην Κύπρο. Για πρώτη φορά, ο πρωθυπουργός μιας κυβέρνησης που διαθέτει τη δεδηλωμένη αισθάνεται αδύναμος να κυβερνήσει και προσφέρεται να παραιτηθεί υπό την πίεση του «δρόμου». Η προχθεσινή γενική απεργία και τα συλλαλητήρια που την συνόδευσαν πήραν χαρακτηριστικά εξέγερσης της «βαθιάς Ελλάδας».
Αποτελεί επίτευγμα του κ. Γ. Παπανδρέου ότι κατάφερε να ενώσει εναντίον της κυβέρνησής του σχεδόν τους πάντες: αριστερούς και δεξιούς, μισθωτούς και επαγγελματίες, συνδικαλισμένους του δημοσίου τομέα και ανασφαλείς εργαζομένους του ιδιωτικού, ή ακόμη και το… ΠΑΜΕ με τους «Αγανακτισμένους»! Ολες οι προσπάθειες να κατατεμαχισθεί το κοινωνικό σώμα και να στραφεί η μία επαγγελματική κατηγορία εναντίον της άλλης, ξαφνικά κατέληξαν στο ακριβώς αντίθετο: να ενώσουν σε ένα πολύ ισχυρό, αντιμνημονιακό μέτωπο την πλειονότητα του πληθυσμού.
Θα μπορούσε κανείς να πει ότι η Ελληνική Δημοκρατία απέκτησε μια άτυπη «Κάτω Βουλή» των δρόμων και των πλατειών, η οποία δεν ξέρει ακόμη τι θέλει, ξέρει όμως πολύ καλά τι δεν θέλει: Δεν θέλει τα Μνημόνια Ι και ΙΙ, την κοινωνική καταστροφή και το υφιστάμενο πολιτικό σύστημα. Μια «Κάτω Βουλή», η οποία δεν μπορεί να επιβάλει πολιτική κατεύθυνση, τείνει όμως να ασκεί ντε φάκτο «βέτο» επί θεμελιωδών κυβερνητικών αποφάσεων· και παρότι δεν θέλει, ούτε μπορεί, να λύσει το πρόβλημα διακυβέρνησης, ενδέχεται να συμβάλει καταλυτικά στην αναμόρφωση του πολιτικού συστήματος. Πρέπει να είναι κανείς τυφλός για να μη βλέπει την εκθετικά αυξανόμενη ζήτηση για νέους, άφθαρτους ανθρώπους, νέες πολιτικές προτάσεις και νέους πολιτικούς σχηματισμούς, που θα βγάλουν την Ελλάδα από τον φαύλο κύκλο της οικονομικής ομηρίας και της εθνικής ταπείνωσης.
Επί 25 χρόνια, το «τέλος της μεταπολίτευσης» αποτελεί δημοφιλές σλόγκαν δημοσιολογούντων. Αυτή τη φορά, φαίνεται ότι ήρθε η ώρα να το ζήσουμε στ’ αλήθεια. Η σημερινή κρίση εκφράζει ακριβώς τη διάρρηξη του μεταπολιτευτικού «κοινωνικού συμβολαίου», που είχε τη σφραγίδα του Κ. Καραμανλή, ανανεώθηκε από τον Α. Παπανδρέου και έδωσε για πρώτη φορά πολιτική σταθερότητα στην Ελληνική Δημοκρατία. Σε αντίθεση με το ευρωπαϊκό κοινωνικό κράτος, το νεοελληνικό κοινωνικό συμβόλαιο προέβλεπε άνοδο του βιοτικού, ή μάλλον του καταναλωτικού επιπέδου των λαϊκών στρωμάτων, χωρίς αναδιανομή εις βάρος των εχόντων. Για να επιτευχθεί αυτός ο μαγικός τετραγωνισμός του κύκλου επιστρατεύθηκαν ως από μηχανής θεοί οι κοινοτικές επιδοτήσεις, η εύκολη πίστωση, ο εξωτερικός δανεισμός και, πιο πρόσφατα, οι χρηματιστηριακές φούσκες. Ενα «θαύμα», που είχε βέβαια ημερομηνία λήξης, την οποία, ωστόσο, κάθε κυβέρνηση κατάφερνε κουτσά- στραβά να μετατοπίζει πέρα από τον βιολογικό ορίζοντα της τετραετίας της.
