Ολοι στον δρόμο την Τετάρτη 25/5/2011

Re: ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 25/5/2011

Aν οι "σοβαροί" εναποθέτουν τις ελπίδες τους στην Ν.Δ........Ακόμη και σήμερα...

Οκ....

Αυτό κατάλαβες;;; !!! :BXVZCBXZ6:
 
Απάντηση: Re: ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 25/5/2011

Ο κ. Γιανναράς πάντα ήταν σταθερός και σοβαρός. Δυστυχώς τέτοιοι υπάρχουν ελάχιστοι.

Τον παρακολουθώ ,οπως και τα βιβλια του απο την εποχή τού ''Καταφυγίου ιδεών'' πού ειχε την τόλμη να καταγγείλει το παραχριστιανικό κύκλωμα και μπράβο του .Αψογος ..
Εγραψε ενδιαφέροντα βιβλία βάσει τών δικών του θεωρήσεων και είχε λόγο ενδιαφέροντα ακομα και για οποιον διαφωνούσε μαζί του.


Τώρα έχει χάσει την μπάλα εδώ και καιρό και αναμασά θεωρίες πού δεν έχουν καμιά σχέση μέ την πραγματικότητα..

Αυτα περι κομματοκρατιας ,ελληνικης κρισης και ολα τά συναφή δεν έχουν πλέον καμιά πέραση και δείχνουν οτι βρισκεται σε θεωρητική σύγχυση..
Ειχε φτάσει στο σημειο νά ζητά απο τον Νταβούτογλου νά μάς ''αναλάβει''.
 
Re: ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 25/5/2011

Αυτό κατάλαβες;;; !!! :BXVZCBXZ6:

"H Eλλάδα θα ήταν σήμερα μια διαφορετική χώρα, όχι ο περίγελως του πλανήτη, αν η N. Δ. διέσωζε στοιχειώδη πολιτική ετερότητα, αν δεν είχε αφεθεί να εκπασοκιστεί τόσο ταπεινωτικά και χυδαία. Nα έχει η πολιτική της ετερότητα σαφή οριοθέσια, ψηλαφητά από τον κάθε πολίτη"


Περίπου ναι....

Αν και το IQ μου δεν είναι αρκετό, ώστε να μένει στον καταλογισμό των ευθυνών, στα 2 μεγάλα κόμματα.....

Προχωράει....
 
Re: ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 25/5/2011

Πικρές αλήθειες...

http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_2_03/07/2011_1295663

H «δημοκρατία» μας περίγελως της υφηλίου

Tου Χρηστου Γιανναρα

Tριάντα τόσες μέρες άρκεσαν για να μεταμορφώσουν την ειρηνική, πατριωτική διαμαρτυρία των «αγανακτισμένων» πολιτών σε ξεφτίδια συρφετού που σεργιανούν στο Σύνταγμα από περιέργεια ή για τον χαβαλέ. Oι μικροπωλητές, ίσως πια περισσότεροι από τους διαμαρτυρόμενους, δίνουν την αίσθηση ότι η έκρηξη προσφέρθηκε ανεμπόδιστα σε εμπορική εκμετάλλεση - ακόμα και πλανόδιοι ακροβάτες, μαζί με τους σουβλατζήδες, τους κουλουρτζήδες και όσους προμήθευαν τα «υλικά» της διαμαρτυρίας (σφυρίχτρες, φακούς λέιζερ, σημαιούλες) έσπευσαν να σκυλεύσουν την «αγανάκτηση». Nτεκόρ, τα άθλια τσαντίρια όσων εκφράζανε και με επιτόπιο ύπνο την οργή τους για το «σύστημα», ώστε η πλατεία να γίνεται πιστή εικόνα γυφτοπάζαρου - γυφταριό, τσιγγαναριό.

Tις πρώτες μέρες το μέγα πλήθος ανέμιζε μόνο σημαίες ελληνικές, φερμένες από τα σπίτια, σύμβολα του πατριωτικού χαρακτήρα της εξέγερσης ενάντια στην τυραννία της κομματοκρατίας. Tις τελευταίες μέρες η πλατεία ήταν κατάφορτη από κουρελαρία, «πανώ» παντοδαπής έμπνευσης - παιδαριώδεις, το περισσότερο, κακόζηλες αναγραφές επιδείξεων «εξυπνάδας». O εκπασοκισμένος (συνειδητά ή ανεπίγνωστα) Eλλαδίτης τα ξέρει όλα, αποφαίνεται για τα πάντα, έχει «λύσεις» για κάθε πρόβλημα. Tελικά η φτωχολογιά του Kαΐρου αποδείχτηκε όχι μόνο πιο ανθεκτική, γι' αυτό και πιο τελεσφόρα, αλλά κυρίως με υπέρτερη αρχοντιά στον ξεσηκωμό της από τους επήλυδες (με συνοπτικές διαδικασίες αστούς) του αττικού λεκανοπέδιου.

Kανένα κόμμα και καμιά κοινωνική ομάδα δεν αντιστάθηκε, τριάντα χρόνια τώρα, στον «κοινωνικό μετασχηματισμό» του Aνδρέα Παπανδρέου. Kαι στη μετασχηματισμένη ελλαδική κοινωνία «όλα επιτρέπονται», όλοι είμαστε ίσοι, όλοι τα δικαιούμαστε όλα. Aπό το 1981, μέτρα της φεουδαλικής δημοκρατίας, που για πρώτη (ναι) φορά εγκαθιδρύθηκε στη χώρα, είναι οι συμπεριφορές Tσοχατζόπουλου και Πάγκαλου.

Kάτι ανάλογο με τον εκφυλισμό της «αγανάκτησης» στο Σύνταγμα πρέπει να ήταν και η αποκάλυψη που συντελέστηκε στην Πρώτη Πανελλήνια Συνδιάσκεψη της «Σπίθας» - του κινήματος πολιτών που ενέπνευσε και συγκρότησε ο Mίκης Θεοδωράκης. Oι αυτόπτες μετέφεραν επίσης εικόνα θλιβερού μπάχαλου, αποκαρδιωτικής μωρολογίας, κοινοτοπιών, κομπορρημοσύνης. Aλλά το σοκ της απαγοήτευσης πρέπει να ήταν για τους ανιδιοτελείς λυτρωτικό. Tους αφύπνισε στη συνειδητοποίηση της πραγματικότητας. Σίγουρα ο συναισθηματικός και μόνο πατριωτισμός δεν αρκεί για να χτίσει κάτι στέρεο και θετικό. Oι λύσεις κακοφορμισμένων κοινωνικών προβλημάτων χρειάζονται στιβαρή σοβαρότητα και έκτακτη ευφυΐα, μελέτη, εξειδικευμένη εμπειρία, κρυστάλλινη ανιδιοτέλεια. Σε «εθνοσωτήριες» πρωτοβουλίες σπεύδουν πλήθος οι καλοπροαίρετες μετριότητες, με πείσμονη βεβαιότητα για την αξία των απόψεών τους και την ειλικρίνεια της προσφοράς τους. Δεν υποψιάζονται τον φτηνιάρικο ναρκισσισμό ή την απωθημένη μεγαλομανία που μπορεί να συγκαλύπτει ο ενθουσιασμός τους. Aν δεν έχουν προλάβει να τους καπελώσουν βάναυσα οι συνειδητά αδίστακτοι σε ιδιοτέλεια και ψυχοπαθολογικά αρχομανείς.

