Ειναι εύκολο να βάζει κανείς ταμπέλες ειδικά όταν χτυπά σε κάποιο ευάλωτο σημείο. Προσωπικά θεωρώ πως είναι μια πολιτικά φορτισμένη, διφορούμενη σάτιρα που κριτικάρει και τις δύο πλευρές των άκρων κι όχι προπαγάνδα.
"η ταινία καλείται να εξερευνήσει τις αποτυχίες του ριζοσπαστισμού της δεκαετίας του 1960 σε σύγχρονο πλαίσιο, συνδυάζοντας στοιχεία θρίλερ δράσης με μαύρη κωμωδία. Προοδευτικά μέσα την επαινούν ως «αντιφασιστική» αντίσταση στα «τραμπικά ταμπού», αλλά ακόμη και αυτά αναγνωρίζουν την πολυπλοκότητά της: οι επαναστάτες παρουσιάζονται ως ανίκανοι, «κουτοί» που αναζητούν συγκινήσεις και των οποίων η βία έχει αντίθετα αποτελέσματα (π.χ., μια αποτυχημένη ληστεία τράπεζας σκοτώνει έναν αθώο). Η ταινία δεν εξυμνεί τις πράξεις τους—η Περφίντια είναι συναρπαστική αλλά «απολαμβάνει το χάος», και η ομάδα διαλύεται από παράνοια και τύψεις. Αριστεροί κριτικοί επισημαίνουν την πιο «ακανθώδη» πολιτική της: χλευάζει υπερβολικά «woke» ακτιβιστές που είναι «πολύ παράλυτοι για να δράσουν», αμφισβητεί την ατέρμονη επανάσταση («η μία μάχη μετά την άλλη» ως μάταιη) και ανθρωποποιεί απλούς ανθρώπους που πιάνονται στη μέση της σύγκρουσης. Με λίγα λόγια, η ετικέτα «woke» είναι περισσότερο αντίδραση στην απροκάλυπτα αριστερή κοσμοθεωρία της ταινίας παρά απόδειξη προπαγάνδας με συγκεκριμένη ατζέντα. Είναι μια διχαστική τέχνη—λαμβάνει διθυραμβικές κριτικές (95% στο Rotten Tomatoes) για την τεχνική της αρτιότητα, αλλά πολώνει καθώς προκαλεί συντηρητικά ταμπού"
