Ονιέγκιν από την Όπερα Μπαλσόι

Μόλις γύρισα από την παράσταση, στην οποία πήγα με την ψυχή στο στόμα, κατ' ευθείαν από το γραφείο. Τον Μανώλη δεν τον πέτυχα. Το έργο δεν το είχα ξανακούσει (πέρα από το βαλς και την Πολωνέζα), ούτε φυσικά παρακολουθήσει.

Η παράσταση με άφησε πάρα πολύ ικανοποιημένο, κυρίως από τις φωνές και την ορχήστρα. Τολμώ να πω πως ήταν η καλύτερη ορχήστρα όπερας που έχω παρακολουθήσει σε παράσταση. Η άποψη του σκηνοθέτη σεβαστή και ενδιαφέρουσα, παρά την κατά διαστήματα απώλεια οικονομίας και επαφής με το κείμενο. Η έμπνευση και ο συμβολισμός του τραπεζιού, κατά τη γνώμη μου λειτούργησε καλά. Φωτισμός πολύ καλός, όπως επίσης και τα σκηνικά.

Συνολικά ένα απόσταγμα σπουδαίας ρωσικής Τέχνης, βάλσαμο στην αθλιότητα των καιρών - και των ανθρώπων - που ζούμε. Το κοινό ενθουσιάστηκε και αποθέωσε τους συντελεστές.
 
Ήμουν και εγώ από τους θεατές.

Αρίστη η Ορχήστρα , η Διεύθυνση , η φωνητική ισορροπία.
Τα σκηνικά , ο φωτισμός κυριολεκτικά εκπληκτικά. Προσωπικά δεν έχω δει καλύτερο φωτισμό σε παράσταση που έχω παρακολουθήσει.

Ο χαρακτήρας (όχι η φωνητική απόδοση) του Ονέγκιν μου φάνηκε κάπως άψυχος, η μόνη μου παρατήρηση

Μία άριστη παράσταση και με προσιτό , σε κόστος , εισιτήριο.

Αρκετοί επώνυμοι στους θεατές μεταξύ των οποίων και ο Κ. Σημίτης με τη σύζυγό του.
Επειδή καθόμουν πολύ κοντά του μπορώ να βεβαιώσω ότι ουδείς τους χαιρέτησε ακόμα και στο φουαγιέ που βγήκαν στο διάλειμμα. Δύο ..θλιβεροί μόνοι ηλικιωμένοι – πως αλλάζουν οι καιροί. Πάντως και ουδείς τους ενόχλησε ή αποδοκίμασε.