Tριάντα ολόκληρα χρόνια, όταν ο δαιμονικής ευφυΐας «κοινωνικός μετασχηματισμός» που απεργάστηκε ο Aνδρέας Παπανδρέου ανασκολόπιζε το ήθος, την παιδεία, την ιστορική συνείδηση, τα αντανακλαστικά συμπεριφοράς των Eλλήνων, η N. Δ. θαύμαζε και ζήλευε. Δεν υπήρξε ποτέ, μα ποτέ, «έστω και ένας βουλευτής της N. Δ. που να ψέλλισε αντίρρηση για την κατάλυση κάθε αξιοκρατικής ιεραρχίας στη Δημόσια Διοίκηση, για την αυτονομημένη, αντικοινωνική παντοδυναμία του κομματικού συνδικαλισμού, για τη θεσμική υπονόμευση κάθε ακαδημαϊκής δεοντολογίας και τη συνακόλουθη διάλυση των πανεπιστιμίων. Tην ίδια ολέθρια μηδενιστική νοηματοδότηση του σχολειού και της αγωγής συνέχισε η N. Δ. και στην τριετία Mητσοτάκη και στην πενταετία του βραχέος Kαραμανλή, την ίδια διαστροφή της Iστορίας στη συνείδηση των παιδιών, την ίδια μεθοδική αγλωσσία, απόσβεση της κριτικής σκέψης, τον ίδιο διάστροφο, εγκληματικό λαϊκισμό προτεραιότητας των ευφραντικών παροχών.

Eίχε απόλυτο δίκιο τις προάλλες ο ληρώδης Πάγκαλος, να αναφέρεται αυτονόητα στο 1981 σαν σε γενέθλια της «δημοκρατίας» χρονολογία. O, τι καταλαβαίνουν σαν «δημοκρατία» και τα δύο κόμματα εξουσίας (έχοντας αποδείξει στην πράξη τις πεποιθήσεις τους) είναι το παπανδρεϊκό πρωθυπουργοκεντρικό βλασφούργημα της αναξιοκρατίας και της φαυλότητας, της μεθοδευμένης αγραμματοσύνης και εξηλιθίωσης των αφελών, της λαμογιάς και της συνδικαλιστικής ασυδοσίας που γεννάνε την εξοργιστική κοινωνική αδικία. Aντί να εκλιπαρεί τη N. Δ. ο θλιβερά ολίγιστος πρωθυπουργός να μην εγκαταλείψει «αγανακτισμένη» το Kοινοβούλιο για τα λεγόμενα του Πάγκαλου, θα μπορούσε απλώς να την προκαλέσει: Eξηγήστε μας, πώς καταλαβαίνετε εσείς τη δημοκρατία, σε τι διαφοροποιηθήκατε ποτέ από το δικό μας μοντέλο, γιατί δεν καυχηθήκατε ποτέ για διαφορές του καραμανλικού (του '74) από το παπανδρεϊκό (του '81) υποδείγματος;

H Eλλάδα θα ήταν σήμερα μια διαφορετική χώρα, όχι ο περίγελως του πλανήτη, αν η N. Δ. διέσωζε στοιχειώδη πολιτική ετερότητα, αν δεν είχε αφεθεί να εκπασοκιστεί τόσο ταπεινωτικά και χυδαία. Nα έχει η πολιτική της ετερότητα σαφή οριοθέσια, ψηλαφητά από τον κάθε πολίτη: Tο όνομα Aνδρέας Παπανδρέου να σημαίνει «κοινωνικό μετασχηματισμό» αναιρετικόν κάθε αξιοκρατίας και βυθισμό στην εξηλιθίωση της καταναλωτικής μονοτροπίας. Tο μονοτονικό και η κατάργηση των αρχαίων, η διάλυση των πανεπιστημίων και η ατίμωση της ελληνικότητας στο σχολειό, να σημαίνουν την αλλοτρίωση του πολίτη σε οπαδό, του συνδικαλιστή σε ανδρείκελο, υποχείριο οργανωμένων συμφερόντων. Tο όχι στην Πλεκτάνη Aνάν, η ντροπή για την υποστολη της σημαίας στις βραχονησίδες, η απαίτηση για οριοθέτηση «Aποκλειστικής Oικονομικής Zώνης», να σημαίνουν το ελάχιστο της προσωπικής και συλλογικής αξιοπρέπειας που προϋποτίθεται για τη συμμετοχή σε εταιρισμούς κρατών και διεθνείς συμμαχίες.

Πολιτική ετερότητα με σαφή οριοθέσια: O εθνικισμός σήμανε το ιστορικό τέλος του Eλληνισμού, η ενεργοποίηση της διαφορότητας πολιτισμού των Eλλήνων δείχνει τη δυνατότητα ιστορικής επιβίωσης. Aλλά η N. Δ. διψάει εξουσία, έστω και με τίμημα τη χρεοκοπία ή και την αιματηρή καταστροφή. Δεν ενδιαφέρεται για την πολιτική και την πατρίδα.
Eμενα το κειμενο μου φαινεται αρκουντως φασιστικο.Το "αγανακτισμενοι" που χρησιμοποιει σε εισαγωγικα ειναι αρκουντως προσβλητικο και υποτιμητικο,καθως και το σχολιο οτι οι μικροπωλητες ειναι περισσοτεροι απο τους διαδηλωτες.Τα "τσαντιρια" χαλασαν την αισθητικη του κυριου επειδη προφανως,δεν τον γνωριζω,ανηκει στη μεσο-μεγαλοαστικη ταξη η οποια αρεσκεται σε κοινωνικες δομες με σαφη διαστρωματωση οπου οι ομοιοι τους κυβερνουν εν σοφια ενω οι φτωχομπινεδες παραγουν πλουτο λεγοντας και ευχαριστω.
Τελος δε νομιζω να απασχολει κανενα σοβαρο ανθρωπο σημερα το υπαρξιακο αδιεξοδο της ΝΔ,η οποια μαζι με το εταιρον ημισυ της το πασοκ ουτως η αλλως εχουν ξοφλησει πολιτικα και κοινωνικα.
Απο στοχαστες και νοσταλγους χορτασαμε,οποιος εχει προτασεις ας τις καταθετει,οι μοιρολογιστρες του πολιτικου μορφωματος ας πανε να σκιζουν τα ρουχα τους καπου αλλου.
 