Η ανθεκτικότητα αυτού του ιδιόμορφου συμβολαίου αποδείχθηκε από τη μοίρα του πρώτου πολιτικού που αποπειράθηκε στα σοβαρά να το ανατρέψει, του Κ. Μητσοτάκη. Με έναν Α. Παπανδρέου πολιτικά και βιολογικά εξουθενωμένο και μια Αριστερά διασπασμένη και ζαλισμένη από την κατάρρευση του «υπαρκτού σοσιαλισμού», το νεοφιλελεύθερο πείραμα του Κ. Μητσοτάκη απέτυχε οικτρά, σε σημείο που να στραφούν εναντίον του και εκείνοι που τον στήριξαν. Ο, τι δεν κατάφερε όμως ο Κ. Μητσοτάκης, το κατάφερε ο Γ. Παπανδρέου υπό την απειλή της πτώχευσης. Το μεταπολιτευτικό κοινωνικό συμβόλαιο αποτελεί ήδη σωρό ερειπίων, χωρίς τίποτα ανθεκτικό, όμως, να μπει στη θέση του. Αναπόφευκτη συνέπεια είναι η υπονόμευση όχι μόνο της κυβέρνησης Παπανδρέου, αλλά ολόκληρου του δικομματικού, μεταπολιτευτικού σκηνικού.
Σοβαροί παράγοντες βλέπουν ως έξοδο κινδύνου μια κυβέρνηση δικομματικής στήριξης ΠΑΣΟΚ - Ν. Δ. και ψέγουν τον Αντ. Σαμαρά για την άρνησή του «να ανέβει στο πλοίο». Τα ερωτήματα, όμως, είναι αυτονόητα: Γιατί ο αρχηγός της αντιπολίτευσης θα σπεύσει να ανέβει στο καράβι του αντιπάλου του, τη στιγμή που αυτό βυθίζεται; Τι θα καταφέρει το κυβερνητικό «άθροισμα» ΠΑΣΟΚ - Ν. Δ., εκτός από το να υψώσει στο τετράγωνο τη λαϊκή δυσφορία; Κι αν, μετά την απαξίωση του παπανδρεϊκού ΠΑΣΟΚ, απαξιωθεί και η Ν. Δ. του κ. Σαμαρά από το επόμενο κύμα λαϊκών κινητοποιήσεων, ποια θα είναι τότε η εναλλακτική λύση; Με δεδομένη την αυτοακύρωση του ΛΑΟΣ ως «λαϊκής» δύναμης ύστερα από την υποστήριξη του Μνημονίου, ποιος άλλος εκτός από την Αριστερά θα μείνει στον ρόλο του μόνου θεσμικού συνομιλητή με τον λαϊκό ριζοσπαστισμό;
Ολα δείχνουν ότι το ελληνικό πολιτικό δράμα δεν θα έχει γρήγορο τέλος. Τα λόγια του Αντόνιο Γκράμσι ακούγονται επίκαιρα: «Ο παλιός κόσμος πεθαίνει, ο καινούργιος δεν έχει ακόμη γεννηθεί. Ζούμε στην εποχή των τεράτων» …
[email protected]
http://aristerovima.gr/blog.php?id=2452
Γιάννης Χατζηγεωργίου
AVClub Fanatic
- 19 June 2006
- 35,670
Απάντηση: ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 25/5/2011
Ευχαριστούμε για την κατανόηση!!
ΕΛΑΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ
(την συνέχεια την ξέρετε, δεν την γράφω μην χαλάσω τα χριστά ήθη ορισμένων)
Ευχαριστούμε για την κατανόηση!!
Re: ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 25/5/2011
απο ολα εχει ο μπαχτσες
http://www.youtube.com/watch?v=k1RFw8ClaWk
απο ολα εχει ο μπαχτσες
http://www.youtube.com/watch?v=k1RFw8ClaWk