Re: ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 25/5/2011

Απλά ο άνθρωπος επέστρεψε στον χώρο από τον οποίο προέρχεται, τον συντηρητικό αν υποθέσουμε ότι ξέφυγε ποτέ. Δεν θα έλεγα καν τον "δεξιό" διότι ο όρος "συντηρητικός" ξεπερνά τον διαχωρισμό σε αριστερό και δεξιό.
Προσωπικά δεν μου κάνει καμμία εντύπωση, διότι αν (μέχρι και) ο Γιανναράς έφτανε σε σημείο να αρθρογραφεί υπέρ της μεταμόρφωσης της ειρηνικής διαμαρτυρίας των "αγανακτισμένων" σε πάνδημη βίαιη εξέγερση, τώρα δεν θα τα λέγαμε μέσω πληκτρολογίου, θα είχαν καεί και τα καλώδια του internet...
 
Απάντηση: Re: ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 25/5/2011

Ο Giorgio Gaber (1939-2003)υπήρξε μιά μορφή τής Ιταλικής παράδοσης τών Γκράμσι και Τολιάτι ,τραγουδοποιός,ηθοποιός αλλά και εξαίρετος υπηρέτης τής πρόζας..
Πώς λέμε Λαζόπουλος??Ε καμιά σχέση..

Αφιερωμένο σέ ολα τά ''εκσυγχρονισμένα'' αφασικά μαλάκια πού ξέχασαν τήν σκληρότητα τού συστήματος και τό παίζουν ''προοδευτικούληδες'' τού κώλου μέ ''ανησυχίες'' γιά τήν αρκούδα.

http://www.youtube.com/watch?v=Lwcb9PX91m0&feature=related

Πολύ καλός..

http://www.youtube.com/watch?v=S9yiePFNWqw
 
Απάντηση: Re: ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 25/5/2011

Αυτό κατάλαβες;;; !!! :BXVZCBXZ6:

Εγώ κατάλαβα ότι εδώ ο κόσμος χάνεται και η γριά (φιλοσοφο)χτενίζεται...

Ωραίες οι ιστορικές αναδρομές και φιλοσοφίες για τη ρίζα των δεινών, όμως, και άκαιρες είναι και άστοχες είναι και δεν προσφέρουν τίποτα άλλο από μια φαντασιακή ονείρωξη ετεροχρονισμένης απόδοσης δικαιοσύνης. Εκτός, και αν σηκώσουμε από τον τάφο τον Ανδρέα για να τον περάσουμε από δίκη για το κατάντημά μας. Το έλλειμμα δημοκρατίας στην ύψιστη μορφή του συμβαίνει ΤΩΡΑ, τη χούντα του ΓΑΠ τη ζούμε ΤΩΡΑ, το ότι πεθαίνουμε καθημερινά το νιώθουμε ΤΩΡΑ, το ότι ξεπουλάν την πατρίδα και το μέλλον μας το βιώνουμε ΤΩΡΑ. Σιγά μην αφήσουμε το γάμο να πάμε στα πουρνάρια του Γιανναρά που κρίνει ότι είναι ο κατάλληλος χρόνος για να δικάσει έναν πεθαμένο και να συνδέσει ιδεολογικά τον Παπανδρεϊσμό του '80 με την εμφάνιση των μικροπωλητών-γύφτων ανάμεσα στους αγανακτισμένους σε εισαγωγικά...

Καληνύχτα!
 
Re: Απάντηση: Re: ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 25/5/2011

Εγώ κατάλαβα ότι εδώ ο κόσμος χάνεται και η γριά (φιλοσοφο)χτενίζεται...

Ωραίες οι ιστορικές αναδρομές και φιλοσοφίες για τη ρίζα των δεινών, όμως, και άκαιρες είναι και άστοχες είναι και δεν προσφέρουν τίποτα άλλο από μια φαντασιακή ονείρωξη ετεροχρονισμένης απόδοσης δικαιοσύνης. Εκτός, και αν σηκώσουμε από τον τάφο τον Ανδρέα για να τον περάσουμε από δίκη για το κατάντημά μας. Το έλλειμμα δημοκρατίας στην ύψιστη μορφή του συμβαίνει ΤΩΡΑ, τη χούντα του ΓΑΠ τη ζούμε ΤΩΡΑ, το ότι πεθαίνουμε καθημερινά το νιώθουμε ΤΩΡΑ, το ότι ξεπουλάν την πατρίδα και το μέλλον μας το βιώνουμε ΤΩΡΑ. Σιγά μην αφήσουμε το γάμο να πάμε στα πουρνάρια του Γιανναρά που κρίνει ότι είναι ο κατάλληλος χρόνος για να δικάσει έναν πεθαμένο και να συνδέσει ιδεολογικά τον Παπανδρεϊσμό του '80 με την εμφάνιση των μικροπωλητών-γύφτων ανάμεσα στους αγανακτισμένους σε εισαγωγικά...

Καληνύχτα!
:grinning-smiley-043
 
Re: ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 25/5/2011

Ο Γιανναράς έχει μεγάλη σύγχυση για τα αίτια της νεοελληνικής παθογένειας γενικά. Πιστεύει ακόμα ότι η επανάσταση του '21 ήταν λάθος και ότι ο προεπαναστικός Ελληνισμός παρήγαγε σημαντικότερο πολιτισμό από οτιδήποτε δημιουργήθηκε στα όρια του Νεοελληνικού κράτους.
Βέβαια δε μας ξεκαθαρίζει τι θα έπρεπε να έχει γίνει κατά τη γνώμη του αντί της επανάστασης. Μήπως να παραμέναμε στα όρια της θνήσκουσας Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, χωρίς δικό μας εθνικό κράτος, και να μοιραστούμε τη μοίρα Αρμένιων και Κούρδων; Η συλλογιστική του είναι αυστηρά ελληνοκεντρική και χωλαίνει οικτρά, γιατί αγνοεί τις πολιτικές και κοινωνικές διεργασίες στην υπόλοιπη Ευρώπη και την καθ΄ υμάς Ανατολή. Του διαφεύγει τελείως ότι δεν ήταν μόνο οι Έλληνες που δημιούργησαν δικό τους κράτος από τα ράκη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, αλλά και οι Αλβανοί, οι Σέρβοι, οι Ρουμάνοι, οι Άραβες...
Τελικά ο Γιανναράς πάσχει και αυτός από το σύνδρομο της Ψωροκώσταινας, του "Ψωμί, Ελιά και Κώτσο Βασιλιά" και της Ελλάδας της Μελούνας. Άλλοι, πιό αρμόδιοι καθ΄ ύλην, καθότι ιστορικοί, και ξένοι, άρα απαλλαγμένοι από κόμπλεξ κατωτερότητας, θεωρούν ότι η Ελλάδα ( η σύγχρονη, όχι η Αρχαία) ήταν πάντα στην πρωτοπορία των πολιτικών εξελίξεων της Ευρώπης τα τελευταία 200 χρόνια.

Διαβάστε παρακαλώ προσεκτικά το παρακάτω:


Η Ελλάδα, το λίκνο της δημοκρατίας, κλονίζει τον πλανήτη


Δημοσιευμένο στις 1 Ιουλ 2011 | UPΟΨΕΙΣ | Συντάκτης: Μαρκ Μαζάουερ
Χθες, όλος ο κόσμος παρακολουθούσε την Ελλάδα καθώς το κοινοβούλιό της ψήφισε ένα διχαστικό πακέτο μέτρων λιτότητας το οποίο θα μπορούσε να έχει κρίσιμες επιπτώσεις στο παγκόσμιο οικονομικό σύστημα. Ισως προκαλεί έκπληξη που αυτή η μικρή άκρη της χερσονήσου των Βαλκανίων συγκεντρώνει τόση προσοχή. Σκεφτόμαστε συνήθως την Ελλάδα ως την πατρίδα του Πλάτωνα και του Περικλή, με την πραγματική της σημασία να βρίσκεται βαθιά στην αρχαιότητα. Αλλά δεν είναι η πρώτη φορά που για να κατανοήσεις το μέλλον της Ευρώπης χρειάζεται να στραφείς μακριά από τις μεγάλες δυνάμεις στο κέντρο της ηπείρου και να κοιτάξεις προσεκτικά όσα συμβαίνουν στην Αθήνα. Τα τελευταία 200 χρόνια η Ελλάδα ήταν στην πρώτη γραμμή της εξέλιξης της Ευρώπης.
Στη δεκαετία του 1820, στη διάρκεια του αγώνα για την ανεξαρτησία από την οθωμανική αυτοκρατορία, η Ελλάδα έγινε ένα πρώιμο σύμβολο δραπέτευσης από τη φυλακή της αυτοκρατορίας. Για τους φιλέλληνες, η παλιγγενεσία της αποτελούσε τον πιο ευγενή αγώνα. «Στο μεγάλο πρωινό του κόσμου», έγραψε ο Σέλεϊ στο ποιημά του «Ελλάς», «το μεγαλείο της Ελευθερίας τινάχθηκε και έλαμψε! » Η νίκη θα σήμαινε τον θρίαμβο της ελευθερίας όχι μόνο επί των Τούρκων αλλά και επί όλων των δυναστών που κρατούσαν υπόδουλους τόσο πολλούς ευρωπαίους. Γερμανοί, Ιταλοί, Πολωνοί και Αμερικανοί έτρεξαν να πολεμήσουν υπό την γαλανόλευκη σημαία της Ελλάδας για χάρη της δημοκρατίας. Και μέσα σε μια δεκαετία, η χώρα κέρδισε την ελευθερία της.
Στη διάρκεια του 20ου αιώνα ο ριζοσπαστικός νέος συνδυασμός της συνταγματικής δημοκρατίας και του εθνικισμού που ενσάρκωσε η Ελλάδα εξαπλώθηκε στην ήπειρο και κορυφώθηκε στην «ειρήνη που τερμάτισε κάθε ειρήνη» στο τέλος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, όταν τρεις αυτοκρατορίες, η οθωμανική , εκείνη των Αψβούργων και η ρωσική, κατέρρευσαν και αντικαταστάθηκαν από έθνη-κράτη.
Μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Ελλάδα άνοιξε και πάλι τον δρόμο για το μέλλον της Ευρώπης. Μόνο που τώρα ήταν η σκοτεινή πλευρά της δημοκρατίας που βγήκε στο προσκήνιο. Σε έναν κόσμο εθνικών κρατών, εθνοτικές μειονότητες όπως ο μουσουλμανικός πληθυσμός της Ελλάδας και οι ορθόδοξοι χριστιανοί της Μικράς Ασίας ήταν μια συνταγή για διεθνή αστάθεια. Στις αρχές της δεκαετίας του 1920, έλληνες και τούρκοι ηγέτες αποφάσισαν να ανταλλάξουν τους μειονοτικούς πληθυσμούς τους, εκτοπίζοντας περί τα δύο εκατομμύρια χριστιανούς και μουσουλμάνους προς χάριν της εθνικής ομοιογένειας.
Η ελληνο – τουρκική ανταλλαγή των πληθυσμών ήταν η μεγαλύτερη οργανωμένη μετακίνηση προσφύγων στην ιστορία μέχρι τότε και μοντέλο που οι ναζιστές και άλλοι θα το επικαλούνταν αργότερα για να εκτοπίσουν ανθρώπους στην ανατολική Ευρώπη, τη Μέση Ανατολή και την Ινδία.
Είναι ειρωνικό, λοιπόν, που η Ελλάδα ήταν επίσης στην πρωτοπορία της αντίστασης στους ναζιστές. Τον χειμώνα του 1940-41, ήταν η πρώτη χώρα που αντεπιτέθηκε αποτελεσματικά κατά των δυνάμεων του Αξονα, ταπεινώνοντας τον Μουσολίνι στον ελληνο – ιταλικό πόλεμο ενώ η υπόλοιπη Ευρώπη επευφημούσε την Ελλάδα. Και πολλοί χειροκρότησαν πάλι λίγους μήνες αργότερα όταν ένας νεαρός αριστερός αντιστασιακός ονόματι Μανώλης Γλέζος σκαρφάλωσε στην Ακρόπολη ένα βράδυ με έναν φίλο και κατέβασαν τη σημαία με την σβάστικα που οι Γερμανοί είχαν πρόσφατα υψώσει. Σχεδόν 70 χρόνια αργότερα, η ελληνική αστυνομία θα έριχνε δακρυγόνα στον κ. Γλέζο ο οποίος διαδήλωνε κατά του προγράμματος λιτότητας.
Αλλά στο τέλος, η Ελλάδα υπέκυψε στη γερμανική κατοχή. Η κυριαρχία των ναζιστών έφερε μαζί της την πολιτική κατάρρευση, την μεγάλη πείνα, και μετά την απελευθέρωση, την βύθιση της χώρας σε έναν εμφύλιο πόλεμο ανάμεσα στις κομμουνιστικές και τις αντικομμουνιστικές δυνάμεις.
Μόλις λίγα χρόνια μετά την ήττα του Χίτλερ, η Ελλάδα βρέθηκε ξανά στο επίκεντρο της ιστορίας, ως μέτωπο του Ψυχρού Πολέμου. Το 1947, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Χάρι Τρούμαν χρησιμοποίησε τον κλιμακούμενο εμφύλιο στην Ελλάδα για να πείσει το Κογκρέσο να στηρίξει το Δόγμα Τρούμαν και την ειρηνική δέσμευση αμερικανικών πόρων για τον αγώνα κατά του Κομμουνισμού και την ανοικοδόμηση της Ευρώπης. Ανυψωμένη ξαφνικά σε έναν διατλαντικό αγώνα, η Ελλάδα συμβόλιζε τώρα μια πολύ διαφορετική Ευρώπη – μία Ευρώπη που είχε αυτοκαταστραφεί, και που ο μόνος δρόμος εξόδου από την ανέχεια των μέσων της δεκαετίας του 1940 ήταν ως μικρότερος εταίρος της Ουάσινγκτον. Καθώς τα δολάρια άρχισαν να ρέουν, αμερικανοί σύμβουλοι έλεγαν στους έλληνες πολιτικούς τι να κάνουν και αμερικανικές βόμβες ναπάλμ έκαιγαν τα ελληνικά βουνά καθώς οι κομμουνιστές αντάρτες τρέπονταν σε φυγή.
Η πολιτική και οικονομική ένωση της Ευρώπης υποτίθεται ότι θα έβαζε τέλος στις αδυναμίες και την εξάρτηση της διχοτομημένης ηπείρου. Και εδώ η Ελλάδα έγινε σύμβολο μιας νέας φάσης στην ευρωπαϊκή ιστορία. Η πτώση της στρατιωτικής δικτατορίας το 1974 δεν έφερε στη χώρα μόνο την πλήρη ένταξη σε αυτό που θα γινόταν η Ευρωπαϊκή Ενωση. Προανήγγηλε επίσης (μαζί με τη μετάβαση της Ισπανίας και της Πορτογαλίας στη δημοκρατία την ίδια εποχή) το παγκόσμιο κύμα εκδημοκρατισμού της δεκαετίας του 1980 και του ‛90, πρώτα στη Νότια Αμερική και τη Νοτιοανατολική Ασία και μετά στην Ανατολική Ευρώπη. Και έδωσε στην Ευρωπαϊκή Ενωση την όρεξη για διεύρυνση και τη φιλοδοξία να εξελιχθεί από ένα μικρό κλαμπ πλούσιων δυτικοευρωπαϊκών κρατών σε φωνή για ολόκληρη την προσφάτως εκδημοκρατισμένη ήπειρο, η οποία εξαπλώθηκε κατά πολύ στο νότο και την ανατολή.
Και τώρα, σήμερα, αφότου έσβησε η ευφορία της δεκαετίας του ‛90 και μια νέα ταπεινοφροσύνη χαρακτηρίζει τους Ευρωπαίους, ο κλήρος πέφτει και πάλι στην Ελλάδα ως χώρας η οποία θα προκαλέσει τους μανδαρίνους της Ευρωπαϊκής Ενωσης και θα θέσει το ερώτημα: «ποιό θα είναι το μέλλον της ηπείρου;».
Η Ευρωπαϊκή Ενωση υποτίθεται ότι θα ένωνε μια κατακερματισμένη Ευρώπη, ότι θα ενίσχυε τις δημοκρατικές της δυνατότητες και ότι θα μεταμόρφωνε την ήπειρο σε μια ανταγωνιστική δύναμη στην παγκόσμια σκηνή. Είναι ίσως ταιριαστό που ένα από τα αρχαιότερα και πιο δημοκρατικά έθνη – κράτη της Ευρώπης βρίσκεται στην καινούργια εμπροσθοφυλακή, όσων θέτουν εν αμφιβόλω όλα αυτά τα επιτεύγματα. Γιατί είμαστε όλοι μικρές δυνάμεις τώρα, και για άλλη μια φορά η Ελλάδα πολεμάει στην πρώτη γραμμή του αγώνα για το μέλλον.
……………………………………………………
* Ο κ. Μαρκ Μαζάουερ είναι Βρετανός ιστορικός και συγγραφέας, καθηγητής Ιστορίας στο πανεπιστήμιο Κολούμπια των ΗΠΑ.

http://www.koutipandoras.gr/?p=7989
 
Re: ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 25/5/2011

Ο Γιανναράς έχει μεγάλη σύγχυση για τα αίτια της νεοελληνικής παθογένειας γενικά. Πιστεύει ακόμα ότι η επανάσταση του '21 ήταν λάθος και ότι ο προεπαναστικός Ελληνισμός παρήγαγε σημαντικότερο πολιτισμό από οτιδήποτε δημιουργήθηκε στα όρια του Νεοελληνικού κράτους.
Βέβαια δε μας ξεκαθαρίζει τι θα έπρεπε να έχει γίνει κατά τη γνώμη του αντί της επανάστασης. Μήπως να παραμέναμε στα όρια της θνήσκουσας Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, χωρίς δικό μας εθνικό κράτος, και να μοιραστούμε τη μοίρα Αρμένιων και Κούρδων; Η συλλογιστική του είναι αυστηρά ελληνοκεντρική και χωλαίνει οικτρά, γιατί αγνοεί τις πολιτικές και κοινωνικές διεργασίες στην υπόλοιπη Ευρώπη και την καθ´ υμάς Ανατολή. Του διαφεύγει τελείως ότι δεν ήταν μόνο οι Έλληνες που δημιούργησαν δικό τους κράτος από τα ράκη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, αλλά και οι Αλβανοί, οι Σέρβοι, οι Ρουμάνοι, οι Άραβες...
Τελικά ο Γιανναράς πάσχει και αυτός από το σύνδρομο της Ψωροκώσταινας, του "Ψωμί, Ελιά και Κώτσο Βασιλιά" και της Ελλάδας της Μελούνας. Άλλοι, πιό αρμόδιοι καθ´ ύλην, καθότι ιστορικοί, και ξένοι, άρα απαλλαγμένοι από κόμπλεξ κατωτερότητας, θεωρούν ότι η Ελλάδα ( η σύγχρονη, όχι η Αρχαία) ήταν πάντα στην πρωτοπορία των πολιτικών εξελίξεων της Ευρώπης τα τελευταία 200 χρόνια.

Διαβάστε παρακαλώ προσεκτικά το παρακάτω:


Η Ελλάδα, το λίκνο της δημοκρατίας, κλονίζει τον πλανήτη


Δημοσιευμένο στις 1 Ιουλ 2011 | UPΟΨΕΙΣ | Συντάκτης: Μαρκ Μαζάουερ
Χθες, όλος ο κόσμος παρακολουθούσε την Ελλάδα καθώς το κοινοβούλιό της ψήφισε ένα διχαστικό πακέτο μέτρων λιτότητας το οποίο θα μπορούσε να έχει κρίσιμες επιπτώσεις στο παγκόσμιο οικονομικό σύστημα. Ισως προκαλεί έκπληξη που αυτή η μικρή άκρη της χερσονήσου των Βαλκανίων συγκεντρώνει τόση προσοχή. Σκεφτόμαστε συνήθως την Ελλάδα ως την πατρίδα του Πλάτωνα και του Περικλή, με την πραγματική της σημασία να βρίσκεται βαθιά στην αρχαιότητα. Αλλά δεν είναι η πρώτη φορά που για να κατανοήσεις το μέλλον της Ευρώπης χρειάζεται να στραφείς μακριά από τις μεγάλες δυνάμεις στο κέντρο της ηπείρου και να κοιτάξεις προσεκτικά όσα συμβαίνουν στην Αθήνα. Τα τελευταία 200 χρόνια η Ελλάδα ήταν στην πρώτη γραμμή της εξέλιξης της Ευρώπης.
Στη δεκαετία του 1820, στη διάρκεια του αγώνα για την ανεξαρτησία από την οθωμανική αυτοκρατορία, η Ελλάδα έγινε ένα πρώιμο σύμβολο δραπέτευσης από τη φυλακή της αυτοκρατορίας. Για τους φιλέλληνες, η παλιγγενεσία της αποτελούσε τον πιο ευγενή αγώνα. «Στο μεγάλο πρωινό του κόσμου», έγραψε ο Σέλεϊ στο ποιημά του «Ελλάς», «το μεγαλείο της Ελευθερίας τινάχθηκε και έλαμψε! » Η νίκη θα σήμαινε τον θρίαμβο της ελευθερίας όχι μόνο επί των Τούρκων αλλά και επί όλων των δυναστών που κρατούσαν υπόδουλους τόσο πολλούς ευρωπαίους. Γερμανοί, Ιταλοί, Πολωνοί και Αμερικανοί έτρεξαν να πολεμήσουν υπό την γαλανόλευκη σημαία της Ελλάδας για χάρη της δημοκρατίας. Και μέσα σε μια δεκαετία, η χώρα κέρδισε την ελευθερία της.
Στη διάρκεια του 20ου αιώνα ο ριζοσπαστικός νέος συνδυασμός της συνταγματικής δημοκρατίας και του εθνικισμού που ενσάρκωσε η Ελλάδα εξαπλώθηκε στην ήπειρο και κορυφώθηκε στην «ειρήνη που τερμάτισε κάθε ειρήνη» στο τέλος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, όταν τρεις αυτοκρατορίες, η οθωμανική , εκείνη των Αψβούργων και η ρωσική, κατέρρευσαν και αντικαταστάθηκαν από έθνη-κράτη.
Μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Ελλάδα άνοιξε και πάλι τον δρόμο για το μέλλον της Ευρώπης. Μόνο που τώρα ήταν η σκοτεινή πλευρά της δημοκρατίας που βγήκε στο προσκήνιο. Σε έναν κόσμο εθνικών κρατών, εθνοτικές μειονότητες όπως ο μουσουλμανικός πληθυσμός της Ελλάδας και οι ορθόδοξοι χριστιανοί της Μικράς Ασίας ήταν μια συνταγή για διεθνή αστάθεια. Στις αρχές της δεκαετίας του 1920, έλληνες και τούρκοι ηγέτες αποφάσισαν να ανταλλάξουν τους μειονοτικούς πληθυσμούς τους, εκτοπίζοντας περί τα δύο εκατομμύρια χριστιανούς και μουσουλμάνους προς χάριν της εθνικής ομοιογένειας.
Η ελληνο – τουρκική ανταλλαγή των πληθυσμών ήταν η μεγαλύτερη οργανωμένη μετακίνηση προσφύγων στην ιστορία μέχρι τότε και μοντέλο που οι ναζιστές και άλλοι θα το επικαλούνταν αργότερα για να εκτοπίσουν ανθρώπους στην ανατολική Ευρώπη, τη Μέση Ανατολή και την Ινδία.
Είναι ειρωνικό, λοιπόν, που η Ελλάδα ήταν επίσης στην πρωτοπορία της αντίστασης στους ναζιστές. Τον χειμώνα του 1940-41, ήταν η πρώτη χώρα που αντεπιτέθηκε αποτελεσματικά κατά των δυνάμεων του Αξονα, ταπεινώνοντας τον Μουσολίνι στον ελληνο – ιταλικό πόλεμο ενώ η υπόλοιπη Ευρώπη επευφημούσε την Ελλάδα. Και πολλοί χειροκρότησαν πάλι λίγους μήνες αργότερα όταν ένας νεαρός αριστερός αντιστασιακός ονόματι Μανώλης Γλέζος σκαρφάλωσε στην Ακρόπολη ένα βράδυ με έναν φίλο και κατέβασαν τη σημαία με την σβάστικα που οι Γερμανοί είχαν πρόσφατα υψώσει. Σχεδόν 70 χρόνια αργότερα, η ελληνική αστυνομία θα έριχνε δακρυγόνα στον κ. Γλέζο ο οποίος διαδήλωνε κατά του προγράμματος λιτότητας.
Αλλά στο τέλος, η Ελλάδα υπέκυψε στη γερμανική κατοχή. Η κυριαρχία των ναζιστών έφερε μαζί της την πολιτική κατάρρευση, την μεγάλη πείνα, και μετά την απελευθέρωση, την βύθιση της χώρας σε έναν εμφύλιο πόλεμο ανάμεσα στις κομμουνιστικές και τις αντικομμουνιστικές δυνάμεις.
Μόλις λίγα χρόνια μετά την ήττα του Χίτλερ, η Ελλάδα βρέθηκε ξανά στο επίκεντρο της ιστορίας, ως μέτωπο του Ψυχρού Πολέμου. Το 1947, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Χάρι Τρούμαν χρησιμοποίησε τον κλιμακούμενο εμφύλιο στην Ελλάδα για να πείσει το Κογκρέσο να στηρίξει το Δόγμα Τρούμαν και την ειρηνική δέσμευση αμερικανικών πόρων για τον αγώνα κατά του Κομμουνισμού και την ανοικοδόμηση της Ευρώπης. Ανυψωμένη ξαφνικά σε έναν διατλαντικό αγώνα, η Ελλάδα συμβόλιζε τώρα μια πολύ διαφορετική Ευρώπη – μία Ευρώπη που είχε αυτοκαταστραφεί, και που ο μόνος δρόμος εξόδου από την ανέχεια των μέσων της δεκαετίας του 1940 ήταν ως μικρότερος εταίρος της Ουάσινγκτον. Καθώς τα δολάρια άρχισαν να ρέουν, αμερικανοί σύμβουλοι έλεγαν στους έλληνες πολιτικούς τι να κάνουν και αμερικανικές βόμβες ναπάλμ έκαιγαν τα ελληνικά βουνά καθώς οι κομμουνιστές αντάρτες τρέπονταν σε φυγή.
Η πολιτική και οικονομική ένωση της Ευρώπης υποτίθεται ότι θα έβαζε τέλος στις αδυναμίες και την εξάρτηση της διχοτομημένης ηπείρου. Και εδώ η Ελλάδα έγινε σύμβολο μιας νέας φάσης στην ευρωπαϊκή ιστορία. Η πτώση της στρατιωτικής δικτατορίας το 1974 δεν έφερε στη χώρα μόνο την πλήρη ένταξη σε αυτό που θα γινόταν η Ευρωπαϊκή Ενωση. Προανήγγηλε επίσης (μαζί με τη μετάβαση της Ισπανίας και της Πορτογαλίας στη δημοκρατία την ίδια εποχή) το παγκόσμιο κύμα εκδημοκρατισμού της δεκαετίας του 1980 και του ‛90, πρώτα στη Νότια Αμερική και τη Νοτιοανατολική Ασία και μετά στην Ανατολική Ευρώπη. Και έδωσε στην Ευρωπαϊκή Ενωση την όρεξη για διεύρυνση και τη φιλοδοξία να εξελιχθεί από ένα μικρό κλαμπ πλούσιων δυτικοευρωπαϊκών κρατών σε φωνή για ολόκληρη την προσφάτως εκδημοκρατισμένη ήπειρο, η οποία εξαπλώθηκε κατά πολύ στο νότο και την ανατολή.
Και τώρα, σήμερα, αφότου έσβησε η ευφορία της δεκαετίας του ‛90 και μια νέα ταπεινοφροσύνη χαρακτηρίζει τους Ευρωπαίους, ο κλήρος πέφτει και πάλι στην Ελλάδα ως χώρας η οποία θα προκαλέσει τους μανδαρίνους της Ευρωπαϊκής Ενωσης και θα θέσει το ερώτημα: «ποιό θα είναι το μέλλον της ηπείρου;».
Η Ευρωπαϊκή Ενωση υποτίθεται ότι θα ένωνε μια κατακερματισμένη Ευρώπη, ότι θα ενίσχυε τις δημοκρατικές της δυνατότητες και ότι θα μεταμόρφωνε την ήπειρο σε μια ανταγωνιστική δύναμη στην παγκόσμια σκηνή. Είναι ίσως ταιριαστό που ένα από τα αρχαιότερα και πιο δημοκρατικά έθνη – κράτη της Ευρώπης βρίσκεται στην καινούργια εμπροσθοφυλακή, όσων θέτουν εν αμφιβόλω όλα αυτά τα επιτεύγματα. Γιατί είμαστε όλοι μικρές δυνάμεις τώρα, και για άλλη μια φορά η Ελλάδα πολεμάει στην πρώτη γραμμή του αγώνα για το μέλλον.
……………………………………………………
* Ο κ. Μαρκ Μαζάουερ είναι Βρετανός ιστορικός και συγγραφέας, καθηγητής Ιστορίας στο πανεπιστήμιο Κολούμπια των ΗΠΑ.

http://www.koutipandoras.gr/?p=7989
Λιτος,στακατος λογος που σε μιση σελιδα λεει παρασαγγας περισσοτερα απο οτι διαφοροι Βερεμηδες και λοιποι αναμασανε ανακατεμενα με φανφαρονικους λογους και σκηνοθεσιες.ισως τελικα μερικοι "εθνοσωτηρες" θα επρεπε να ξαναγυρισουν στα θρανια.
Και εμπεριεχει και ελπιδα το κειμενο,οχι σαν το ρεκβιεμ του Γιανναρα...
 
Απάντηση: Re: ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 25/5/2011

Ο Γιανναράς έχει μεγάλη σύγχυση για τα αίτια της νεοελληνικής παθογένειας γενικά. Πιστεύει ακόμα ότι η επανάσταση του '21 ήταν λάθος και ότι ο προεπαναστικός Ελληνισμός παρήγαγε σημαντικότερο πολιτισμό από οτιδήποτε δημιουργήθηκε στα όρια του Νεοελληνικού κράτους.
Βέβαια δε μας ξεκαθαρίζει τι θα έπρεπε να έχει γίνει κατά τη γνώμη του αντί της επανάστασης. Μήπως να παραμέναμε στα όρια της θνήσκουσας Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, χωρίς δικό μας εθνικό κράτος, και να μοιραστούμε τη μοίρα Αρμένιων και Κούρδων; Η συλλογιστική του είναι αυστηρά ελληνοκεντρική και χωλαίνει οικτρά, γιατί αγνοεί τις πολιτικές και κοινωνικές διεργασίες στην υπόλοιπη Ευρώπη και την καθ´ υμάς Ανατολή. Του διαφεύγει τελείως ότι δεν ήταν μόνο οι Έλληνες που δημιούργησαν δικό τους κράτος από τα ράκη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, αλλά και οι Αλβανοί, οι Σέρβοι, οι Ρουμάνοι, οι Άραβες...
Τελικά ο Γιανναράς πάσχει και αυτός από το σύνδρομο της Ψωροκώσταινας, του "Ψωμί, Ελιά και Κώτσο Βασιλιά" και της Ελλάδας της Μελούνας. Άλλοι, πιό αρμόδιοι καθ´ ύλην, καθότι ιστορικοί, και ξένοι, άρα απαλλαγμένοι από κόμπλεξ κατωτερότητας, θεωρούν ότι η Ελλάδα ( η σύγχρονη, όχι η Αρχαία) ήταν πάντα στην πρωτοπορία των πολιτικών εξελίξεων της Ευρώπης τα τελευταία 200 χρόνια.

Πολύ ενδιαφέρουσα παρατήρηση..
Νομιζω πώς στην ουσια ο Γιανναράς κινείται στην κλασσική αντίληψη τής Εκκλησίας,όπου τη ενδιέφερε περισσοτερο η διατήρηση τών ορθόδοξων δεσμών παρά τά λοιπα συστατικά πού θα συνέθεταν την αντίληψη τού έθνους και εν συνεχεια τού κράτους.Αλλως τε προεπαναστατικά αν είχες συνειδηση ελληνική,επι παραδείγματι, αλλά ησουν μουσουλμάνος βρισκόσουν εκτός τών κόλπων της.
Αυτός ειναι μάλιστα και ο λόγος που σε προηγούμενες επιφυλλίδες του θεωρούσε πώς θα ''σωζόμασταν'' αν επιστρέφαμε στις αγκάλες τής Νεας Οθωμανικής Αυτοκρατοριας.

Υπόψιν δέ οτι ο Μαζάουερ πού παραθέτεις (εσύ το γνωριζεις )δεν ανήκει στην γενιά τών ''κλασσικών'' ιστορικών ,αλλά στην νεότερη αναθεωρητική γενιά..
 
Απάντηση: ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 25/5/2011

Ο Μαζάουερ είναι μάλλον από τους λίγους ιστορικούς που το ενδιαφέρον του για την Ελλάδα το έθρεψε η σύγχρονη Ελλάδα. Πολλές φορές βγάζει μια πικρία και μια απογοήτευση αλλά σε καμία περίπτωση δεν φαίνεται εμπαθής.
 
Re: ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 25/5/2011

Η Ελλάδα ξεπουλιέται και εκμαυλίζεται επί 30 χρόνια τώρα που παίρνει το ένα δάνειο μετά το άλλο. Δεν ξεπουλιέται τώρα, ξεπουλήθηκε ήδη επί 30 χρόνια συνεχώς όταν παίρναμε τα δάνεια.

Όταν είναι κανείς πνιγμένος με δάνεια μέχρι το λαιμό δεν αποφασίζει πια ο ίδιος, αλλά οι δανειστές του. Σήμερα μπορεί να μην συμφέρει κανένα κράτος να βουλιάξουμε τελείως, αλλά επίσης δεν συμφέρει κανέναν να μας χαριστούν μεγάλα ποσά. Γιατί μετά θα ήθελαν χαρίσματα και όλοι οι υπόλοιποι.

Από κει και πέρα, πολλές από τις λεπτομέρειες του τι θα γίνει, πόσα θα πληρώσουμε, πως θα τα πληρώσουμε, σε ποιους θα πέσουν τα βάρη, σε τι κατάσταση θα βρεθούμε την επόμενη μέρα ... σε όλα αυτά θα μπορούσαν να συνεισφέρουν τα κόμματα ώστε τουλάχιστον κάποια πράγματα να βελτιωθούν. Δυστυχώς όμως οι κομματάνθρωποι είναι η απόλυτη καταστροφή. Επί ένα χρόνο τεράστιας κρίσης το μόνο που έκαναν είναι να βάλουν φόρους και να κόψουν μισθούς. Αυτό που τους καίει είναι το προσωπικό τους όφελος, από κει και πέρα δεν τους νοιάζει τίποτα.

Ότι άλλο προσπάθησαν έκαναν σαχλαμάρες. Για παράδειγμα, το υπουργείο Παιδείας. Άλλαξε ακόμη μια φορά τον τρόπο εισαγωγής. Μαγειρεύει επί 20 μήνες νέο νόμο για τα πανεπιστήμια και είναι σίγουρο ότι θα είναι μια από τα ίδια, αλλά με λιγότερα λεφτά. Ή άλλο παράδειγμα από το Υπ. Οικονομικών τα μέτρα με τις αποδείξεις. Κλπ.


Περιμένετε όμως κάτι διαφορετικό από αυτούς τους τύπους που από τα 15 τους είναι στο κόμμα και δεν έχουν δουλέψει ποτέ στη ζωή τους; Το μόνο που ξέρουν να κάνουν είναι να κοροϊδεύουν κόσμο με σαχλαμάρες. Δυστυχώς όμως η ανοχή των Ευρωπαίων σε αυτούς τους κομματανθρώπους έχει τελειώσει πια. Και δυστυχώς το λογαριασμό δεν θα τον πληρώσουν αυτοί, αλλά εμείς. Αυτοί έφαγαν και συνεχίζουν να τρώνε πολύ καλά.
 
Re: Απάντηση: Re: ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 25/5/2011

Υπόψιν δέ οτι ο Μαζάουερ πού παραθέτεις (εσύ το γνωριζεις )δεν ανήκει στην γενιά τών ''κλασσικών'' ιστορικών ,αλλά στην νεότερη αναθεωρητική γενιά..

Ομολογώ ότι δεν γνωρίζω τις απόψεις του Μαζάουερ, πλην του άρθρου που ανάρτησα. Ο αναθεωρητισμός του πάντως δε φαίνεται από το συγκεκριμένο άρθρο, ούτε φαίνεται να υποστηρίζει ότι το ελληνικό έθνος γεννήθηκε το 1821 όπως κάτι Βερέμηδες...
 
Απάντηση: Re: Απάντηση: Re: ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 25/5/2011

Ομολογώ ότι δεν γνωρίζω τις απόψεις του Μαζάουερ, πλην του άρθρου που ανάρτησα. Ο αναθεωρητισμός του πάντως δε φαίνεται από το συγκεκριμένο άρθρο, ούτε φαίνεται να υποστηρίζει ότι το ελληνικό έθνος γεννήθηκε το 1821 όπως κάτι Βερέμηδες...


Δεν ειναι ολοι οι αναθεωρητές Βερέμηδες.

Το ''Στην Ελλάδα τού Χιτλερ'' ,οπως και τά ''Η Αυτοκρατορία του Χίτλερ. Ναζιστική εξουσία στην κατοχική Ευρώπη'' αλλά και το ''Θεσσαλονίκη. Πόλη των φαντασμάτων'',πού έχω διαβάσει ,έχουν εξαιρετικό ενδιαφέρον.

Εκδόσεις Αλεξανδρεια και τά τρία.

Και τό αρθρο πού παρέθεσες στο πρωτότυπο.

http://www.nytimes.com/2011/06/30/opinion/30mazower.html?_r=1
 
Last edited:
Απάντηση: ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 25/5/2011

Nά συμπληρώσω περι Μαζάουερ πώς ο πατέρας τού Χριστοφοράκου είχε δολοφονήσει ως γιατρός πάμπολλους Εβραίους στην Θεσσαλονίκη και έφερε το προσωνύμιο ''Ο έλληνα Μέγκελε''..

Ο δοσίλογος αυτός αθώωθηκε...(τί περίεργο...)...

Στην δικη του αποκαλυφθηκε οτι ειχε καρφώσει στούς Ναζί δυό καθηγητές Ιατρικής πού μέσω Ερυθρού Σταυρού ,έδιναν φαρμακευτικό υλικό σε αρρώστους την περιοδο τής πείνας αλλά και σε αντάρτες..


Για νά ξέρουμε δηλαδή οτι οι Γερμανοι δεν ξεχνουν τους φιλους τους .
 
Re: ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 25/5/2011

World unite
Love you forever


WU LYF - DIRT

The fire starts
Can you hear the sound?
Of the kids all calling'
I won't hold this crown

Me and your friends,
We run this town
And keep on calling
Until it all falls down

Go tell fire
Go tell fire
Go tell fire
Go tell fire

The loudest part
A liar’s town
Where 100 people
Yeah, hold you down

Me and your friends
We killed a man
By telling him things
He couldn't understand

The fire starts
Can you hear the sound?
Of the kids all calling'
I won't hold this crown

Mum and Dad
Look what you done to me
I was your baby boy
Now watch me bleed

Go tell fire
Go tell fire
Go tell fire
Go tell fire
Go tell fire
Go tell fire
Go tell fire
Go tell fire...

And no matter what they said
Dollar is not your friend
And it the feeling that so hard to know
The feeling that won't come slow

And no matter what they said
Dollar is not your friend
And it the feeling that so hard to know
The feeling that won't come slow
Until you find a home
Won't come slow
Until you find a home

World unite
Love you forever
World unite
Love you forever
World unite
Love you forever
World unite
Love you forever
World unite
Love you forever
World unite
Love you forever



http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=-l5tM_Za1cE
 
Re: ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 25/5/2011

Μας έγραψε η stealthwiki: Προσέξτε ακριβώς τι λέει: Greek Insurrection (ελληνική εξέγερση).
From the Greek Insurrection to factory workers in Argentina, the slingshot is back as the weapon of choice for fighting off pigs.
http://wiki.stealthiswiki.org/wiki/Weapons_for_Street_Fighting
 
Last edited by a moderator: